Czy na wyjazd dziecka za granicę potrzebna jest zgoda drugiego rodzica?

Jeżeli obojgu rodzicom przysługuje władza rodzicielska, to w istotnych sprawach dziecka powinni decydować wspólnie. Punkt wyjścia daje art. 97 kro. Wyjazd za granicę może być uznany za istotną sprawę, zwłaszcza jeśli jest dłuższy, daleki, wiąże się z paszportem albo drugi rodzic się sprzeciwia.

Krótki wakacyjny wyjazd czasem w praktyce przechodzi bez sporu, ale bezpieczniej mieć zgodę na piśmie: termin, kraj, miejsce pobytu, kontakt, sposób powrotu. Przy paszporcie zgoda drugiego rodzica zwykle jest jeszcze ważniejsza.

Jeżeli drugi rodzic odmawia bez sensownego powodu, można wystąpić do sądu rodzinnego o rozstrzygnięcie istotnej sprawy dziecka. Nie ryzykowałbym wyjazdu mimo wyraźnego sprzeciwu.

Samo poinformowanie drugiego rodzica może nie wystarczyć, jeżeli wyjazd jest sporny. Sąd będzie patrzył na dobro dziecka, bezpieczeństwo wyjazdu, relację z drugim rodzicem i to, czy wyjazd nie utrudnia kontaktów. Przy rodzicach żyjących osobno znaczenie może mieć też sposób wykonywania władzy rodzicielskiej z art. 107 kro.

Najrozsądniej wysłać wiadomość z konkretami i poprosić o jasną zgodę: dokąd, kiedy, z kim, gdzie dziecko będzie nocować, jak będzie kontakt. Taka korespondencja przyda się, jeśli trzeba będzie iść do sądu.

Jeśli sprawa dotyczy paszportu albo drugi rodzic blokuje wyjazd, podstawą do rozstrzygnięcia przez sąd jest zasada z art. 97 kro. Wtedy lepiej złożyć wniosek wcześniej, a nie tydzień przed wyjazdem.

Uzupełniająco: przy wyjeździe dziecka za granicę trzeba rozróżnić zwykły krótki wyjazd wakacyjny od decyzji, która może wpływać na miejsce pobytu dziecka albo kontakty z drugim rodzicem. Im dłuższy wyjazd, im dalszy kraj i im większy konflikt między rodzicami, tym bardziej warto mieć zgodę na piśmie.

Jeżeli oboje rodzice mają władzę rodzicielską, istotne sprawy dziecka powinni rozstrzygać wspólnie. To wynika z art. 97 kro. Praktycznie w zgodzie dobrze wpisać: dokąd dziecko jedzie, z kim, na jaki termin, gdzie będzie nocować, kiedy wraca i jak będzie kontakt z drugim rodzicem.

Nie opierałbym się tylko na wiadomości „przecież mówiłem”. Zachowaj SMS-y, maile, bilety, rezerwację i zgodę. Jeśli drugi rodzic odmawia bez sensownego powodu, wtedy można myśleć o rozstrzygnięciu przez sąd rodzinny, ale trzeba pokazać konkretny plan wyjazdu, a nie sam pomysł.

Ryzyko jest takie, że bez pisemnej zgody albo bez orzeczenia sądu drugi rodzic potraktuje wyjazd jako działanie za jego plecami, więc zachowaj dokumenty i korespondencję przed wyjazdem.

Uzupełniająco: sprawdź też dokumenty dziecka. Sam paszport albo dowód osobisty nie rozwiązuje całego sporu między rodzicami, ale bez dokumentu wyjazd praktycznie może być niemożliwy. Jeżeli drugi rodzic blokuje wyrobienie dokumentu albo wyjazd, trzeba oddzielić sprawę dokumentu od zgody na konkretny wyjazd. Przy sporze rodziców nadal punktem wyjścia jest art. 97 kro.

W piśmie do sądu nie pisałbym tylko „chcę jechać za granicę”. Lepiej wskazać termin, kraj, cel, koszt, opiekuna, miejsce pobytu, sposób kontaktu z drugim rodzicem i datę powrotu. Sąd patrzy na dobro dziecka, bezpieczeństwo i to, czy wyjazd nie utrudni kontaktów.

Jeżeli sprawa jest pilna, zachowaj dowody prób porozumienia: wiadomości, propozycje terminów, odpowiedzi drugiego rodzica. Nie wyjeżdżaj wbrew wyraźnemu sprzeciwowi przy spornej istotnej sprawie, bo potem może to zostać użyte przeciwko Tobie w kolejnych postępowaniach rodzinnych.