Uchwalenie: Ustawa z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji
Wejscie w życie: 1 stycznia 2003
Ostatnia Zmiana: 24 marca 2019
Ustawa o normalizacji
Art. 2. Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) normalizacji – rozumie się przez to działalność zmierzającą do uzyskania
optymalnego, w danych okolicznościach, stopnia uporządkowania
w określonym zakresie, poprzez ustalanie postanowień przeznaczonych do
powszechnego i wielokrotnego stosowania, dotyczących istniejących lub
mogących wystąpić problemów;
2) normalizacji krajowej – rozumie się przez to normalizację prowadzoną na
szczeblu krajowym, nieobejmującą działań prowadzonych: w poszczególnych
branżach lub sektorach gospodarki, na szczeblu lokalnym, na szczeblu
stowarzyszeń lub przedsiębiorców i urzędów;
3) dokumencie normalizacyjnym – rozumie się przez to dokument ustalający
zasady, wytyczne lub charakterystyki odnoszące się do różnych rodzajów
działalności lub ich wyników, niebędący aktem prawnym; podstawowym
dokumentem normalizacyjnym jest norma;
4) normie – rozumie się przez to dokument przyjęty na zasadzie konsensu
i zatwierdzony przez upoważnioną jednostkę organizacyjną, ustalający – do
powszechnego i wielokrotnego stosowania – zasady, wytyczne lub
charakterystyki odnoszące się do różnych rodzajów działalności lub ich
wyników i zmierzający do uzyskania optymalnego stopnia uporządkowania
w określonym zakresie;
5) konsensie – rozumie się przez to ogólne porozumienie charakteryzujące się
brakiem trwałego sprzeciwu znaczącej części zainteresowanych
w odniesieniu do istotnych zagadnień, osiągnięte w procesie rozpatrywania
poglądów wszystkich zainteresowanych i zbliżenia przeciwstawnych
stanowisk.
Art. 7. 1. Wyroby spełniające wymagania Polskich Norm oznaczane są na
zasadzie dobrowolności znakiem zgodności z Polską Normą pod warunkiem
uzyskania certyfikatu zgodności upoważniającego do takiego oznaczenia.
2. Wyłączne prawo do wyrażenia zgody na oznaczenie wyrobu znakiem
zgodności z Polską Normą przysługuje krajowej jednostce normalizacyjnej.
3. Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego może upoważnić jednostki
certyfikujące, powołane na mocy odrębnych przepisów, do wydawania certyfikatu
zgodności z Polską Normą.
4. Uzyskanie certyfikatu, o którym mowa w ust. 3, jest równoznaczne
z uzyskaniem prawa do oznaczenia wyrobu znakiem zgodności z Polską Normą.
5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób nadawania
i wykorzystywania znaku zgodności z Polską Normą, mając na względzie
ułatwienie producentom i dystrybutorom oznaczania wyrobów znakiem zgodności
z Polską Normą oraz uwzględniając:
1) cele systemu stosowania znaku zgodności;
2) wymagania stawiane wyrobom, które mają być oznaczone znakiem
zgodności;
3) zasady wydawania certyfikatu zgodności.
6. Producent lub osoba wprowadzająca wyroby do obrotu może zadeklarować
ich zgodność z Polskimi Normami deklaracją zgodności wydaną na własną
odpowiedzialność, przy czym wymagania stawiane takiej deklaracji określają
Polskie Normy.
7. Deklaracja zgodności nie upoważnia do oznaczenia wyrobu znakiem
zgodności, o którym mowa w ust. 1.
8. Sprawy sporne wynikające z oceny zgodności z Polską Normą, dotyczące
interpretacji postanowień Polskich Norm, rozstrzyga Prezes Polskiego Komitetu
Normalizacyjnego, po zasięgnięciu opinii właściwego komitetu technicznego.
Art. 16. 1. Prezes Rady Ministrów powołuje Prezesa spośród osób
wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru. Prezes Rady
Ministrów odwołuje Prezesa.
2. Prezes Rady Ministrów powołuje 2 zastępców Prezesa, spośród osób
wyłonionych w drodze otwartego i konkurencyjnego naboru, na wniosek Prezesa.
Prezes Rady Ministrów odwołuje zastępców Prezesa.
3. Stanowisko Prezesa może zajmować osoba, która:
1) posiada tytuł zawodowy magistra lub równorzędny;
2) jest obywatelem polskim;
3) korzysta z pełni praw publicznych;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem za umyślne przestępstwo lub
umyślne przestępstwo skarbowe;
5) posiada kompetencje kierownicze;
6) posiada co najmniej 6-letni staż pracy, w tym co najmniej 3-letni staż pracy
na stanowisku kierowniczym;
7) posiada wykształcenie i wiedzę z zakresu spraw należących do właściwości
PKN.
4. Informację o naborze na stanowisko Prezesa ogłasza się przez
umieszczenie ogłoszenia w miejscu powszechnie dostępnym w siedzibie PKN oraz
w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w ustawie z dnia 6 września
2001 r. o dostępie do informacji publicznej, i Biuletynie Informacji Publicznej
Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Ogłoszenie powinno zawierać:
1) nazwę i adres PKN;
2) określenie stanowiska;
3) wymagania związane ze stanowiskiem wynikające z przepisów prawa;
4) zakres zadań wykonywanych na stanowisku;
5) wskazanie wymaganych dokumentów;
6) termin i miejsce składania dokumentów;
7) informację o metodach i technikach naboru.
5. Termin, o którym mowa w ust. 4 pkt 6, nie może być krótszy niż 10 dni od
dnia opublikowania ogłoszenia w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii
Prezesa Rady Ministrów.
6. Nabór na stanowisko Prezesa przeprowadza zespół, powołany przez Szefa
Kancelarii Prezesa Rady Ministrów z upoważnienia Prezesa Rady Ministrów,
liczący co najmniej 3 osoby, których wiedza i doświadczenie dają rękojmię
wyłonienia najlepszych kandydatów. W toku naboru ocenia się doświadczenie
zawodowe kandydata, wiedzę niezbędną do wykonywania zadań na stanowisku, na
które jest przeprowadzany nabór, oraz kompetencje kierownicze.
7. Ocena wiedzy i kompetencji kierowniczych, o których mowa w ust. 6,
może być dokonana na zlecenie zespołu przez osobę niebędącą członkiem zespołu,
która posiada odpowiednie kwalifikacje do dokonania tej oceny.
8. Członek zespołu oraz osoba, o której mowa w ust. 7, mają obowiązek
zachowania w tajemnicy informacji dotyczących osób ubiegających się
o stanowisko, uzyskanych w trakcie naboru.
9. W toku naboru zespół wyłania nie więcej niż 3 kandydatów, których
przedstawia Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
10. Z przeprowadzonego naboru zespół sporządza protokół zawierający:
1) nazwę i adres PKN;
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór, oraz liczbę
kandydatów;
3) imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 3 najlepszych kandydatów
uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich wymagań
określonych w ogłoszeniu o naborze;
4) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
5) uzasadnienie dokonanego wyboru albo powody niewyłonienia kandydata;
6) skład zespołu.
11. Wynik naboru ogłasza się niezwłocznie przez umieszczenie informacji
w biuletynach informacji publicznej, o których mowa w ust. 4. Informacja
o wyniku naboru zawiera:
1) nazwę i adres PKN;
2) określenie stanowiska, na które był prowadzony nabór;
3) imiona, nazwiska wybranych kandydatów oraz ich miejsca zamieszkania
w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego albo informację
o niewyłonieniu kandydata.
12. Umieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej Kancelarii Prezesa
Rady Ministrów ogłoszenia o naborze oraz o wyniku tego naboru jest bezpłatne.
13. Zespół przeprowadzający nabór na stanowiska, o których mowa w ust. 2,
powołuje Prezes.
14. Do sposobu przeprowadzania naboru na stanowiska, o których mowa
w ust. 2, stosuje się odpowiednio ust. 312.
Art. 17. 1. Wynagrodzenie Prezesa i jego zastępców ustala Prezes Rady
Ministrów.
2. Prezesowi i jego zastępcom przysługuje nagroda jubileuszowa i odprawa
emerytalna według zasad obowiązujących pracowników PKN oraz może być
przyznana nagroda roczna według zasad określonych w przepisach wydanych na podstawie ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących
niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. z 2013 r. poz. 254, z późn. zm.).
3. Minister właściwy do spraw pracy ustali, w drodze rozporządzenia,
wysokość wynagrodzeń pracowników PKN, biorąc pod uwagę organizację PKN
i konieczność zapewnienia właściwej realizacji jego zadań.

Art. 17a. 1. Nabór kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska pracy
w PKN jest otwarty i konkurencyjny.
2. Ogłoszenie o naborze zamieszcza się w Biuletynie Informacji Publicznej,
o którym mowa w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji
publicznej, oraz w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej,
w której jest prowadzony nabór.

Art. 17b. Informacje o kandydatach, którzy zgłosili się do naboru, stanowią
informację publiczną w zakresie objętym wymaganiami określonymi w ogłoszeniu
o naborze.

Art. 17c. Termin do składania dokumentów, określony w ogłoszeniu
o naborze, nie może być krótszy niż 14 dni od dnia opublikowania tego ogłoszenia
w Biuletynie Informacji Publicznej.

Art. 17d. 1. Po upływie terminu do składania dokumentów określonego
w ogłoszeniu o naborze niezwłocznie upowszechnia się listę kandydatów, którzy
spełniają wymagania formalne określone w ogłoszeniu o naborze, przez
umieszczenie jej w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej,
w której jest prowadzony nabór, a także przez opublikowanie jej w Biuletynie
Informacji Publicznej.
2. Lista, o której mowa w ust. 1, zawiera imię i nazwisko kandydata oraz jego
miejsce zamieszkania w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego.

Art. 17e. 1. Sporządza się protokół przeprowadzonego naboru kandydatów do
zatrudnienia na wolne stanowiska pracy w PKN.
2. Protokół zawiera w szczególności:
1) określenie stanowiska pracy, na które był prowadzony nabór, liczbę
kandydatów oraz imiona, nazwiska i adresy nie więcej niż 5 najlepszych
kandydatów uszeregowanych według poziomu spełniania przez nich
wymagań określonych w ogłoszeniu o naborze;
2) informację o zastosowanych metodach i technikach naboru;
3) uzasadnienie dokonanego wyboru.

Art. 17f. 1. Informację o wyniku naboru upowszechnia się w terminie 14 dni
od dnia zatrudnienia wybranego kandydata albo zakończenia naboru, w przypadku
gdy w jego wyniku nie doszło do zatrudnienia żadnego kandydata.
2. Informacja, o której mowa w ust. 1, zawiera:
1) nazwę i adres urzędu;
2) określenie stanowiska pracy;
3) imię i nazwisko wybranego kandydata oraz miejsce jego zamieszkania
w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego;
4) uzasadnienie dokonanego wyboru kandydata albo uzasadnienie
niezatrudnienia żadnego kandydata.
3. Informację o wyniku naboru upowszechnia się w Biuletynie Informacji
Publicznej i w miejscu powszechnie dostępnym w jednostce organizacyjnej,
w której był prowadzony nabór.

Art. 17g. Jeżeli stosunek pracy osoby wyłonionej w drodze naboru ustał
w ciągu 3 miesięcy od dnia nawiązania stosunku pracy, można zatrudnić na tym
samym stanowisku kolejną osobę spośród najlepszych kandydatów wymienionych
w protokole tego naboru. Przepisy art. 17f stosuje się odpowiednio.