1. Wyroby spełniające wymagania Polskich Norm oznaczane są na
zasadzie dobrowolności znakiem zgodności z Polską Normą pod warunkiem
uzyskania certyfikatu zgodności upoważniającego do takiego oznaczenia.
2. Wyłączne prawo do wyrażenia zgody na oznaczenie wyrobu znakiem
zgodności z Polską Normą przysługuje krajowej jednostce normalizacyjnej.
3. Prezes Polskiego Komitetu Normalizacyjnego może upoważnić jednostki
certyfikujące, powołane na mocy odrębnych przepisów, do wydawania certyfikatu
zgodności z Polską Normą.
4. Uzyskanie certyfikatu, o którym mowa w ust. 3, jest równoznaczne
z uzyskaniem prawa do oznaczenia wyrobu znakiem zgodności z Polską Normą.
5. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób nadawania
i wykorzystywania znaku zgodności z Polską Normą, mając na względzie
ułatwienie producentom i dystrybutorom oznaczania wyrobów znakiem zgodności
z Polską Normą oraz uwzględniając:
1) cele systemu stosowania znaku zgodności;
2) wymagania stawiane wyrobom, które mają być oznaczone znakiem
zgodności;
3) zasady wydawania certyfikatu zgodności.
6. Producent lub osoba wprowadzająca wyroby do obrotu może zadeklarować
ich zgodność z Polskimi Normami deklaracją zgodności wydaną na własną
odpowiedzialność, przy czym wymagania stawiane takiej deklaracji określają
Polskie Normy.
7. Deklaracja zgodności nie upoważnia do oznaczenia wyrobu znakiem
zgodności, o którym mowa w ust. 1.
8. Sprawy sporne wynikające z oceny zgodności z Polską Normą, dotyczące
interpretacji postanowień Polskich Norm, rozstrzyga Prezes Polskiego Komitetu
Normalizacyjnego, po zasięgnięciu opinii właściwego komitetu technicznego.