Uchwalenie: Ustawa z dnia 9 października 2009 r. o dyscyplinie wojskowej
Wejscie w życie: 1 stycznia 2010
Ostatnia Zmiana: 1 stycznia 2021
Ustawa o dyscyplinie wojskowej
Art. 3. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) dyscyplina wojskowa – przestrzeganie przez żołnierza przepisów prawa
dotyczących służby wojskowej i innych przepisów prawa przewidujących
odpowiedzialność dyscyplinarną na zasadach i w trybie określonych
w ustawie oraz wykonywanie rozkazów i decyzji wydanych w sprawach
służbowych;
2) wyróżnienie – materialną lub niematerialną formę wyrażenia uznania
żołnierzom oraz byłym żołnierzom niepozostającym w czynnej służbie
wojskowej, a także pododdziałom, oddziałom i instytucjom wojskowym;
3) reagowanie dyscyplinarne – zastosowanie dyscyplinarnego środka
zapobiegawczego, zwrócenie żołnierzowi uwagi albo przeprowadzenie z nim
rozmowy ostrzegawczej oraz postępowanie dyscyplinarne;
4) przewinienie dyscyplinarne – naruszenie dyscypliny wojskowej, w wyniku
działania lub zaniechania działania, które nie jest przestępstwem lub
wykroczeniem albo przestępstwem skarbowym lub wykroczeniem
skarbowym;
5) postępowanie dyscyplinarne – ogół czynności mających na celu rozpoznanie
i rozstrzygnięcie sprawy przewinienia dyscyplinarnego, o którego
popełnienie żołnierz jest obwiniony, prowadzonej w trybie uproszczonym lub
zwykłym, a także postępowanie w sprawie wzruszenia prawomocnego
orzeczenia dyscyplinarnego;
6) raport dyscyplinarny – rozpatrzenie sprawy przewinienia dyscyplinarnego
i wydanie orzeczenia w toku postępowania dyscyplinarnego przez
uprawniony do tego organ, z udziałem określonych w ustawie osób;
7) ukaranie – prawomocne wymierzenie kary dyscyplinarnej oraz prawomocne
zastosowanie środka dyscyplinarnego, w tym z warunkowym zawieszeniem
ich wykonania;
8) żołnierz – żołnierza pełniącego, w tym odbywającego, czynną służbę
wojskową, o którym mowa w ustawie z dnia 21 listopada 1967 r.
o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2018
r. poz. 1459, 1669, 2182 i 2245 oraz z 2019 r. poz. 55) oraz w ustawie z dnia
11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U.
z 2019 r. poz. 330 i 730);
9) obwiniony – żołnierza objętego postępowaniem dyscyplinarnym;
10) przełożony – żołnierza albo inną osobę niebędącą żołnierzem, którym na
mocy przepisu prawa, rozkazu, polecenia lub decyzji podporządkowano
żołnierza lub żołnierzy;
11) przełożony dyscyplinarny – przełożonego uprawnionego do wyróżniania,
wszczynania postępowań dyscyplinarnych, wydawania orzeczeń związanych
z postępowaniem dyscyplinarnym w pierwszej instancji, a ponadto do
podejmowania innych czynności w sprawach dyscyplinarnych;
12) wyższy przełożony dyscyplinarny – przełożonego dyscyplinarnego, którego
przepisy ustawy upoważniają do rozpoznawania odpowiednio odwołania lub
zażalenia wniesionego w przypadkach określonych ustawą, a także do
podejmowania innych czynności w sprawach dyscyplinarnych;
13) organ orzekający – przełożonego dyscyplinarnego, organ wojskowy
uprawniony do orzekania o ukaraniu lub sąd wojskowy;
14) organ odwoławczy – wyższego przełożonego dyscyplinarnego, organ
wojskowy lub sąd wojskowy, właściwych do rozpatrzenia odpowiednio
odwołania od orzeczenia lub zażalenia na postanowienie, a także polecenia
poddania się badaniom przed zastosowaniem dyscyplinarnego środka
zapobiegawczego;
15) rzecznik dyscyplinarny – żołnierza, którego przepisy ustawy upoważniają do
przeprowadzenia czynności wyjaśniających i innych czynności
w postępowaniu dyscyplinarnym;
16) dowódca jednostki wojskowej – dowódcę (dyrektora, szefa, komendanta,
prezesa lub inną osobę na równorzędnym stanowisku służbowym) jednostki
wojskowej;
17) kierownik instytucji cywilnej – ministra, kierownika urzędu lub innego szefa
instytucji cywilnej;
18) jednostka wojskowa – jednostkę wojskową, o której mowa w ustawie z dnia
21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej
Polskiej oraz ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o zasadach użycia lub pobytu
Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa (Dz. U.
z 2014 r. poz. 1510), a także komórkę organizacyjną Ministerstwa Obrony
Narodowej, jednostkę organizacyjną podległą Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowaną oraz przedsiębiorstwo państwowe, dla którego jest on organem założycielskim;
19) instytucja wojskowa – jednostkę organizacyjną niebędącą oddziałem ani
pododdziałem wojskowym, podległą Ministrowi Obrony Narodowej lub
przez niego nadzorowaną;
20) instytucja cywilna – instytucję cywilną, o której mowa w ustawie z dnia
11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych;
21) narkotyk – środek odurzający, substancję psychotropową i środek zastępczy,
o których mowa w ustawie z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu
narkomanii (Dz. U. z 2019 r. poz. 852).
Art. 5. 1. W postępowaniu dyscyplinarnym uczestniczy rzecznik
dyscyplinarny, który jest właściwy do prowadzenia czynności wobec:
1) żołnierzy posiadających stopień wojskowy szeregowych lub podoficerów –
będący podoficerem w stopniu wojskowym plutonowego (bosmanmata) lub
wyższym;
2) oficerów młodszych lub żołnierzy, o których mowa w pkt 1 – będący
oficerem młodszym;
3) oficerów starszych lub żołnierzy, o których mowa w pkt 1 i 2 – będący
oficerem starszym;
4) oficerów posiadających stopień generała brygady (kontradmirała) lub wyższy
– oficer posiadający stopień wojskowy generała brygady (kontradmirała) lub
wyższy.
2. Rzeczników dyscyplinarnych wyznacza spośród żołnierzy zawodowych
przełożony dyscyplinarny zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy
jednostki wojskowej albo kierownika instytucji cywilnej, określony w
rozporządzeniu, o którym mowa w art. 56.
3. W toku postępowania dyscyplinarnego rzecznik dyscyplinarny jest
niezależny, w granicach określonych ustawą.
4. Rzecznikowi dyscyplinarnemu za uczestniczenie oraz wykonywanie
czynności w postępowaniu dyscyplinarnym przysługuje dodatkowe
wynagrodzenie, określone w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 56.
5. Przełożony dyscyplinarny, który wyznaczył rzecznika dyscyplinarnego,
odwołuje go wskutek:
1) zaistnienia okoliczności, które stanowią podstawę zwolnienia żołnierza
z czynnej służby wojskowej;
2) prawomocnego skazania żołnierza przez sąd za przestępstwo lub wykroczenie
albo przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe;
3) prawomocnego ukarania żołnierza;
4) rozformowania jednostki wojskowej albo likwidacji instytucji cywilnej lub
przeniesienia żołnierza do innej jednostki wojskowej albo instytucji cywilnej,
z zastrzeżeniem ust. 7.
6. Przełożony dyscyplinarny, który wyznaczył rzecznika dyscyplinarnego,
może odwołać go wskutek:
1) wyznaczenia żołnierza na inne stanowisko służbowe wymagające
wykonywania zadań poza dotychczasowym miejscem służby lub w znacznym
stopniu utrudniających pełnienie funkcji rzecznika dyscyplinarnego;
2) niewykonywania przez żołnierza obowiązków służbowych na zajmowanym
stanowisku służbowym nieprzerwanie przez okres dłuższy niż trzy miesiące;
3) zrzeczenia się przez żołnierza pełnienia funkcji rzecznika dyscyplinarnego.
7. Rzecznika dyscyplinarnego, który po przeniesieniu do innej jednostki
wojskowej nadal pozostaje w podporządkowaniu służbowym przełożonego
dyscyplinarnego, który go wyznaczył, można nie odwoływać z tej funkcji.
Art. 14. 1. Wyróżnień, o których mowa w art. 11, mogą udzielać:
1) wymienionych w pkt 13 i 5 – każdy przełożony dyscyplinarny;
2) wymienionego w pkt 4 – przełożeni dyscyplinarni określeni
w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 15;
3) wymienionych w pkt 6 i 7 – przełożony dyscyplinarny zajmujący stanowisko
służbowe dowódcy jednostki wojskowej albo wyższe, jeżeli stanowiska te
zostały zaszeregowane do stopnia etatowego co najmniej majora (komandora
podporucznika), lub kierownik instytucji cywilnej;
4) wymienionego w pkt 8 – przełożony dyscyplinarny zajmujący stanowisko
służbowe dowódcy jednostki wojskowej albo wyższe, jeżeli stanowiska te
zostały zaszeregowane do stopnia etatowego co najmniej majora (komandora
podporucznika);
5) wymienionych w pkt 911 – Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej oraz
przełożeni dyscyplinarni określeni w rozporządzeniu, o którym mowa
w art. 15;
6) wymienionego w pkt 12 – Minister Obrony Narodowej lub Naczelny
Dowódca Sił Zbrojnych.
2. Wyróżnień, o których mowa w art. 13, mogą udzielać:
1) wymienionego w pkt 1 – przełożony dyscyplinarny dowódcy pododdziału,
oddziału lub instytucji wojskowej;
2) wymienionego w pkt 2 – dowódca jednostki wojskowej;
3) wymienionego w pkt 3 – przełożeni dyscyplinarni określeni
w rozporządzeniu, o którym mowa w art. 15;
4) wymienionego w pkt 4 – Minister Obrony Narodowej lub Naczelny Dowódca
Sił Zbrojnych.
3. Przełożony dyscyplinarny może wystąpić do wyższego przełożonego
dyscyplinarnego o udzielenie wyróżnienia, jeżeli sam nie jest uprawniony do jego
udzielenia.
Art. 15. 1. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe warunki i tryb wyróżniania;
2) przełożonych dyscyplinarnych uprawnionych do udzielania wyróżnień,
o których mowa w art. 14 ust. 1 pkt 2 i 5 oraz ust. 2 pkt 3;
3) rodzaje odznak honorowych, tytułów honorowych oraz honorowej broni
białej;
4) wzory odznak honorowych, odznak i znaków tytułów honorowych oraz
honorowej broni białej;
5) sposób noszenia odznak honorowych, odznak tytułów honorowych oraz
honorowej broni białej, a także eksponowania, przekazywania
i przechowywania niektórych wyróżnień;
6) pododdziały, oddziały i instytucje wojskowe, które mogą być wyróżnione
poszczególnymi rodzajami wyróżnień;
7) szczegółowe warunki tworzenia funduszu przeznaczonego na wyróżnienia
oraz dysponowania tym funduszem.
2. W rozporządzeniu, o którym mowa w ust. 1, należy w szczególności
uwzględnić:
1) rodzaje osiągnięć będących kryterium wyróżnienia, a zwłaszcza mających
znaczenie dla obronności państwa i Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej
oraz czynów świadczących o ofiarności i odwadze w warunkach pełnienia
czynnej służby wojskowej po ogłoszeniu mobilizacji, w stanach
nadzwyczajnych, w czasie wojny, a także podczas wykonywania zadań
służbowych w strefie działań wojennych oraz w przypadku użycia Sił
Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami państwa, jak również
udziału w akcjach humanitarnych, poszukiwawczych lub ratowniczych;
2) charakter wykonywanych zadań i odpowiedniość struktur organizacyjnych
Ministerstwa Obrony Narodowej oraz jednostek organizacyjnych podległych
Ministrowi Obrony Narodowej lub przez niego nadzorowanych, a także
instytucji cywilnych, w których żołnierze pełnią służbę;
3) wysokość i sposób ustalania środków finansowych przeznaczonych na
wyróżnienia, a także sposób ustalania wielkości środków pozostających
w dyspozycji dowódców jednostek wojskowych oraz Ministra Obrony
Narodowej, jednostki wojskowe, w których tworzy się fundusz przeznaczony
na wyróżnienia, organy uprawnione do tworzenia tego funduszu, sposób
ustalania jego środków oraz organy uprawnione do dysponowania tym
funduszem;
4) uroczysty charakter udzielania wyróżnień oraz sposób wręczania niektórych
z nich, zgodnie z ceremoniałem wojskowym.
Art. 17. 1. Żołnierz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną za popełnienie
przewinienia dyscyplinarnego, posiadającego jednocześnie znamiona innego czynu
zabronionego, jeżeli to naruszenie prawa miało związek ze służbą wojskową,
niezależnie od odpowiedzialności ponoszonej na podstawie innych przepisów.
2. Żołnierz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną również za:
1) czyny, za które właściwe organy są uprawnione do nakładania kar
porządkowych lub wymierzania kar pieniężnych, jeżeli właściwy organ
wystąpił z wnioskiem o ukaranie dyscyplinarne do dowódcy jednostki
wojskowej lub kierownika instytucji cywilnej;
2) czyny o znamionach przestępstwa ściganego na wniosek dowódcy jednostki
wojskowej albo wykroczenia ściganego na żądanie dowódcy jednostki
wojskowej lub kierownika instytucji cywilnej, jeżeli uprawniony dowódca lub
kierownik instytucji cywilnej odstąpił od złożenia wniosku albo żądania;
3) czyny o znamionach przestępstwa lub wykroczenia albo przestępstwa
skarbowego lub wykroczenia skarbowego, jeżeli sąd lub prokurator albo inny
organ uprawniony do orzekania w tych sprawach wystąpił do dowódcy
jednostki wojskowej lub kierownika instytucji cywilnej z wnioskiem
o ukaranie dyscyplinarne.
3. Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o przewinieniu dyscyplinarnym,
przepisy te stosuje się również do czynów, o których mowa w ust. 1 i 2.
4. Żołnierz za popełnienie czynu będącego naruszeniem wyłącznie zasad etyki
oraz godności i honoru żołnierza nie ponosi odpowiedzialności dyscyplinarnej.
Art. 20. 1. Organ orzekający wymierza obwinionemu karę dyscyplinarną lub
stosuje wobec niego środek dyscyplinarny według swojego uznania, w granicach
przewidzianych ustawą, uwzględniając stopień winy, stopień szkodliwości
przewinienia dyscyplinarnego oraz cele zapobiegawcze i wychowawcze, które
przez ukaranie ma się osiągnąć.
2. Orzekając o ukaraniu, organ orzekający uwzględnia w szczególności
sposób popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, rodzaj i stopień naruszenia
ciążących na obwinionym obowiązków, rodzaj i rozmiar następstw przewinienia
dyscyplinarnego oraz właściwości i warunki osobiste żołnierza, przebieg jego
służby przed popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego i zachowanie się
żołnierza po jego popełnieniu.
3. Wymierzenie surowszej kary dyscyplinarnej albo zaostrzenie jej wymiaru
lub zastosowanie surowszego rodzaju środka dyscyplinarnego albo zaostrzenie jego
wymiaru lub zastosowanie większej liczby środków dyscyplinarnych może
nastąpić, jeżeli:
1) obwiniony działał wspólnie z innymi żołnierzami lub w obecności innych
żołnierzy, a także w obecności podwładnego, wspólnie z nim lub na jego
szkodę;
2) obwiniony znajdował się pod wpływem alkoholu, narkotyku lub innych
podobnie działających substancji i środków;
3) działanie obwinionego nastąpiło z niskich pobudek lub jego czyn zasługuje na
szczególne potępienie;
4) w następstwie przewinienia dyscyplinarnego zaistniały poważne skutki dla
gotowości i zdolności bojowej oraz interesu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej;
5) przewinienie dyscyplinarne zostało popełnione przed zatarciem ukarania za
inne przewinienie dyscyplinarne.
4. Wymierzenie łagodniejszej kary dyscyplinarnej albo zmniejszenie jej
wymiaru lub zastosowanie lżejszego środka dyscyplinarnego albo zmniejszenie
jego wymiaru lub zastosowanie mniejszej liczby środków dyscyplinarnych może
nastąpić, jeżeli obwiniony:
1) działał nieumyślnie;
2) podjął starania o zmniejszenie skutków popełnionego czynu;
3) nie miał należytego doświadczenia zawodowego w zakresie wykonywanej
czynności służbowej;
4) ujawnił istotne i nieznane wcześniej okoliczności popełnienia przewinienia
dyscyplinarnego;
5) złożył wniosek o dobrowolne poddanie się ukaraniu.
Art. 40. 1. Przed zastosowaniem dyscyplinarnego środka zapobiegawczego
niedopuszczenia do wykonywania czynności służbowych lub osadzenia w izbie
zatrzymań przełożony dyscyplinarny, wojskowy organ porządkowy lub Żandarmeria Wojskowa poleca poddanie żołnierza badaniom koniecznym do ustalenia
zawartości alkoholu lub narkotyku w organizmie tego żołnierza, w tym zabiegowi
pobrania krwi, zwanymi dalej „badaniami”.
2. Żołnierz jest obowiązany poddać się badaniom oraz zabiegom niezbędnym
do wykonania podstawowych badań laboratoryjnych, pod warunkiem że
dokonywane są z zachowaniem wskazań wiedzy medycznej i nie zagrażają jego
zdrowiu.
3. Badania laboratoryjne i zabiegi niezbędne do ich wykonania
przeprowadzane w ramach badań mogą być dokonywane wyłącznie przez
uprawnionych do tego pracowników ochrony zdrowia.
4. Polecenie poddania się badaniom przekazuje się żołnierzowi ustnie,
a następnie stwierdza się w rozkazie lub decyzji, z których wyciąg niezwłocznie
doręcza się żołnierzowi, oraz poucza się go o prawie, terminie i trybie wniesienia
zażalenia, o którym mowa w ust. 7.
5. Z badań lub w przypadku braku możliwości ich przeprowadzenia
sporządza się protokół.
6. Odmowa żołnierza poddania się badaniom lub uniemożliwienie ich
przeprowadzenia nie wyłącza zastosowania środków zapobiegawczych.
7. Żołnierzowi przysługuje prawo złożenia zażalenia do wyższego
przełożonego dyscyplinarnego lub przełożonego wojskowego organu
porządkowego albo komendanta jednostki organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej,
której żołnierz zastosował ten środek, w terminie trzech dni od dnia doręczenia
wyciągu, o którym mowa w ust. 4, na:
1) polecenie poddania badaniom;
2) warunki i sposób przeprowadzenia tych badań.
8. Koszty badań ponoszone są z budżetu państwa, z części, której
dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.
9. Do zamówień na przeprowadzanie badań nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 11 września 2019 r. –
Prawo zamówień publicznych (Dz. U. poz. 2019).
Art. 41. 1. Żołnierzowi przysługuje zażalenie na postanowienie
o zastosowaniu dyscyplinarnego środka zapobiegawczego niedopuszczenia do
wykonywania czynności służbowych, zawieszenia w czynnościach służbowych lub
przedłużenia okresu tego zawieszenia oraz osadzenia w izbie zatrzymań.
2. W zażaleniu żołnierz może się domagać uchylenia, zmiany oraz zbadania
zasadności i legalności zastosowania lub przedłużenia stosowania, a także
prawidłowości wykonania dyscyplinarnego środka zapobiegawczego.
3. Żołnierz może wnieść zażalenie w terminie trzech dni od dnia doręczenia
mu postanowienia o zastosowaniu lub przedłużeniu stosowania względem niego
dyscyplinarnego środka zapobiegawczego.
4. Wniesienie zażalenia nie wstrzymuje wykonania postanowienia
o zastosowaniu lub przedłużeniu stosowania dyscyplinarnego środka
zapobiegawczego.
5. Na postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka
zapobiegawczego:
1) niedopuszczenia żołnierza do wykonywania czynności służbowych –
zażalenie rozpatruje odpowiednio wyższy przełożony dyscyplinarny lub
przełożony wojskowego organu porządkowego albo komendant jednostki
organizacyjnej Żandarmerii Wojskowej, której żołnierz zastosował ten
środek;
2) zawieszenia żołnierza w czynnościach służbowych oraz o przedłużeniu
okresu tego zawieszenia – zażalenie rozpatruje wyższy przełożony
dyscyplinarny;
3) osadzenia w izbie zatrzymań – zażalenie rozpatruje wojskowy sąd
garnizonowy.
6. Na postanowienie o zastosowaniu dyscyplinarnego środka
zapobiegawczego wydane przez Ministra Obrony Narodowej lub kierownika
instytucji cywilnej zażalenie rozpatruje wojskowy sąd garnizonowy.
7. W sprawach zażalenia na zastosowanie dyscyplinarnych środków
zapobiegawczych stosuje się odpowiednio art. 52 ust. 1, 3 i 5.
Art. 42. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z ministrem
właściwym do spraw zdrowia i Ministrem Sprawiedliwości, odpowiednio do ich
właściwości, określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy tryb postępowania w sprawach stosowania dyscyplinarnych
środków zapobiegawczych, z uwzględnieniem:
a) postępowania, odpowiednio, przełożonego dyscyplinarnego,
wojskowego organu porządkowego i Żandarmerii Wojskowej przed
zastosowaniem tych środków,
b) uchylenia, wygaśnięcia lub zmiany postanowienia o zastosowaniu
dyscyplinarnego środka zapobiegawczego,
c) treści postanowień w tych sprawach,
d) sposobu i terminu zawiadamiania właściwych przełożonych, organów
wojskowych i zainteresowanych osób o zastosowaniu dyscyplinarnego
środka zapobiegawczego,
e) czynności i terminów rozpatrywania zażaleń na zastosowanie
dyscyplinarnych środków zapobiegawczych;
2) warunki osadzania żołnierza w izbie zatrzymań oraz organizację osadzania
żołnierzy w izbach zatrzymań, z uwzględnieniem:
a) trybu doprowadzania do izby zatrzymań żołnierza, w stosunku do
którego zostało wydane postanowienie o osadzeniu w izbie zatrzymań,
b) warunków przyjęcia żołnierza doprowadzonego do izby zatrzymań
i postępowania w razie jego nieprzyjęcia do izby zatrzymań,
c) czynności dokonywanych przez obsługę izby zatrzymań wobec
osadzonych żołnierzy,
3) rodzaje, zakres, przypadki, warunki i sposób dokonywania badań, o których
mowa w art. 40, w celu zapewnienia prawidłowości ich przeprowadzania,
sposób postępowania w przypadku odmowy poddania się badaniu przez
żołnierza, procedurę składania i rozpatrywania zażaleń w tych sprawach – dostosowując przepisy określone w pkt 13 do warunków pełnienia czynnej służby wojskowej po ogłoszeniu mobilizacji, w stanach nadzwyczajnych, w czasie
wojny, a także podczas wykonywania zadań służbowych w strefie działań
wojennych oraz w przypadku użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza
granicami państwa, jak również udziału w akcjach humanitarnych,
poszukiwawczych lub ratowniczych.
Art. 49. 1. Przełożony dyscyplinarny, organ wojskowy uprawniony do
orzekania o ukaraniu, wyższy przełożony dyscyplinarny i rzecznik dyscyplinarny
podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu dyscyplinarnym, jeżeli:
1) sprawa dotyczy go bezpośrednio albo został pokrzywdzony czynem, którego
dotyczy postępowanie dyscyplinarne;
2) jest małżonkiem, krewnym lub powinowatym w linii prostej obwinionego,
osoby przez niego pokrzywdzonej albo obrońcy obwinionego, albo pozostaje
we wspólnym pożyciu z jedną z tych osób;
3) między nim a obwinionym lub osobą pokrzywdzoną przez obwinionego
zachodzi stosunek osobisty lub służbowy mogący wywołać wątpliwości co do
jego bezstronności;
4) brał udział w postępowaniu dyscyplinarnym jako rzecznik dyscyplinarny albo
przełożony dyscyplinarny lub był świadkiem przewinienia dyscyplinarnego,
którego postępowanie to dotyczy;
5) istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną
wątpliwość co do jego bezstronności, niewymieniona w pkt 14.
2. Rzecznik dyscyplinarny podlega wyłączeniu z urzędu także wtedy, gdy jest
podwładnym obwinionego.
3. Powody wyłączenia trwają mimo ustania uzasadniających je przyczyn.
4. Wyłączenie z powodu, o którym mowa w ust. 1 pkt 14, następuje
z urzędu, a z powodu wymienionego w ust. 1 pkt 5, na żądanie przełożonego
dyscyplinarnego, organu wojskowego uprawnionego do orzekania o ukaraniu,
wyższego przełożonego dyscyplinarnego lub rzecznika dyscyplinarnego, jak
również na wniosek pokrzywdzonego, obwinionego lub jego obrońcy.
5. W przedmiocie wyłączenia postanawia, odnośnie do:
1) rzecznika dyscyplinarnego – przełożony dyscyplinarny;
2) przełożonego dyscyplinarnego – organ odwoławczy;
3) organu wojskowego uprawnionego do orzekania o ukaraniu – kolejny
nadrzędny nad nim organ wojskowy;
4) wyższego przełożonego dyscyplinarnego – kolejny wyższy przełożony
dyscyplinarny;
5) Ministra Obrony Narodowej lub kierownika instytucji cywilnej – wojskowy
sąd garnizonowy.
6. Na postanowienie, o którym mowa w ust. 5, zażalenie nie przysługuje.
Art. 56. Minister Obrony Narodowej wyda, w drodze rozporządzenia,
regulamin postępowania dyscyplinarnego, w którym określi:
1) stanowiska służbowe, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 6, oraz właściwość
przełożonych dyscyplinarnych zajmujących te stanowiska, z uwzględnieniem
stopnia etatowego zajmowanego stanowiska służbowego, wewnętrznej
organizacji jednostek wojskowych, a także instytucji cywilnych, w których
pełnią służbę żołnierze,
2) właściwość przełożonych dyscyplinarnych i wyższych przełożonych
dyscyplinarnych wobec żołnierzy skierowanych do wykonywania zadań
w innej jednostce wojskowej oraz będących w rezerwie kadrowej lub
w dyspozycji,
3) przełożonych dyscyplinarnych uprawnionych do wyznaczania oraz
odwoływania rzeczników dyscyplinarnych, sposób i tryb wyznaczania oraz
odwoływania rzeczników dyscyplinarnych, właściwość tych rzeczników
dyscyplinarnych wobec podporządkowanych tym przełożonym żołnierzy,
wymagania, jakie powinien spełniać rzecznik dyscyplinarny, rodzaje i wzory
dokumentów związanych z wyznaczaniem, odwoływaniem
i wynagradzaniem rzeczników dyscyplinarnych, a także warunki i tryb przyznawania i wypłacania dodatkowego wynagrodzenia rzecznikom dyscyplinarnym, organy uprawnione do wypłacania tego wynagrodzenia oraz
wysokość i termin płatności tego wynagrodzenia, z uwzględnieniem
zwiększenia zadań służbowych związanych z pełnioną funkcją rzecznika
dyscyplinarnego oraz liczby prowadzonych spraw i stopnia ich złożoności,
4) szczegółowy tryb postępowania dyscyplinarnego, z uwzględnieniem
w szczególności sposobu wykonywania czynności związanych z tym
postępowaniem przez przełożonego dyscyplinarnego i organ wojskowy
uprawniony do orzekania o ukaraniu oraz wyższego przełożonego
dyscyplinarnego, a także przez rzeczników dyscyplinarnych, zmiany lub
uzupełnienia zarzutów, sposobu doręczania wezwań i pism, przesłuchiwania
świadków, biegłych oraz obwinionych, a także zapoznawania z materiałami
postępowania dyscyplinarnego,
5) obowiązki obrońcy obwinionego lub ukaranego oraz zasady jego udziału
w postępowaniu dyscyplinarnym
– dostosowując przepisy określone w pkt 15 do warunków pełnienia czynnej
służby wojskowej po ogłoszeniu mobilizacji, w stanach nadzwyczajnych, w czasie
wojny, a także podczas wykonywania zadań służbowych w strefie działań
wojennych oraz w przypadku użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza
granicami państwa, jak również udziału w akcjach humanitarnych,
poszukiwawczych lub ratowniczych.
Art. 57. 1. W postępowaniu dyscyplinarnym w trybie uproszczonym stosuje
się przepisy o trybie zwykłym, jeżeli przepisy niniejszego artykułu nie stanowią
inaczej.
2. Postępowanie dyscyplinarne w trybie uproszczonym wszczyna się, jeżeli
okoliczności popełnienia przewinienia dyscyplinarnego oraz wina żołnierza nie
budzą wątpliwości.
3. Wszczynając postępowanie dyscyplinarne w trybie uproszczonym,
obwinionego wzywa się do raportu dyscyplinarnego, podając termin i miejsce jego przeprowadzenia oraz przedstawiając mu zarzut popełnienia przewinienia dyscyplinarnego.
4. Podczas raportu dyscyplinarnego prowadzonego w postępowaniu
dyscyplinarnym w trybie uproszczonym:
1) zapoznaje się obwinionego z całością materiałów sprawy. W tym trybie
obwinionemu nie przysługuje prawo do złożenia wniosku o uzupełnienie tych
materiałów;
2) organ orzekający rozpatruje sprawę i wydaje orzeczenie o ukaraniu
w obecności obwinionego, rzecznika dyscyplinarnego oraz obrońcy
obwinionego, jeżeli został ustanowiony;
3) obwinionemu przysługuje sprzeciw od orzeczenia o ukaraniu, wydanego
w tym trybie, wniesiony do organu orzekającego;
4) treść orzeczenia o ukaraniu wpisuje się do karty ukarania żołnierza, chyba że
obwiniony złożył sprzeciw od tego orzeczenia.
5. Jeżeli sprzeciw od orzeczenia, wydanego w postępowaniu dyscyplinarnym
w trybie uproszczonym:
1) nie został wniesiony – orzeczenie to staje się prawomocne;
2) został wniesiony – postępowanie dyscyplinarne prowadzi się w trybie
zwykłym, a zebrane dotychczas materiały stają się materiałami postępowania
dyscyplinarnego prowadzonego w trybie zwykłym.
Art. 65. 1. Odwołanie od orzeczenia wydanego w pierwszej instancji przez
przełożonego dyscyplinarnego albo organ wojskowy uprawniony do orzekania
o ukaraniu rozpoznaje wyższy przełożony dyscyplinarny, z zastrzeżeniem ust. 2
i 3.
2. Odwołanie od orzeczenia dotyczącego kary dyscyplinarnej, o której mowa
w:
1) art. 24 pkt 5 – rozpoznaje organ wojskowy nadrzędny nad organem
uprawnionym do zwolnienia z danego stanowiska służbowego lub Minister
Obrony Narodowej, z zastrzeżeniem ust. 3;
2) art. 24 pkt 7, bez względu na stopień wojskowy obwinionego – rozpoznaje
wojskowy sąd garnizonowy.
3. Odwołanie od orzeczenia wydanego w sprawach dyscyplinarnych przez
Ministra Obrony Narodowej, Naczelnego Dowódcę Sił Zbrojnych lub kierownika
instytucji cywilnej rozpatruje wojskowy sąd garnizonowy.
4. Jeżeli wraz z karą dyscyplinarną przełożony dyscyplinarny lub organ
wojskowy uprawniony do orzekania o ukaraniu zastosował środek dyscyplinarny,
odwołanie od orzeczenia o ukaraniu rozpoznaje ten organ odwoławczy, który jest
właściwy do rozpoznania odwołania od orzeczenia o wymierzonej karze
dyscyplinarnej.
5. Odwołanie od orzeczenia wojskowego sądu garnizonowego rozpoznaje
wojskowy sąd okręgowy.
6. Organ odwoławczy może uzupełnić materiał dowodowy lub zlecić
wykonanie określonych czynności rzecznikowi dyscyplinarnemu, jeżeli jest to
potrzebne do prawidłowego rozpatrzenia odwołania.
7. Po uzupełnieniu materiału dowodowego rzecznik dyscyplinarny
przedstawia organowi odwoławczemu wniosek, w którym zamieszcza propozycję
orzeczenia.
Art. 79. Minister Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem
Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób wykonywania kar i środków dyscyplinarnych, w szczególności
z uwzględnieniem trybu zarządzania oraz orzekania w sprawach ich
wykonania, a także postępowania przy wykonywaniu poszczególnych kar
i środków dyscyplinarnych,
2) warunki tworzenia pomieszczeń, w których przebywają ukarani karą aresztu
izolacyjnego, podczas odbywania tej kary, oraz warunki, jakim powinny one
odpowiadać, z uwzględnieniem rozmieszczenia tych pomieszczeń w izbach
zatrzymań, organów wojskowych uprawnionych do tworzenia i znoszenia
tych pomieszczeń, obowiązku zawiadamiania o tym wojskowego sądu
garnizonowego i właściwego zastępcy prokuratora rejonowego do spraw
wojskowych, warunków lokalizacji i wyposażenia tych pomieszczeń,
szczegółowych warunków, jakim powinny odpowiadać te pomieszczenia,
w szczególności zapewniających wymaganą minimalną powierzchnię, oraz
warunków wydzielania i lokalizacji pomieszczeń, w których przebywają
ukarani karą aresztu izolacyjnego, podczas odbywania tej kary
– dostosowując przepisy określone w pkt 1 i 2 do warunków pełnienia czynnej
służby wojskowej po ogłoszeniu mobilizacji, w stanach nadzwyczajnych, w czasie
wojny, a także podczas wykonywania zadań służbowych w strefie działań
wojennych oraz w przypadku użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza
granicami państwa, jak również udziału w akcjach humanitarnych,
poszukiwawczych lub ratowniczych.
Art. 82. 1. W razie uchylenia orzeczenia o wymierzeniu kary dyscyplinarnej,
o której mowa:
1) w art. 24 pkt 7:
a) ukaranego ponownie powołuje się do czynnej służby wojskowej, na jego
wniosek złożony nie później niż w terminie czternastu dni od dnia
doręczenia mu orzeczenia o uchyleniu orzeczenia o wymierzeniu tej
kary, jeżeli ukarany spełnia wymagania w zakresie wieku oraz zdolności
fizycznej i psychicznej do tej służby, a w przypadku okresowej służby wojskowej również jeżeli istnieją nadal potrzeby powołania do tej służby,
b) ukaranemu wypłaca się uposażenie utracone wskutek kary
dyscyplinarnej, należne:
– żołnierzowi zawodowemu na zajmowanym stanowisku służbowym,
według stawek obowiązujących w dniu uprawomocnienia się
orzeczenia o ukaraniu, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie
liczonymi od tego dnia do dnia wypłaty, nie później jednak niż do
dnia zaistnienia podstawy zwolnienia z zawodowej służby
wojskowej,
– kandydatowi na żołnierza zawodowego albo żołnierzowi pełniącemu
służbę przygotowawczą albo okresową służbę wojskową, według
stawek obowiązujących w dniu uprawomocnienia się orzeczenia
o ukaraniu, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi
od tego dnia do dnia wypłaty;
2) w art. 24 pkt 5 – ukaranemu:
a) przysługuje wyznaczenie na dotychczas zajmowane stanowisko
służbowe, a w razie braku takiej możliwości – wyznaczenie na
stanowisko służbowe zaszeregowane do tego samego stopnia etatowego
i grupy uposażenia; w przypadku wyznaczenia na stanowisko służbowe
o niższej grupie uposażenia, żołnierzowi zachowuje się na czas
zajmowania tego stanowiska grupę uposażenia, do której zaszeregowane
było stanowisko służbowe, z którego żołnierz został odwołany,
b) wyrównuje się uposażenie w wysokości różnicy między uposażeniem,
jakie przysługiwałoby na stanowisku służbowym zajmowanym przed
odwołaniem, a uposażeniem przysługującym na stanowisku służbowym
przed uchyleniem orzeczenia o wymierzeniu kary dyscyplinarnej, wraz
z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia
uprawomocnienia się orzeczenia o wymierzeniu tej kary do dnia wypłaty
wyrównania;
3) w art. 24 pkt 3 – ukaranemu wypłaca się kwotę odpowiadającą kwocie kary
pieniężnej, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia,
w którym dokonano potrącenia kwoty kary pieniężnej, do dnia wypłaty.
2. W razie uchylenia orzeczenia o wymierzeniu środka dyscyplinarnego
zobowiązania do wykonania dodatkowych zadań służbowych – ukaranemu
przysługuje dodatkowy czas wolny od służby w wymiarze równym wykonanemu
środkowi, na zasadach i w trybie określonych w przepisach o czasie służby
żołnierzy.
3. Ukaranego żołnierza, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ponownie powołuje
się, na jego wniosek, do pełnienia:
1) zawodowej służby wojskowej i wyznacza na dotychczas zajmowane
stanowisko służbowe lub, jeżeli to nie jest możliwe, na inne, zaszeregowane
do tego samego stopnia etatowego i grupy uposażenia lub z jej zachowaniem
na czas zajmowania tego stanowiska przez żołnierza, albo przenosi się go do
rezerwy kadrowej;
2) okresowej służby wojskowej, jeżeli istnieją nadal potrzeby powołania do tej
służby, po zawarciu z nim kontraktu i nadaniu przydziału kryzysowego na
dotychczas zajmowane stanowisko służbowe lub, jeżeli to nie jest możliwe,
na inne, zaszeregowane do tego samego stopnia etatowego;
3) służby kandydackiej albo do służby przygotowawczej, z zachowaniem
nabytych w służbie uprawnień i możliwości kontynuowania studiów lub
nauki od etapu, na jakim ją przerwał, jeżeli spełnia on warunki powołania do
służby kandydackiej albo służby przygotowawczej.
4. Jeżeli w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i pkt 2 lit. a, nie
nastąpiło ponowne powołanie do zawodowej służby wojskowej lub wyznaczenie
na stanowisko służbowe, data zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej
nie ulega zmianie, przy czym uznaje się, że zwolnienie tego żołnierza nastąpiło
w drodze wypowiedzenia stosunku służbowego dokonanego przez właściwy organ.
5. W razie braku możliwości ponownego powołania do służby kandydackiej
albo do służby przygotowawczej, ukaranemu, o którym mowa w ust. 1 pkt 1,
przysługuje wypłata utraconej wskutek kary dyscyplinarnej części uposażenia,
według stawek obowiązujących w dniu uprawomocnienia się orzeczenia
o ukaraniu, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od tego dnia
do dnia wypłaty, nie dłużej jednak niż do dnia upływu programowego czasu
odpowiednio studiów w uczelni wojskowej lub nauki w szkole podoficerskiej albo
centrum lub ośrodku szkolenia.
6. Należności pieniężne, o których mowa w ust. 1 i 5, wraz z odsetkami
ustawowymi za opóźnienie wypłaca żołnierzowi organ finansowy odpowiednio
jednostki wojskowej lub instytucji cywilnej, w której aktualnie pełni on służbę
wojskową, a osobie zwolnionej z czynnej służby wojskowej – szef wojewódzkiego
sztabu wojskowego właściwy terytorialnie dla organu, który orzekł o wzruszeniu
prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego.
7. Przepisy ust. 16 stosuje się odpowiednio w razie zmiany prawomocnego
orzeczenia i uniewinnienia, odstąpienia od ukarania albo wymierzenia w całości
lub w części łagodniejszego rodzaju kary, której obwiniony nie powinien był
ponieść.
8. W sprawach, o których mowa w ust. 13, 5 i 7, orzeka organ, który uchylił
lub zmienił prawomocne orzeczenie dyscyplinarne o ukaraniu.
9. Od orzeczenia w sprawach, o których mowa w ust. 13, 5 i 7, ukaranemu
przysługuje odwołanie na zasadach i w trybie określonych w art. 6369.
10. W razie uniewinnienia ukaranego żołnierza, wobec którego zastosowano
środek dyscyplinarny podania informacji o ukaraniu do wiadomości innych osób,
organ orzekający w pierwszej instancji niezwłocznie podaje informację o
uniewinnieniu tego żołnierza w ten sam sposób, w jaki wykonano środek
dyscyplinarny.
Art. 84. 1. Ewidencja dyscyplinarna obejmuje:
1) ewidencję wyróżnień w formie karty wyróżnień żołnierza;
2) ewidencję ukarań dyscyplinarnych w formie karty ukarania żołnierza;
3) ewidencję postępowań dyscyplinarnych w formie rejestru postępowań
dyscyplinarnych;
4) informacje o wypadkach wynikłych z naruszenia prawa przez żołnierzy,
rodzajach naruszeń dyscypliny wojskowej, objęciu żołnierzy dyscyplinarnymi
i karnymi środkami zapobiegawczymi, a także o rodzajach ukarań żołnierzy
oraz wykonaniu tych ukarań, zawierające również dane określone w ust. 3
pkt 1.
2. W karcie wyróżnień żołnierza zamieszcza się:
1) dane wyróżnionego:
a) stopień wojskowy, imię i nazwisko, imię ojca, numer ewidencyjny
PESEL,
b) oznaczenie ostatnio zajmowanego stanowiska służbowego oraz rodzaju
pełnionej służby wojskowej,
c) oznaczenie jednostki wojskowej lub instytucji cywilnej, w której pełni
on służbę wojskową albo pełnił ją przed zwolnieniem z tej służby,
d) oznaczenie pododdziału lub komórki wewnętrznej, w której zajmuje on
stanowisko służbowe;
2) opis zasługi będącej podstawą bądź warunkiem udzielenia wyróżnienia;
3) informację o rodzaju udzielonego wyróżnienia, z wyjątkiem informacji
o udzieleniu wyróżnienia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 pkt 1;
4) oznaczenie przełożonego dyscyplinarnego, który udzielił wyróżnienia;
5) numer i datę wydania rozkazu lub decyzji oraz oznaczenie organu je
wydającego, w których stwierdzono udzielenie wyróżnienia;
6) adnotacje o realizacji wyróżnienia udzielonego żołnierzowi, zapoznaniu
żołnierza z kartą wyróżnień, a także podpis osoby dokonującej wpisu w karcie
wyróżnień.
3. W karcie ukarania żołnierza zamieszcza się:
1) dane ukaranego:
a) stopień wojskowy, imię i nazwisko, imię ojca, numer ewidencyjny
PESEL,
b) oznaczenie ostatnio zajmowanego stanowiska służbowego oraz rodzaju
pełnionej służby wojskowej,
c) oznaczenie pododdziału lub komórki wewnętrznej, w której zajmuje on
stanowisko służbowe;
2) oznaczenie organu dyscyplinarnego, który wydał prawomocne orzeczenie
o ukaraniu;
3) datę wydania prawomocnego orzeczenia o ukaraniu;
4) oznaczenie przewinienia dyscyplinarnego;
5) informację o rodzaju i wymiarze orzeczonej kary dyscyplinarnej lub
zastosowanego środka dyscyplinarnego albo środków dyscyplinarnych;
6) dane o wykonaniu ukarania albo termin warunkowego zawieszenia
wykonania ukarania oraz termin przedawnienia się wykonania ukarania;
7) termin zatarcia ukarania, o którym mowa w art. 86 ust. 1 lub 2;
8) adnotację o niewniesieniu sprzeciwu przez ukaranego do orzeczenia
w przypadku prowadzenia postępowania dyscyplinarnego w trybie
uproszczonym.
4. W rejestrze postępowań dyscyplinarnych zamieszcza się dane obwinionego
żołnierza w zakresie określonym w ust. 3 pkt 1 i informacje o przebiegu kolejnych
etapów postępowania dyscyplinarnego, organach, które orzekały w tym
postępowaniu, udziale rzecznika dyscyplinarnego oraz wydanym prawomocnym
orzeczeniu dyscyplinarnym, a także adnotacje o obiegu akt postępowania
dyscyplinarnego.
5. Ewidencja dyscyplinarna obejmująca dane, o których mowa w ust. 1, może
być prowadzona przez uprawnione do tego osoby, również w formie zbioru danych
przetwarzanych w systemie teleinformatycznym.
6. Kartę wyróżnień żołnierza i kartę ukarania żołnierza:
1) prowadzi i przechowuje w jednostce wojskowej lub w instytucji cywilnej:
a) dowódca kompanii albo samodzielnego plutonu albo równorzędnych im
pododdziałów – dla podporządkowanych żołnierzy,
b) osoba wyznaczona przez dowódcę jednostki wojskowej do prowadzenia
spraw kadrowych – dla pozostałych żołnierzy pełniących czynną służbę
wojskową w danej jednostce wojskowej oraz wykonujących zadania
służbowe w tej jednostce wojskowej żołnierzy będących w rezerwie
kadrowej albo w dyspozycji, z zastrzeżeniem pkt 24,
c) osoba wyznaczona przez kierownika instytucji cywilnej do prowadzenia
spraw kadrowych – dla żołnierzy pełniących służbę wojskową
w instytucji cywilnej;
2) będącego dowódcą jednostki wojskowej – prowadzi i przechowuje osoba
wyznaczona do prowadzenia spraw kadrowych przez dowódcę nadrzędnej
jednostki organizacyjnej;
3) Narodowych Sił Rezerwowych – prowadzi i przechowuje się w sposób
określony w pkt 1 w jednostce wojskowej, w której żołnierz posiada nadany
przydział kryzysowy;
3a) Wojsk Obrony Terytorialnej – prowadzi i przechowuje się w sposób określony
w pkt 1 w jednostce wojskowej, w której żołnierz pełni terytorialną służbę
wojskową;
4) pełniącego inny rodzaj służby wojskowej lub służbę w innych strukturach niż
wymienione w pkt 13 prowadzą i przechowują osoby określone
w przepisach wydanych na podstawie art. 85.
7. W dowództwach jednostek wojskowych oraz w nadrzędnych organach
wojskowych w celu prawidłowego rozstrzygania spraw dyscyplinarnych,
wykonywania ukarań oraz sprawowania nadzoru nad ich wykonywaniem, a także
w sprawach wzruszania prawomocnych orzeczeń dyscyplinarnych, jak również
dokonywania analiz i ocen stanu dyscypliny i realizacji zadań związanych z jej
kształtowaniem, przetwarza się dane i informacje zawarte w ewidencji
dyscyplinarnej, w zakresie dotyczącym podporządkowanych żołnierzy.
8. W nadrzędnych organach wojskowych oraz w komórce organizacyjnej
Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw dyscypliny wojskowej
gromadzi się również dane statystyczne oparte w szczególności na informacjach, o których mowa w ust. 1, niezbędne do dokonywania okresowych analiz i ocen
stanu dyscypliny wojskowej oraz realizacji zadań związanych z jej kształtowaniem.
9. Ewidencję dyscyplinarną, o której mowa w ust. 1 pkt 24, prowadzi się
w okresie pełnienia przez żołnierzy czynnej służby wojskowej, z wyjątkiem danych
o ukaraniu karą dyscyplinarną, o której mowa w art. 24 pkt 7, oraz środka dyscyplinarnego, jeżeli został orzeczony wraz z tą karą.
10. Osobami oraz organami wojskowymi posiadającymi dostęp do
dokumentacji i ewidencji dyscyplinarnej w zakresie:
1) danych o żołnierzach i informacji, o których mowa w pkt 2, niezbędnych do
przeprowadzenia czynności związanych z postępowaniem dyscyplinarnym,
wydaniem postanowienia lub orzeczenia w tym postępowaniu, wykonania
orzeczenia dyscyplinarnego, likwidacji skutków uchylonego lub zmienionego
prawomocnego orzeczenia dyscyplinarnego, a także dokonywania ocen
dyscypliny żołnierzy – są organy orzekające, wyżsi przełożeni dyscyplinarni,
rzecznicy dyscyplinarni uczestniczący w danym postępowaniu
dyscyplinarnym oraz odpowiednio osoby i organy wojskowe, o których
mowa w ust. 58;
2) informacji statystycznych i opisowych, z wyjątkiem danych osobowych – są
podmioty, w których zakresie działania należy dokonywanie analiz i ocen
dyscypliny wojskowej, a także osoby i instytucje podejmujące działania
służące przestrzeganiu porządku prawnego.
Art. 85. 1. Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia,
sposób prowadzenia dokumentacji i ewidencji dyscyplinarnej, w tym:
1) szczegółowe warunki i tryb prowadzenia ewidencji wyróżnień, wzór rozkazu
lub decyzji, w których stwierdza się udzielenie wyróżnienia, wzór karty
wyróżnień żołnierza oraz sposób zapoznawania z nią wyróżnionego żołnierza,
a także okres jej przechowywania, w tym także po zwolnieniu żołnierza
z czynnej służby wojskowej;
2) kategorie osób:
a) uprawnionych do prowadzenia ewidencji dyscyplinarnej oraz
gromadzenia lub przetwarzania danych i informacji, o których mowa
w art. 84,
b) obowiązanych do odtworzenia dokumentacji dyscyplinarnej, o której
mowa w art. 83 ust. 1, sposób jej odtworzenia, a także prostowania
błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych pomyłek;
3) formy i wzory:
a) dokumentacji dyscyplinarnej, w tym wzory wniosków i formularzy
dotyczących postępowania dyscyplinarnego, dyscyplinarnych środków
zapobiegawczych oraz badań albo braku możliwości ich
przeprowadzenia, a także sposób dokumentowania tych czynności,
b) dokumentów stosowanych w ewidencji dyscyplinarnej, o której mowa
w art. 84 ust. 1 pkt 24, sposób ich prowadzenia oraz okres
przechowywania;
4) zasady obiegu, okres przechowywania, sposób brakowania lub
archiwizowania dokumentacji dyscyplinarnej.
2. Rozporządzenie, o którym mowa w ust. 1, powinno w szczególności
uwzględnić warunki zapewniające ochronę przed nieuprawnionym ujawnieniem
danych zawartych w dokumentacji i ewidencji dyscyplinarnej, dostosowując
wymogi określone w pkt 14 do warunków pełnienia czynnej służby wojskowej po
ogłoszeniu mobilizacji, w stanach nadzwyczajnych, w czasie wojny, a także
podczas wykonywania zadań służbowych w strefie działań wojennych oraz
w przypadku użycia Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej poza granicami
państwa, jak również udziału w akcjach humanitarnych, poszukiwawczych lub
ratowniczych.
Art. 86. 1. Zatarcie ukarania, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4, następuje z mocy
prawa w przypadku:
1) upływu roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu;
2) upływu orzeczonego okresu próby, o którym mowa w art. 23 ust. 2, jeżeli
wykonanie kary nie zostało zarządzone;
3) zwolnienia żołnierza z czynnej służby wojskowej, nie wcześniej jednak niż po
wykonaniu kary pieniężnej oraz środków dyscyplinarnych zobowiązania do
naprawienia wyrządzonej szkody lub podania informacji o ukaraniu do
wiadomości innych osób.
2. Zatarcie ukarania z przyczyny, o której mowa w ust. 1 pkt 3, dotyczy
wszystkich kar i środków dyscyplinarnych, z zastrzeżeniem ust. 4.
3. Jeżeli w okresie roku od dnia uprawomocnienia się orzeczenia o ukaraniu
żołnierza, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, nastąpiło skazanie przez sąd wojskowy,
warunkowe umorzenie postępowania karnego lub ukaranie w postępowaniu
dyscyplinarnym, zatarcie ukarania nie może nastąpić przed upływem osiemnastu
miesięcy od dnia uprawomocnienia się ostatniego orzeczenia.
4. W razie wymierzenia żołnierzowi kary dyscyplinarnej, o której mowa
w art. 24 pkt 7, oraz środka dyscyplinarnego, jeżeli został orzeczony wraz z tą karą,
ukaranie to ulega zatarciu po upływie 5 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia
o ukaraniu.
5. Z chwilą zatarcia ukarania orzeczoną prawomocnie karę dyscyplinarną lub
środek dyscyplinarny uważa się za niebyłe, a kartę ukarania żołnierza niszczy się.
6. Zatarcie ukarania nie likwiduje skutków wykonania kary dyscyplinarnej
i środka dyscyplinarnego.
Art. 88. 1. W warunkach, o których mowa w art. 87, żołnierzom można
wymierzyć karę aresztu izolacyjnego.
2. Karę aresztu izolacyjnego wymierza się na okres od siedmiu do czternastu
dni.
3. W czasie odbywania kary, o której mowa w ust. 1, ukarany przebywa
w wydzielonym pomieszczeniu izby zatrzymań, a ponadto ma obowiązek
wykonywać zadania służbowe, w wymiarze do ośmiu godzin dziennie. W okresie
wykonywania tej kary żołnierz ma ograniczoną możliwość korespondencji,
korzystania z aparatów telefonicznych oraz innych środków łączności
przewodowej i bezprzewodowej, posiadania przedmiotów, a także przyjmowania
odwiedzin.
4. Żołnierzowi, wobec którego orzeczono prawomocnie karę, o której mowa
w ust. 1, za okres ukarania potrąca się od najbliższego terminu płatności połowę
ostatnio otrzymanego uposażenia zasadniczego oraz dodatków o charakterze
stałym.
5. Karę aresztu izolacyjnego orzeka wojskowy sąd garnizonowy, na wniosek
przełożonego dyscyplinarnego zajmującego stanowisko służbowe nie niższe niż
dowódcy jednostki wojskowej. Przepis art. 23 stosuje się odpowiednio.
6. Sąd, który wydał orzeczenie w pierwszej instancji o ukaraniu karą aresztu
izolacyjnego, może odroczyć albo przerwać wykonanie tej kary.
7. Wydane przez sąd zarządzenie wykonania kary aresztu izolacyjnego
umieszcza się w rozkazie lub decyzji dowódcy jednostki wojskowej albo
kierownika instytucji cywilnej, w której żołnierz pełni służbę, określając miejsce
i termin wykonania kary.
8. Karę aresztu izolacyjnego wobec ukaranego nią żołnierza wykonuje
obsługa izby zatrzymań w jednostkach organizacyjnych Żandarmerii Wojskowej,
w jednostkach wojskowych poza granicami państwa i na okrętach wojennych.
9. Jeżeli sąd, stwierdzając winę, nie znajduje podstaw do wymierzenia kary
aresztu izolacyjnego, przekazuje sprawę do ukarania dyscyplinarnego przełożonemu dyscyplinarnemu zajmującemu stanowisko służbowe nie niższe niż dowódcy jednostki wojskowej albo kierownika instytucji cywilnej.
10. Odwołanie od orzeczenia wojskowego sądu garnizonowego rozpoznaje
wojskowy sąd okręgowy.
11. Do wzruszenia prawomocnego orzeczenia uprawniony jest wojskowy sąd
okręgowy.
12. W razie uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia o wymierzeniu
kary dyscyplinarnej aresztu izolacyjnego, ukaranemu przysługuje odszkodowanie
na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks
postępowania karnego, które stosuje się odpowiednio, oraz zwrot potrąconej części
uposażenia, wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia,
w którym uposażenie było wymagalne, do dnia wypłaty.