1. Ustawa reguluje ustanawianie, przeniesienie i wygaśnięcie zastawu rejestrowego, przedmiot tego zastawu, prawa i obowiązki zastawcy i zastawnika, zbieg zastawu rejestrowego z innym ograniczonym prawem rzeczowym, za- spakajanie zastawnika oraz prowadzenie rejestru zastawów. 2. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie do zastawu rejestrowego stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego. Rozdział 1a Ustanowienie zastawu rejestrowego
1. Do ustanowienia zastawu rejestrowego są wymagane umowa
o ustanowienie tego zastawu (umowa zastawnicza) między osobą uprawnioną do
rozporządzania przedmiotem zastawu (zastawcą) a wierzycielem (zastawnikiem) oraz
wpis do rejestru zastawów.
2. Rzeczy obciążone zastawem rejestrowym, a także papiery wartościowe lub
inne dokumenty dotyczące praw obciążonych takim zastawem mogą być
pozostawione w posiadaniu zastawcy lub osoby trzeciej wskazanej w umowie o
ustanowienie zastawu rejestrowego, jeżeli wyraziła ona na to zgodę.
3. Jeżeli zastawca był nieuprawniony do rozporządzania rzeczą, do ochrony
zastawnika działającego w dobrej wierze stosuje się odpowiednio przepisy o ochronie
nabywcy rzeczy ruchomej w dobrej wierze, a wpis zastawu rejestrowego do rejestru
zastawów jest równoznaczny z wydaniem rzeczy.
4. Do ustanowienia zastawu rejestrowego zabezpieczającego wierzytelności
z tytułu dłużnych papierów wartościowych emitowanych w serii, zamiast umowy, o której mowa w ust. 1, jest wymagana umowa zastawnicza między zastawcą
i administratorem zastawu, o którym mowa w art. 4 ust. 4.
1. Umowa zastawnicza powinna być pod rygorem nieważności zawarta
na piśmie. Do umów o ustanowienie zastawu rejestrowego na wierzytelnościach
i prawach nie stosuje się przepisów o formie pisemnej szczególnej określonej
w odrębnych przepisach.
2. Umowa zastawnicza powinna określać co najmniej:
1) datę zawarcia umowy;
2) imię i nazwisko (nazwę) oraz miejsce zamieszkania (siedzibę) i adres
zastawnika, zastawcy oraz dłużnika, jeżeli nie jest on zastawcą;
3) przedmiot zastawu w sposób odpowiadający jego właściwościom;
4) wierzytelność zabezpieczoną zastawem – przez oznaczenie stosunku prawnego,
z którego ta wierzytelność wynika lub może wynikać, oraz najwyższej sumy
zabezpieczenia.
3. (uchylony)
1. W razie zabezpieczenia:
1) wierzytelności przysługującej dwóm lub więcej wierzycielom,
2) dwóch lub więcej wierzytelności wynikających z umów,
3) wierzytelności objętej układem w postępowaniu upadłościowym albo
restrukturyzacyjnym
– jeden z wierzycieli wskazany w umowie zawartej z pozostałymi wierzycielami lub
w układzie, może być upoważniony do zabezpieczenia zastawem rejestrowym
wierzytelności przysługujących pozostałym wierzycielom i do wykonywania
we własnym imieniu, ale na ich rachunek, praw i obowiązków zastawnika
wynikających z umowy zastawniczej i przepisów prawa (administrator zastawu).
2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku przeniesienia części
wierzytelności zabezpieczonej zastawem rejestrowym na inną osobę.
3. Zastaw rejestrowy zabezpieczający wierzytelności z tytułu dłużnych papierów
wartościowych emitowanych w serii może być ustanowiony na rzecz wszystkich
wierzycieli bez imiennego ich wskazania.
4. W przypadku zastawu, o którym mowa w ust. 3, obowiązkowe jest
ustanowienie administratora zastawu, na podstawie umowy między emitentem i administratorem zastawu. Administrator zastawu nie musi być wierzycielem z tytułu
dłużnych papierów wartościowych emitowanych w serii.
Zastaw rejestrowy może zabezpieczać dwie lub więcej wierzytelności wynikające z umów przysługujących jednemu wierzycielowi. Wierzytelności te określa umowa zastawnicza.
Art. 6a. Zastaw rejestrowy zabezpiecza odsetki, roszczenia uboczne wskazane przez strony w umowie zastawniczej oraz koszty zaspokojenia zastawnika mieszczące się w sumie wymienionej we wpisie zastawu. Rozdział 2 Przedmiot zastawu rejestrowego
1. Przedmiotem zastawu rejestrowego mogą być rzeczy ruchome i zbywalne prawa majątkowe, z wyjątkiem:
1) praw mogących być przedmiotem hipoteki;
2) wierzytelności na których ustanowiono hipotekę;
3) statków morskich oraz statków w budowie mogących być przedmiotem hipoteki morskiej. 2. Zastawem rejestrowym można w szczególności obciążyć:
1) rzeczy oznaczone co do tożsamości;
2) rzeczy oznaczone co do gatunku, jeżeli w umowie zastawniczej określona zostanie ich ilość oraz sposób wyodrębnienia od innych rzeczy tego samego gatunku;
3) zbiór rzeczy ruchomych lub praw, stanowiący całość gospodarczą, choćby jego skład był zmienny;
4) wierzytelności;
5) prawa na dobrach niematerialnych;
6) prawa z papierów wartościowych;
7) prawa z niebędących papierami wartościowymi instrumentów finansowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1768, z późn. zm.1)). 3. Zastaw rejestrowy może być ustanowiony także wówczas, gdy zastawca nabędzie przedmiot zastawu w przyszłości. Obciążenie zastawem rejestrowym takiego przedmiotu zastawu staje się skuteczne z chwilą jego nabycia przez zastawcę.
1. Obciążenie rzeczy zastawem rejestrowym pozostaje w mocy bez
względu na zmiany, którym może ona ulegać w toku przetwarzania, a w razie
połączenia lub pomieszania rzeczy obciążonej z innymi rzeczami ruchomymi w taki
sposób, że przywrócenie stanu poprzedniego byłoby niemożliwe albo związane
z nadmiernymi trudnościami lub kosztami, zastaw rejestrowy obciąża całość rzeczy
połączonych lub pomieszanych.
2. Jeżeli rzeczy połączone lub pomieszane w sposób określony w ust. 1 były
obciążone zastawami rejestrowymi, zastawy te pozostają w mocy i obciążają całość
rzeczy połączonych lub pomieszanych, a o pierwszeństwie tych zastawów rozstrzyga
się zgodnie z art. 16.
1. Jeżeli rzecz ruchoma obciążona zastawem rejestrowym stała się częścią składową nieruchomości, zastaw rejestrowy wygasa. Jeżeli rzecz ruchoma wchodząca w skład zbioru rzeczy ruchomych, obciążona zastawem rejestrowym, stała się częścią składową nieruchomości, zastaw rejestrowy wygasa w stosunku do tej rzeczy. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, zastawnik może żądać od właściciela nieruchomości ustanowienia hipoteki na tej nieruchomości do wysokości wartości rzeczy przyłączonej. 3. Na wniosek zastawnika sąd prowadzący księgę wieczystą wpisuje ostrzeżenie o wytoczonym powództwie o ustanowienie hipoteki.
1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 2486 i 2491 oraz z 2018 r. poz. 106, 138, 650, 685, 723, 771 i 1669. 4. Przepisy ust. 1–3 stosuje się odpowiednio do składników statku w budowie obciążonych zastawem rejestrowym po wpisaniu statku w budowie do rejestru okrętowego.
1. Jeżeli umowa zastawnicza nie stanowi inaczej, zastaw rejestrowy obejmuje rzeczy, prawa lub składniki zbioru rzeczy lub praw, które weszły w miejsce pierwotnego przedmiotu zastawu jako ich surogat, chyba że zmiana przedmiotu zastawu rejestrowego powoduje pokrzywdzenie zastawnika. Zmieniony przedmiot zastawu rejestrowego ujawnia się w rejestrze zastawów na wniosek zastawcy lub zastawnika. 2. Jeżeli umowa zastawnicza nie stanowi inaczej, zastaw rejestrowy obejmuje przysługujące zastawcy roszczenia o odszkodowanie z tytułu utraty, zniszczenia, uszkodzenia lub obniżenia wartości przedmiotu zastawu rejestrowego. Rozdział 3 Prawa i obowiązki zastawcy i zastawnika
rozdzial
Rozdział 3 - Prawa i obowiązki zastawcy i zastawnika
1. Jeżeli umowa zastawnicza nie stanowi inaczej, zastawca:
1) może korzystać z przedmiotu zastawu rejestrowego zgodnie z jego społeczno-
-gospodarczym przeznaczeniem;
2) powinien dbać o zachowanie przedmiotu zastawu rejestrowego w stanie nie
gorszym niż wynikający z prawidłowego używania;
3) w wyznaczonym przez zastawnika stosownym terminie obowiązany jest
umożliwić zastawnikowi zbadanie stanu przedmiotu zastawu rejestrowego.
2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osoby trzeciej, w której posiadaniu
znajduje się przedmiot zastawu rejestrowego, zgodnie z postanowieniami umowy
zastawniczej.
1. W razie ustanowienia zastawu rejestrowego na pojeździe
mechanicznym podlegającym rejestracji, zastaw ten zostaje również odnotowany
w dowodzie rejestracyjnym pojazdu.
2. Minister właściwy do spraw transportu określi, w drodze rozporządzenia, tryb
dokonywania adnotacji, o której mowa w ust. 1.
Zbycie przedmiotu zastawu rejestrowego powoduje wygaśnięcie tego
zastawu, jeżeli:
1) nabywca nie wiedział i przy zachowaniu należytej staranności nie mógł wiedzieć
o istnieniu zastawu rejestrowego w chwili wydania mu rzeczy lub przejścia na
niego prawa obciążonego zastawem rejestrowym albo
2) rzecz obciążoną zastawem rejestrowym zalicza się do rzeczy zbywanych zwykle
w zakresie działalności gospodarczej zastawcy i rzecz ta została wydana
nabywcy, chyba że nabywca nabył rzecz w celu pokrzywdzenia zastawnika.
1. W umowie zastawniczej dopuszczalne jest zastrzeżenie, przez które zastawca zobowiązuje się względem zastawnika, że przed wygaśnięciem zastawu rejestrowego nie dokona zbycia lub obciążenia przedmiotu zastawu. 2. Zbycie lub obciążenie przedmiotu zastawu rejestrowego, dokonane wbrew zastrzeżeniu, o którym mowa w ust. 1, jest ważne, jeżeli osoba, na której rzecz zastawca dokonał zbycia lub obciążenia, nie wiedziała i przy zachowaniu należytej staranności nie mogła wiedzieć o tym zastrzeżeniu w chwili zawarcia umowy z zastawcą. 3. W razie zbycia lub obciążenia przedmiotu zastawu rejestrowego wbrew zastrzeżeniu, o którym mowa w ust. 1, zastawnik może żądać natychmiastowego zaspokojenia wierzytelności zabezpieczonej tym zastawem. Rozdział 4 Zbieg obciążeń
Jeżeli ten sam przedmiot jest obciążony więcej niż jednym zastawem rejestrowym, o pierwszeństwie tych zastawów rozstrzyga dzień złożenia wniosku o wpis do rejestru zastawów. Za dzień złożenia tego wniosku uważa się dzień jego wpływu do sądu prowadzącego rejestr zastawów. Wnioski, które wpłynęły tego samego dnia, uważa się za złożone równocześnie. Rozdział 5 Przeniesienie i wygaśnięcie zastawu rejestrowego
rozdzial
Rozdział 5 - Przeniesienie i wygaśnięcie zastawu rejestrowego
1. Przeniesienie zastawu rejestrowego może być dokonane tylko wraz
z przeniesieniem wierzytelności zabezpieczonej tym zastawem. Przeniesienie zastawu
rejestrowego jest skuteczne od daty wpisu nabywcy do rejestru zastawów.
2. Przeniesienie zastawu rejestrowego przysługującego administratorowi
zastawu jest skuteczne od chwili wpisu do rejestru zastawów nowego zastawnika
upoważnionego do pełnienia funkcji administratora zastawu zgodnie z art. 4 ust. 1.
1. Wygaśnięcie wierzytelności zabezpieczonej zastawem rejestrowym
powoduje wygaśnięcie zastawu, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Zastaw rejestrowy nie wygasa, jeżeli umowa zastawnicza tak stanowi i określa
co najmniej:
1) stosunek prawny, z którego wynika lub może wynikać nowa wierzytelność;
2) termin, w którym powinien powstać nowy stosunek prawny, nie dłuższy jednak
niż 6 miesięcy od dnia wygaśnięcia wierzytelności zabezpieczonej zastawem;
3) najwyższą sumę zabezpieczenia dla nowej wierzytelności, przy czym suma ta nie
może być wyższa od ujawnionej w rejestrze.
3. Jeżeli w terminie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, nie powstanie stosunek
prawny, z którego wynika nowa wierzytelność zabezpieczona zastawem rejestrowym,
zastaw rejestrowy wygasa z upływem tego terminu, a zastawnik ma obowiązek
niezwłocznego dokonania czynności niezbędnych do złożenia wniosku o wykreślenie
zastawu z rejestru zastawów.
4. W przypadku określonym w ust. 3, wniosek o wykreślenie zastawu może
złożyć zastawnik lub zastawca, który dołącza do wniosku pisemne oświadczenie
zastawnika o wyrażeniu zgody na wykreślenie zastawu.
Art. 18a. Zastaw rejestrowy wygasa i podlega wykreśleniu z rejestru zastawów
po upływie dwudziestu lat od chwili wpisu, chyba że strony postanowią o utrzymaniu
zastawu na czas dalszy, nie dłuższy niż dziesięć lat, i do rejestru zastawów zostanie
złożona zmiana umowy zastawniczej. Sąd dokonuje wykreślenia z urzędu.
1. W przypadku wygaśnięcia zastawu rejestrowego podlega on wykreśleniu z rejestru zastawów. 2. Wykreślenie zastawu rejestrowego z rejestru zastawów powoduje wygaśnięcie zastawu, o ile zastaw nie wygasł wcześniej. 3. Zastaw rejestrowy podlega wykreśleniu z rejestru zastawów na wniosek:
1) zastawnika;
2) zastawcy, który dołącza do wniosku pisemne oświadczenie zastawnika o wygaśnięciu wierzytelności zabezpieczonej zastawem rejestrowym lub zrzeczeniu się tego zabezpieczenia albo prawomocny wyrok sądu ustalający wygaśnięcie zastawu rejestrowego;
3) osoby, która nabyła przedmiot zastawu rejestrowego i która dołączyła do wniosku:
a) oświadczenie zastawnika o wyrażeniu zgody na wykreślenie zastawu rejestrowego z rejestru zastawów albo
b) zaświadczenie komornika lub innego organu egzekucyjnego o nabyciu przedmiotu zastawu rejestrowego w postępowaniu egzekucyjnym, albo
c) zaświadczenie sędziego komisarza o nabyciu przedmiotu zastawu rejestrowego w postępowaniu upadłościowym, albo
d) prawomocne orzeczenie stwierdzające nieistnienie zastawu rejestrowego lub wskazała jego oznaczenie, gdy nie była stroną w sprawie. Rozdział 6 Zaspokojenie zastawnika
Wierzytelność zabezpieczona zastawem rejestrowym podlega
zaspokojeniu z przedmiotu tego zastawu z pierwszeństwem przed innymi
wierzytelnościami, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.
Zaspokojenie zastawnika z przedmiotu zastawu rejestrowego następuje
w drodze sądowego postępowania egzekucyjnego, o ile przepisy niniejszej ustawy nie
stanowią inaczej.
Art. 21a. Od chwili zajęcia przedmiotu zastawu rejestrowego przez komornika
lub inny organ egzekucyjny zastawnik nie może podejmować czynności mających na
celu zaspokojenie na podstawie przepisów art. 22–27.
1. Umowa zastawnicza może przewidywać zaspokojenie zastawnika
przez przejęcie przez niego na własność przedmiotu zastawu rejestrowego, jeżeli:
1) zastaw rejestrowy ustanowiony został na instrumentach finansowych zapisanych
na rachunku papierów wartościowych lub na innym rachunku w rozumieniu
ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi;
2) przedmiotem zastawu rejestrowego są rzeczy występujące powszechnie
w obrocie towarowym;
3) przedmiotem zastawu rejestrowego są rzeczy, wierzytelności i prawa lub zbiory
rzeczy lub praw stanowiące całość gospodarczą, a strony w umowie zastawniczej ściśle oznaczyły wartość przedmiotu zastawu albo określiły sposób ustalenia jego wartości dla zaspokojenia zastawnika;
4) przedmiotem zastawu rejestrowego jest wierzytelność z rachunku bankowego.
2. Przejęcie na własność przedmiotu zastawu rejestrowego następuje po upływie
terminu wykonania zobowiązania, które zostało zabezpieczone tym zastawem, z dniem:
1) zapisania instrumentów finansowych odpowiednio na rachunku papierów
wartościowych lub innym rachunku – w przypadku określonym w ust. 1 pkt 1;
2) złożenia przez zastawnika oświadczenia na piśmie o przejęciu tego przedmiotu
na własność – w przypadku określonym w ust. 1 pkt 2 i 3;
3) pobrania przez zastawnika prowadzącego rachunek bankowy środków
znajdujących się na tym rachunku – w przypadku określonym w ust. 1 pkt 4.
1. Jeżeli umowa zastawnicza przewiduje zaspokojenie zastawnika
w drodze przejęcia na własność przedmiotu zastawu rejestrowego, a zastaw ten
ustanowiono na dopuszczonych do obrotu zorganizowanego, w rozumieniu ustawy
z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, instrumentach
finansowych, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1, wartość przejętych instrumentów
finansowych ustala się po kursie notowań z końca dnia przejęcia. Jeżeli w tym dniu
nie notowano tych instrumentów finansowych, wartość tę ustala się po kursie z końca
dnia ostatniego ich notowania.
2. Jeżeli umowa zastawnicza przewiduje zaspokojenie zastawnika w drodze
przejęcia na własność rzeczy obciążonych zastawem rejestrowym, występujących
powszechnie w obrocie towarowym, wartość przejętych rzeczy ustala się na podstawie
średniej ceny tych rzeczy z dnia przejęcia.
3. Wierzytelność zabezpieczona zastawem rejestrowym ulega zaspokojeniu do
wysokości wartości przedmiotu zastawu rejestrowego przejętego na własność przez
zastawnika. Jeżeli wartość przedmiotu zastawu rejestrowego przewyższa wysokość
wierzytelności zabezpieczonej zastawem rejestrowym, zastawnik jest zobowiązany do
uiszczenia kwoty nadwyżki w terminie 14 dni od dnia przejęcia.
1. Umowa zastawnicza może przewidywać również, że zaspokojenie
zastawnika nastąpi przez sprzedaż przedmiotu zastawu rejestrowego w drodze przetargu publicznego, który przeprowadzi notariusz lub komornik, w terminie 14 dni
od dnia złożenia przez zastawnika wniosku o dokonanie sprzedaży.
2. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, miejsce, warunki,
sposób i koszty przeprowadzenia sprzedaży, o której mowa w ust. 1, mając na uwadze
rodzaj przedmiotu zastawu rejestrowego, interesy zastawnika i zastawcy oraz
bezpieczeństwo obrotu.
3. Sprzedaż przedmiotu zastawu rejestrowego, o której mowa w ust. 1, ma takie
same skutki, jak sprzedaż w postępowaniu egzekucyjnym.
1. Bezpośrednio przed podjęciem czynności mających na celu
zaspokojenie zastawnika z przedmiotu zastawu rejestrowego, o których mowa
w art. 22 i art. 24, zastawnik powinien na piśmie zawiadomić zastawcę
o zamierzonym podjęciu działań zmierzających do zaspokojenia jego roszczeń
wynikających z zastawu rejestrowego.
2. Zastawca może w ciągu 7 dni od dnia zawiadomienia, o którym mowa
w ust. 1, zaspokoić zastawnika bądź wystąpić do sądu z powództwem o ustalenie, że
wierzytelność nie istnieje albo nie jest wymagalna w całości lub w części.
3. Jeżeli powództwo zostało wniesione po upływie terminu, o którym mowa
w ust. 2, zabezpieczenie roszczenia jest niedopuszczalne.
4. Jeżeli przedmiotem zastawu rejestrowego jest zbiór rzeczy ruchomych lub
praw, stanowiący całość gospodarczą, a wierzytelność zabezpieczona stała się
wymagalna, zastawnik może w pisemnym zawiadomieniu żądać od zastawcy
zabezpieczenia roszczeń przez przeprowadzenie spisu z natury składników
majątkowych przedmiotu zastawu rejestrowego, w sposób określony przez strony
umowy zastawniczej.
5. Od chwili zawiadomienia, o którym mowa w ust. 1 i 4, zastawca nie może bez
zgody zastawnika rozporządzać przedmiotem zastawu ani jego składnikami
majątkowymi.
Zastawnik może żądać od dłużnika, nawet jeżeli nie jest on zastawcą
zabezpieczenia roszczeń jeszcze przed upływem terminu spełnienia świadczenia,
jeżeli spełnienie świadczenia jest zagrożone.
1. Jeżeli zastaw rejestrowy ustanowiono na zbiorze rzeczy lub praw,
stanowiących całość gospodarczą, a umowa zastawnicza dopuszcza zaspokojenie zastawnika z dochodów przedsiębiorstwa zastawcy, przedsiębiorstwo to może być
przejęte w zarząd. W umowie zastawniczej należy określić wymogi, jakie powinien
spełniać zarządca takiego przedsiębiorstwa. Zarząd może być również wykonywany
przez zastawnika.
2. Jeżeli umowa zastawnicza nie stanowi inaczej, do zarządu nad
przedsiębiorstwem zastawcy stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania
cywilnego o egzekucji przez zarząd przymusowy, przy czym zastawnik jest
odpowiedzialny solidarnie z zarządcą za szkody wyrządzone zastawcy przez zarządcę.
3. Przedsiębiorstwo, o którym mowa w ust. 1, może być na żądanie zastawnika
wydzierżawione w celu zaspokojenia jego wierzytelności z czynszu, jeżeli umowa
zastawnicza tak stanowi. W umowie zastawniczej można zastrzec, że do zawarcia
umowy dzierżawy jest potrzebna zgoda zastawnika. Jeżeli na podstawie umowy
zastawniczej do zawarcia umowy dzierżawy upoważniony jest zastawnik, przed
zawarciem umowy dzierżawy powinien on udostępnić zastawcy projekt umowy
dzierżawy. Zastawnik jest odpowiedzialny solidarnie z dzierżawcą za szkody
wyrządzone zastawcy przez dzierżawcę.
1. Rejestr zastawów służy do dokonywania wpisów przewidzianych
przez niniejszą ustawę.
1a. W sprawach o wpis do rejestru zastawów według przepisów ustawy
jurysdykcja krajowa jest wyłączna.
2. Rejestr zastawów prowadzą sądy rejonowe (sądy gospodarcze).
3. Sądem miejscowo właściwym dla dokonania wpisu jest sąd, w którego okręgu
znajduje się miejsce zamieszkania (siedziba) zastawcy.
4. Sąd, który dokonał wpisu zastawu rejestrowego do rejestru zastawów,
pozostaje właściwy dla dokonania dalszych wpisów dotyczących tego zastawu.
5. Sądy współpracują z Szefem Krajowego Centrum Informacji Kryminalnych
w zakresie niezbędnym do realizacji jego zadań ustawowych.
1. Rejestr zastawów, wraz z dokumentami złożonymi do rejestru, jest jawny.
2. Odpisy z rejestru zastawów, stanowiące dowód wpisu, a także zaświadczenia
o braku wpisu zastawcy lub zastawcy i przedmiotu zastawu wydawane są na wniosek
każdego, kto tego zażąda.
3. Odpisy i zaświadczenia, o których mowa w ust. 2, podlegają opłacie.
1. Z zastrzeżeniem art. 13 pkt 2, od dnia dokonania wpisu w rejestrze
zastawów nikt nie może zasłaniać się nieznajomością danych ujawnionych w rejestrze,
chyba że mimo zachowania należytej staranności nie mógł o nich wiedzieć.
2. Wobec osób trzecich działających w dobrej wierze zastawca oraz zastawnik
nie mogą się zasłaniać zarzutem, że dane ujawnione w rejestrze zastawów nie są
prawdziwe, chyba że wpis nastąpił niezgodnie z wnioskiem, a zastawca lub zastawnik
wystąpił niezwłocznie z wnioskiem o sprostowanie, uzupełnienie lub wykreślenie wpisu.
1. Sąd dokonuje wpisu do rejestru zastawów na wniosek zastawnika lub
zastawcy, chyba że przepis szczególny przewiduje wpis z urzędu. Do wniosku należy
dołączyć umowę zastawniczą albo umowę, z której wynika nabycie przedmiotu
zastawu wraz z zastawem rejestrowym, albo nabycie udziału we współwłasności
przedmiotu zastawu, albo nabycie wierzytelności zabezpieczonej zastawem
rejestrowym lub jej części lub inny dokument stanowiący podstawę wpisu.
2. Wniosek o wpis do rejestru składa się na urzędowym formularzu.
2a. Wnioski składane za pośrednictwem systemu teleinformatycznego opatruje
się kwalifikowanym podpisem elektronicznym. W aktach przechowuje się wydruk
tych wniosków i załączniki dokumentów wraz ze wskazaniem osób, które je podpisały.
3. Wniosek nieopłacony podlega zwróceniu.
4. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, wzory
urzędowych formularzy, odpowiadających wymaganiom przewidzianym dla pism
procesowych oraz zawierających niezbędne pouczenia dla stron co do sposobu ich
wypełniania, wnoszenia i skutków niedostosowania wniosku do tych wymagań.
5. Urzędowe formularze są udostępniane w siedzibach sądów oraz na stronie
internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości.
1. Wpis zastawu rejestrowego do rejestru zastawów obejmuje:
1) datę złożenia wniosku o wpis;
2) imię i nazwisko (nazwę), właściwy powszechny numer identyfikacyjny oraz miejsce zamieszkania (siedzibę) i adres zastawcy, zastawnika oraz dłużnika niebędącego zastawcą; w przypadku gdy zastawca, zastawnik lub dłużnik posiada miejsce zamieszkania (siedzibę) poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, wpisuje się ponadto adres dla doręczeń w Polsce;
3) oznaczenie przedmiotu zastawu rejestrowego oraz, jeżeli umowa zastawnicza to przewiduje, sposób jego oznakowania;
4) oznaczenie najwyższej sumy zabezpieczenia i waluty, w której jest wyrażona;
5) określony umową zastawniczą sposób zaspokojenia zastawnika, jeżeli jest przewidziany przepisami niniejszej ustawy;
6) zastrzeżenie, o którym mowa w art. 14 ust. 1. 2. Przez wpis rozumie się także wykreślenie wpisu. 3. Rozpoznając wniosek o wpis, sąd bada jedynie treść i formę wniosku oraz dokumentów stanowiących podstawę wpisu w zakresie danych podlegających wpisowi. Sąd oddala wniosek o wpis, jeżeli treść dokumentów stanowiących jego podstawę oczywiście narusza prawo. <4. Do danych obejmujących miejsce zamieszkania (siedzibę) i adres nie Dodany ust. 4 w art. 40 wejdzie w stosuje się przepisów art. 48a ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce życie z dn. 17.06.2027 r. (Dz. publicznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1799 oraz z 2025 r. poz. 1792).> U. z 2025 r. poz.
1792).
1. Sprawy o wpis do rejestru zastawów rozpoznaje się na posiedzeniu
niejawnym; sąd może zarządzić wyznaczenie rozprawy.
2. Wpis do rejestru zastawów polega na wprowadzeniu do rejestru danych
zawartych w postanowieniu sądu niezwłocznie po jego wydaniu. Jednak wykreślenie
zastawu rejestrowego następuje po uprawomocnieniu się postanowienia, chyba że
wniosek o wykreślenie złożył zastawnik.
2a. W przypadku określonym w art. 18 ust. 2 lub w razie złożenia umowy
ustanawiającej administratora zastawu lub innych umów i dokumentów
niezwiązanych ze zmianą danych w rejestrze – sąd rejestrowy na podstawie
postanowienia załącza umowy i dokumenty do właściwych akt.
2b. Postanowienie w przedmiocie wpisu sąd doręcza na adres zamieszkania
(siedziby) lub adres dla doręczeń ujawniony w rejestrze. O zmianie adresu należy
zawiadomić sąd. W razie braku powiadomienia sądu o zmianie adresu, o którym
mowa w art. 40 ust. 1 pkt 2, doręczenie dokonane w sposób określony w zdaniu
pierwszym uważa się za skuteczne, o czym sąd poucza przy pierwszym doręczeniu.
3. Postanowienie niezgodne z wnioskiem sąd uzasadnia z urzędu, jeżeli zostało
wydane na posiedzeniu niejawnym.
4. W przypadkach innych niż określone w ust. 3 postanowienie sąd uzasadnia,
jeżeli w ustawowym terminie od jego doręczenia lub ogłoszenia na posiedzeniu
jawnym zostanie wniesiony środek odwoławczy.
5. Od postanowienia w przedmiocie wpisu do rejestru zastawów przysługuje apelacja.
6. Od postanowień innych niż określone w ust. 5 przysługuje zażalenie.
Art. 41a. W razie dokonania wpisu zastawu rejestrowego na cywilnym statku
powietrznym lub prawach własności przemysłowej, sąd niezwłocznie przesyła do
organu prowadzącego rejestr cywilnych statków powietrznych lub organu
prowadzącego rejestr danego prawa własności przemysłowej odpis postanowienia
o wpisie zastawu rejestrowego wraz z nadanym numerem pozycji rejestru zastawów,
celem ujawnienia tego zastawu we właściwym rejestrze.
1. Minister Sprawiedliwości utworzy centralną informację o zastawach
rejestrowych.
2. Zadaniem centralnej informacji o zastawach rejestrowych jest: utworzenie
i eksploatacja połączeń rejestru zastawów w systemie informatycznym, prowadzenie
zbioru informacji z rejestru zastawów oraz udzielanie informacji, wydawanie odpisów
i zaświadczeń z rejestru zastawów.
2a. Centralna informacja o zastawach rejestrowych może również udzielać
informacji, wydawać odpisy i zaświadczenia z rejestru zastawów za pośrednictwem
systemu teleinformatycznego.
3. Odpisy i zaświadczenia wydane w formie papierowej przez centralną
informację o zastawach rejestrowych mają moc dokumentów urzędowych.
3a. Odpisy i zaświadczenia wydane za pośrednictwem systemu
teleinformatycznego przez centralną informację o zastawach rejestrowych opatrzone
kwalifikowanym podpisem elektronicznym, mają moc dokumentów urzędowych.
4. Centralna informacja o zastawach rejestrowych pobiera opłaty za udzielanie
informacji oraz wydawanie odpisów i zaświadczeń. Opłaty te stanowią dochód
budżetu państwa.
4a. Skarb Państwa, państwowe jednostki organizacyjne, jednostki samorządu
terytorialnego oraz związki międzygminne, związki powiatów, związki powiatowo-
-gminne i związki metropolitalne, których zadanie nie polega na prowadzeniu
działalności gospodarczej, nie ponoszą opłat, o których mowa w ust. 4.
5. (uchylony)
6. (uchylony)
7. (uchylony)
Minister Sprawiedliwości określa:
1) w drodze rozporządzenia, szczegółową organizację i sposób prowadzenia rejestru zastawów;
2) w drodze rozporządzenia, ustrój i organizację centralnej informacji o zastawach rejestrowych oraz szczegółowe zasady udzielania informacji oraz wydawania odpisów i zaświadczeń;
3) w porozumieniu z Ministrem Finansów2), w drodze rozporządzenia, wysokość opłat za udzielanie informacji oraz wydawanie odpisów i zaświadczeń przez centralną informację o zastawach rejestrowych;
4) w drodze zarządzenia, sposób i tryb przekazywania przez sądy danych do centralnej informacji o zastawach rejestrowych.
2) Obecnie minister właściwy do spraw finansów publicznych, na podstawie art. 4 ust. 1, art. 5 pkt 3 i art. 8 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 762, 810, 1090, 1467, 1544, 1560, 1669 i 1693), która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 1999 r.
Art. 43a. Minister Sprawiedliwości określi, w drodze rozporządzenia, warunki organizacyjno-techniczne dotyczące formy wniosków i dokumentów oraz ich składania do sądów prowadzących rejestr zastawów i do centralnej informacji o zastawach rejestrowych za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, a także orzeczeń, odpisów, zaświadczeń i informacji doręczanych wnioskodawcom przez sądy oraz centralną informację za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, kierując się potrzebą ułatwienia i upowszechnienia dostępu do rejestru zastawów.
Do postępowania rejestrowego stosuje się przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o postępowaniu nieprocesowym, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy. Rozdział 9 Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe Art. 45–49. (pominięte)
rozdzial
Rozdział 9 - Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe i końcowe
W rozporządzeniu Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 24 października 1934 r. - Prawo upadłościowe (Dz. U. z 1991 r. Nr 118, poz. 512, z 1994 r. Nr 1, poz. 1, z 1995 r. Nr 85, poz. 426 oraz z 1996 r. Nr 6, poz. 43, Nr 43, poz. 189 i Nr 106, poz. 496) w art. 117 po § 3 dodaje się § 4 w brzmieniu:
„§ 4. Wchodzący w skład masy upadłości i znajdujący się we władaniu syndyka przedmiot zastawu rejestrowego będzie sprzedany w drodze licytacji publicznej według przepisu Kodeksu postępowania cywilnego o egzekucji lub za zezwoleniem sędziego komisarza z wolnej ręki. Z osiągniętej ceny będą pokryte koszty sprzedaży, a następnie zaspokojone wierzytelności zabezpieczone zastawem rejestrowym ustanowionym na sprzedanych przedmiotach. Pozostała reszta dołączona będzie do masy celem podziału według przepisów prawa niniejszego o podziale funduszów masy. Przepis § 3 stosuje się odpowiednio."
W ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz. 81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz. 198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115. poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz. 96, Nr 85, poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417 oraz z 1996 r. Nr 114, poz. 542 i Nr 139, poz. 646) art. 308 otrzymuje brzmienie:
„Art. 308. Wierzytelność można także zabezpieczyć zastawem rejestrowym, który regulują odrębne przepisy."
W ustawie z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. Nr 43, poz. 296, z 1965 r. Nr 15, poz. 113, z 1974 r. Nr 27, poz. 157 i Nr 39, poz. 231, z 1975 r. Nr 45, poz. 234, z 1982 r. Nr 11, poz. 82 i Nr 30, poz. 210, z 1983 r. Nr 5, poz. 33, z 1984 r. Nr 45, poz. 241 i 242, z 1985 r. Nr 20, poz. 86, z 1987 r. Nr 21, poz. 123, z 1988 r. Nr 41, poz. 324, z 1989 r. Nr 4, poz. 21 i Nr 33, poz. 175, z 1990 r. Nr 14, poz. 88, Nr 34, poz. 198, Nr 53, poz. 306, Nr 55, poz. 318 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 7, poz. 24, Nr 22, poz. 92 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 12, poz. 53, z 1994 r. Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417 oraz z 1996 r. nr 24, poz. 110, Nr 43, poz. 189 i Nr 73, poz. 350) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 777:
a) dotychczasowa treść otrzymuje oznaczenie § 1 i w paragrafie tym dodaje się pkt 5 w brzmieniu:
„5) akt notarialny, w którym dłużnik poddał się egzekucji i który obejmuje obowiązek zapłaty sumy pieniężnej do wysokości w akcie wprost określonej albo oznaczonej za pomocą klauzuli waloryzacyjnej, gdy akt określa warunki, które upoważniają wierzyciela do prowadzenia przeciwko dłużnikowi egzekucji na podstawie tego aktu o całość lub część roszczenia, jak również termin, do którego wierzyciel może wystąpić o nadanie temu aktowi klauzuli wykonalności.",
b) dodaje się § 2 w brzmieniu:
„§ 2. Oświadczenie dłużnika, o którym mowa w § 1 pkt 4 lub 5, może być złożone także w odrębnym akcie notarialnym.",
2) po art. 781 dodaje się art. 7811 w brzmieniu:
„Art. 7811. Wniosek o nadanie klauzuli wykonalności sąd rozpoznaje niezwłocznie, nie później jednak niż w terminie 3 dni od dnia jego złożenia.",
3) w art. 1025 w § 1 skreśla się pkt 5.
W ustawie z dnia 31 stycznia 1989 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 1992 r. Nr 72, poz. 359, z 1993 r. Nr 6, poz. 29, Nr 28, poz. 127 i Nr 134, poz. 646 z 1994 r. Nr 80, poz. 369 i Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 4, poz. 18 i Nr 133, poz. 654 oraz z 1996 r. Nr 10, poz. 61, Nr 75, poz. 357, Nr 90, poz. 406 i Nr 106, poz. 496) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 30 skreśla się ust. 2 i 3;
2) skreśla się art. 50;
3) w art. 53 skreśla się oznaczenie ust. 1 oraz ust. 2-4;
4) po art. 53 dodaje się art. 531-534 w brzmieniu:
„Art. 531. 1. Na podstawie ksiąg banków lub innych dokumentów związanych z dokonywaniem czynności bankowych banki mogą wystawiać bankowe tytuły egzekucyjne.
2. W bankowym tytule egzekucyjnym należy oznaczyć bank, który go wystawił i na którego rzecz egzekucja ma być prowadzona, dłużnika zobowiązanego do zapłaty, wysokość zobowiązania dłużnika, wraz z odsetkami i terminami ich płatności, datę wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego, jak również oznaczenie czynności bankowej, z której wynikają dochodzone roszczenia, oraz wzmiankę o wymagalności dochodzonego roszczenia. Bankowy tytuł egzekucyjny należy opatrzeć pieczęcią banku wystawiającego tytuł oraz podpisami i nazwiskami osób uprawnionych do działania w imieniu banku.
3. W przypadku gdy zachodzi potrzeba egzekucji przeciwko kilku osobom lub z kilku części składowych majątku dłużnika, można wystawić dalsze bankowe tytuły egzekucyjne. Art. 532. 1. Bankowy tytuł egzekucyjny może być podstawą egzekucji prowadzonej według przepisów Kodeku postępowania cywilnego po nadaniu mu przez sąd klauzuli wykonalności wyłącznie przeciwko osobie, która bezpośrednio z bankiem dokonywała czynności bankowej o złożyła pisemne oświadczenie w poddaniu się egzekucji, oraz gdy roszczenie objęte tytułem wynika bezpośrednio z:
1) umowy rachunku bankowego,
2) umowy kredytowanej,
3) umowy pożyczki,
4) umowy poręczenia,
5) akredytywy,
6) gwarancji bankowej,
7) operacji czekowych i wekslowych.
2. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 powinno określać kwotę, do której dłużnik poddaje się egzekucji, wraz z ostatecznym terminem, do którego bank może wystawić bankowy tytuł egzekucyjny. Dłużnik może się również poddać egzekucji wydania rzeczy, w przypadku gdy ustanowiono zastaw rejestrowy lub dokonano przeniesienia własności w celu zabezpieczenia roszczenia. Art. 533. 1. Bankowy tytuł egzekucyjny może być także podstawą egzekucji przeciwko osobie trzeciej, gdy osoba ta przejmie dług wynikający z czynności bankowych, o których mowa w art. 532 ust. 1.
2. Jeżeli po dokonaniu czynności bankowej, o której mowa w art. 532 ust. 1 pkt 1-6, obowiązek spełnienia świadczenia przeszedł na inne osoby w wyniku spadkobrania lub przekształcenia osoby prawnej, albo gdy zachodzi potrzeba egzekucji z majątku wspólnego małżonków, podstawą egzekucji może być tytuł wykonawczy oparty na bankowym tytule egzekucyjnym zaopatrzonym w klauzulę wykonalności nadaną przez sąd przeciwko tym osobom. Art. 534. W razie gdy egzekucja jest prowadzona na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego, dłużnik może, w drodze powództwa, żądać umorzenia w całości lub w części egzekucji, jeżeli:
1) egzekwowane roszczenie w części lub w całości nie istnieje,
2) egzekucja prowadzona jest w sprawie, w której niedopuszczalne jest jej prowadzenie na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego.
2. Do powództwa, o którym mowa w ust. 1 stosuje się odpowiednio art. 843 Kodeksu postępowania cywilnego.";
5) dotychczasowy art. 531 otrzymuje oznaczenie art. 535.
W ustawie z dnia 22 marca 1991 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i funduszach powierniczych (Dz. U. z 1994 r. Nr 58, poz. 239, Nr 71, poz. 313, Nr 121, poz. 591 i z 1996 r. Nr 45, poz. 199, Nr 75, poz. 357 i Nr 106, poz. 496) po art. 54 dodaje się art. 54a w brzmieniu:
„Art. 54a. Papiery wartościowe obciążone zastawem, do chwili zaspokojenia zastawnika, nie mogą być przedmiotem obrotu i stosuje się do nich tryb postępowania określony na podstawie art. 32 § 1."
1. Zastaw, ustanowiony przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy
na mocy przepisu art. 308 Kodeksu cywilnego, wygasa z upływem 6 miesięcy od dnia
wejścia w życie niniejszej ustawy.
2. Na wniosek zastawnika, złożony w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia
w życie niniejszej ustawy, zastaw, o którym mowa w ust. 1, podlega wpisowi do
rejestru zastawów prowadzonego na podstawie niniejszej ustawy i przekształca się
w zastaw rejestrowy.
3. Do wniosku należy załączyć umowę o ustanowieniu zastawu oraz odpis
z prowadzonego przez bank rejestru zastawów.
1. Do postępowań egzekucyjnych wszczętych przed dniem wejścia
w życie niniejszej ustawy, na podstawie wyciągów z ksiąg banków oraz innych
dokumentów związanych z dokonywaniem czynności bankowych, stwierdzających
zobowiązania na rzecz tych banków i zaopatrzonych w oświadczenie, że oparte na
nich roszczenia są wymagalne, mających moc tytułów wykonawczych bez potrzeby
uzyskiwania dla nich sądowych klauzul wykonalności, stosuje się przepisy
dotychczasowe.
2. Do nadania klauzuli wykonalności bankowym tytułom egzekucyjnym oraz
prowadzenia egzekucji według Kodeksu postępowania cywilnego na podstawie tych
tytułów nie jest wymagane oświadczenie dłużnika o poddaniu się egzekucji, jeżeli
czynność bankowa, z której wynika wierzytelność banku, została dokonana przed
dniem wejścia w życie niniejszej ustawy.
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1998 r., z wyjątkiem przepisów art. 42 ust. 1 i 2 oraz art. 43, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia3).
3) Ustawa została ogłoszona w dniu 19 grudnia 1996 r.