Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej

Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) działalność gospodarcza – działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2024 r. poz. 236, 1222 i 1871);
2) minister – ministra właściwego do spraw gospodarki;
3) nadrzędny interes publiczny – wartość podlegającą ochronie, w szczególności porządek publiczny, bezpieczeństwo publiczne, bezpieczeństwo państwa, zdrowie publiczne, utrzymanie równowagi finansowej systemu zabezpieczenia społecznego, ochrona konsumentów, usługobiorców i pracowników, uczciwość w transakcjach handlowych, zwalczanie nadużyć, ochrona środowiska naturalnego i miejskiego, zdrowie zwierząt, własność intelektualna, cele polityki społecznej i kulturalnej oraz ochrona narodowego dziedzictwa historycznego i artystycznego;
4) oddział – wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności;
5) osoba zagraniczna:
a) osobę fizyczną nieposiadającą obywatelstwa polskiego,
b) osobę prawną z siedzibą za granicą,
c) jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną posiadającą zdolność prawną, z siedzibą za granicą;
6) państwo członkowskie – inne niż Rzeczpospolita Polska państwo członkowskie Unii Europejskiej lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronę umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym;
7) przedsiębiorca zagraniczny – osobę zagraniczną wykonującą działalność gospodarczą za granicą oraz obywatela polskiego wykonującego działalność gospodarczą za granicą;
8) usługa – świadczenie wykonywane przez usługodawcę z państwa członkowskiego na własny rachunek, zwykle za wynagrodzeniem, w szczególności usługi budowlane, handlowe oraz usługi świadczone w ramach wykonywanego zawodu;
9) usługobiorca – osobę fizyczną, osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, korzystającą lub zamierzającą skorzystać z usługi świadczonej przez usługodawcę z państwa członkowskiego;
10) usługodawca z państwa członkowskiego – przedsiębiorcę zagranicznego z państwa członkowskiego, który wykonuje działalność gospodarczą zgodnie z obowiązującymi w tym państwie przepisami, a na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej czasowo oferuje lub świadczy usługę;
11) właściwy organ – właściwy w sprawach podejmowania, wykonywania lub zakończenia świadczenia usługi organ administracji publicznej, organ samorządu zawodowego oraz inny organ władzy publicznej;
12) zawód regulowany – zawód regulowany w rozumieniu art. 5 pkt 4 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych w państwach członkowskich Unii Europejskiej (Dz. U. z 2023 r. poz. 334). Rozdział 2 Działalność gospodarcza osób zagranicznych

1. Osoby zagraniczne z państw członkowskich mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich samych zasadach jak obywatele polscy. 2. Obywatele innych państw niż państwa członkowskie, którzy:
1) posiadają w Rzeczypospolitej Polskiej:
a) zezwolenie na pobyt stały,
b) zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej,
c) zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z okolicznością, o której mowa w art. 127, art. 137a, art. 144, art. 151 ust. 1, art. 159 ust. 1 lub art. 186 ust. 1 pkt 3, 4 i 7 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2024 r. poz. 769, 1222 i 1688),
d) status uchodźcy,
e) ochronę uzupełniającą,
f) zgodę na pobyt ze względów humanitarnych lub zgodę na pobyt tolerowany,
g) zezwolenie na pobyt czasowy i pozostają w związku małżeńskim zawartym z obywatelem polskim zamieszkałym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
h) zezwolenie na pobyt czasowy w celu wykonywania działalności gospodarczej, udzielone ze względu na kontynuowanie prowadzonej już działalności gospodarczej na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;
2) korzystają w Rzeczypospolitej Polskiej z ochrony czasowej,
3) posiadają ważną Kartę Polaka,
4) są członkami rodziny, w rozumieniu art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 14 lipca 2006 r. o wjeździe na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, pobycie oraz wyjeździe z tego terytorium obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej i członków ich rodzin (Dz. U. z 2024 r. poz. 633 i 1688), dołączającymi do obywateli państw, o których mowa w ust. 1, lub przebywającymi z nimi,
5) przebywają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej [na podstawie art. 108 ust. 1 pkt 2 lub art. 206 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach lub na podstawie umieszczonego w dokumencie podróży odcisku stempla, który potwierdza złożenie wniosku o udzielenie zezwolenia na Zmiana w pkt 5 w pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej] , jeżeli bezpośrednio przed komunikacie, o którym mowa w złożeniem wniosku byli uprawnieni do podejmowania i wykonywania działal- art. 17 ustawy z ności gospodarczej na podstawie ust. 2 pkt 1 lit. c i g, dn. 21.11.2025 r. o zmianie ustawy
6) są uczestnikami organizowanych lub współorganizowanych przez podmioty, o cudzoziemcach oraz niektórych o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o otwartych danych innych ustaw (Dz. U. poz. i ponownym wykorzystywaniu informacji sektora publicznego (Dz. U. z 2023 r. 1794). poz. 1524), programów wsparcia dla cudzoziemców w zakresie podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
– mogą podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na takich samych zasadach jak obywatele polscy. 3. Osoby zagraniczne inne niż wymienione w ust. 1 i 2 mają prawo do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej wyłącznie w formie spółki komandytowej, spółki komandytowo-akcyjnej, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, prostej spółki akcyjnej i spółki akcyjnej, a także do przystępowania do takich spółek oraz obejmowania bądź nabywania ich udziałów lub akcji, o ile umowy międzynarodowe nie stanowią inaczej. 3a. Prawo do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, prostej spółki akcyjnej i spółki akcyjnej, o którym mowa w ust. 3, nie obejmuje prawa do:
1) spełniania powtarzających się świadczeń niepieniężnych, o których mowa w art. 176 lub art. 356 ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96), lub
2) świadczenia pracy lub usług w zamian za akcje prostej spółki akcyjnej. 4. Członek rodziny, w rozumieniu art. 159 ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, osoby zagranicznej, do której odnoszą się umowy międzynarodowe, o których mowa w ust. 3, posiadający zezwolenie na pobyt czasowy, może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą na takich samych zasadach jak ta osoba zagraniczna. 5. Członek rodziny, w rozumieniu art. 159 ust. 3 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach, posiadający zezwolenie na pobyt czasowy udzielone w związku z przybywaniem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub przebywaniem na tym terytorium w celu połączenia z rodziną, może podejmować i wykonywać działalność gospodarczą w takim samym zakresie jak cudzoziemcy, którzy posiadają zezwolenie na pobyt czasowy i wykonują działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonanego na zasadzie wzajemności. 6. Właściwy organ, dokonując oceny spełnienia wymogów niezbędnych do podjęcia i wykonywania działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, uznaje wymogi, jakie spełnił przedsiębiorca zagraniczny z państwa członkowskiego, aby na terytorium tego państwa mógł podjąć lub wykonywać działalność gospodarczą, w szczególności uznaje certyfikaty, zaświadczenia lub inne dokumenty wydane przez właściwy organ państwa członkowskiego, które potwierdzają spełnienie warunków podjęcia i wykonywania działalności gospodarczej. 7. Właściwy organ uznaje ubezpieczenia i gwarancje odpowiedzialności zawodowej wydane w państwach członkowskich, w zakresie, w jakim spełniają warunki określone w przepisach odrębnych ustaw. 8. Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów zamieszcza w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Kancelarii Prezesa Rady Ministrów wykaz programów, o których mowa w ust. 2 pkt 6. <9. Osoby zagraniczne składające wniosek o wpis do Centralnej Ewidencji i Dodany ust. 9 w Informacji o Działalności Gospodarczej są obowiązane do posiadania numeru art. 4 wejdzie w życie z dn. PESEL, a jeżeli nie został im nadany – do posiadania niepowtarzalnego 1.11.2026 r. (Dz. U. z 2026 r. poz. identyfikatora nadanego przez państwo członkowskie Unii Europejskiej do celów 507). transgranicznej identyfikacji, o którym mowa w rozporządzeniu wykonawczym Komisji (UE) 2015/1501 z dnia 8 września 2015 r. w sprawie ram interoperacyjności na podstawie art. 12 ust. 8 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 910/2014 w sprawie identyfikacji elektronicznej i usług zaufania w odniesieniu do transakcji elektronicznych na rynku wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 235 z 09.09.2015, str. 1, z późn. zm.2)).> Rozdział 3 Transgraniczna działalność usługowa

1. Usługodawca z państwa członkowskiego, przed zawarciem
umowy w formie pisemnej, a w przypadku braku pisemnej umowy – przed rozpoczęciem świadczenia usługi, jest obowiązany, w sposób jednoznaczny, podać usługobiorcy następujące informacje:
1) firmę, adres siedziby albo adres miejsca zamieszkania i głównego miejsca
wykonywania działalności;
2) organ rejestrowy i numer w rejestrze, w którym usługodawca z państwa
członkowskiego jest zarejestrowany jako przedsiębiorca, albo informację
o wpisie do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej;
3) adres poczty elektronicznej lub inne dane umożliwiające bezpośredni kontakt
z usługodawcą z państwa członkowskiego;
4) wskazanie:
a) organu lub podmiotu, który wydał koncesję, zezwolenie lub certyfikat,
lub dokonał wpisu do rejestru albo wydał inny dokument uprawniający
usługodawcę z państwa członkowskiego do świadczenia usługi, lub
b) pojedynczego punktu kontaktowego w rozumieniu art. 6 dyrektywy
Parlamentu Europejskiego i Rady 2006/123/WE z dnia 12 grudnia
2006 r. dotyczącej usług na rynku wewnętrznym (Dz. Urz. UE L 376
z 27.12.2006, str. 36) właściwego dla usługodawcy;
5) wskazanie samorządu zawodowego, do którego należy usługodawca
z państwa członkowskiego, tytułu zawodowego oraz państwa, w którym
przyznano ten tytuł;
6) główne cechy usługi;
7) cenę usługi, jeżeli została ustalona;
8) stosowane przez usługodawcę z państwa członkowskiego wzorce umów oraz
postanowienia umowne określające prawo właściwe dla danej umowy lub sąd
albo inny organ właściwy do rozstrzygania sporów;
9) numer identyfikacji podatkowej (NIP) lub inny numer identyfikacyjny,
którym usługodawca z państwa członkowskiego jest obowiązany posługiwać
się na potrzeby podatku od towarów i usług;
10) o posiadaniu obowiązkowego ubezpieczenia lub gwarancji finansowej, wraz
z danymi ubezpieczyciela lub gwaranta, oraz o zasięgu terytorialnym
ubezpieczenia;
11) o gwarancjach jakości wykonanej usługi, które nie są wymagane przepisami prawa.
2. Na wniosek usługobiorcy usługodawca z państwa członkowskiego
udostępnia następujące informacje dodatkowe:
1) o sposobie kalkulacji ceny za usługę, jeżeli cena nie została wcześniej ustalona
lub gdy nie ma możliwości podania dokładnej ceny;
2) o regulacjach prawnych dotyczących wykonywanego przez usługodawcę
z państwa członkowskiego zawodu regulowanego oraz sposobu, w jaki
można uzyskać dostęp do tych uregulowań;
3) o kodeksach dobrych praktyk, którym usługodawca z państwa
członkowskiego podlega, wraz ze wskazaniem miejsca ich publikacji;
4) o możliwości pozasądowego rozstrzygania sporów z tym usługodawcą, jak
również określa sposób, w jaki można uzyskać dostęp do szczegółowych
informacji dotyczących charakterystyki i warunków korzystania
z pozasądowego rozstrzygania sporów, w szczególności w przypadku gdy
usługodawca z państwa członkowskiego podlega przepisom kodeksu dobrych
praktyk lub jest członkiem stowarzyszenia handlowego lub zrzeszenia
zawodowego, które przewiduje odwołanie do pozasądowego rozstrzygania
sporów.
3. Informacje, o których mowa w ust. 1 i 2, usługodawca z państwa
członkowskiego jest obowiązany udostępnić w sposób zapewniający zapoznanie
się przez usługobiorcę z tymi informacjami, w szczególności:
1) w miejscu, w którym świadczona jest usługa;
2) w miejscu zawarcia umowy;
3) na swojej stronie internetowej;
4) w dokumentach informacyjnych dostarczonych usługobiorcy.

1. Przepisów niniejszego rozdziału oraz przepisów rozdziału 6 nie stosuje się do świadczenia usług, o których mowa w:
1) ustawie z dnia 15 listopada 1984 r. – Prawo przewozowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1262);
2) ustawie z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (Dz. U. z 2024 r. poz.
1001);
3) ustawie z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1722 oraz z 2024 r. poz. 96 i 1222);
4) ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2024 r. poz. 1287 i 1897), z wyłączeniem świadczenia usług w zakresie kształcenia podyplomowego;
5) ustawie z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 1796);
6) art. 75a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1251);
7) ustawie z dnia 22 sierpnia 1997 r. o ochronie osób i mienia (Dz. U. z 2021 r. poz. 1995 oraz z 2024 r. poz. 1907);
8) ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (Dz. U. z 2017 r. poz. 1277, 1343, 1452 i 1910)3);
9) ustawie z dnia 21 grudnia 2000 r. o żegludze śródlądowej (Dz. U. z 2025 r. poz.
18);
10) art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. z 2023 r. poz. 1743);
11) art. 5 ust. 1 i art. 5b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1539, 1544 i 1855);
12) ustawie z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2024 r. poz.
686);
13) ustawie z dnia 18 września 2001 r. – Kodeks morski (Dz. U. z 2023 r. poz. 1309);
14) ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2023 r. poz. 2110, z 2024 r. poz. 731 i 1222 oraz z 2025 r. poz. 31), z wyłączeniem świadczenia usług polegających na szkoleniu personelu lotniczego w celu uzyskania licencji członka personelu lotniczego oraz usług innych niż przewóz lotniczy;
15) ustawie z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 697 i 731);
16) ustawie z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2024 r. poz. 1491, 1761 i 1940), z wyłączeniem świadczenia usług w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 9 ust. 1 tej ustawy, przez organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 tej ustawy;
17) ustawie z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2024 r. poz. 1283 i 1572), z wyłączeniem świadczenia usług w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 67 tej ustawy, oraz usług świadczonych osobom potrzebującym przez podmioty niepubliczne wyłonione przez jednostki samorządu terytorialnego, w drodze zamówień publicznych;
18) ustawie z dnia 12 lipca 2024 r. – Prawo komunikacji elektronicznej (Dz. U. poz. 1221);
3) Ustawa utraciła moc z dniem 1 stycznia 2019 r. na podstawie art. 305 ustawy z dnia 22 marca 2018 r. o komornikach sądowych (Dz. U. poz. 771), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.
19) ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 146, 858, 1222, 1593, 1615 i 1915);
20) ustawie z dnia 30 czerwca 2005 r. o kinematografii (Dz. U. z 2023 r. poz. 130);
21) ustawie z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183, z późn. zm.4))5);
22) ustawie z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1420 i 1572);
23) ustawie z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 652 i 1222);
24) ustawie z dnia 4 września 2008 r. o ochronie żeglugi i portów morskich (Dz. U. z 2024 r. poz. 597);
25) ustawie z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 227 oraz z 2024 r. poz. 1473);
26) ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2024 r. poz. 799 i 1897);
27) ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2024 r. poz. 814, 854 i 1897), z wyłączeniem świadczenia usług w zakresie kształcenia podyplomowego;
28) ustawie z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. z 2024 r. poz. 1068 i 1933);
29) ustawie z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 643), z wyłączeniem świadczenia usług w zakresie prowadzenia kursów;
30) ustawie z dnia 23 listopada 2012 r. – Prawo pocztowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 1640 oraz z 2024 r. poz. 467, 1222 i 1717), w zakresie świadczenia powszechnych usług pocztowych;
31) ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o pracy na morzu (Dz. U. z 2023 r. poz. 2257);
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 2201 oraz z 2018 r. poz. 138, 650, 730, 912, 1000, 1115 i 1693.
5) Ustawa utraciła moc z dniem 1 października 2018 r., z wyjątkiem art. 98, art. 100, art. 101, art. 102, art. 103, art. 103a, art. 104 i art. 106, które utraciły moc z dniem 31 grudnia 2018 r., na podstawie art. 169 pkt 3 ustawy z dnia 3 lipca 2018 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1669), która weszła w życie z dniem 1 października 2018 r.
32) ustawie z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 737, 854, 1562, 1635 i 1933), z wyłączeniem działalności oświatowej, o której mowa w art. 170 ust. 2 tej ustawy, oraz w ustawie z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2024 r. poz. 750, 854, 1473 i 1933);
33) ustawie z dnia 11 maja 2017 r. o biegłych rewidentach, firmach audytorskich oraz nadzorze publicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1035 i 1863) w zakresie wykonywania zawodu przez biegłego rewidenta oraz świadczenia usług przez firmy audytorskie związanych z wykonywaniem czynności rewizji finansowej;
34) ustawie z dnia 15 czerwca 2018 r. o zbiorowym zarządzaniu prawami autorskimi i prawami pokrewnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 1665). 2. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się w zakresie:
1) regulowanym ustawami podatkowymi w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760 oraz z 2024 r. poz. 879, 1685 i 1831);
2) regulowanym przepisami celnymi oraz przepisami określającymi zasady przywozu i wywozu towarów do Unii Europejskiej lub z Unii Europejskiej w zakresie realizowanym przez organy Krajowej Administracji Skarbowej, w szczególności związanymi z realizacją polityki rolnej i handlowej. 3. Przepisów niniejszego rozdziału nie stosuje się do:
1) usług finansowych świadczonych przez podmioty wykonujące działalność na rynku finansowym na podstawie przepisów wymienionych w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (Dz. U. z 2024 r. poz. 135);
2) usług finansowych takich jak usługi z zakresu działalności kredytowej, doradztwa inwestycyjnego, obsługi papierów wartościowych oraz innych usług finansowych, o których mowa w załączniku nr I do dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2013/36/UE z dnia 26 czerwca 2013 r. w sprawie warunków dopuszczenia instytucji kredytowych do działalności oraz nadzoru ostrożnościowego nad instytucjami kredytowymi, zmieniającej dyrektywę 2002/87/WE i uchylającej dyrektywy 2006/48/WE oraz 2006/49/WE (Dz. Urz. UE L 176 z 27.06.2013, str. 338, z późn. zm.6)), określającym wykaz rodzajów działalności podlegających wzajemnemu uznawaniu.
6) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 208 z 02.08.2013, str. 73, Dz. Urz. UE L 60 z 28.02.2014, str. 34, Dz. Urz. UE L 173 z 12.06.2014, str. 190, Dz. Urz. UE L 337 z 23.12.2015, str. 35, Dz. Urz. UE L 20 z 25.01.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 156 z 19.06.2018, str. 43, Dz. Urz. UE L 150 z 07.06.2019, str. 253, Dz. Urz. UE L 314 z 05.12.2019, 4. Przepisy niniejszego rozdziału nie wyłączają stosowania przepisów z zakresu prawa pracy i ubezpieczeń społecznych.

Niezależnie od obowiązków określonych w przepisach o Krajowym Rejestrze Sądowym przedsiębiorca zagraniczny jest obowiązany:
1) jeżeli działa na podstawie aktu założycielskiego, umowy lub statutu – złożyć ich odpisy do akt rejestrowych oddziału wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na str. 64, Dz. Urz. UE L 203 z 26.06.2020, str. 95, Dz. Urz. UE L 212 z 03.07.2020, str. 20 oraz Dz. Urz. UE L 68 z 26.02.2021, str. 14. język polski; w przypadku gdy przedsiębiorca zagraniczny utworzył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej więcej niż jeden oddział, złożenie tych dokumentów może nastąpić w aktach jednego z oddziałów, z tym że w aktach rejestrowych pozostałych oddziałów należy złożyć kopie tych dokumentów oraz wskazać ten oddział, w którego aktach złożono oryginały tych dokumentów, wraz z oznaczeniem sądu, w którym znajdują się akta, i numeru oddziału w rejestrze;
2) jeżeli istnieje lub wykonuje działalność na podstawie wpisu do rejestru – złożyć do akt rejestrowych oddziału odpis z tego rejestru wraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski; w przypadku gdy przedsiębiorca zagraniczny utworzył na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej więcej niż jeden oddział, złożenie tych dokumentów może nastąpić w aktach jednego z oddziałów, z tym że w aktach rejestrowych pozostałych oddziałów należy złożyć kopie tych dokumentów oraz wskazać ten oddział, w którego aktach złożono oryginały tych dokumentów, wraz z oznaczeniem sądu, w którym znajdują się akta, i numeru oddziału w rejestrze.

1. Minister wydaje decyzję o zakazie wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę zagranicznego w ramach oddziału, w przypadku gdy:
1) przedsiębiorca zagraniczny rażąco narusza prawo polskie;
2) nastąpiło otwarcie likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył oddział, lub przedsiębiorca ten utracił prawo wykonywania działalności gospodarczej;
3) działalność przedsiębiorcy zagranicznego zagraża bezpieczeństwu lub obronności państwa, bezpieczeństwu informacji niejawnych o klauzuli tajności „poufne” lub wyższej lub innemu nadrzędnemu interesowi publicznemu;
4) przedsiębiorca zagraniczny został wykreślony z rejestru wskazanego we wpisie oddziału przedsiębiorcy zagranicznego do rejestru przedsiębiorców. 2. W przypadku wydania decyzji na podstawie ust. 1 pkt 1–3, minister zawiadamia przedsiębiorcę zagranicznego o obowiązku wszczęcia postępowania likwidacyjnego oddziału w oznaczonym terminie, nie krótszym niż 30 dni. Odpis decyzji, o której mowa w ust. 1, minister przesyła do właściwego sądu rejestrowego. 3. W przypadku wydania decyzji na podstawie ust. 1 pkt 4, minister zawiadamia o tym osobę, o której mowa w art. 16, wskazaną we wpisie oddziału w rejestrze przedsiębiorców. 4. Doręczenia decyzji wydanej na podstawie ust. 1 pkt 4 dokonuje się na adres siedziby oddziału wskazany we wpisie oddziału przedsiębiorcy zagranicznego w rejestrze przedsiębiorców. 5. Do postępowania likwidacyjnego, o którym mowa w ust. 2, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. – Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 i 96) o likwidacji spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. 6. Przepisów ust. 1–5 nie stosuje się do przedsiębiorców zagranicznych z państw członkowskich. Rozdział 5 Przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych

1. Wniosek, o którym mowa w art. 25 ust. 1, jest sporządzany
w języku polskim i zawiera:
1) nazwę, siedzibę i formę prawną przedsiębiorcy zagranicznego;
2) przedmiot głównej działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego;
3) imię i nazwisko osoby upoważnionej w przedstawicielstwie do
reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego;
4) adres siedziby przedstawicielstwa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
2. Do wniosku należy dołączyć:
1) urzędowy odpis dokumentu potwierdzającego rejestrację przedsiębiorcy
zagranicznego, na podstawie którego przedsiębiorca wykonuje działalność
gospodarczą;
2) poświadczony urzędowo dokument określający adres siedziby przedsiębiorcy
zagranicznego, zasady reprezentacji przedsiębiorcy zagranicznego oraz
wskazanie osób uprawnionych do jego reprezentacji, jeżeli dokument,
o którym mowa w pkt 1, nie zawiera niezbędnych informacji w tym zakresie;
3) dokument potwierdzający upoważnienie osoby wskazanej we wniosku do
reprezentowania przedsiębiorcy zagranicznego w przedstawicielstwie,
zawierający imię i nazwisko osoby upoważnionej, jej datę urodzenia, imiona
jej rodziców oraz numer dokumentu tożsamości, którym osoba ta posługuje się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, wraz z potwierdzeniem przyjęcia tego upoważnienia przez osobę upoważnioną.
3. Jeżeli wniosek zawiera braki formalne, minister wzywa wnioskodawcę do
jego uzupełnienia w terminie nie krótszym niż 7 dni od dnia doręczenia wezwania.
Wyznaczony termin na uzupełnienie wniosku, na umotywowany wniosek
przedsiębiorcy zagranicznego złożony przed upływem tego terminu, może zostać
przedłużony. W przypadku nieusunięcia braków formalnych w wyznaczonym
terminie wniosek pozostawia się bez rozpoznania.
4. Dokumenty, o których mowa w ust. 2, sporządzone w języku obcym,
przedstawia się wraz z tłumaczeniem na język polski, sporządzonym
i poświadczonym przez tłumacza przysięgłego albo sprawdzonym
i poświadczonym przez tłumacza przysięgłego, wykonującego zawód tłumacza
przysięgłego na warunkach określonych w ustawie z dnia 25 listopada 2004 r.
o zawodzie tłumacza przysięgłego (Dz. U. z 2019 r. poz. 1326), lub przez tłumacza
przysięgłego z państwa członkowskiego lub Konfederacji Szwajcarskiej.
5. Dołączony do wniosku o wpis do rejestru przedstawicielstw dokument,
o którym mowa w ust. 2 pkt 1, poświadcza się przez apostille, jeżeli przedsiębiorca
zagraniczny działa na terytorium państwa będącego stroną Konwencji znoszącej
wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej
w Hadze dnia 5 października 1961 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 938), albo przez
legalizację, jeżeli przedsiębiorca zagraniczny działa na terytorium państwa
niebędącego stroną tej konwencji.
6. Przedsiębiorca zagraniczny jest obowiązany posiadać tytuł prawny do
nieruchomości, którą wskazał w rejestrze przedstawicielstw jako siedzibę
przedstawicielstwa.

1. Minister wydaje, z urzędu, decyzję o wykreśleniu
przedstawicielstwa z rejestru, w przypadku gdy:
1) przedsiębiorca zagraniczny rażąco narusza prawo polskie;
2) nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości, których adres wskazał
w rejestrze przedstawicielstw jako siedzibę przedstawicielstwa;
3) nastąpiło otwarcie likwidacji przedsiębiorcy zagranicznego, który utworzył
przedstawicielstwo, lub przedsiębiorca ten utracił prawo wykonywania
działalności gospodarczej;
4) działalność przedsiębiorcy zagranicznego zagraża bezpieczeństwu lub
obronności państwa, bezpieczeństwu informacji niejawnych o klauzuli
tajności „poufne” lub wyższej lub innemu nadrzędnemu interesowi
publicznemu;
5) przedsiębiorca zagraniczny został wykreślony z rejestru wydającego
dokument potwierdzający rejestrację przedsiębiorcy zagranicznego, o którym
mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1.
2. Minister wydaje decyzję o wykreśleniu przedstawicielstwa z rejestru, także
w przypadku gdy przedsiębiorca zagraniczny nie wykonuje obowiązku, o którym
mowa w art. 29 ust. 1 pkt 3, a niezgłoszona zmiana ma charakter istotny.
3. Doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się na adres
siedziby przedstawicielstwa, wskazany w rejestrze przedstawicielstw.
4. Jeżeli przedsiębiorca zagraniczny nie dokona zmiany wpisu w rejestrze
w przypadku zmiany adresu siedziby przedstawicielstwa, doręczenie pisma pod
dotychczasowym adresem siedziby ma skutek prawny.
5. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio w sytuacji doręczenia decyzji,
o której mowa w ust. 1 pkt 5.

1. Jeżeli działalność usługodawcy z państwa członkowskiego
stanowi poważne zagrożenie bezpieczeństwa życia, zdrowia, mienia lub
środowiska naturalnego, właściwy organ występuje z wnioskiem do właściwego
organu państwa, w którym usługodawca z państwa członkowskiego ma siedzibę
albo – w przypadku osoby fizycznej – miejsce zamieszkania, o podjęcie działań
mających na celu usunięcie zagrożenia. Organ wnioskujący niezwłocznie
informuje ministra o wystąpieniu z wnioskiem.
2. Jeżeli właściwy organ państwa członkowskiego, który został
poinformowany zgodnie z ust. 1, nie podjął działań zmierzających do usunięcia
stwierdzonego zagrożenia albo podjął działania niewystarczające, organ
wnioskujący zawiadamia ministra, adresata wniosku oraz Komisję Europejską
o zamiarze podjęcia działań wobec usługodawcy z państwa członkowskiego.
Zawiadomienie to zawiera uzasadnienie prawne i faktyczne zamierzonych działań.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, właściwy organ może podjąć
działania niezbędne do usunięcia zagrożenia nie wcześniej niż po upływie 15 dni
roboczych od dnia zawiadomienia, jeżeli przepisy prawa polskiego:
1) przewidują wyższy poziom ochrony usługobiorcy niż przepisy prawa
państwa, w którym usługodawca z państwa członkowskiego ma siedzibę albo
miejsce zamieszkania;
2) zgodnie z którymi zamierza się podjąć działania niezbędne do usunięcia
zagrożenia, nie zostały poddane harmonizacji wspólnotowej w dziedzinie
bezpieczeństwa usług.
4. Jeżeli usunięcie zagrożenia, o którym mowa w ust. 1, wymaga podjęcia
działań przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 3, właściwy organ może
podjąć niezwłocznie działania, nie stosując procedury określonej w ust. 1–3.
5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, właściwy organ niezwłocznie
zawiadamia o podjętych działaniach właściwy organ państwa, w którym usługodawca z państwa członkowskiego ma siedzibę albo – w przypadku osoby
fizycznej – miejsce zamieszkania, Komisję Europejską oraz ministra.
Zawiadomienie to zawiera uzasadnienie podjęcia działań w trybie pilnym.