Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 29 sierpnia 2023 r. w sprawie upoważniania uznanej organizacji do wykonywania zadań administracji morskiej

Minimalny zakres postanowień umowy, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, obejmuje postanowienia dotyczące:
1) zastosowania i celu umowy;
2) warunków ogólnych;
3) zakresu zadań powierzanych uznanej organizacji, w tym:
a) przeprowadzania inspekcji i wydawania certyfikatów statkom,
b) możliwości jednorazowego powierzenia uznanej organizacji dodatkowych zadań administracji morskiej,
c) zapobiegania powstawaniu konfliktu interesów w związku z innymi rodzajami działalności tej organizacji,
d) obowiązku współpracy uznanej organizacji z organami inspekcji państwa portu w celu usuwania stwierdzonych przez tę inspekcję uchybień lub rozbieżności;
4) podstawy prawnej wykonywanych zadań, w tym zasad określania i stosowania interpretacji postanowień umów między- narodowych oraz decyzji dyrektora urzędu morskiego właściwego dla portu macierzystego statku w przypadku wyda- nia pierwszego certyfikatu zwolnienia lub zgody na zastosowanie rozwiązań równoważnych;
1) Minister Infrastruktury kieruje działem administracji rządowej – gospodarka morska, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 listopada 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Infrastruktury (Dz. U. z 2021 r. poz. 937).
2) Niniejsze rozporządzenie w zakresie swojej regulacji wdraża dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwiet- nia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpo- wiednich działań administracji morskich (Dz. Urz. UE L 131 z 28.05.2009, str. 47, Dz. Urz. UE L 366 z 20.12.2014, str. 83 oraz Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 241). Dziennik Ustaw –2– Poz. 1942
5) procedury informowania przez uznaną organizację organów administracji morskiej w przypadku:
a) zadań takich jak przeprowadzanie inspekcji i wydawanie certyfikatów statkom,
b) jednorazowego powierzenia uznanej organizacji dodatkowych zadań administracji morskiej,
c) zmiany klasy statku, jej zawieszenia, przywrócenia i utraty,
d) gdy statek nie jest zdatny do wyjścia w morze bez powodowania zagrożenia dla statku lub znajdujących się na nim osób lub nie może uprawiać żeglugi bez powodowania zagrożenia dla środowiska morskiego,
e) innym niż wymienione w lit. a–d;
6) warunków współpracy uznanej organizacji z administracją morską w zakresie opracowywania i przekazywania prze- pisów i procedur dotyczących budowy, wyposażenia, utrzymania i przeglądów statków – w celu zapewnienia jednolitej interpretacji konwencji międzynarodowych, w tym języka i formy;
7) opłat na rzecz budżetu państwa w związku z zadaniami zrealizowanymi przez uznaną organizację;
8) procedur postępowania administracyjnego;
9) poufności informacji przekazywanych między uznaną organizacją a organami administracji morskiej;
10) odpowiedzialności, w tym finansowej, za szkody niemajątkowe i majątkowe powstałe w wyniku działania upoważnio- nej uznanej organizacji oraz obowiązku posiadania ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej za szkody wyrzą- dzone w związku z działalnością upoważnionej uznanej organizacji w zakresie upoważnienia lub innego zabezpiecze- nia w tym zakresie, przy czym odpowiedzialność za te szkody nie może zostać ograniczona do kwot mniejszych niż kwoty wskazane w art. 5 ust. 2 lit. b dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/15/WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach oraz odpowiednich działań administracji morskich (Dz. Urz. UE L 131 z 28.05.2009, str. 47, z późn. zm.3));
11) szczegółowego zakresu upoważnienia uznanej organizacji obejmującego:
a) typy i wielkość statków,
b) przepisy prawa krajowego i międzynarodowego,
c) zatwierdzanie dokumentacji technicznej i planów,
d) inspekcje i audyty,
e) wystawianie, potwierdzanie i odnawianie certyfikatów,
f) działania naprawcze,
g) przekazywanie organom administracji morskiej informacji w zakresie objętym umową;
12) wypowiedzenia umowy;
13) naruszenia warunków umowy;
14) rozstrzygania sporów;
15) korzystania z podwykonawców;
16) wprowadzania zmian do umowy;
17) wejścia w życie i czasu trwania umowy;
18) daty, miejsca i formy sporządzenia umowy;
19) w ramach sprawowanego nadzoru organów administracji morskiej nad upoważnioną uznaną organizacją:
a) zapewnienia przez uznaną organizację dostępu do:
– dokumentacji systemu zarządzania jakością,
– wewnętrznych instrukcji, cyrkularzy i wytycznych,
– dokumentacji dotyczącej statków o polskiej przynależności,
b) współpracy podczas tego nadzoru,
c) dostarczania przez uznaną organizację informacji i danych, dotyczących w szczególności uszkodzeń i wypadków statków oraz wyników inspekcji państwa portu, w tym zatrzymań i uchybień powiązanych z odpowiedzialnością upoważnionej uznanej organizacji.
3) Zmiany wymienionej dyrektywy zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 366 z 20.12.2014, str. 83 oraz Dz. Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 241. Dziennik Ustaw –3– Poz. 1942

1. W ramach harmonogramu działań przewidzianych w programie nadzoru, o którym mowa w art. 8 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy, dyrektor urzędu morskiego sporządza plan wizyt na statkach oraz w siedzibie armatora statku, obejmujący inspekcje doraźne, audyty dodatkowe oraz udział w charakterze obserwatora zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy w inspekcjach i audytach przeprowadzanych przez upoważnioną uznaną organizację z uwzględnieniem, że:
1) wizytę na statku podlegającym umowom międzynarodowym planuje się nie rzadziej niż raz na pięć lat;
2) audyt dodatkowy armatora statku planuje się nie rzadziej niż raz na pięć lat;
3) wizyty na statkach zidentyfikowanych jako stwarzające zwiększone ryzyko dla bezpieczeństwa żeglugi, środowiska oraz bezpieczeństwa zdrowia i życia na morzu planuje się z częstotliwością, która w ocenie organu inspekcyjnego pozwoli zmniejszyć to ryzyko do bezpiecznego poziomu. 2. Dyrektor urzędu morskiego przeprowadza inspekcje doraźne i audyty dodatkowe oraz bierze udział w charakterze obserwatora zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy w inspekcjach i audytach przeprowadzanych przez upoważnioną uznaną orga- nizację zgodnie z planem wizyt, o którym mowa w ust. 1. 3. Po każdej wizycie na statku lub w siedzibie armatora statku dyrektor urzędu morskiego przekazuje upoważnionej uznanej organizacji informację o wynikach inspekcji albo audytu, albo wnioskach z ich obserwacji. 4. W przypadku wykrytych niezgodności dyrektor urzędu morskiego zobowiązuje upoważnioną uznaną organizację do podjęcia działań naprawczych i monitoruje skuteczność tych działań.

1. Przewodniczący zespołu audytującego, o którym mowa w art. 8 ust. 8a ustawy, przekazuje upoważnionej uzna- nej organizacji plan audytu, obejmujący zakres i termin jego przeprowadzenia, nie później niż 14 dni przed dniem rozpo- częcia audytu. 2. Audyt obejmuje sprawdzenie, czy upoważniona uznana organizacja:
1) spełnia minimalne kryteria, o których mowa w załączniku I do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 391/2009 z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie wspólnych reguł i norm dotyczących organizacji dokonujących inspekcji i przeglądów na statkach (Dz. Urz. UE L 131 z 28.05.2009, str. 11, z późn. zm.4));
2) wykonuje zadania administracji morskiej zgodnie z umową;
3) prawidłowo realizuje zadania, do których wykonywania została upoważniona;
4) w przypadku zatrzymania statku przez inspekcję państwa portu podjęła działania polegające w szczególności na współ- pracy z inspektorami inspekcji państwa portu w celu usunięcia uchybień wykrytych na statku podczas inspekcji oraz, w razie potrzeby, zapewnieniu obecności na statku swojego przedstawiciela;
5) powiadomiła organ inspekcyjny o każdym przypadku stwierdzenia, że stan statku lub jego wyposażenia nie odpowiada danym zawartym we właściwym certyfikacie lub że statek nie jest zdatny do wyjścia w morze bez zagrożenia dla bezpieczeństwa żeglugi lub środowiska morskiego, oraz podjęła działania naprawcze. 3. Przewodniczący zespołu audytującego sporządza raport z przeprowadzonego audytu, którego egzemplarz lub od- wzorowanie cyfrowe jest przekazywane upoważnionej uznanej organizacji. 4. W przypadku stwierdzenia uchybień minister właściwy do spraw gospodarki morskiej wyznacza upoważnionej uznanej organizacji termin ich usunięcia.

Ocena dyrektora urzędu morskiego, o której mowa w art. 8 ust. 8 pkt 2 lit. f ustawy, zawiera:
1) dane dotyczące:
a) awarii i wypadków statków znajdujących się we właściwości dyrektora urzędu morskiego i klasyfikowanych lub certyfikowanych przez upoważnioną uznaną organizację,
b) wyników inspekcji państwa portu na statkach znajdujących się we właściwości dyrektora urzędu morskiego i kla- syfikowanych lub certyfikowanych przez upoważnioną uznaną organizację,
c) wyników inspekcji doraźnych i audytów dodatkowych przeprowadzonych przez dyrektora urzędu morskiego w ra- mach sprawowania nadzoru nad działalnością upoważnionych uznanych organizacji
– wraz z odniesieniem się organu inspekcyjnego do tych danych i wskazaniem, czy jest to tendencja wzrostowa czy spadkowa;
2) informacje o:
a) wynikach przeprowadzanych inspekcji i audytów dodatkowych oraz wnioskach z obserwacji inspekcji i audytów przeprowadzanych przez upoważnioną uznaną organizację, w których dyrektor urzędu morskiego brał udział w charakterze obserwatora zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy,
b) skuteczności działań naprawczych podjętych przez uznaną organizację;
3) wnioski dotyczące dalszej współpracy organów administracji morskiej z upoważnioną uznaną organizacją.