Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie minimalnych warunków utrzymywania psów i kotów w schronisku dla zwierząt
Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 lutego 2026 r. w sprawie minimalnych warunków utrzymywania psów i kotów w schronisku dla zwierząt
Rozporządzenie określa:
1) minimalne warunki utrzymywania psów i kotów w schronisku dla zwierząt, w tym minimalne warunki dotyczące lokalizacji schroniska dla zwierząt;
2) zakres opieki sprawowanej nad psami i kotami utrzymywanymi w schronisku dla zwierząt, wymagania dotyczące osoby sprawującej tę opiekę, sposób dokumentowania tej opieki oraz wymagania dotyczące osoby, która odpowiada za przestrzeganie przepisów dotyczących minimalnych warunków utrzymywania psów i kotów w schronisku dla zwie- rząt oraz przepisów o ochronie zwierząt;
3) sposób i termin oznakowania psów i kotów utrzymywanych w schronisku dla zwierząt;
4) szczegółowy zakres informacji niebędących danymi osobowymi, jakie są zawarte w dokumentacji dotyczącej zwierząt utrzymywanych w schronisku dla zwierząt, sposób prowadzenia i udostępniania tej dokumentacji oraz okres jej prze- chowywania.
1. Schronisko dla zwierząt powinno być zlokalizowane w odległości co najmniej:
1) 150 m, mierzonej jako najkrótszy odcinek od obiektów budowlanych schroniska dla zwierząt do:
a) budynków mieszkalnych,
b) budynków użyteczności publicznej,
c) zakładów utrzymujących zwierzęta zarejestrowanych lub zatwierdzonych zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/429 z dnia 9 marca 2016 r. w sprawie przenośnych chorób zwierząt oraz zmie- niającym i uchylającym niektóre akty w dziedzinie zdrowia zwierząt („Prawo o zdrowiu zwierząt”) (Dz. Urz. UE L 84 z 31.03.2016, str. 1, z późn. zm.2)),
d) zakładów, w których jest prowadzona działalność w zakresie:
– produkcji produktów pochodzenia zwierzęcego,
– wytwarzania pasz,
1) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi kieruje działem administracji rządowej – rolnictwo, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 25 lipca 2025 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi (Dz. U. poz. 1000).
2) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 57 z 03.03.2017, str. 65, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 272 z 31.10.2018, str. 11 oraz Dz. Urz. UE L 48 z 11.02.2021, str. 3. Dziennik Ustaw –2– Poz. 154
– określonym w art. 23 ust. 1 lit. a lub art. 24 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 z dnia 21 października 2009 r. określającego przepisy sanitarne dotyczące produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego, nieprzeznaczonych do spożycia przez ludzi, i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1774/2002 (rozporządzenie o produktach ubocznych pochodzenia zwierzęcego) (Dz. Urz. UE L 300 z 14.11.2009, str. 1, z późn. zm.3)),
e) ogrodów zoologicznych,
f) ośrodków rehabilitacji zwierząt,
g) azyli dla zwierząt;
2) 500 m, mierzonej jako najkrótszy odcinek od obiektów budowlanych schroniska dla zwierząt do ujęć wody przezna- czonych do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. 2. Wymagań, o których mowa w ust. 1, nie stosuje się w odniesieniu do:
1) odległości schroniska dla zwierząt od budynków, zakładów, ogrodów zoologicznych, ośrodków rehabilitacji zwierząt, azyli dla zwierząt lub od ujęć wody, o których mowa w ust. 1, które powstały, zostały zarejestrowane lub zatwierdzone lub zostały zlokalizowane po rozpoczęciu prowadzenia działalności przez schronisko dla zwierząt;
2) schroniska dla zwierząt, które jest przeznaczone dla maksymalnie 15 zwierząt, przy czym samica – suka lub kotka – z potomstwem przed odsadzeniem jest liczona jako jedno zwierzę. 3. Wymagania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się, jeżeli uzyskano pozytywną opinię właściwego miej- scowo państwowego inspektora sanitarnego dotyczącą wpływu schroniska dla zwierząt na jakość ujmowanych wód, wydaną na podstawie analizy hydrogeologicznej sporządzonej przez eksperta w tej dziedzinie, z tym że odległość od obiektów bu- dowlanych schroniska dla zwierząt do ujęcia wody przeznaczonego do poboru wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi nie może być mniejsza niż 150 m.
1. Teren, na którym jest zlokalizowane schronisko dla zwierząt, zabezpiecza się ogrodzeniem o wysokości co naj- mniej 170 cm, które jest:
1) trwale związane z gruntem;
2) wykonane w sposób, który nie powoduje zagrożenia powstania urazów lub uszkodzeń ciała u zwierząt. 2. Na terenie schroniska dla zwierząt drogi komunikacyjne do pomieszczeń i miejsc, o których mowa w § 4 ust. 1, utwardza się.
1. W schronisku dla zwierząt wyodrębnia się:
1) pomieszczenia przeznaczone do:
a) wykonywania podstawowych zabiegów leczniczych, które wyposaża się co najmniej w stół zabiegowy, oświetle- nie naturalne lub sztuczne o natężeniu co najmniej 500 luksów i zamykaną szafkę do przechowywania weteryna- ryjnych produktów leczniczych i wyrobów medycznych, chyba że takie zabiegi są wykonywane w zakładzie lecz- niczym dla zwierząt, z którym podmiot prowadzący schronisko dla zwierząt zawarł umowę o wykonywanie takich zabiegów,
b) izolowania zwierząt chorych lub podejrzanych o chorobę,
c) utrzymywania zwierząt zdrowych, w tym oddzielne pomieszczenia dla samców i samic – psa albo kota, które nie zostały trwale pozbawione zdolności rozrodczych,
d) kwarantanny zwierząt przyjętych do schroniska dla zwierząt przeprowadzanej co najmniej przez 15 dni liczonych od dnia przyjęcia zwierzęcia do schroniska dla zwierząt,
e) separacji zwierząt agresywnych,
f) utrzymywania młodych oddzielonych od matek,
g) utrzymywania samic z oseskami,
h) prac administracyjno-biurowych,
i) celów socjalnych;
3) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 276 z 20.10.2010, str. 33, Dz. Urz. UE L 216 z 14.08.2012, str. 3, Dz. Urz. UE L 354 z 28.12.2013, str. 86, Dz. Urz. UE L 95 z 07.04.2017, str. 1, Dz. Urz. UE L 137 z 24.05.2017, str. 40, Dz. Urz. UE L 130 z 28.05.2018, str. 11, Dz. Urz. UE L 294 z 21.11.2018, str. 44 oraz Dz. Urz. UE L 170 z 25.06.2019, str. 1. Dziennik Ustaw –3– Poz. 154
2) miejsca przeznaczone do:
a) przechowywania weterynaryjnych produktów leczniczych i wyrobów medycznych,
b) przechowywania zapasu karmy,
c) przechowywania środków dezynfekcyjnych,
d) wydawania zwierząt ze schroniska dla zwierząt,
e) składowania odchodów. 2. Przed wejściami do pomieszczeń, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b oraz d, wykłada się maty dezynfekcyjne, przy czym szerokość tych mat nie powinna być mniejsza niż szerokość danego wejścia, a długość – niemniejsza niż 1 m. 3. W pomieszczeniach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, f oraz g, utrzymuje się temperaturę nieniższą niż 16 ℃. 4. W pomieszczeniach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b–g, zwierzętom zapewnia się dostęp do światła dziennego i stały dostęp do wody spełniającej wymagania wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi. 5. W pomieszczeniach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b–g, psy i koty utrzymuje się osobno. 6. Minimalne warunki utrzymywania psów i kotów w pomieszczeniach, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b–g, są określone w załączniku do rozporządzenia. 7. W przypadku izolacji lub separacji psów lub kotów i podczas ich leczenia lub rekonwalescencji lekarz weterynarii może dopuścić utrzymywanie tych psów lub kotów przez określony czas pojedynczo w pomieszczeniach, kojcach lub w klatkach, które nie spełniają wymagań określonych w załączniku do rozporządzenia.
1. Zwierzęta w schronisku dla zwierząt karmi się co najmniej raz dziennie karmą właściwą dla danego gatunku zwierząt. Zapas karmy przechowywanej w schronisku dla zwierząt powinien umożliwić zaspokojenie potrzeb żywienio- wych utrzymywanych w nim zwierząt co najmniej przez 7 dni, chyba że jest zagwarantowana ciągłość dostawy karmy. 2. Zwierzęta w schronisku dla zwierząt dogląda się co najmniej raz dziennie.
1. W schronisku dla zwierząt psom zapewnia się wyprowadzanie na wybieg lub na spacer nierzadziej niż 2 razy w tygodniu, przy czym tego wymagania można nie stosować w odniesieniu do psów lękliwych i agresywnych, suk ze szcze- niętami, szczeniąt, psów w okresie kwarantanny oraz do psów, w odniesieniu do których ograniczenie wyjścia na wybieg lub na spacer wynika z zalecenia lekarza weterynarii. 2. W schronisku dla zwierząt zapewnia się wybieg dla psów o powierzchni niemniejszej niż 100 m2, z dostępem do trawnika oraz materiałów i przedmiotów absorbujących uwagę psów, pozwalający na socjalizację psów i realizację zacho- wań właściwych dla gatunku. 3. Wymagania, o którym mowa w ust. 2, nie stosuje się, jeżeli schronisko dla zwierząt jest przeznaczone dla maksy- malnie 35 psów, przy czym samica – suka – z potomstwem przed odsadzeniem jest liczona jako jedno zwierzę. 4. W schronisku dla zwierząt jest prowadzona ewidencja wyprowadzania psów na wybieg lub na spacer, która zawiera co najmniej numer ewidencyjny nadany psu w schronisku dla zwierząt i datę wyprowadzenia tego psa na wybieg lub na spacer. Dane zgromadzone w tej ewidencji przechowuje się przez rok od dnia wydania psa ze schroniska dla zwierząt lub od dnia śmierci psa. 5. Ewidencja, o której mowa w ust. 4, jest prowadzona w postaci elektronicznej z możliwością sporządzenia wydruku.
1. Schronisko dla zwierząt wyposaża się w urządzenie chłodnicze do czasowego przetrzymywania zwłok zwierząt przed ich przekazaniem do zakładu prowadzącego działalność w zakresie unieszkodliwiania zwłok zwierząt, z którym pod- miot prowadzący schronisko dla zwierząt zawarł umowę o wykonywanie takich usług. 2. W schronisku dla zwierząt są dostępne środki dezynfekcyjne w ilości niezbędnej do przeprowadzenia doraźnej de- zynfekcji. 3. W schronisku dla zwierząt jest dostępny czytnik umożliwiający odczytanie danych z wszczepianych transponderów zgodny z normą ISO 11785 „Charakterystyka protokołu transmisji”.
1. Ściany, podłogi i drzwi w pomieszczeniach, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. a–g, wykonuje się:
1) z trwałych materiałów:
a) umożliwiających ich czyszczenie i dezynfekcję,
b) niepowodujących urazów lub uszkodzeń ciała u zwierząt;
2) w sposób uniemożliwiający ucieczkę zwierząt. Dziennik Ustaw –4– Poz. 154 2. W schronisku dla zwierząt zapewnia się co najmniej raz dziennie czyszczenie pomieszczeń i kojców, w których są utrzymywane zwierzęta, oraz urządzeń do pojenia i karmienia. 3. W schronisku dla zwierząt zapewnia się przeprowadzenie:
1) dezynfekcji i dezynsekcji pomieszczeń:
a) o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz d, po każdym opuszczeniu pomieszczenia przez zwierzę,
b) innych niż te, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. b oraz d, w których są utrzymywane zwierzęta, nierzadziej niż raz na miesiąc;
2) deratyzacji co najmniej 2 razy w roku.
1. W schronisku dla zwierząt utrzymywanym zwierzętom zapewnia się:
1) całodobową opiekę:
a) sprawowaną niekrócej niż przez 8 godzin przez osobę przeszkoloną w zakresie postępowania ze zwierzętami oraz w zakresie przepisów o ochronie zwierząt,
b) realizowaną poza godzinami, o których mowa w lit. a, przez przyjęte w tym schronisku dla zwierząt środki orga- nizacyjne lub techniczne;
2) opiekę weterynaryjną, co najmniej w zakresie:
a) kontroli stanu zdrowia,
b) leczenia i profilaktyki, w tym:
– szczepienia psów przeciwko parwowirozie, parainfluenzie i nosówce oraz aktualizację tych szczepień, zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii,
– szczepienia kotów przeciwko wściekliźnie i aktualizację tego szczepienia co 12 miesięcy,
– szczepienia kotów przeciwko panleukopenii, herpeswirozie i kaliciwirozie oraz aktualizację tych szczepień, zgodnie z zaleceniami lekarza weterynarii,
c) zwalczania pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych. 2. W schronisku dla zwierząt dokumentacja dotycząca opieki weterynaryjnej, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest pro- wadzona w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej z możliwością sporządzenia wydruku i przechowywana przez rok od dnia wydania zwierzęcia ze schroniska dla zwierząt lub od dnia śmierci zwierzęcia. 3. W schronisku dla zwierząt zatrudnia się osobę, która odpowiada za przestrzeganie przepisów dotyczących minimal- nych warunków utrzymywania psów i kotów w schronisku dla zwierząt oraz przepisów o ochronie zwierząt, posiadającą wykształcenie w zawodzie technik weterynarii lub wykształcenie wyższe na kierunku weterynaria, zootechnika lub na in- nym kierunku pokrewnym związanym z zoopsychologią, etologią, behawiorystyką, kynologią, felinologią, hodowlą, ochroną lub utrzymywaniem psów i kotów i co najmniej 3-letnie doświadczenie zawodowe w pracy ze zwierzętami, lub zawiera się umowę o świadczenie usług z osobą, która spełnia takie wymagania. 4. Wymagania, o którym mowa w ust. 3, nie stosuje się, jeżeli schronisko dla zwierząt jest przeznaczone maksymalnie dla 35 zwierząt, przy czym samica – suka lub kotka – z potomstwem przed odsadzeniem jest liczona jako jedno zwierzę. 5. W schronisku dla zwierząt zapewnia się przeprowadzenie zabiegu trwałego pozbawienia zdolności rozrodczych doj- rzałych płciowo:
1) psów i kotek od dnia zakończenia okresu kwarantanny do dnia upływu 8 miesięcy liczonych od dnia przyjęcia do schroniska dla zwierząt;
2) kocurów przed wydaniem ze schroniska dla zwierząt.
1. W schronisku dla zwierząt zapewnia się oznakowanie przyjętych do schroniska dla zwierząt psów i kotów, które nie są oznakowane transponderem zgodnym z normą ISO 11784 „Radiowa identyfikacja zwierząt – Struktura kodowa” i wykorzystującym technologię HDX lub FDX-B oraz umożliwiającym odczytanie danych przez czytnik zgodny z normą ISO 11785 „Charakterystyka protokołu transmisji”. 2. Oznakowanie, o którym mowa w ust. 1, wykonuje się niepóźniej niż w terminie 7 dni od dnia zakończenia okresu kwarantanny, chyba że lekarz weterynarii zaleci inaczej. Dziennik Ustaw –5– Poz. 154
Dokumentacja dotycząca zwierząt utrzymywanych w schronisku dla zwierząt jest prowadzona w postaci elektro- nicznej z możliwością sporządzenia wydruku i zawiera:
1) opis zwierzęcia, w tym:
a) gatunek,
b) imię,
c) datę urodzenia, jeżeli jest znana, albo wiek oszacowany przez lekarza weterynarii lub technika weterynarii,
d) wagę aktualizowaną co najmniej 2 razy w roku i datę ważenia,
e) płeć oraz informację o przeprowadzeniu zabiegu trwałego pozbawienia zdolności rozrodczych,
f) rasę lub typ rasy,
g) umaszczenie,
h) znaki szczególne,
i) numer ewidencyjny nadany zwierzęciu w schronisku dla zwierząt,
j) informacje dotyczące transpondera, w tym:
– numer transpondera wszczepionego zwierzęciu – w przypadku zwierzęcia, które w dniu przyjęcia do schroni- ska dla zwierząt było oznakowane transponderem spełniającym wymagania określone w § 10 ust. 1,
– termin oznakowania zwierzęcia transponderem spełniającym wymagania określone w § 10 ust. 1 i numer tego transpondera – w przypadku gdy zwierzę w dniu przyjęcia do schroniska dla zwierząt nie było oznakowane takim transponderem albo było oznakowane transponderem niespełniającym wymagań określonych w § 10 ust. 1,
k) informację o kondycji zwierzęcia, w tym jego stanie zdrowia, aktualizowaną co najmniej 2 razy w roku;
2) informacje dotyczące kondycji zwierzęcia w dniu przyjęcia do schroniska dla zwierząt;
3) datę przyjęcia zwierzęcia do schroniska dla zwierząt oraz nazwę, siedzibę i adres podmiotu przekazującego zwierzę do schroniska dla zwierząt;
4) okres kwarantanny i obserwacje poczynione w tym okresie;
5) dane dotyczące przeprowadzonych szczepień i zabiegów diagnostycznych, leczniczych i profilaktycznych, w tym do- tyczące zwalczania pasożytów wewnętrznych i zewnętrznych;
6) datę przeprowadzenia zabiegu trwałego pozbawienia zdolności rozrodczych albo informację lekarza weterynarii o przeciwwskazaniach do wykonania takiego zabiegu;
7) fotografię przedstawiającą głowę, sylwetkę i cechy charakterystyczne zwierzęcia wykonaną w sposób umożliwiający określenie wielkości zwierzęcia;
8) numer pomieszczenia, kojca lub klatki, w których jest utrzymywane zwierzę, przy czym ten numer jest aktualizowany po każdym przemieszczeniu zwierzęcia;
9) okres, przez który lekarz weterynarii dopuścił utrzymywanie psów lub kotów w pomieszczeniach, kojcach lub w klatkach, które nie spełniają wymagań określonych w załączniku do rozporządzenia, i podanie przyczyny tego dopuszczenia;
10) datę wydania zwierzęcia ze schroniska dla zwierząt oraz nazwę, siedzibę i adres podmiotu, któremu wydano to zwierzę;
11) datę śmierci zwierzęcia oraz nazwę, siedzibę i adres zakładu prowadzącego działalność w zakresie unieszkodliwiania zwłok zwierząt, któremu przekazano zwłoki tego zwierzęcia.
1. Zwierzę wydaje się ze schroniska dla zwierząt wraz z wypisem z dokumentacji, o której mowa w § 11, zawie- rającym informacje, o których mowa w § 11 pkt 1 i 4–6. 2. Dokumentację, o której mowa w § 11, oraz kopię wypisu, o którym mowa w ust. 1, przechowuje się w schronisku dla zwierząt przez 3 lata od dnia wydania zwierzęcia ze schroniska dla zwierząt i udostępnia się tę dokumentację organom Inspekcji Weterynaryjnej do celów kontrolnych. 3. Informacje zawarte w dokumentacji, o której mowa w § 11, dotyczące transpondera wszczepionego zwierzęciu utrzymywanemu w schronisku dla zwierząt oraz nazwę, siedzibę i adres schroniska dla zwierząt, do którego przyjęto zwie- rzę, któremu wszczepiono ten transponder, udostępnia się do co najmniej jednej z baz danych zwierząt towarzyszących w celu zapewnienia identyfikowalności tego zwierzęcia. Dziennik Ustaw –6– Poz. 154
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem 18 marca 2026 r.4) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: S. Krajewski
4) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 20 stycznia 2022 r. w sprawie szczegółowych wymagań weterynaryjnych dla prowadzenia schronisk dla zwierząt (Dz. U. poz. 175 oraz z 2023 r. poz. 163), które traci moc z dniem 18 marca 2026 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795). Dziennik Ustaw –7– Poz. 154 Załącznik do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 7 lutego 2026 r. (Dz. U. poz. 154) MINIMALNE WARUNKI UTRZYMYWANIA PSÓW I KOTÓW W POMIESZCZENIACH, O KTÓRYCH MOWA W § 4 UST. 1 PKT 1 LIT. B–G ROZPORZĄDZENIA 1. Minimalne warunki utrzymywania psów w pomieszczeniach, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. b–g rozporzą- dzenia:
1) minimalna powierzchnia dla psa utrzymywanego pojedynczo, z wyłączeniem powierzchni zajętej przez legowisko lub budę, wynosi: Masa ciała psa Minimalna powierzchnia Minimalna powierzchnia Minimalna wysokość (kg) dla psa utrzymywanego dodatkowa dla każdego pomieszczenia pojedynczo kolejnego psa, w przypadku (m) (m2) utrzymywania psów w grupie (m2) <20 4 2 1,7 20–30 6 3 1,7 >30 8 4 1,7
2) minimalna powierzchnia dla karmiącej suki utrzymywanej ze szczeniętami jest równa powierzchni określonej w pkt 1 dla psa utrzymywanego pojedynczo o masie ciała takiej jak masa ciała suki, z tym że tę powierzchnię zwiększa się stopniowo do 8. tygodnia życia szczeniąt; szczenięta po ukończeniu 8. tygodnia życia przenosi się do oddzielnych pomieszczeń o powierzchni określonej zgodnie z pkt 1;
3) psy utrzymuje się pojedynczo lub w grupach złożonych maksymalnie z 6 zgodnie żyjących zwierząt, z wyłączeniem suk ze szczeniętami i całych miotów szczeniąt liczących więcej niż 6 szczeniąt, których nie rozdziela się;
4) psy agresywne utrzymuje się wyłącznie pojedynczo;
5) nieogrzewane pomieszczenia i kojce zewnętrzne wyposaża się w ocieplane budy, których wielkość i liczba umożli- wiają wszystkim utrzymywanym psom jednoczesne schronienie i wypoczynek;
6) ogrzewane pomieszczenia i kojce wewnętrzne wyposaża się w legowiska, których wielkość i liczba umożliwiają wszystkim utrzymywanym psom jednoczesny wypoczynek;
7) pomieszczenie lub kojec dla suki utrzymywanej ze szczeniętami wyposaża się w dodatkowy przedział lub półkę spo- czynkową, które umożliwiają suce czasową separację od szczeniąt;
8) budy i podesty wykonane z drewna zabezpiecza się środkami impregnującymi nieszkodliwymi dla utrzymywanych psów. 2. Minimalne warunki utrzymywania kotów w pomieszczeniach, o których mowa w § 4 ust. 1 pkt 1 lit. b–g rozporzą- dzenia:
1) minimalna powierzchnia dla dorosłego kota utrzymywanego pojedynczo, z wyłączeniem powierzchni zajętej przez legowisko, wynosi co najmniej 1,5 m2, przy czym pomieszczenie, w którym utrzymuje się tego kota, dodatkowo wy- posaża się w półkę spoczynkową o powierzchni 0,5 m2;
2) powierzchnię, o której mowa w pkt 1, zwiększa się dla każdego dodatkowo utrzymywanego dorosłego kota o 0,75 m2 i wyposaża w półkę spoczynkową o powierzchni 0,5 m2;
3) minimalna powierzchnia dla kotki utrzymywanej z kociętami jest równa powierzchni dla dorosłego kota utrzymywa- nego pojedynczo, z tym że tę powierzchnię zwiększa się do 4. miesiąca życia kociąt; kocięta po ukończeniu 4. miesiąca życia przenosi się do pomieszczeń o powierzchni określonej zgodnie z pkt 1 i 2;
4) wysokość pomieszczenia wynosi co najmniej 2 m;
5) pomieszczenie wyposaża się w półki spoczynkowe, legowiska, kuwety na odchody oraz przedmioty służące do wspi- nania się i ścierania pazurów;
6) miejsca karmienia i miejsca, w których są umieszczane kuwety na odchody, są oddalone od siebie co najmniej o 0,5 m, przy czym nie zmienia się położenia tych miejsc; Dziennik Ustaw –8– Poz. 154
7) w przypadku utrzymywania w jednym pomieszczeniu do 4 dorosłych kotów zapewnia się 1 kuwetę na odchody dla każdego kota, a gdy w tym pomieszczeniu utrzymuje się więcej niż 4 koty, zapewnia się dodatkowo 1 kuwetę na od- chody dla każdych 2 kolejnych kotów;
8) w okresie kwarantanny lub w przypadku izolacji lub separacji i podczas leczenia lub rekonwalescencji dopuszcza się utrzymywanie kotów pojedynczo w klatkach, jeżeli klatka, w której jest utrzymywany kot, ma niemniej niż 70 cm długości, 60 cm szerokości i 60 cm wysokości, chyba że lekarz weterynarii zaleci inaczej.