Rozporządzenie określa:
1) wysokość, warunki i tryb przyznawania i podwyższania dodatków specjalnego, służbowego i motywacyjnego, a także, w zależności od występujących okoliczności i tytułu ich wypłaty, możliwość obniżania i wstrzymywania tych dodatków;
2) wysokość, warunki i tryb przyznawania, podwyższania i obniżania dodatku kompensacyjnego;
3) wysokość i tryb przyznawania i podwyższania dodatku za długoletnią służbę wojskową;
4) sposób ustalania wysokości dodatków specjalnego i służbowego w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej oraz okresy służby lub pobierania dodatku uznawane za równorzędne z okresem pobierania dodatków specjalnego lub służbowego;
5) szczególne właściwości lub warunki służby wojskowej, z tytułu których są wypłacane dodatki specjalne;
6) stanowiska służbowe, których zajmowanie i jednostki wojskowe, w których pełnienie służby uprawniają do dodatku służbowego.
1. Dodatek specjalny, dodatek służbowy oraz dodatek motywacyjny przyznaje się w wysokości stanowiącej ilo- czyn kwoty obliczeniowej oraz współczynników określonych odpowiednio w § 8 ust. 1 i 2, § 10, § 13 ust. 1 i 2, § 14 ust. 1, § 16 ust. 1 i 2, § 18 ust. 1 i 2, § 20 ust. 1, § 22 ust. 1–3, § 23 ust. 1, § 24 ust. 1, § 25 ust. 1, § 26 ust. 1, § 27 ust. 1, 3, 8, 9 i 15, § 28 ust. 1 oraz § 33 ust. 1. 2. Kwotą obliczeniową w rozumieniu rozporządzenia jest kwota 1500 zł. 3. Wysokość dodatku kompensacyjnego stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego należnego żołnie- rzowi zawodowemu na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia zasadniczego, o której mowa w § 35 ust. 3 albo 4. 4. Wysokość dodatku za długoletnią służbę wojskową stanowi procent należnego uposażenia zasadniczego żołnierza zawodowego, określony w § 31.
Warunkiem zachowania przez żołnierza zawodowego prawa do dodatku o charakterze stałym otrzymywanego przed rozpoczęciem pełnienia służby poza granicami państwa, z uwzględnieniem powstałych w tym okresie zmian mają- cych wpływ na prawo do tego dodatku lub jego wysokość, jest jego skierowanie do pełnienia tej służby. Dziennik Ustaw –2– Poz. 149 Rozdział 2 Dodatek specjalny
Żołnierze zawodowi otrzymują dodatek specjalny za szczególne właściwości lub warunki pełnienia służby z tytułu:
1) wykonywania lotów w składzie załóg wojskowych statków powietrznych lub statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej;
2) wykonywania zadań w związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, jeżeli przez łączny okres co najmniej 10 lat żołnierz wykonywał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD;
3) wykonywania bezpośredniej obsługi wojskowych statków powietrznych;
4) pełnienia służby w składzie załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej wychodzących na morze;
5) wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego;
6) wykonywania skoków ze spadochronem;
7) wykonywania zadań polegających na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305;
8) wykonywania zadań w związku z wyznaczeniem na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwie rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub w Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, jeżeli przez łączny okres co najmniej 10 lat żołnierz wykonywał zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305;
9) pełnienia służby w Żandarmerii Wojskowej;
10) pełnienia służby w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub w Służbie Wywiadu Wojskowego;
11) wykonywania czynności polegających na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu z przedmiotów wybucho- wych albo niebezpiecznych;
12) pełnienia służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych;
13) wykonywania zadań związanych z bezpośrednim udziałem w zwalczaniu klęsk żywiołowych lub likwidacji ich skut- ków, w akcjach poszukiwawczych oraz ratowania lub ochrony zdrowia i życia ludzkiego albo z zakresu zarządzania kryzysowego.
Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego o charakterze stałym jest objęcie obo- wiązków na stanowisku służbowym, a w przypadku tytułu określonego w § 4 pkt 1, 3, 5, 6 i 11 – stwierdzenie w rozkazie dziennym faktu spełnienia przez żołnierza określonych w odrębnych przepisach warunków uprawniających do wykony- wania czynności, za które przysługuje dodatek.
1. Żołnierzowi zawodowemu, który otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, w ostatnim miesiącu peł- nienia zawodowej służby wojskowej dodatek ten przysługuje:
1) w pełnej wysokości – jeżeli żołnierz otrzymywał dodatek specjalny o charakterze stałym przez okres co najmniej 10 lat;
2) w wysokości 1/10 ostatnio pobranej kwoty dodatku specjalnego za każdy rok, w którym żołnierz otrzymywał doda- tek specjalny o charakterze stałym – jeżeli żołnierz otrzymywał go przez okres krótszy niż 10 lat, z tym że okres przekraczający sześć miesięcy traktuje się jako pełny rok. 2. W przypadku:
1) zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej na skutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdol- ności do pełnienia zawodowej służby wojskowej, jeżeli utrata tej zdolności została spowodowana wypadkiem pozo- stającym w związku z pełnieniem służby lub chorobą powstałą w związku ze szczególnymi warunkami służby, z tytułu których przysługują świadczenia odszkodowawcze, określone w ustawie z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny, zwanej dalej „ustawą”,
2) śmierci, zaginięcia lub uznania za zmarłego żołnierza zawodowego
– za ostatni miesiąc pełnienia zawodowej służby wojskowej żołnierzowi przysługuje pełna wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1. Dziennik Ustaw –3– Poz. 149 3. W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1 i 2, otrzymującego dodatek specjalny na podstawie
1. Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojsko- wej dodatku specjalnego w wysokości obowiązującej w dniu zwolnienia ze służby lub wygaśnięcia stosunku służbowego w związku ze śmiercią żołnierza, zaginięciem lub uznaniem za zmarłego jest uprzednia utrata prawa do otrzymywania dodatku specjalnego o charakterze stałym. 2. Ustalenie wysokości dodatku specjalnego o charakterze stałym, obowiązującej w dniu zwolnienia z zawodowej służby wojskowej lub wygaśnięcia stosunku służbowego, następuje przez:
1) określenie wskaźnika relacji ostatniej miesięcznej kwoty dodatku do kwoty obliczeniowej – ustalonych z dnia utraty przez żołnierza prawa do otrzymywania dodatku z tytułu wykonywania czynności, o których mowa w § 4 pkt 1–12; wskaźnik ten wyraża się w procentach z zaokrągleniem do setnych części procentu;
2) pomnożenie kwoty obliczeniowej ustalonej na dzień zwolnienia żołnierza ze służby przez wskaźnik relacji, o którym mowa w pkt 1. 3. W zakresie przyznawania dodatku, o którym mowa w ust. 1, przepisy § 6 ust. 1 i 4 stosuje się odpowiednio.
ust. 9 i 17 pkt 1, § 14 ust. 4, § 16 ust. 7 lub § 18 ust. 5, dla celów ustalenia dodatku specjalnego o charakterze stałym w ostatnim miesiącu pełnienia służby przyjmuje się kwotę dodatku ustaloną odpowiednio z uwzględnieniem § 8 ust. 1 i 2,
§ 8. 1. Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje loty w składzie załóg wojskowych statków powietrznych lub statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Aka- demii Wojskowej, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:
1) 1,80 – piloci, którzy wykonali powyżej 2000 godzin lotu;
2) 1,60 – piloci, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;
3) 1,30 – piloci, którzy wykonali powyżej 1100 godzin do 1500 godzin lotu;
4) 1,00 – piloci, którzy wykonali powyżej 750 godzin do 1100 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 2500 godzin lotu;
5) 0,80 – piloci, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 750 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 2000 godzin do 2500 godzin lotu;
6) 0,60 – piloci, którzy wykonali powyżej 300 godzin do 500 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 1500 godzin do 2000 godzin lotu;
7) 0,50 – piloci, którzy wykonali do 300 godzin lotu, oraz inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 1000 godzin do 1500 godzin lotu;
8) 0,40 – inni członkowie załóg, którzy wykonali powyżej 500 godzin do 1000 godzin lotu;
9) 0,30 – inni członkowie załóg, którzy wykonali do 500 godzin lotu. 2. Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1 pkt 1–7, zwiększa się żołnierzom zawodowym wykonu- jącym loty:
1) samolotem wielozadaniowym F-16, F-35 lub FA 50 przez okres:
a) do 3 lat – o 0,2,
b) od 3 do 6 lat – o 0,4,
c) od 6 do 9 lat – o 0,7,
d) od 9 do 12 lat – o 1,0,
e) powyżej 12 lat – o 1,5; Dziennik Ustaw –4– Poz. 149
2) statkiem powietrznym przeznaczonym do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD do wartości określonej w tabeli: Mnożnik kwoty obliczeniowej w zależności od okresu zajmowania stanowisk służbowych, w ramach których żołnierz wykonywał loty statkiem powietrznym przeznaczonym Funkcje pełnione do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD na pokładzie statku powietrznego od 2 lat od 5 lat od 6 lat od 8 lat od 10 lat powyżej do 2 lat do 5 lat do 6 lat do 8 lat do 10 lat do 12 lat 12 lat dowódca statku powietrznego / drugi do 0,60 do 0,70 do 1,00 do 1,10 do 1,20 do 1,30 do 1,50 pilot pozostali członkowie do 0,30 do 0,40 do 0,60 do 0,70 do 0,80 do 0,90 do 1,00 załogi 3. Przepis ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio do żołnierza zawodowego wykonującego w trakcie szkolenia woj- skowego loty na samolocie wielozadaniowym F-16, F-35 lub FA 50 niebędącym statkiem powietrznym używanym przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej. 4. Zwiększenie dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, stosuje się do żołnierza zawodowego pełniącego służbę w Jednostce Wojskowej Nr 4198 lub w Jednostce Wojskowej Nr 1155, spełniającego warunki do wykonywania lotów z najważniejszymi osobami w państwie na pokładach wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wy- konywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD. 5. Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 i 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który zgodnie z indywidualnym rocznym planem szkolenia i treningu w powietrzu oraz na urządzeniach treningowych i symulatorach, zwanym dalej „indywidualnym rocznym planem”, w ciągu roku kalendarzowego wykonuje loty w wymiarze nie niższym niż:
1) 30 godzin – samolotem naddźwiękowym albo
2) 40 godzin – innym wojskowym statkiem powietrznym. W przypadku pełnienia służby wojskowej na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalenda- rzowego, przyjmuje się liczbę godzin lotów przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę godzin lotów zaokrągla się w górę do pełnych godzin. 6. Do liczby godzin lotów, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, wlicza się czas lotów:
1) w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki powietrzne wykonywanych w ramach wojskowego szkolenia lotniczego w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej;
2) w składzie załóg wojskowych statków powietrznych, statków powietrznych będących na wyposażeniu Lotniczej Akademii Wojskowej oraz innych niż wojskowe statki powietrzne wykonywanych w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej w trakcie wojskowego szkolenia lotniczego, a w odniesieniu do pilotów – czas lotów wykonanych za sterami statku powietrznego. 7. W przypadku wykonywania przez żołnierza zawodowego w ciągu roku kalendarzowego lotów różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 5 pkt 2. 8. Do celów ustalania godzin lotu, o których mowa w ust. 1, czas lotu personelu latającego jest liczony od chwili, gdy statek powietrzny rozpoczyna poruszanie się za pomocą własnej mocy z zamiarem wykonania startu, do chwili wyłą- czenia silnika po zakończonym locie, a w odniesieniu do załóg śmigłowców jest liczony od chwili uruchomienia silnika do zatrzymania łopat wirnika po zakończonym locie, z tym że czas lotu wykonanego:
1) statkiem powietrznym realizującym zadania w strefie działań wojennych przelicza się przy zastosowaniu współczyn- nika 3,0;
2) samolotem naddźwiękowym albo śmigłowcem pokładowym lotnictwa Marynarki Wojennej przelicza się przy zasto- sowaniu współczynnika 2,0;
3) samolotem odrzutowym poddźwiękowym przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,5;
4) innym niż wymienionym w pkt 1 i 2 śmigłowcem przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,2. Dziennik Ustaw –5– Poz. 149 9. Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby godzin lotu określonej w ust. 5, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku ka- lendarzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości:
1) 1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego – jeżeli żołnierz wykonywał loty wyłącznie samolotem naddźwiękowym;
2) 1/40 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdą godzinę lotu wykonanego w okresie poprzedniego roku kalendarzowego – w pozostałych przypadkach. 10. Dodatek specjalny, ustalony w sposób określony w ust. 9, wypłaca się żołnierzowi zawodowemu do dnia wyko- nania liczby godzin lotów określonych w ust. 5, nie dłużej jednak niż do końca roku kalendarzowego. Od dnia 1 stycznia roku następnego dodatek specjalny ustala się w sposób wskazany w ust. 1. 11. Przepisów ust. 5–10 nie stosuje się do żołnierza zawodowego w okresie przeszkolenia na nowy typ statku po- wietrznego. 12. Przepisów ust. 5 i 7 nie stosuje się do żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 1, zajmującego stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku tak- tycznego. 13. Inspektor Sił Powietrznych corocznie w terminie do 30 czerwca i do 31 grudnia w odniesieniu do żołnierzy za- wodowych, o których mowa w ust. 12, przedstawia Ministrowi Obrony Narodowej do akceptacji wykaz żołnierzy zawo- dowych wykonujących loty, wraz z uzasadnieniem i liczbą godzin nalotu w danym roku kalendarzowym, celem ujęcia w indywidualnym rocznym planie. 14. W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w ust. 12, posiadającego licencję pilota klasy pierwszej lub mistrzowskiej, dopuszcza się wykonanie 30% przyznanego nalotu na symulatorach lotu. 15. W stosunku do żołnierzy zawodowych, o których mowa w ust. 12, przepisy ust. 9 i 10 stosuje się odpowiednio, uwzględniając normę godzin lotu zawartą w indywidualnym rocznym planie. 16. Żołnierzom zawodowym, o których mowa w ust. 12, którzy nie otrzymali nalotu na dany rok kalendarzowy, na wniosek Inspektora Sił Powietrznych, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2. 17. Żołnierzowi zawodowemu, który ze względu na stan zdrowia utracił możliwość wykonywania lotów, przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2, w wysokości:
1) 75% ostatnio otrzymywanego dodatku, jeżeli wykonywał loty co najmniej 10 lat;
2) 100% ostatnio otrzymywanego dodatku, jeżeli wykonywał loty co najmniej 15 lat. Dodatek przysługuje nie dłużej niż przez łączny okres 6 lat od dnia wydania orzeczenia o utracie zdrowia i niemożliwości wykonywania lotów. 18. Żołnierzowi zawodowemu, który nie będzie przeszkalany na nowy typ statku powietrznego, w przypadku wyco- fania statku powietrznego z eksploatacji przez Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Inspektora Sił Po- wietrznych, za zgodą Ministra Obrony Narodowej, przyznaje się dodatek, o którym mowa w ust. 1 i 2, przez okres nie dłuższy niż 3 lata.
1. Żołnierzowi zawodowemu, o którym mowa w § 8 ust. 1, posiadającemu co najmniej dziesięcioletni staż zawo- dowej służby wojskowej pełnionej w składzie personelu latającego, który wykonał w roku kalendarzowym loty w wymiarze nie niższym niż:
1) 30 godzin – samolotem naddźwiękowym albo
2) 40 godzin – innym wojskowym statkiem powietrznym
– po zakończeniu roku kalendarzowego lub w ostatnim dniu pełnienia zawodowej służby wojskowej na stanowisku służ- bowym, na którym żołnierz zawodowy otrzymywał ten dodatek, przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny w wysokości 300% kwoty pobieranego dodatku specjalnego o charakterze stałym. 2. W przypadku żołnierza zawodowego, o którym mowa w § 8 ust. 1, zajmującego stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, posiadającego licencję pilota klasy pierwszej lub mistrzowskiej, dopuszcza się wykonanie 30% przyznanego nalotu na symulatorach lotu. Dziennik Ustaw –6– Poz. 149 3. Wysokość jednorazowego dodatku specjalnego ulega zwiększeniu o 20% kwoty pobieranego przez żołnierza za- wodowego dodatku specjalnego o charakterze stałym za każdy pełny rok zawodowej służby wojskowej pełnionej bezpo- średnio w składzie personelu latającego ponad dziesięć lat, nie więcej jednak niż do wysokości 600%. 4. W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego lotów różnymi statkami powietrznymi przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 1 pkt 2. 5. Do celów ustalania jednorazowego dodatku specjalnego przyjmuje się staż zawodowej służby wojskowej, o którym mowa w § 8 ust. 6 pkt 2, pełnionej w składzie personelu latającego, oraz kwotę dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 i 2, ustalone na ostatni dzień roku kalendarzowego, za który żołnierzowi zawodowemu jest przyznawa- ny ten dodatek. 6. Jednorazowy dodatek specjalny przyznaje się również żołnierzowi zawodowemu, który w trakcie roku kalenda- rzowego został zwolniony ze stanowiska służbowego, o którym mowa w § 8 ust. 1, i wyznaczony na stanowisko, na któ- rym nie ma obowiązku wykonywania lotów, lub przeniesiony do dyspozycji. Dodatek ten ustala się na podstawie stażu zawodowej służby wojskowej w składzie załóg wojskowych statków powietrznych oraz innych niż wojskowe statki po- wietrzne, o których mowa w § 8 ust. 6 pkt 2, oraz kwoty dodatku o charakterze stałym, o którym mowa w § 8 ust. 1 i 2, ustalonych na ostatni dzień zajmowania stanowiska służbowego. Przepisy ust. 1–4 stosuje się odpowiednio.
Żołnierzowi zawodowemu – dowódcy statku powietrznego za każdy lot pokazowy wykonany statkiem po- wietrznym należącym do Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, na podstawie opracowanej przez organizatora lotu pokazowego dokumentacji pokazów lotniczych, po zakończeniu miesiąca kalendarzowego przyznaje się jednorazowy dodatek specjalny, ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty obliczeniowej 0,20.
Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu, który wykonuje loty w składzie załogi wojskowego statku powietrznego, za każdą godzinę lotu dodatku specjalnego w wysokości 1/30 najniższej miesięcznej kwoty dodatku spe- cjalnego należnego pilotowi lub innemu członkowi załogi, w wysokości określonej odpowiednio w § 8 ust. 1 pkt 7 lub 9, jest nieotrzymywanie przez tego żołnierza dodatku specjalnego, o którym mowa w § 8.
1. Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w jednostce wojskowej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykony- wał loty w składzie wojskowych statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania lotów oznaczonych statusem HEAD, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej na stanowisku służbowym, na którym przysługiwało prawo do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1. 2. Dodatek specjalny wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbowych w jednostce wojsko- wej powyżej szczebla brygady lotnictwa (skrzydła lotnictwa) albo dowódcy związku taktycznego, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 3 lat od dnia utraty prawa do otrzymywania dodatku specjalnego, o którym mowa w § 4 pkt 1.
1. Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje bezpo- średnią obsługę wojskowych statków powietrznych, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:
1) do 0,10 – jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku do 10 lat;
2) do 0,20 – jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku od 10 do 20 lat;
3) do 0,30 – jeżeli pełnił służbę wojskową na stanowiskach objętych prawem do dodatku powyżej 20 lat. 2. Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się żołnierzowi zawodowemu wykonującemu bezpośrednią obsługę:
1) samolotów wielozadaniowych F-16 lub śmigłowców pokładowych lotnictwa Marynarki Wojennej – o 0,10;
2) statków powietrznych przeznaczonych do wykonywania zadań transportu powietrznego o statusie HEAD – o 0,20. 3. Stanowiskami służbowymi objętymi prawem do dodatku specjalnego są stanowiska służbowe w pododdziałach technicznych jednostek wojskowych, w których dokonuje się obsługi wojskowych statków powietrznych, oznaczone w etatach jednostek wojskowych cechą korpusu osobowego sił powietrznych – 22, cechą grupy osobowej inżynieryjno-
-lotniczej – J. 4. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego uwzględnia się poziom wyszkolenia specjali- stycznego żołnierza oraz uprawnienia posiadane przez niego w zakresie obsługi statków powietrznych, stopień trudności i złożoności wykonywanych zadań, liczbę podległych lub nadzorowanych żołnierzy, a także uciążliwości i zagrożenia związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego. Dziennik Ustaw –7– Poz. 149
ust. 1, § 16 ust. 1 i 2 lub § 18 ust. 1 i 2. 4. W razie śmierci żołnierza, zaginięcia lub uznania za zmarłego wysokość dodatku, o którym mowa w ust. 1, określa się w decyzji przyznającej odprawę pośmiertną.
§ 14. 1. Żołnierz zawodowy zajmujący etatowe stanowisko służbowe w składzie załogi jednostki pływającej Mary- narki Wojennej, który wypływa na morze na tej lub innej jednostce pływającej Marynarki Wojennej, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej określonych w tabeli: Mnożnik kwoty obliczeniowej w zależności od czasu służby w składach etatowych załóg jednostek pływających Rodzaj jednostki pływającej powyżej 5 lat do 5 lat powyżej 10 lat do 10 lat Grupa I – OKRĘTY BOJOWE 0,40 0,50 0,60
– okręty podwodne Grupa I – OKRĘTY BOJOWE
– zasadnicze nawodne okręty bojowe
– patrolowe jednostki pływające
– okręty wojny minowej
– desantowe jednostki pływające Grupa II – JEDNOSTKI 0,20 0,30 0,40 POMOCNICZE
– okręty wsparcia i zabezpieczenia bojowego
– zbiornikowce
– okręty zabezpieczenia bazowania Grupa III – BAZOWE ŚRODKI PŁYWAJĄCE
– kutry zabezpieczenia specjalistycznego 0,15 0,20 0,30
– barki
– inne jednostki pomocnicze GRUPA IV – JACHTY MARYNARKI WOJENNEJ 2. Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w składzie za- łogi jednostki pływającej Marynarki Wojennej przebywa na morzu w łącznym wymiarze nie niższym niż 30 dni w ciągu roku kalendarzowego, w czasie nie krótszym niż 6 godzin dziennie. W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbo- wym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę dni przebywania na morzu przypa- dającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych zajmowania stanowiska służbowego. Liczbę dni przebywania na morzu zaokrągla się w górę do pełnego dnia. Czas przebywania jednostki pływającej Marynarki Wojen- nej na morzu jest liczony od chwili minięcia głowic falochronów wejściowych do portu przy wyjściu na morze do chwili minięcia tych głowic przy wejściu do portu. 3. Do czasu służby w składach etatowych załóg jednostek pływających Marynarki Wojennej oraz do czasu przeby- wania na morzu wlicza się odpowiednio czas służby w składach etatowych załóg jednostek pływających oraz dni przeby- wania na morzu w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej. 4. Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, który w okresie roku kalendarzowego wypływał na jednostkach pływających Marynarki Wojennej na morze w wymiarze niższym niż określony w ust. 2, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodat- ku określonej w ust. 1 za każdy dzień w okresie poprzedniego roku kalendarzowego, w którym żołnierz wypływał na morze na czas nie krótszy niż 6 godzin dziennie. Przepis § 8 ust. 10 stosuje się odpowiednio.
Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu, który wykonuje czynności służbowe na jednostkach pływa- jących Marynarki Wojennej, za każdy dzień zaokrętowania połączonego z wypłynięciem na morze na czas nie krótszy niż 6 godzin dodatku w wysokości 1/30 najniższej miesięcznej stawki dodatku specjalnego wypłacanej żołnierzowi na pod- stawie § 14 ust. 1, uzależnionej od rodzaju jednostki pływającej, na której żołnierz wykonywał obowiązki służbowe, jest nieotrzymywanie przez tego żołnierza dodatku specjalnego, o którym mowa w § 14. Dziennik Ustaw –8– Poz. 149
1. Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje prace podwodne z użyciem sprzętu nurkowego, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:
1) 0,60 – jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 1500 godzin;
2) 0,50 – jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 1000 do 1500 godzin;
3) 0,40 – jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze powyżej 500 do 1000 godzin;
4) 0,30 – jeżeli wykonał prace podwodne w łącznym wymiarze do 500 godzin. 2. Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się:
1) o 0,30 – żołnierzom zawodowym wykonującym w sprzęcie nurkowym głębinowe nurkowania i prace podwodne pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów;
2) od 0,10 do 0,30 – żołnierzom zawodowym pełniącym funkcję kierowników prac podwodnych;
3) od 0,10 do 0,40 – żołnierzom zawodowym pełniącym funkcję kierownika podwodnych działań: bojowych, miner- skich, inżynieryjnych i ratowniczych. Łączna suma zwiększeń nie może przekraczać 0,60 mnożnika kwoty obliczeniowej. 3. Dodatek specjalny w wysokości określonej w ust. 1 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ramach wy- konywania prac podwodnych w ciągu roku kalendarzowego przebywa pod powierzchnią wody w wymiarze nie niższym niż:
1) 15 godzin, wykonując w sprzęcie nurkowym nurkowania głębinowe i prace podwodne pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów;
2) 30 godzin w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo zamkniętym lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej;
3) 45 godzin w sprzęcie nurkowym zasilanym sprężonym powietrzem. W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę godzin wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego, przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzowych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowa- nym stanowisku służbowym. Liczbę godzin wykonywania prac podwodnych z użyciem sprzętu nurkowego zaokrągla się w górę do pełnej godziny. 4. W przypadku wykonywania w ciągu roku kalendarzowego przez żołnierza zawodowego prac podwodnych w różnym sprzęcie nurkowym przyjmuje się normę godzin określoną w ust. 3 pkt 3, z tym że czas pobytu pod powierzch- nią wody:
1) w sprzęcie nurkowym przy wykonywaniu nurkowania głębinowego i prac podwodnych pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach większych niż 50 metrów przelicza się przy zastosowaniu współ- czynnika 3,0;
2) w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo o zamkniętym lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej przelicza się przy zastosowaniu współczynnika 1,5. 5. Do czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust. 1 i 3, wlicza się czas wykonywania prac pod- wodnych z użyciem sprzętu nurkowego w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej. 6. Dla celów ustalania łącznego czasu wykonywania prac podwodnych, o którym mowa w ust. 1, czas przebywania pod powierzchnią wody jest liczony od chwili rozpoczęcia zanurzania pod powierzchnię wody do chwili zakończenia wynurzania spod powierzchni wody. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio. 7. Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, który w okresie roku ka- lendarzowego nie wykonał liczby godzin prac podwodnych, określonych w ust. 3 albo w ust. 4, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalendarzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości:
1) 1/15 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 za każdą godzinę prac podwodnych w okresie po- przedniego roku kalendarzowego – jeżeli żołnierz wykonywał zadania w sprzęcie nurkowym, wykonując głębinowe nurkowania i prace podwodne pod powierzchnią wody lub w komorach hiperbarycznych na głębokościach więk- szych niż 50 metrów; Dziennik Ustaw –9– Poz. 149
2) 1/30 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 za każdą godzinę prac podwodnych w okresie po- przedniego roku kalendarzowego w autonomicznych aparatach nurkowych o zamkniętym obiegu tlenu albo za- mkniętym lub półzamkniętym obiegu mieszaniny oddechowej;
3) 1/45 miesięcznej stawki dodatku określonej na podstawie ust. 1 za każdą godzinę prac podwodnych w okresie po- przedniego roku kalendarzowego w sprzęcie nurkowym zasilanym sprężonym powietrzem. Przepis § 8 ust. 10 stosuje się odpowiednio.
§ 16 ust. 1 pkt 4, jest nieotrzymywanie przez tego żołnierza dodatku specjalnego, o którym mowa w § 16.
Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu, który wykonuje prace podwodne z użyciem sprzętu nurko- wego albo w warunkach sztucznie podwyższonego ciśnienia atmosferycznego, za każdą godzinę wykonywania tych prac dodatku specjalnego w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku specjalnego, wypłacanej żołnierzowi na podstawie
1. Żołnierz zawodowy, który w ramach obowiązków na zajmowanym stanowisku służbowym wykonuje skoki ze spadochronem, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obli- czeniowej:
1) 0,45 – jeżeli wykonał powyżej 1000 skoków ze spadochronem;
2) 0,40 – jeżeli wykonał powyżej 500 do 1000 skoków ze spadochronem;
3) 0,35 – jeżeli wykonał powyżej 300 do 500 skoków ze spadochronem;
4) 0,30 – jeżeli wykonał powyżej 100 do 300 skoków ze spadochronem;
5) 0,20 – jeżeli wykonał do 100 skoków ze spadochronem. 2. Mnożniki kwoty obliczeniowej, o których mowa w ust. 1, zwiększa się o 0,30 żołnierzowi zawodowemu pełnią- cemu służbę w charakterze wojskowego instruktora spadochronowego. 3. Dodatek specjalny w wysokości wynikającej z ust. 1 i 2 przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym wykonuje w ciągu roku kalen- darzowego co najmniej:
1) 20 skoków ze spadochronem – jeżeli pełni on służbę w charakterze wojskowego instruktora spadochronowego;
2) 5 skoków ze spadochronem – innemu żołnierzowi. W przypadku pełnienia służby na stanowisku służbowym, o którym mowa w ust. 1, przez część roku kalendarzowego, przyjmuje się liczbę skoków ze spadochronem przypadającą proporcjonalnie do okresu pełnych miesięcy kalendarzo- wych, w których żołnierz jest uprawniony do otrzymywania dodatku na zajmowanym stanowisku służbowym. Liczbę skoków ze spadochronem zaokrągla się w górę do pełnych jedności. 4. Do liczby wykonanych skoków ze spadochronem, o których mowa w ust. 1 i 3, wlicza się skoki ze spadochronem wykonane w ramach szkolenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym w okresie pełnienia czynnej służby wojskowej przed powołaniem do zawodowej służby wojskowej. 5. Żołnierzowi zawodowemu otrzymującemu dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1 i 2, który w okresie roku kalendarzowego nie wykonał liczby skoków określonej w ust. 3, począwszy od dnia 1 stycznia następnego roku kalenda- rzowego, przyznaje się dodatek specjalny w wysokości:
1) 1/20 miesięcznej stawki dodatku specjalnego określonej na podstawie ust. 1 i 2 za każdy skok wykonany w okresie poprzedniego roku kalendarzowego – jeżeli żołnierz pełni służbę w charakterze instruktora spadochronowego;
2) 1/5 miesięcznej stawki dodatku specjalnego określonej na podstawie ust. 1 za każdy skok wykonany w okresie po- przedniego roku kalendarzowego – w innym niż określony w pkt 1 przypadku. Przepis § 8 ust. 10 stosuje się odpowiednio.
Warunkiem przyznania żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego w wysokości 1/30 miesięcznej stawki dodatku, wypłacanej żołnierzom na podstawie § 18 ust. 1 pkt 5 za każdy skok ze spadochronem wykonany w trakcie szko- lenia jednostek lub pododdziałów wojskowych objętych szkoleniem spadochronowym, jest nieotrzymywanie przez tego żołnierza dodatku specjalnego, o którym mowa w § 18. Dziennik Ustaw – 10 – Poz. 149
1. Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Jednostce Wojskowej Nr 2305, który wykonuje zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczy w szkoleniu w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej określonych w tabeli: Mnożniki kwoty obliczeniowej w zależności od czasu służby pełnionej w Jednostce Wojskowej Nr 2305 Rodzaj zajmowanego stanowiska służbowego powyżej 3 lat do 3 lat powyżej 6 lat do 6 lat stanowisko przewidziane od 1,10 od 1,40 od 1,90 dla oficera starszego do 1,30 do 1,80 do 2,20 stanowisko przewidziane od 0,90 od 1,20 od 1,40 dla oficera młodszego do 1,10 do 1,30 do 1,60 stanowisko przewidziane od 0,80 od 1,00 od 1,20 dla podoficera lub dla do 0,90 do 1,10 do 1,40 szeregowego zawodowego 2. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się spo- sób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom wyszkolenia wojsko- wego i specjalistycznego żołnierza.
1. Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwie rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, który przez łączny okres co najmniej 10 lat wykonywał zadania polegające na bezpośrednim fizycz- nym zwalczaniu terroryzmu lub szkoleniu w tym zakresie w Jednostce Wojskowej Nr 2305, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej w Jednostce Wojskowej Nr 2305. 2. Dodatek specjalny, o którym mowa w ust. 1, wypłaca się żołnierzowi przez okres zajmowania stanowisk służbo- wych w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwach rodzajów Sił Zbrojnych, w Do- wództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 6 lat od dnia zwolnienia ze stanowiska służbowego w Jednostce Wojskowej Nr 2305.
1. Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Żandarmerii Wojskowej, który zajmuje stanowisko służbowe okreś- lone grupą osobową operacyjno-rozpoznawczą lub dochodzeniowo-śledczą, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożnika kwoty obliczeniowej do 0,90. 2. Żołnierz zawodowy pełniący służbę w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie, który wyko- nuje zadania polegające na bezpośrednim fizycznym zwalczaniu terroryzmu lub uczestniczy w szkoleniu w tym zakresie, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej określo- nych w tabeli: Mnożniki kwoty obliczeniowej w zależności od czasu służby pełnionej Rodzaj zajmowanego stanowiska w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie służbowego do 3 lat powyżej 3 lat do 6 lat powyżej 6 lat stanowisko przewidziane dla oficera od 1,10 od 1,40 od 1,90 starszego do 1,30 do 1,80 do 2,20 stanowisko przewidziane dla oficera od 0,90 od 1,20 od 1,40 młodszego do 1,10 do 1,30 do 1,60 stanowisko przewidziane dla podofi- od 0,80 od 1,00 od 1,20 cera lub szeregowego zawodowego do 0,90 do 1,10 do 1,40 Dziennik Ustaw – 11 – Poz. 149 3. Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Żandarmerii Wojskowej, na innym stanowisku służbowym niż wymienione w ust. 1 i 2, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwo- ty obliczeniowej:
1) do 0,20 – jeżeli pełnił on zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w Żandarmerii Wojskowej do 10 lat;
2) do 0,30 – jeżeli pełnił on zawodową służbę wojskową na stanowiskach służbowych w Żandarmerii Wojskowej po- wyżej 10 lat. 4. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1 i 3, uwzględnia się stopień trudności i złożoności powierzanych zadań oraz efekty uzyskiwane w trakcie ich realizowania, a także poziom doświadczenia i wyszkolenia specjalistycznego żołnierza. 5. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 2, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, stopień trudności i złożoności powierzanych zadań, liczbę podległych żołnierzy oraz stopień niebezpieczeństwa utraty przez niego zdrowia lub życia, inne uciążliwości i niebezpieczeństwa związane z realizacją zadań wynikających z zajmowanego stanowiska służbowego, a także poziom wyszkolenia wojsko- wego i specjalistycznego żołnierza.
1. Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub w Służbie Wy- wiadu Wojskowego otrzymuje miesięczny dodatek specjalny w wysokości od 0,04 do 3,50 kwoty obliczeniowej. 2. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, zakres tych obowiązków oraz posiadane kwalifikacje zawodowe.
1. Żołnierz zawodowy pełniący służbę wojskową w etatowych patrolach saperskich, który wykonuje czynności polegające na rozminowywaniu terenu lub jego oczyszczaniu z przedmiotów wybuchowych albo niebezpiecznych, otrzy- muje dodatek specjalny o charakterze stałym do wysokości 0,60 kwoty obliczeniowej. 2. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się sto- pień niebezpieczeństwa utraty zdrowia lub życia oraz inne uciążliwości i niebezpieczeństwa w trakcie wykonywania czynności, o których mowa w ust. 1, a także poziom wyszkolenia specjalistycznego żołnierza.
1. Żołnierz zawodowy, który zajmuje stanowisko służbowe, na którym występują warunki szkodliwe dla zdro- wia lub uciążliwe, otrzymuje dodatek specjalny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:
1) przy pierwszym stopniu szkodliwości lub uciążliwości – 0,05;
2) przy drugim stopniu szkodliwości lub uciążliwości – 0,06;
3) przy trzecim stopniu szkodliwości lub uciążliwości – 0,08;
4) przy czwartym stopniu szkodliwości lub uciążliwości – 0,12. 2. Stanowiskami służbowymi, na których pełnienie służby wojskowej jest szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe, są stanowiska, z których zakresu zadań wynika konieczność wykonywania obowiązków służbowych przez co najmniej po- łowę obowiązującego miesięcznego czasu służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych, których wykaz jest określony w załączniku do rozporządzenia. 3. Dodatek specjalny za służbę pełnioną w warunkach określonych w pkt 1 ppkt 1, 2, 4, 7 i 11, pkt 2 ppkt 1, 2, 4 i 6 oraz w pkt 4 ppkt 9 załącznika do rozporządzenia przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, jeżeli w środowisku pełnienia służby są przekroczone najwyższe dopuszczalne stężenia i natężenia czynników szkodliwych dla zdrowia określone w przepisach wydanych na podstawie art. 228 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, 1700 i 2140). 4. Zaliczenia stanowisk służbowych do określonego stopnia szkodliwości dla zdrowia lub uciążliwości dokonuje dowódca jednostki wojskowej na podstawie protokołu powołanej w tym celu komisji. Protokół określa stanowiska służ- bowe oraz stopień szkodliwości dla zdrowia lub uciążliwości występujący na tych stanowiskach, oraz przeciętny mie- sięczny wymiar czasu służby w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych na tych stanowiskach. 5. Wypłatę dodatku specjalnego, o którym mowa w ust. 1, wstrzymuje się po osiągnięciu poprawy warunków służby, potwierdzonej pomiarami środowiskowymi, lub po wyeliminowaniu czynników, które stanowiły uzasadnienie dla przy- znania dodatku. Dziennik Ustaw – 12 – Poz. 149
1. Żołnierzowi zawodowemu wykonującemu poza macierzystą jednostką wojskową zadania związane z bezpośrednim udziałem w zwalczaniu klęsk żywiołowych lub likwidacji ich skutków, w akcjach poszukiwawczych oraz ratowania lub ochrony zdrowia i życia ludzkiego albo z zakresu zarządzania kryzysowego przyznaje się dodatek specjalny w wysokości 0,03 kwoty obliczeniowej za każdą rozpoczętą dobę wykonywania tych zadań. 2. Dodatek, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje za:
1) wykonywanie czynności, za które żołnierzowi zawodowemu przysługuje dodatek, o którym mowa w § 24;
2) wykonywanie przez żołnierza zawodowego zadań związanych z ochroną granicy Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie ochrony niepodległości państwa, niepodzielności jego terytorium lub zapewnienia bezpieczeństwa i nienaruszalności jego granic w związku z czasową zmianą miejsca postoju jednostki wojskowej lub wydzielonego pododdziału. Rozdział 3 Dodatek służbowy
1. Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatek służbowy o charakterze stałym z tytułu zajmowania stanowiska służ- bowego, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:
1) dowódcy batalionu, dowódcy dywizjonu, dowódcy eskadry, dowódcy okrętu II rangi lub dowódcy grupy okrętów albo komendanta szkoły podoficerskiej – od 0,10 do 0,30;
2) dowódcy kompanii, dowódcy baterii, dowódcy klucza, dowódcy szwadronu, dowódcy grupy pomocniczych jednostek pływających lub dowódcy grupy ratownictwa morskiego albo dowódcy okrętu III lub IV rangi – od 0,05 do 0,20;
3) szefa pododdziału wymienionego w pkt 1 lub 2 albo bosmana okrętowego – od 0,03 do 0,05;
4) lekarza lub lekarza dentysty:
a) w wojskowej komisji lekarskiej – od 0,70 do 1,00,
b) w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej, dowództwach rodzajów Sił Zbrojnych, Inspek- toracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie Garnizonu Warszawa, Komendzie Głównej Żandarmerii Wojsko- wej – od 0,10 do 0,30,
c) w jednostce wojskowej pokrywającej wydatki z budżetu państwa, innej niż wymieniona w lit. b – od 0,30 do 0,50;
5) kontrolera ruchu lotniczego – od 0,30 do 0,60;
6) nawigatora naprowadzania albo wysuniętego nawigatora naprowadzania lotnictwa – od 0,20 do 0,60;
7) szefa służby (szefa zaopatrzenia) w: wydziale materiałowym (sekcji materiałowej), wydziale technicznym (sekcji technicznej) albo sekcji techniki lotniczej lub morskiej wojskowego oddziału gospodarczego, bazy lotnictwa, ko- mendy portu wojennego, brygady logistycznej, oddziału zabezpieczenia oraz szefa sekcji w wydziale: materiałowym, technicznym albo techniki lotniczej regionalnej bazy logistycznej – od 0,10 do 0,25;
8) oznaczonego cechą korpusu osobowego kryptologii i cyberbezpieczeństwa – 29 oraz cechą grupy osobowej krypto- logii – A albo cechą grupy osobowej cyberbezpieczeństwa – B albo cechą korpusu osobowego łączności i informa- tyki – 28 oraz cechą grupy osobowej projektowo-programowej informatyki – C: w Jednostce Wojskowej Nr 5949, w Jednostce Wojskowej Nr 3860, w Jednostce Wojskowej Nr 4993 albo w Eksperckim Centrum Szkolenia Cyber- bezpieczeństwa – od 0,30 do 1,40;
9) w Agencji Uzbrojenia, związanego z wykonywaniem czynności w postępowaniach o udzielenie zamówienia pub- licznego przy zawieraniu lub nadzorowaniu wykonywania umowy – od 0,50 do 2,00;
10) w korpusie osobowym sprawiedliwości i obsługi prawnej:
a) radcy prawnego:
– w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej – 0,60,
– w dowództwach rodzajów Sił Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie Garnizonu Warszawa, Komendzie Głównej Żandarmerii Wojskowej – 0,40,
– w innych jednostkach organizacyjnych – 0,20,
b) referenta prawnego:
– w komórkach organizacyjnych Ministerstwa Obrony Narodowej – 0,30,
– w dowództwach rodzajów Sił Zbrojnych, Inspektoracie Wsparcia Sił Zbrojnych, Dowództwie Garnizonu Warszawa, Komendzie Głównej Żandarmerii Wojskowej – 0,20,
– w innych jednostkach organizacyjnych – 0,10;
11) głównego księgowego w jednostce sektora finansów publicznych realizującej wydatki publiczne – od 0,20 do 0,40. Dziennik Ustaw – 13 – Poz. 149 2. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego uwzględnia się:
1) w przypadkach, o których mowa w ust. 1 pkt 1–8, 10 i 11, charakter i zakres zadań lub czynności realizowanych przez jednostkę organizacyjną, liczbę podległych żołnierzy i pracowników wojska, a także stopień wywiązywania się żołnierza z powierzonych zadań lub czynności oraz posiadane przez żołnierza kwalifikacje;
2) w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 9, charakter i zakres wykonywanych czynności i odpowiedzialności, wartość zamówień, stopień trudności i złożoności czynności, sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych, w tym efektywność i rzetelność podejmowanych działań w ramach przygotowywanych lub prowadzonych postępowań. 3. Mnożniki kwoty obliczeniowej określone w ust. 1 pkt 1–3 zwiększa się o 0,30 żołnierzowi zawodowemu z tytułu zajmowania stanowiska służbowego w jednostce organizacyjnej, o której mowa w § 28 ust. 1 pkt 9. 4. Stanowiskami służbowymi lekarzy i lekarzy dentystów, w rozumieniu ust. 1 pkt 4, są stanowiska służbowe, które w etatach oznaczono cechą korpusu osobowego medycznego – 40 oraz cechą grupy osobowej lekarzy – A lub lekarzy dentystów – B, bez względu na nazwę tych stanowisk. 5. Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 4, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu posiadającemu prawo wykonywania zawodu lekarza lub lekarza dentysty. 6. Stanowiskami służbowymi kontrolerów ruchu lotniczego w rozumieniu ust. 1 pkt 5 są stanowiska służbowe, które w etatach jednostek wojskowych oznaczono cechą korpusu osobowego sił powietrznych – 22 oraz cechą grupy osobowej ruchu lotniczego E. 7. Żołnierzowi zawodowemu posiadającemu licencję wojskowego kontrolera ruchu lotniczego co najmniej z jednym uprawnieniem dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 5, przyznaje się na okres nie dłuższy niż czas ważności uprawnienia wpisanego do licencji. 8. Mnożniki kwoty obliczeniowej określone w ust. 1 pkt 5 zwiększa się żołnierzowi zawodowemu z tytułu posiada- nia każdego kolejnego wpisanego do licencji:
1) uprawnienia – o 0,20;
2) uprawnienia uzupełniającego instruktorskiego – o 0,50. 9. W przypadku utraty ważności uprawnień wpisanych do licencji lub ich czasowego zawieszenia mnożnik kwoty obliczeniowej, o którym mowa w ust. 8, ulega obniżeniu:
1) o 0,50 za uprawnienie uzupełniające instruktorskie;
2) o 0,20 za każde inne uprawnienie. 10. W przypadku odsunięcia kontrolera ruchu lotniczego od pracy operacyjnej, które jest związane z danym upraw- nieniem, wypłatę dodatku służbowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 lub w ust. 8, wstrzymuje się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło odsunięcie, do dnia wznowienia lub przywrócenia przedmioto- wego uprawnienia. 11. Stanowiskami służbowymi nawigatora naprowadzania albo wysuniętego nawigatora naprowadzania lotnictwa, w rozumieniu ust. 1 pkt 6, są stanowiska służbowe, które w etatach jednostek wojskowych oznaczono cechą korpusu osobowego sił powietrznych – 22 oraz cechą grupy osobowej nawigatorów naprowadzania – C, oraz symbolem specjalności wojskowej nawigator naprowadzania – 02 lub 22 albo symbolem specjalności wojskowej – 04 lub 24. 12. Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu na czas posiadania wymaganych kwalifikacji i uprawnień nawigatora naprowadzania lub wysuniętego nawigatora naprowadzania lotnictwa. 13. Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. a, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu posiadającemu aktualne prawo wykonywania zawodu radcy prawnego, zajmującemu stanowisko służbowe oznaczone cechą korpusu osobowego sprawiedliwości i obsługi prawnej – 46, cechą grupy osobowej obsługi prawnej – C oraz cechą specjalności wojskowej – 02, bez względu na nazwę zajmowanego stanowiska służbowego. 14. Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. b, przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który ukończył wyższe studia prawnicze w Rzeczypospolitej Polskiej i uzyskał tytuł magistra lub zagraniczne studia prawnicze uznane w Rzeczypospolitej Polskiej, zajmującemu stanowisko służbowe oznaczone cechą korpusu osobowego sprawiedliwości i obsługi prawnej – 46, cechą grupy osobowej obsługi prawnej – C oraz cechą specjalności wojskowej – 01 i 03, bez względu na nazwę stanowiska. 15. Dodatek służbowy, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 lit. b, zwiększa się o 0,10 mnożnika kwoty obliczeniowej żołnierzom zawodowym posiadającym aktualne prawo wykonywania zawodu radcy prawnego albo ukończoną aplikację legislacyjną. Dziennik Ustaw – 14 – Poz. 149 16. Żołnierzowi zawodowemu, który przez okres roku kalendarzowego zajmował stanowisko służbowe wskazane w ust. 1 pkt 8, przyznaje się po zakończeniu roku kalendarzowego jednorazowy dodatek służbowy w wysokości od 100% do 620% kwoty miesięcznego dodatku służbowego, o którym mowa w ust. 1 pkt 8, przyznanego za grudzień roku kalen- darzowego, za który dodatek przysługuje. 17. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego, o którym mowa w ust. 16, uwzględnia się zakres zadań lub czynności realizowanych przez żołnierza, stopień ich trudności i złożoności, a także stopień wywiązy- wania się żołnierza z powierzonych zadań lub czynności oraz posiadane przez żołnierza kwalifikacje.
1. Żołnierz zawodowy otrzymuje dodatek służbowy o charakterze stałym z tytułu pełnienia służby w następują- cych jednostkach organizacyjnych, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:
1) w ataszacie obrony przy przedstawicielstwie dyplomatycznym Rzeczypospolitej Polskiej – 0,50;
2) w Oddziale Specjalnym Żandarmerii Wojskowej w Warszawie – 0,30;
3) w Jednostce Wojskowej Nr 4101 albo w Jednostce Wojskowej Nr 4026 w wysokości określonej w tabeli: Mnożniki kwoty obliczeniowej w zależności od czasu służby pełnionej Rodzaj zajmowanego stanowiska w Jednostce Wojskowej Nr 4101 lub w Jednostce Wojskowej 4026 służbowego do 3 lat od 3 do 6 lat powyżej 6 lat stanowisko przewidziane dla oficera od 1,10 od 1,40 od 1,90 starszego do 1,30 do 1,80 do 2,20 stanowisko przewidziane dla oficera od 0,90 od 1,20 od 1,40 młodszego do 1,10 do 1,30 do 1,60 stanowisko przewidziane dla podoficera od 0,80 od 1,00 od 1,20 lub szeregowego zawodowego do 0,90 do 1,10 do 1,40
4) w Jednostce Wojskowej Nr 3940 albo w Jednostce Wojskowej Nr 4724 w wysokości określonej w tabeli: Mnożniki kwoty obliczeniowej w zależności od czasu służby pełnionej Rodzaj zajmowanego stanowiska w Jednostce Wojskowej Nr 3940 lub Jednostce Wojskowej Nr 4724 służbowego do 3 lat od 3 do 6 lat powyżej 6 lat stanowisko przewidziane dla oficera od 0,40 od 0,80 od 1,30 starszego do 0,60 do 1,20 do 1,60 stanowisko przewidziane dla oficera od 0,30 od 0,50 od 0,80 młodszego do 0,50 do 0,70 do 1,00 stanowisko przewidziane dla podoficera od 0,10 od 0,40 od 0,60 lub szeregowego zawodowego do 0,30 do 0,50 do 0,80
5) w Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych, w 7 eskadrze działań specjalnych, w Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych, w Ośrodku Szkolenia Poligonowego Wojsk Specjalnych – 0,50;
6) w Jednostce Wojskowej Nr 2305 – 0,90;
7) w Pułku Reprezentacyjnym Wojska Polskiego – 0,30;
8) w Jednostce Wojskowej Nr 4198 lub w Jednostce Wojskowej Nr 1155, w przypadku zajmowania stanowiska służ- bowego oznaczonego cechą korpusu osobowego sił powietrznych – 22 oraz:
a) cechą grupy osobowej pilotów – B – 0,50,
b) cechą grupy osobowej pokładowej – D – 0,30;
9) w Dowództwie 18 Dywizji Zmechanizowanej, w 21 batalionie dowodzenia, w 21 dywizjonie artylerii przeciwlotniczej, w Jednostce Wojskowej Nr 1109, w Jednostce Wojskowej Nr 1230, w Jednostce Wojskowej Nr 1248, w Jednostce Wojskowej Nr 1328, w Jednostce Wojskowej Nr 1460, w Jednostce Wojskowej Nr 1560, w Jednostce Wojskowej Dziennik Ustaw – 15 – Poz. 149 Nr 1696, w Jednostce Wojskowej Nr 1747, w Jednostce Wojskowej Nr 1749, w Jednostce Wojskowej Nr 1872, w Jednostce Wojskowej Nr 1889, w Jednostce Wojskowej Nr 2039, w Jednostce Wojskowej Nr 2189, w Jednostce Wojskowej Nr 2234, w Jednostce Wojskowej Nr 2250, w Jednostce Wojskowej Nr 2399, w Jednostce Wojskowej Nr 2423, w Jednostce Wojskowej Nr 2568, w Jednostce Wojskowej Nr 2980, w Jednostce Wojskowej Nr 3136, w Jednostce Wojskowej Nr 3224, w Jednostce Wojskowej Nr 3233, w Jednostce Wojskowej Nr 3248, w Jednostce Wojskowej Nr 3390, w Jednostce Wojskowej Nr 3391, w Jednostce Wojskowej Nr 3411, w Jednostce Wojskowej Nr 3435, w Jednostce Wojskowej Nr 3519, w Jednostce Wojskowej Nr 3537, w Jednostce Wojskowej Nr 3538, w Jednostce Wojskowej Nr 3688, w Jednostce Wojskowej Nr 3718, w Jednostce Wojskowej Nr 3730, w Jednostce Wojskowej Nr 3751, w Jednostce Wojskowej Nr 3797, w Jednostce Wojskowej Nr 3841, w Jednostce Wojskowej Nr 3868, w Jednostce Wojskowej Nr 3928, w Jednostce Wojskowej Nr 3934, w Jednostce Wojskowej Nr 3936, w Jednostce Wojskowej Nr 3937, w Jednostce Wojskowej Nr 3939, w Jednostce Wojskowej Nr 3946, w Jednostce Wojskowej Nr 3949, w Jednostce Wojskowej Nr 3957, w Jednostce Wojskowej Nr 4009, w Jednostce Wojskowej Nr 4055, w Jednostce Wojskowej Nr 4115, w Jednostce Wojskowej Nr 4161, w Jednostce Wojskowej Nr 4261, w Jednostce Wojskowej Nr 4289, w Jednostce Wojskowej Nr 4290, w Jednostce Wojskowej Nr 4291, w Jednostce Wojskowej Nr 4292, w Jednostce Wojskowej Nr 4389, w Jednostce Wojskowej Nr 4390, w Jednostce Wojskowej Nr 4391, w Jednostce Wojskowej Nr 4392, w Jednostce Wojskowej Nr 4393, w Jednostce Wojskowej Nr 4395, w Jednostce Wojskowej Nr 4495, w Jednostce Wojskowej Nr 4498, w Jednostce Wojskowej Nr 4539, w Jednostce Wojskowej Nr 4686, w Jednostce Wojskowej Nr 4713, w Jednostce Wojskowej Nr 4719, w Jednostce Wojskowej Nr 4808, w Jednostce Wojskowej 5322, w Jednostce Wojskowej Nr 5323, w Jednostce Wojskowej Nr 5324, w Jednostce Wojskowej Nr 5332, w Jednostce Wojskowej Nr 5333, w Jednostce Wojskowej Nr 5442, w Jednostce Wojskowej Nr 5444, w Jednostce Wojskowej Nr 5445, w Jednostce Wojskowej Nr 5446, w Jednostce Wojskowej Nr 5448, w Jednostce Wojskowej Nr 5699, w Jednostce Wojskowej Nr 5700 – 0,30. 2. Przy przyznawaniu żołnierzowi zawodowemu dodatku służbowego, o którym mowa w ust. 1, przepis § 27 ust. 2 pkt 1 stosuje się odpowiednio.
Warunkami otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku służbowego o charakterze stałym w kwocie ustalonej w ostatnim miesiącu służby wojskowej w Jednostce Wojskowej Nr 2305, Jednostce Wojskowej Nr 4101, Jedno- stce Wojskowej Nr 4026, Jednostce Wojskowej Nr 3940 lub w Jednostce Wojskowej Nr 4724, nie dłużej jednak niż przez łączny okres 6 lat od dnia zwolnienia ze stanowiska służbowego w tych jednostkach, są:
1) łączny okres co najmniej 10 lat pełnienia służby w Jednostce Wojskowej Nr 2305, Jednostce Wojskowej Nr 4101, Jednostce Wojskowej Nr 4026, Jednostce Wojskowej Nr 3940 lub w Jednostce Wojskowej Nr 4724;
2) wyznaczenie żołnierza zawodowego na stanowisko służbowe w komórce organizacyjnej Ministerstwa Obrony Naro- dowej, dowództwie rodzajów Sił Zbrojnych, Dowództwie Komponentu Wojsk Specjalnych lub Centrum Szkolenia Wojsk Specjalnych.
1. Dodatek służbowy, o którym mowa w § 27 ust. 1 pkt 1–4 i 7–9 i § 28, przyznaje się od dnia objęcia przez żołnierza zawodowego stanowiska służbowego. 2. W zakresie przyznawania dodatku służbowego, w ostatnim miesiącu pełnienia służby wojskowej, przepisy § 6 i § 7 stosuje się odpowiednio. Rozdział 4 Dodatek za długoletnią służbę wojskową
rozdzial
Rozdział 4 - Dodatek za długoletnią służbę wojskową
1. Żołnierzowi zawodowemu przyznaje się dodatek za długoletnią służbę wojskową o charakterze stałym w wysokości:
1) po trzech latach służby wojskowej – 3%,
2) po sześciu latach służby wojskowej – 6%,
3) po dziewięciu latach służby wojskowej – 9%,
4) po dwunastu latach służby wojskowej – 12%,
5) po piętnastu latach służby wojskowej – 15%
– należnego uposażenia zasadniczego. 2. Dodatek określony w ust. 1 pkt 5 zwiększa się o kwotę 1% należnego uposażenia zasadniczego za każdy kolejny rok służby wojskowej pełnionej ponad piętnaście lat, nie więcej jednak niż do wysokości 35% po 35 latach służby woj- skowej. Dziennik Ustaw – 16 – Poz. 149
W decyzji o przyznaniu dodatku za długoletnią służbę wojskową podaje się wartość procentową i kwotową tego dodatku na dzień stawienia się żołnierza w jednostce wojskowej w przypadku powołania do zawodowej służby wojskowej lub dzień objęcia stanowiska służbowego w pozostałych przypadkach oraz wyrażone w procentach przewidywane zwięk- szenie tego dodatku, o którym mowa w § 31 ust. 2. Rozdział 5 Dodatek motywacyjny
1. Żołnierzowi zawodowemu pełniącemu służbę w korpusie podoficerów lub korpusie szeregowych przyznaje się dodatek motywacyjny o charakterze stałym, ustalony przy zastosowaniu mnożników kwoty obliczeniowej:
1) posiadającemu ocenę ogólną bardzo dobrą w ostatniej opinii służbowej uzyskaną w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej – 0,07;
2) posiadającemu ocenę ogólną co najmniej bardzo dobrą w dwóch ostatnich następujących po sobie opiniach służbo- wych uzyskanych w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej – 0,10;
3) posiadającemu ocenę ogólną wzorową w ostatniej opinii służbowej uzyskaną w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej – 0,17;
4) posiadającemu ocenę ogólną wzorową w dwóch ostatnich następujących po sobie opiniach służbowych uzyskanych w okresie pełnienia zawodowej służby wojskowej – 0,27. 2. W przypadku ponownego powołania do zawodowej służby wojskowej dla celów ustalenia wysokości dodatku, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się oceny z opinii służbowych wystawionych po tym powołaniu.
1. Dodatek motywacyjny wstrzymuje się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym opinia służbowa, w której wystawiono żołnierzowi ogólną ocenę niższą niż bardzo dobra, stała się ostateczna. 2. Dodatek motywacyjny obniża się od pierwszego dnia miesiąca kalendarzowego następującego po miesiącu, w którym opinia służbowa, w której wystawiono żołnierzowi ogólną ocenę bardzo dobrą, stała się ostateczna, jeżeli w poprzedniej opinii służbowej otrzymał ocenę ogólną wzorową. Rozdział 6 Dodatek kompensacyjny
1. Żołnierzowi zawodowemu wyznaczonemu na stanowisko służbowe w trybie art. 193 ust. 2 ustawy od dnia objęcia obowiązków na wyższym stanowisku służbowym przyznaje się dodatek kompensacyjny o charakterze stałym. 2. Żołnierz zawodowy wyznaczony na stanowisko służbowe w trybie art. 193 ust. 2 ustawy po objęciu wyższego stanowi- ska służbowego otrzymuje uposażenie zasadnicze należne na poprzednio zajmowanym stanowisku, z zastrzeżeniem ust. 4. 3. Wysokość dodatku kompensacyjnego stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego należnego żołnie- rzowi zawodowemu na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia zasadniczego otrzymywaną na po- przednio zajmowanym stanowisku służbowym. 4. W przypadku mianowania żołnierza zawodowego na wyższy stopień wojskowy, który jest niższy od stopnia eta- towego zajmowanego przez żołnierza stanowiska służbowego, wysokość dodatku kompensacyjnego stanowi różnicę między stawką uposażenia zasadniczego należnego na zajmowanym stanowisku służbowym a stawką uposażenia zasadniczego w wysokości odpowiadającej najniższej grupie uposażenia dla posiadanego stopnia wojskowego. 5. Dodatek kompensacyjny ulega podwyższeniu w przypadku podwyższenia stawki uposażenia zasadniczego zaj- mowanego stanowiska służbowego. 6. Dodatku kompensacyjnego nie wypłaca się w przypadku mianowania żołnierza zawodowego na stopień wojskowy odpowiadający stopniowi etatowemu zajmowanego stanowiska służbowego. Rozdział 7 Przepisy przejściowe i końcowe
1. Do celów wypłaty dodatków, o których mowa w § 6 ust. 1 lub § 7 ust. 1:
1) okresy otrzymywania przed dniem 30 czerwca 2004 r. dodatku o charakterze stałym: dla personelu latającego, za bezpośrednią obsługę statków powietrznych, za służbę na morzu, dodatku desantowego, dla żołnierzy Wojskowych Służb Informacyjnych i Żandarmerii Wojskowej, za służbę w warunkach szkodliwych dla zdrowia lub uciążliwych traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym mowa odpowiednio w § 8 ust. 1, w § 13 ust. 1, w § 14 ust. 1, w § 18 ust. 1, w § 22 ust. 1 oraz w § 25 ust. 1; Dziennik Ustaw – 17 – Poz. 149
2) okresy służby pełnionej przez żołnierza zawodowego:
a) w charakterze nurka lub płetwonurka przypadające do dnia 30 czerwca 2004 r., w których wykonywał on normy roczne przebywania pod powierzchnią wody określone w przepisach wydanych na podstawie ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2022 r. poz. 2528),
b) przypadające do dnia 30 czerwca 2004 r. w Jednostce Wojskowej Nr 2305,
c) przypadające do dnia 30 czerwca 2004 r. w składzie etatowych patroli rozminowania,
d) przypadające od dnia 1 lipca 2004 r. do dnia 30 września 2007 r. na stanowiskach służbowych, o których mowa w § 13 ust. 3
– traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym mowa odpowiednio w § 16 ust. 1, w § 20 ust. 1, w § 24 ust. 1 i w § 13 ust. 1;
3) okresy:
a) otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku specjalnego z tytułu wykonywania czynności operacyjno-
-rozpoznawczych lub zabezpieczenia operacyjnego w Wojskowych Służbach Informacyjnych oraz operacyjno-
-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych w Żandarmerii Wojskowej oraz dodatku specjalnego za wyko- nywanie czynności operacyjno-rozpoznawczych lub dochodzeniowo-śledczych w Żandarmerii Wojskowej albo czynności operacyjno-rozpoznawczych lub analityczno-informacyjnych w Służbie Kontrwywiadu Wojskowego lub Służbie Wywiadu Wojskowego,
b) otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku o charakterze stałym za służbę w kompanii reprezentacyj- nej Batalionu Reprezentacyjnego Wojska Polskiego lub w Orkiestrze Reprezentacyjnej Wojska Polskiego,
c) otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku służbowego w czasie zajmowania stanowiska służbowego w Inspektoracie Informatyki lub Centrum Projektów Informatycznych,
d) otrzymywania przez żołnierza zawodowego dodatku służbowego w czasie zajmowania stanowiska służbowego w Inspektoracie Uzbrojenia
– traktuje się jako okres otrzymywania dodatku, o którym mowa odpowiednio w § 22 ust. 1–3 albo § 23 ust. 1, w § 28 ust. 1 pkt 7, w § 27 ust. 1 pkt 8 i w § 27 ust. 1 pkt 9;
4) okres otrzymywania po dniu 1 lipca 2004 r. dodatku specjalnego oraz służbowego, o którym mowa odpowiednio w art. 80 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2022 r. poz. 536), traktuje się jako okresy otrzymywania odpowiedniego dodatku specjalnego oraz służbowego w rozumieniu przepisów niniejszego rozporządzenia;
5) uwzględnia się okresy otrzymywania dodatku inspektorskiego w przypadku żołnierzy zawodowych, którzy otrzy- mywali ten dodatek w dniu 30 czerwca 2004 r.;
6) kwotę bazową w rozumieniu przepisów dotychczasowych traktuje się jako kwotę obliczeniową. 2. Do przyznawania dodatków, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 5, określenia wskaźnika, o którym mowa w § 7 ust. 2 pkt 1, dokonuje się w relacji do kwoty uposażenia bazowego w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz. U. poz. 1005, z 2001 r. poz. 669, z 2003 r. poz. 275 oraz z 2004 r. poz. 55).
Dotychczasowe decyzje przyznające dodatki do uposażenia zachowują ważność, nie dłużej jednak niż na czas w nich określony, o ile są zgodne z przepisami niniejszego rozporządzenia. Użyte w tych w decyzjach określenie „kwota bazowa” należy rozumieć jako „kwotę obliczeniową” w rozumieniu przepisów niniejszego rozporządzenia.
Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia, z wyjątkiem § 33 i § 37, które wchodzą w życie z dniem ogłoszenia, z mocą od dnia 1 stycznia 2023 r.1) Minister Obrony Narodowej: z up. M. Wiśniewski
1) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 28 grudnia 2016 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 966 oraz z 2022 r. poz. 317, 849, 2381, 2462 i 2648), które zgodnie z art. 822 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz. U. poz. 2305) traci moc z dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Dziennik Ustaw – 18 – Poz. 149 Załącznik do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 9 stycznia 2023 r. (Dz. U. poz. 149) WYKAZ SZKODLIWYCH DLA ZDROWIA LUB UCIĄŻLIWYCH WARUNKÓW PEŁNIENIA SŁUŻBY PRZEZ ŻOŁNIERZY ZAWODOWYCH 1. Szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe warunki służby uprawniające do dodatku w wysokości przewidzianej dla pierwszego stopnia szkodliwości:
1) narażenie na działanie pyłów niewywołujących zwłóknienia tkanki płucnej;
2) narażenie na działanie substancji toksycznych niekumulujących się w organizmie;
3) praca w pomieszczeniach zamkniętych, w których ze względów technologicznych utrzymuje się stale temperatura efektywna powyżej 25°C lub poniżej 10°C;
4) narażenie na promieniowanie ultrafioletowe lub podczerwone;
5) praca w mokrym środowisku o względnej wilgotności powietrza przekraczającej 80% w wodzie lub błocie;
6) praca w zaciemnionych pomieszczeniach, w których natężenie oświetlenia elektrycznego ze względów techno- logicznych jest poniżej wartości określonych w Polskich Normach w warunkach ciągłego migotania punktów świetlnych aparatury wskaźnikowej lub działania urządzeń projekcyjnych;
7) narażenie na drgania o ogólnym działaniu na człowieka;
8) praca w pomieszczeniach, w których ze względów technologicznych albo ze względu na rodzaj wykonywanej służby stosowane jest wyłącznie oświetlenie elektryczne;
9) praca w radiowych obiektach nadawczych i centrach radioodbiorczych, w stacjach radiowych, radiolokacyjnych i radioliniowych;
10) obsługa aparatury w gabinetach fizykoterapii;
11) narażenie na działanie promieniowania laserowego. 2. Szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe warunki służby uprawniające do dodatku w wysokości przewidzianej dla drugiego stopnia szkodliwości:
1) narażenie na działanie pyłów wywołujących zwłóknienie tkanki płucnej;
2) narażenie na działanie substancji toksycznych kumulujących się w organizmie;
3) narażenie na obniżone lub podwyższone ciśnienie wynikające z procesu technologicznego, w szczególności w komorach ciśnieniowych i kesonowych;
4) narażenie na drgania działające na organizm człowieka przez kończyny górne;
5) w pomieszczeniach zlokalizowanych całkowicie poniżej poziomu otaczającego terenu – zgodnie z ogólnymi przepisami w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 23715 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2022 r. poz. 1510, z późn. zm.);
6) narażenie na hałas;
7) praca przy montażu, demontażu, konserwacji i naprawie akumulatorów;
8) praca przy magazynowaniu i dystrybucji niebezpiecznych środków o działaniu chemicznym, promieniotwór- czym i biologicznym;
9) załadunek, rozładunek, transport i magazynowanie paliw oraz uzupełnianie nimi sprzętu;
10) praca w warunkach narażenia na działanie szkodliwych czynników biologicznych zakwalifikowanych do 2–4 grupy zagrożenia, których wykaz określają przepisy wydane na podstawie art. 2221 § 3 ustawy z dnia 26 czerw- ca 1974 r. – Kodeks pracy. 3. Szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe warunki służby uprawniające do dodatku w wysokości przewidzianej dla trzeciego stopnia szkodliwości:
1) narażenie na działanie substancji, preparatów lub czynników o działaniu rakotwórczym lub mutagennym, których wykaz określają przepisy wydane na podstawie art. 222 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;
2) narażenie na promieniowanie jonizujące; Dziennik Ustaw – 19 – Poz. 149
3) narażenie na działanie pól elektromagnetycznych wysokiej częstotliwości od 0,1 MHz do 300 000 MHz w strefie zagrożenia;
4) przewijanie kabli oraz remont i konserwacja linii kablowej w osłonie ołowianej. 4. Szkodliwe dla zdrowia lub uciążliwe warunki służby uprawniające do dodatku w wysokości przewidzianej dla czwartego stopnia szkodliwości:
1) wytwarzanie, remontowanie, niszczenie oraz magazynowanie i transportowanie materiałów wybuchowych, łatwo- palnych i samozapalnych;
2) wytwarzanie, magazynowanie, transportowanie oraz napełnianie i instalowanie zbiorników gazów sprężonych i rozpuszczonych pod ciśnieniem;
3) narażenie na działanie fazy ciekłej lub gazowej paliw, w szczególności benzyny, RMN oraz niebezpiecznych środków o działaniu chemicznym, promieniotwórczym i biologicznym – w laboratoriach oraz przy pracach na- ukowo-badawczych z tymi materiałami;
4) wykonywanie prób z bronią i materiałami wybuchowymi;
5) prace przy urządzeniach elektroenergetycznych znajdujących się pod napięciem, wykonywane zgodnie z ogól- nymi przepisami w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy urządzeniach i instalacjach energetycznych, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 23715 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy;
6) rozbudowa, remont, konserwacja kanalizacji teletechnicznej oraz naprawa i konserwacja linii kablowych w stu- dzienkach i komorach kablowych;
7) praca wewnątrz zbiorników, aparatów, kanałów, studni;
8) praca przy neutralizacji niebezpiecznych środków o działaniu chemicznym, promieniotwórczym i biologicznym;
9) narażenie na pyły lub aerozole rozpuszczalnych soli metali ciężkich;
10) praca w kontakcie z materiałem zakaźnym lub chorymi zakaźnie ludźmi albo zwierzętami;
11) praca w bezpośrednim kontakcie z ludźmi chorymi na choroby psychiczne lub upośledzonymi w znacznym stopniu;
12) praca na wysokości powyżej 2 m i w wykopach o głębokości poniżej 2 m od poziomu terenu.