W roku 2018 środki, o których mowa w:
1) art. 70a ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2017 r. poz. 1189 i 2203), przeznaczone na wsparcie na obszarze województwa doskonalenia zawodowego nauczycieli wyodrębnia się w budżetach wojewodów w łącznej wysokości do 5000 średnich wynagrodzeń nauczyciela stażysty ustalonego w oparciu o kwotę bazową, o której mowa w art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela, obowiązującą w dniu 1 stycznia 2018 r.;
2) art. 70a ust. 4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela, przeznaczone na realizację ogólnokrajowych zadań w zakresie doskonalenia zawodowego nauczycieli wyodrębnia się w budżecie ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania w łącznej wysokości do 5000 średnich wynagrodzeń nauczyciela stażysty ustalonego w oparciu o kwotę bazową, o której mowa w art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela, obowiązującą w dniu 1 stycznia 2018 r.
W roku 2018 środki wyodrębniane w budżetach wojewodów i w budżecie ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania na specjalny fundusz na nagrody dla nauczycieli za ich osiągnięcia dydaktyczno-wychowawcze, o którym mowa w art. 49 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela, ustala się w oparciu o średnie wynagrodzenie nauczyciela stażysty wyliczone na podstawie kwoty bazowej, o której mowa w art. 30 ust. 3 ustawy – Karta Nauczyciela, obowiązującej w dniu 1 stycznia 2018 r.
W roku 2018 do ustalania odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych dla nauczycieli, o którym mowa w art. 53 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela, stosuje się kwotę bazową obowiązującą w dniu 1 stycznia 2012 r.
W roku 2018 odpis na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych, o którym mowa w art. 157 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2183 i 2201), tworzy się w wysokości nie większej niż 6,5% planowanych przez uczelnię rocznych wynagrodzeń osobowych w 2013 r., przy czym wysokość odpisu przypadająca na jednego zatrudnionego nie może być mniejsza niż wysokość odpisu ustalona na zasadach określonych w ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2191).
W roku 2018 fundusz socjalny, o którym mowa w art. 27 ust. 7 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (Dz. U. z 2017 r. poz. 2225), tworzy się z odpisu w wysokości 0,6% środków zaplanowanych w ustawie budżetowej na rok 2012 z dnia 2 marca 2012 r. (Dz. U. poz. 273) na emerytury i renty.
1. W roku 2018 fundusz socjalny, o którym mowa w art. 27 ust. 1a ustawy z dnia 18 lutego 1994 r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu, Służby Kontrwywiadu Wojskowego, Służby Wywiadu Wojskowego, Centralnego Biura Antykorupcyjnego, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej, Służby Celno-Skarbowej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2016 r. poz. 708 i 2270 oraz z 2017 r. poz. 38, 715, 1321 i 1386), tworzy się z odpisu w wysokości 0,5% środków zaplanowanych w ustawie budżetowej na rok 2012 z dnia 2 marca 2012 r. na emerytury i renty, z zastrzeżeniem ust. 2. 2. W roku 2018 odpis na fundusz socjalny dla byłych funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej, byłych funkcjonariuszy Służby Celnej, o których mowa w art. 1 ust. 2 ustawy, o której mowa w ust. 1, oraz dla członków ich rodzin tworzy się w wysokości 0,5% środków planowanych na emerytury i renty w roku 2018 dla tych osób.
1. Wielkość wynagrodzeń, z wyłączeniem wynagrodzeń finansowanych w ramach programów realizowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych 10.01.2019 (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077), nie może przekroczyć w roku 2018 wielkości wynagrodzeń zaplanowanych w ustawie budżetowej na rok 2017 z dnia 16 grudnia 2016 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 108 i 2162) albo wynikających z planów finansowych na rok 2017, w przypadku gdy nie są one ujmowane w ustawie budżetowej, z zastrzeżeniem ust. 2, w następujących jednostkach sektora finansów publicznych:
1) urzędach organów władzy państwowej, kontroli, ochrony prawa, sądach i trybunałach wymienionych w art. 139 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, z wyłączeniem wynagrodzeń sędziów, prokuratorów, asesorów i referendarzy sądowych, z tym że w części 14 – Rzecznik Praw Dziecka nie wlicza się do wynagrodzeń wynagrodzenia przysługującego Rzecznikowi Praw Dziecka po upływie kadencji przez okres 3 miesięcy zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 31 lipca 1981 r. o wynagrodzeniu osób zajmujących kierownicze stanowiska państwowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1998);
2) Narodowym Funduszu Zdrowia;
3) Polskiej Akademii Nauk i tworzonych przez nią jednostkach organizacyjnych, z wyłączeniem instytutów naukowych;
4) państwowych instytucjach kultury. 2. Do wielkości wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1, nie wlicza się wynagrodzeń:
1) przyznanych z rezerw celowych;
2) wynikających ze wzrostu dodatkowego wynagrodzenia rocznego, o którym mowa w ustawie z dnia 12 grudnia 1997 r. o dodatkowym wynagrodzeniu rocznym dla pracowników jednostek sfery budżetowej (Dz. U. z 2016 r. poz. 2217);
3) związanych z utworzeniem w roku 2018 nowych etatów:
a) w części 02 – Kancelaria Sejmu, w wysokości do 14 310 tys. zł,
b) w części 05 – Naczelny Sąd Administracyjny, w wysokości 2 717 tys. zł,
c) w części 15 – Sądy powszechne, w wysokości 102 951 tys. zł, oraz podwyższeniem wynagrodzeń osobowych w grupie urzędników sądowych, asystentów sędziów, kuratorów zawodowych oraz innych pracowników, w wysokości 39 551 tys. zł;
4) w części 01 – Kancelaria Prezydenta RP, w wysokości 3 420 tys. zł;
5) w części 03 – Kancelaria Senatu, w wysokości 1 700 tys. zł;
6) w części 13 – Instytut Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, w wysokości 10 880 tys. zł. 10.01.2019 3. Wielkość wynagrodzeń, z wyłączeniem wynagrodzeń finansowanych w ramach programów realizowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, nie może w roku 2018 przekroczyć wielkości wynagrodzeń ustalonych w planach finansowych ujętych w projekcie ustawy budżetowej na rok 2018 przedłożonym Sejmowi, w następujących jednostkach sektora finansów publicznych:
1) agencjach wykonawczych;
2) instytucjach gospodarki budżetowej;
3) państwowych funduszach celowych;
4) Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, Kasie Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego i funduszach zarządzanych przez Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego;
5) innych państwowych osobach prawnych należących do sektora finansów publicznych, o których mowa w art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. 4. W przypadku zmiany formy organizacyjno-prawnej jednostki lub podmiotu prawnego, o których mowa w ust. 1 i 3, wielkość wynagrodzeń w roku 2018 ustala się w warunkach porównywalnych z roku 2017. 5. W przypadku gdy:
1) zrealizowano przychody wyższe od prognozowanych z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej oraz
2) zwiększenie wynagrodzeń nie spowoduje zwiększenia dotacji z budżetu państwa, zwiększenia planowanego stanu zobowiązań, pogorszenia planowanego wyniku finansowego oraz obniżenia planowanej wpłaty do budżetu państwa, oraz
3) zwiększenie wynagrodzeń nie będzie miało skutków finansowych na kolejne lata, z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 2
– minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyrazić zgodę na zwiększenie wielkości wynagrodzeń w jednostkach sektorach finansów publicznych, o których mowa w ust. 1 pkt 3 i 4 oraz w ust. 3, wyłącznie z przychodów uzyskanych z prowadzonej działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 6. 6. Zgodę, o której mowa w ust. 5, minister właściwy do spraw finansów publicznych wyraża w drodze rozporządzenia, uwzględniając stan finansów 10.01.2019 publicznych państwa oraz konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji zadań pub- licznych. 7. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wyrazić zgodę na zwiększenie wielkości wynagrodzeń w jednostce powstałej w wyniku przekształcenia jednostki sektora finansów publicznych z pominięciem ograniczeń, o których mowa w ust. 1 i 3, w przypadku przeniesienia zadań z innej jednostki sektora finansów publicznych, nie więcej niż o kwotę zmniejszenia wielkości wynagrodzeń w jednostce, z której przeniesiono zadanie, uwzględniając konieczność prawidłowej realizacji zadań publicznych.
1. Wielkość wynagrodzeń w podmiotach, o których mowa w art. 7 ust. 1, finansowanych w ramach programów realizowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w roku 2018 może przekroczyć wielkość wynagrodzeń finansowanych z udziałem tych środków, zaplanowanych w ustawie budżetowej na rok 2017 z dnia 16 grudnia 2016 r. albo wynikających z planów finansowych na rok 2017, w przypadku gdy plany te nie są ujmowane w ustawie budżetowej, w części finansowanej lub refundowanej z tych środków, zaś w części współfinansowania krajowego jedynie wówczas, gdy te zwiększane wynagrodzenia są finansowane w wysokości co najmniej 70%, a w przypadku Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 – co najmniej 63%, ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Przepis art. 7 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 2. Wielkość wynagrodzeń w podmiotach, o których mowa w art. 7 ust. 3, finansowanych w ramach programów realizowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach pub- licznych, lub finansowanych z przychodów, których źródłem jest odpłatne wykonywanie zadań związanych z realizacją przez organ założycielski projektu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w roku 2018 może przekroczyć wielkość wynagrodzeń ustalonych w planach finansowych ujętych w projekcie ustawy budżetowej na rok 2018 przedłożonym Sejmowi albo wynikających z planów finansowych na rok 2018, w przypadku gdy plany te nie są ujmowane w ustawie budżetowej, w części finansowanej lub refundowanej z tych środków, zaś w części współfinansowania krajowego jedynie wówczas, gdy te zwiększane wynagrodzenia lub projekt realizowany przez organ założycielski są finansowane w wysokości co 10.01.2019 najmniej 70%, a w przypadku Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014– 2020 – co najmniej 63%, ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Przepis art. 7 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 3. Wielkość wynagrodzeń w agencji płatniczej dla Wspólnej Polityki Rolnej w roku 2018 może przekroczyć wielkość wynagrodzeń, o której mowa w art. 7 ust. 3, jeżeli wynika to z konieczności zapewnienia obsługi informatyczno-administracyjnej nowych zadań w zakresie Wspólnej Polityki Rolnej. 4. Zwiększenie wynagrodzeń, o którym mowa w ust. 1 i 2, wynikające z nowych zobowiązań zaciągniętych w roku 2018, nie może powodować skutków finansowych na lata następne. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wyrazić zgodę na zwiększenie wielkości wynagrodzeń niezależnie od ograniczeń, o których mowa w ust. 1–4, uwzględniając stan finansów publicznych państwa, konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji zadań publicznych oraz źródło finansowania zwiększenia wielkości wynagrodzeń.
Przez wynagrodzenia, o których mowa w art. 7 i art. 8, rozumie się wydatki pieniężne oraz wartość świadczeń w naturze, wypłacane sędziom, prokuratorom, posłom, senatorom oraz pracownikom zatrudnionym na podstawie stosunku pracy, z wyjątkiem osób kierujących w rozumieniu ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1222), zaliczone – według zasad statystyki zatrudnienia i wynagrodzeń określonych przez Główny Urząd Statystyczny – do „wynagrodzeń bez wypłat z zysku”.
Podwyższenie wynagrodzeń dla nauczycieli w związku z kwotą bazową, o której mowa w art. 30 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela, obowiązującą od dnia 1 kwietnia 2018 r. następuje nie później niż do dnia 30 kwietnia 2018 r., z wyrównaniem od dnia 1 kwietnia 2018 r.
W roku 2018 specjalizacja, o której mowa w art. 70 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1251, 1579 i 2020), jest dofinansowywana przez ministra właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy, o którym mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r. poz. 1065, 1292, 1321, 1428 i 1543), zwanego dalej „Funduszem Pracy”. 10.01.2019
1. W roku 2018 minister właściwy do spraw pracy na podstawie umowy zawartej z ministrem właściwym do spraw zdrowia przekazuje, na wyodrębniony rachunek bankowy urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw zdrowia, środki Funduszu Pracy z przeznaczeniem w roku 2018 na:
1) staże podyplomowe wraz z kosztem obsługi określonym w przepisach o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i lekarzy dentystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza dentysty;
2) specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których mowa w przepisach o zawodach pielęgniarki i położnej. 2. Umowa, o której mowa w ust. 1, powinna określać w szczególności tryb przekazywania środków oraz sposób ich rozliczenia. 3. Minister właściwy do spraw zdrowia przekazuje na podstawie zawartych umów środki, o których mowa w ust. 1:
1) marszałkom województw;
2) wojewodom;
3) podmiotom prowadzącym szkolenie specjalizacyjne, o których mowa w art. 16h ust. 1 oraz art. 16k ust. 2 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2017 r. poz. 125 i 767);
4) organizatorom kształcenia, o których mowa w art. 70 ust. 3 ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej.
W roku 2018 dysponent Funduszu Pracy nie może dokonywać, bez zgody ministra właściwego do spraw finansów publicznych, przesunięć wydatków przewidzianych w planie Funduszu Pracy, realizowanych w ramach środków Unii Europejskiej w celu ich przeniesienia na zadania realizowane bez udziału środków europejskich.
W roku 2018 środki Funduszu Pracy, o których mowa w art. 109 ust. 2d ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, przeznaczone na finansowanie zadań realizowanych w ramach Krajowego Funduszu Szkoleniowego są określone w kwocie 105 608 tys. zł.
1. W roku 2018 zasiłki przedemerytalne, świadczenia przedemerytalne oraz zasiłki pogrzebowe wraz z kosztami ich obsługi, o których mowa w art. 108 ust. 1 pkt 54 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, są finansowane ze środków Funduszu Gwarantowanych 10.01.2019 Świadczeń Pracowniczych, o którym mowa w ustawie z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Dz. U. z 2016 r. poz. 1256 oraz z 2017 r. poz. 1557). 2. W roku 2018 minister właściwy do spraw pracy, na podstawie umowy zawartej z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, przekazuje na wyodrębniony rachunek bankowy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych środki Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na finansowanie zasiłków przedemerytalnych, świadczeń przedemerytalnych oraz zasiłków pogrzebowych wraz z kosztami ich obsługi w terminie umożliwiającym wypłatę świadczeń. 3. W roku 2018 nie stosuje się przepisu art. 21a ustawy z dnia 13 lipca 2006 r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy w zakresie, o którym mowa w ust. 1.
1. W roku 2018 środki Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej niebędące przychodami, o których mowa w art. 401 ust. 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2017 r. poz. 519, z późn. zm.2)), oraz niebędące wpływami pochodzącymi ze sprzedaży jednostek przyznanej emisji gromadzonymi na Rachunku klimatycznym, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 17 lipca 2009 r. o systemie zarządzania emisjami gazów cieplarnianych i innych substancji (Dz. U. z 2017 r. poz. 286, 1566 i 1999), przeznacza się także na dokonywanie wpłat składek z tytułu członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w:
1) Europejskiej Agencji Kosmicznej, w części przypadającej do sfinansowania przez ministra właściwego do spraw środowiska – w wysokości 25 000 tys. zł;
2) Europejskiej Organizacji Eksploatacji Satelitów Meteorologicznych (EUMETSAT), w części przypadającej do sfinansowania przez ministra właściwego do spraw gospodarki wodnej – w wysokości 44 567 tys. zł. 2. Środki, o których mowa w ust. 1, przeznaczone dla państwowej jednostki budżetowej na realizację zadań wymienionych w tym przepisie są przekazywane tej jednostce zgodnie z art. 410с ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska.
1. W roku 2018 wydatki Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej, o którym mowa w art. 86 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2017 r. poz. 785, 898, 1089, 1529, 1566, 1888, 1999, 2056, 2180 i 2290. 10.01.2019 (Dz. U. z 2016 r. poz. 471, z późn. zm.3)), do kwoty 20 000 tys. zł mogą być przeznaczone także na dofinansowanie zadań związanych z przygotowywaniem kadry narodowej do udziału w igrzyskach olimpijskich, mistrzostwach świata lub mistrzostwach Europy. 2. Minister właściwy do spraw kultury fizycznej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki uzyskiwania dofinansowania zadań, o których mowa w ust. 1, tryb składania wniosków oraz przekazywania środków, uwzględniając racjonalność i ciągłość finansowania zadań.
1. W roku 2018 zwiększa się o kwotę 40 000 tys. zł finansowanie zadań z zakresu zdrowia publicznego służących realizacji celów operacyjnych oraz zadań koordynacyjnych, ewaluacyjnych i badawczych ze środków Funduszu Rozwiązywania Problemów Hazardowych, o którym mowa w art. 88 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Do finansowania tych zadań stosuje się przepisy rozdziału 4 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2237), z wyłączeniem art. 14 ust. 5 tej ustawy. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia dostosuje, sporządzany na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym, harmonogram pracy na rok 2018 w terminie do dnia 28 lutego 2018 r.
1. W roku 2018 finansowanie realizacji przedsięwzięć, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o ustanowieniu „Programu modernizacji Służby Więziennej w latach 2017–2020” (Dz. U. poz. 2176), do kwoty 100 000 tys. zł następuje ze środków Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej, o których mowa w art. 43 § 7 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny wykonawczy (Dz. U. z 2017 r. poz. 665, 666, 768, 1452 i 2217). 2. Środki, o których mowa w ust. 1, są przekazywane na wyodrębniony rachunek bankowy Centralnego Zarządu Służby Więziennej. 3. Centralny Zarząd Służby Więziennej może przekazać środki, o których mowa w ust. 1, na wyodrębnione rachunki bankowe jednostek organizacyjnych Służby Więziennej, na realizację przedsięwzięć, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2016 r. poz. 1948 i 2260 oraz z 2017 r. poz. 88, 379, 1089 i 1909. 10.01.2019 15 grudnia 2016 r. o ustanowieniu „Programu modernizacji Służby Więziennej w latach 2017–2020”.
1. W roku 2018 finansowanie realizacji przedsięwzięć, o których mowa w art. 2 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o ustanowieniu „Programu modernizacji Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu w latach 2017–2020” (Dz. U. poz. 2140), następuje w ramach wydatków, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2015 r. poz. 1716, z 2016 r. poz. 2260 oraz z 2017 r. poz. 2018), w kwocie 395 688 tys. zł. 2. Środki, o których mowa w ust. 1, ujmuje się w rezerwie celowej budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw wewnętrznych.
W roku 2018 przedsięwzięcia związane z zapobieganiem negatywnym skutkom deficytu pilotów w Śmigłowcowej Służbie Ratownictwa Medycznego (HEMS) oraz modernizacja samolotowego zespołu transportowego w Lotniczym Pogotowiu Ratunkowym w Warszawie są finansowane w ramach wydatków, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 25 maja 2001 r. o przebudowie i modernizacji technicznej oraz finansowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, do kwoty 39 600 tys. zł.
1. W roku 2018 koszty związane z zatrudnieniem części pracowników obsługujących Fundusz Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej są pokrywane z budżetu państwa w wysokości 1 292 tys. zł. 2. Środki Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej stanowiące równowartość kosztów, o których mowa w ust. 1, są odprowadzane na rachunek dochodów budżetu państwa.
W roku 2018 nie stosuje się przepisu art. 37a ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o biokomponentach i biopaliwach ciekłych (Dz. U. z 2017 r. poz. 285, 624 i
2290).
Przepisu art. 122 ust. 1 pkt 2 lit. c ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych nie stosuje się do ustawy budżetowej na rok 2018 w odniesieniu do wydatków w ramach Wspólnej Polityki Rolnej. 10.01.2019
W roku 2018 do rezerwy utworzonej na podstawie art. 140 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych nie stosuje się ograniczeń wskazanych w tym przepisie.
Z dniem wejścia w życie ustawy umarza się pożyczki udzielone Funduszowi Ubezpieczeń Społecznych z budżetu państwa w latach 2014–2016, których termin spłaty upływa 31 marca 2019 r.
W roku 2018 podstawę wymiaru, o której mowa w art. 1 ust. 3 pkt 11 ustawy z dnia 9 czerwca 2016 r. o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (Dz. U. z 2017 r. poz. 2190), stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale 2016 r.
W roku 2018 w celu wykonania przepisów art. 94 ust. 3 pkt 6 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym Prezes Rady Ministrów może, w drodze rozporządzenia, dokonywać przeniesienia planowanych wydatków budżetowych między częścią budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego, a częścią budżetu państwa, której dysponentem jest minister właściwy do spraw zdrowia, z zachowaniem przeznaczenia środków publicznych wynikających z ustawy budżetowej.
Art. 29a. 1. W roku 2018 minister właściwy do spraw zdrowia może przekazać z budżetu państwa środki do Narodowego Funduszu Zdrowia w wysokości 1 800 000 tys. zł w celu zwiększenia funduszu zapasowego Narodowego Funduszu Zdrowia, o którym mowa w art. 115 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1510, z późn. zm.4)), z przeznaczeniem na sfinansowanie świadczeń opieki zdrowotnej. 2. Planowane koszty świadczeń opieki zdrowotnej w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia mogą zostać zwiększone ze środków, o których mowa w ust. 1, po uzyskaniu zgody ministra właściwego do spraw zdrowia i ministra właściwego do spraw finansów publicznych.
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1515, 1532, 1544, 1552, 1669, 1925 i 2192. 10.01.2019
Art. 29b. 1. W roku 2018 minister właściwy do spraw gospodarki złożami kopalin może przekazać dodatkowe środki z budżetu państwa z przeznaczeniem na dofinansowanie zadań restrukturyzacyjnych w sektorze górnictwa węgla kamiennego do wysokości 150 000 tys. zł. 2. Zadania, o których mowa w ust. 1, są finansowane w ramach limitu, o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 22 stycznia 2015 r. o zmianie ustawy o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego w latach 2008–2015 oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 143 oraz z 2016 r. poz. 1592). 3. Środki, o których mowa w ust. 1, mogą być wykorzystane do dnia 31 marca 2019 r.
Art. 29c. 1. W roku 2018 minister właściwy do spraw rozwoju wsi może przekazać Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dodatkowe środki z budżetu państwa, w formie dotacji celowej, na realizację pomocy dla gospodarstw rolnych, w których powstały szkody spowodowane wystąpieniem w roku 2018 suszy lub powodzi, do wysokości 715 500 tys. zł. 2. Do zmiany planu finansowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na rok 2018 wynikającej z przekazania dotacji, o której mowa w ust. 1, nie jest wymagane uzyskanie opinii sejmowej komisji właściwej do spraw budżetu, o której mowa w art. 21 ust. 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. 3. Środki, o których mowa w ust. 1, mogą być wykorzystane do dnia 31 marca 2019 r.
Art. 29d. 1. W roku 2018 minister właściwy do spraw transportu może przekazać dodatkowe środki z budżetu państwa w wysokości 1 800 000 tys. zł na objęcie przez Skarb Państwa akcji w spółce PKP Polskie Linie Kolejowe S.A. 2. Środki, o których mowa w ust. 1, mogą być wykorzystane do dnia 31 marca 2019 r.
Art. 29e. 1. W roku 2018 źródłem przychodu Funduszu Reprywatyzacji, o którym mowa w art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowników (Dz. U. z 2018 r. poz. 2170), może być również wpłata z budżetu państwa w wysokości 2 100 000 tys. zł przekazana przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 2. Do zmiany planu finansowego Funduszu Reprywatyzacji na rok 2018 w zakresie środków, o których mowa w ust. 1, nie jest wymagane uzyskanie zgody 10.01.2019 ministra właściwego do spraw finansów publicznych ani opinii sejmowej komisji właściwej do spraw budżetu, o których mowa w art. 29 ust. 12 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.
Art. 29f. 1. W roku 2018 upoważnia się ministra właściwego do spraw finansów publicznych do dokonania, na wniosek Ministra Obrony Narodowej, przeniesienia wydatków w wysokości do 12 000 tys. zł w ustawie budżetowej na rok 2018 z dnia 11 stycznia 2018 r. (Dz. U. poz. 291) z części 29 – Obrona Narodowa do części 57 – Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego, z przeznaczeniem na realizację wydatków wynikających z Programu Pozamilitarnych Przygotowań Obronnych Rzeczypospolitej Polskiej w latach 2017–2026, sporządzonego na podstawie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1459, 1669, 2182 i 2245). 2. Środki, o których mowa w ust. 1, mogą zostać wykorzystane do dnia 31 grudnia 2019 r.
Art. 29g. W roku 2018 źródłem przychodu Funduszu Emerytur Pomostowych, o którym mowa w art. 30 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r. o emeryturach pomostowych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1924), może być również wpłata z budżetu państwa do wysokości 1 000 000 tys. zł przekazana przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
Art. 29h. W roku 2018 źródłem przychodu Funduszu Rezerwy Demograficznej, o którym mowa w art. 58 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1778, z późn. zm.5)), może być również wpłata z budżetu państwa do wysokości 2 000 000 tys. zł przekazana przez Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych.
W ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2191) po art. 5f dodaje się art. 5g w brzmieniu: „Art. 5g. W 2018 r. przez przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, o którym mowa w art. 5 ust. 2, należy rozumieć przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej w drugim
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 106, 138, 357, 398, 650, 697, 730, 771, 1076, 1544, 1577, 1613, 1629, 1669, 2126, 2192, 2215 i 2244. 10.01.2019 półroczu 2012 r. ogłoszone przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie art. 5 ust. 7.”.
W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2017 r. poz. 125 i 767) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 15 po ust. 4i dodaje się ust. 4j w brzmieniu: „4j. W roku 2018 środki przeznaczone na sfinansowanie stażu podyplomowego, o którym mowa w ust. 4, wraz z kosztem obsługi określonym przepisami, przekazuje marszałkowi województwa minister właściwy do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.”;
2) w art. 16j po ust. 1f dodaje się ust. 1g w brzmieniu: „1g. W roku 2018 rezydentura jest finansowana przez ministra właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.”;
3) w art. 16k po ust. 1f dodaje się ust. 1g w brzmieniu: „1g. W roku 2018 szkolenie specjalizacyjne jest dofinansowywane przez ministra właściwego do spraw zdrowia ze środków Funduszu Pracy.”.
W ustawie z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1222) po art. 29f dodaje się art. 29g w brzmieniu: „Art. 29g. Przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw bez wypłat nagród z zysku w czwartym kwartale 2016 r. stanowi w 2018 r. podstawę do ustalenia maksymalnej wysokości wynagrodzenia miesięcznego, o którym mowa w art. 8.”.
W ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2017 r. poz. 1065, 1292, 1321, 1428 i 1543) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 108:
a) po ust. 1fc dodaje się ust. 1fd w brzmieniu: „1fd. Ze środków Funduszu Pracy w 2018 r. są finansowane:
1) staże podyplomowe wraz z kosztem obsługi określonym w przepisach o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz szkolenia specjalizacyjne lekarzy i lekarzy dentystów, o których mowa w przepisach o zawodach lekarza i lekarza dentysty;
2) specjalizacje pielęgniarek i położnych, o których mowa w przepisach o zawodach pielęgniarki i położnej.”, 10.01.2019
b) ust. 1j otrzymuje brzmienie: „1j. Ze środków Funduszu Pracy w latach 2016–2018 są finansowane koszty, o których mowa w art. 150f i art. 150g.”;
2) po art. 108 dodaje się art. 108a w brzmieniu: „Art. 108a. 1. W celu wsparcia samorządów powiatów w uzyskiwaniu lepszej efektywności działań na rzecz aktywizacji bezrobotnych minister właściwy do spraw pracy przekazuje w roku 2018 samorządom powiatów środki Funduszu Pracy na finansowanie kosztów określonych w ust. 2, 3 i 7. 2. W roku 2018 na dofinansowanie kosztów wynagrodzeń zasadniczych, o których mowa w przepisach o pracownikach samorządowych, oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy, w szczególności pełniących funkcje doradców klienta, przeznacza się środki w wysokości 6% kwoty środków ustalonej w planie finansowym Funduszu Pracy na rok 2018 na finansowanie programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, pomniejszonej o kwotę środków stanowiącą rezerwę dysponenta Funduszu Pracy. 3. W roku 2018 na finansowanie kosztów nagród oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy, w szczególności pełniących funkcje doradców klienta oraz zajmujących stanowiska kierownicze, przeznacza się środki w wysokości 2% kwoty środków ustalonej w planie finansowym Funduszu Pracy na rok 2018 na finansowanie programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, pomniejszonej o kwotę środków stanowiącą rezerwę dysponenta Funduszu Pracy. 4. Środki, o których mowa w ust. 2 i 3, są przekazywane w wysokości proporcjonalnej do udziału powiatowego urzędu pracy w wydatkach ogółem w skali kraju poniesionych w roku 2016 z Funduszu Pracy na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia wykazanych w informacji uzyskanej na podstawie badań statystycznych prowadzonych wspólnie przez ministra właściwego do spraw pracy i Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego zgodnie z przepisami o statystyce publicznej. 5. Kwota środków, o której mowa w ust. 2, jest przekazywana samorządom powiatów w okresach miesięcznych, w wysokości 1/12 kwoty ustalonej na rok 2018. 10.01.2019 6. Kwota środków, o której mowa w ust. 3, jest przekazywana na wniosek starosty po spełnieniu przez powiatowy urząd pracy łącznie następujących warunków:
1) osiągnięciu za rok 2017 wskaźnika efektywności zatrudnieniowej podstawowych form aktywizacji zawodowej, o którym mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2 lit. b, na poziomie wyższym niż średnia wartość wskaźnika efektywności zatrudnieniowej podstawowych form aktywizacji zawodowej uzyskana we wszystkich powiatowych urzędach pracy;
2) osiągnięciu za rok 2017 wskaźnika efektywności kosztowej podstawowych form aktywizacji zawodowej, o którym mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2 lit. c, na poziomie niższym niż średnia wartość wskaźnika efektywności kosztowej podstawowych form aktywizacji zawodowej uzyskana we wszystkich powiatowych urzędach pracy. 7. Kwota środków, o której mowa w ust. 3, nieprzekazana samorządom powiatów w związku z niespełnieniem warunków, o których mowa w ust. 6, pozostaje w dyspozycji ministra właściwego do spraw pracy z przeznaczeniem dla samorządów powiatów na finansowanie kosztów nagród specjalnych oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowych urzędów pracy, które uzyskują najlepsze wskaźniki efektywności, o których mowa w art. 4 ust. 11 pkt 2, oraz na finansowanie zadań określonych w ustawie. 8. Środki, o których mowa w ust. 2, 3 i 7, niewykorzystane do dnia 31 grudnia 2018 r., podlegają zwrotowi na rachunek dysponenta Funduszu Pracy do dnia 31 stycznia 2019 r. 9. Przekazane samorządom powiatów kwoty środków, o których mowa w ust. 2, 3 i 7, stanowią dochód powiatu, o którym mowa w art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1453, 2203 i 2260).”;
3) w art. 109 po ust. 2n dodaje się ust. 2o i 2p w brzmieniu: „2o. W roku 2018 w kwocie środków Funduszu Pracy określonej w planie finansowym Funduszu Pracy na rok 2018, jaka może być wydatkowana na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, minister właściwy do spraw pracy ustala na finansowanie zadań realizowanych w województwie kwoty środków (limity) Funduszu Pracy w wysokości odpowiadającej sumie kwot środków przeznaczonych na realizację projektów współfinansowanych z Europejskiego 10.01.2019 Funduszu Społecznego i kwot środków przeznaczonych na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, ustalonych według algorytmu, o którym mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem ust. 2p. 2p. Do ustalenia według algorytmu kwot środków (limitów) Funduszu Pracy przeznaczonych na realizację w województwie programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, o których mowa w ust. 2o, przyjmuje się kwotę środków w wysokości odpowiadającej różnicy między kwotą środków określoną w planie finansowym Funduszu Pracy na rok 2018, jaka może być wydatkowana na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej a kwotą środków w wysokości odpowiadającej 10% rezerwie, o której mowa w przepisach wydanych na podstawie ust. 11, będącej w dyspozycji ministra właściwego do spraw pracy oraz kwotą środków przeznaczonych na realizację projektów współfinansowanych z Europejskiego Funduszu Społecznego.”;
4) po art. 150g dodaje się art. 150h w brzmieniu: „Art. 150h. 1. W roku 2018 nie stosuje się przepisu art. 150g ust. 4, 13 i 14. 2. Starosta, do dnia 31 stycznia 2018 r., informuje ministra właściwego do spraw pracy o kwocie środków Funduszu Pracy niezaangażowanych w umowy, o których mowa w art. 150f, zawarte do dnia 31 grudnia 2017 r. 3. Starosta, do dnia 31 października 2018 r., informuje ministra właściwego do spraw pracy o kwocie środków zaangażowanych w umowy realizowane w roku 2018 i niewykorzystanych na finansowanie zadania, o którym mowa w art. 150f. 4. Minister właściwy do spraw pracy z dokonanych zmniejszeń limitów środków na podstawie informacji, o których mowa w ust. 2 i 3, zasila rezerwę określoną w przepisach wydanych na podstawie art. 109 ust. 11, dokonując stosownych zmian w planie finansowym Funduszu Pracy.”.
W ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2136) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 78:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Podmioty prowadzące działalność w zakresie regularnego przewozu osób w krajowym transporcie drogowym, kolejowym, innym 10.01.2019 szynowym, linowym, linowo-terenowym, morskim i w żegludze śródlądowej mogą ją nadal wykonywać na podstawie posiadanych uprawnień, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2018 r.”,
b) dodaje się ust. 3 w brzmieniu: „3. Zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym, których termin ważności upływa w dniu 31 grudnia 2017 r., wydane na podstawie przepisów dotychczasowych, zachowują ważność do dnia 31 grudnia 2018 r.”;
2) użyte w art. 79 w ust. 1 i 2, w art. 80, w art. 82 w ust. 2 oraz w art. 87 w ust. 1 i 3 wyrazy „31 grudnia 2017 r.” zastępuje się wyrazami „31 grudnia 2018 r.”;
3) użyte w art. 81, w art. 85 w ust. 2 oraz w art. 90 wyrazy „1 stycznia 2018 r.” zastępuje się wyrazami „1 stycznia 2019 r.”.
Art. 34a. W ustawie z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny (Dz. U. z 2017 r. poz. 1832 i 2161 oraz z 2018 r. poz. 1544 i 1669) w art. 36 w ust. 1:
1) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa na lata 2017–2028 na realizację ustawy przez gminy, wojewodów, ministra właściwego do spraw rodziny i ministra właściwego do spraw transportu wynosi 756,91 mln zł, z tego:”;
2) w pkt 2:
a) wprowadzenie do wyliczenia otrzymuje brzmienie: „w 2018 r. – 34,54 mln zł, w tym:”,
b) lit. c otrzymuje brzmienie: „c) 21,00 mln zł na uprawnienia do ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego dla rodziców oraz małżonków rodziców posiadających ważną Kartę Dużej Rodziny,”.
W ustawie z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. poz. 1240) w art. 88 w ust. 1 w pkt 2 lit. c otrzymuje brzmienie: „c) 2018 – 3 200,00 tys. zł,”.
W ustawie z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2237) w art. 29:
1) w ust. 1 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) 2018 – 40,7 mln zł, w tym 0,7 mln zł w budżetach wojewodów;”; 10.01.2019
2) w ust. 2 pkt 3 otrzymuje brzmienie: „3) 2018 – 100 mln zł;”.
W ustawie z dnia 22 czerwca 2016 r. o zmianie ustawy – Prawo łowieckie (Dz. U. poz. 1082 i 1984) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 2 otrzymuje brzmienie: „Art. 2. Do dnia 15 czerwca 2019 r. środki Funduszu Odszkodowawczego, o którym mowa w art. 50a ustawy zmienianej w art. 1, na wypłatę odszkodowań za szkody, o których mowa w art. 46 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, wyrządzone na obszarach obwodów łowieckich, z wyjątkiem szkód wyrządzonych przez zwierzęta łowne, o których mowa w art. 46 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, objęte całoroczną ochroną, oraz na pokrycie kosztów związanych z realizacją zadań w zakresie tych szkód będą pochodziły z dotacji z budżetu państwa.”;
2) art. 5 otrzymuje brzmienie: „Art. 5. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2019 r., z wyjątkiem art. 1 pkt 2 w zakresie art. 46b ust. 4 w zakresie dotyczącym wpisu na listę rzeczoznawców prowadzoną przez izbę rolniczą oraz art. 1 pkt 2 w zakresie art. 46b ust. 5–9, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.”.
W ustawie z dnia 15 września 2017 r. o Narodowym Instytucie Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego (Dz. U. poz. 1909) w art. 46 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Maksymalny limit wydatków budżetu państwa będący skutkiem finansowania ustawy na lata 2017–2026 wyniesie 65 660 000 zł, z tym że w roku:
1) 2017 – 1 580 000 zł;
2) 2018 – 33 600 000 zł;
3) 2019 – 3 700 000 zł;
4) 2020 – 3 820 000 zł;
5) 2021 – 3 850 000 zł;
6) 2022 – 3 760 000 zł;
7) 2023 – 3 780 000 zł;
8) 2024 – 3 800 000 zł;
9) 2025 – 3 930 000 zł; 10.01.2019
10) 2026 – 3 840 000 zł.”.
Art. 38a. W ustawie z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1532) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 11 otrzymuje brzmienie: „Art. 11. 1. W roku 2019 środki finansowe na finansowanie zadań, o których mowa w art. 97 ust. 3 pkt 2a, 3 i 3b ustawy zmienianej w art. 1, wynoszą 320 232 tys. zł. 2. Minister właściwy do spraw zdrowia, w terminie do dnia 31 grudnia 2018 r., może przekazać środki w wysokości, o której mowa w ust. 1, do Narodowego Funduszu Zdrowia w formie dotacji celowej. 3. Kwotę dotacji, o której mowa w ust. 2, Narodowy Fundusz Zdrowia wykorzysta do dnia 31 grudnia 2019 r. 4. Odsetki od lokat przekazanych środków stanowią przychód Narodowego Funduszu Zdrowia.”;
2) w art. 12:
a) po pkt 1 dodaje się pkt 1a w brzmieniu: „1a) art. 11, który wchodzi w życie z dniem 24 grudnia 2018 r.;”,
b) pkt 2 otrzymuje brzmienie: „2) art. 1 pkt 1, pkt 3 lit. a i b w zakresie art. 97 ust. 8a zdanie drugie i pkt 4 w zakresie art. 116 ust. 1 pkt 5, które wchodzą w życie z dniem 1 stycznia 2019 r.;”.
Art. 38b. W ustawie z dnia 23 października 2018 r. o Funduszu Dróg Samorządowych (Dz. U. poz. 2161) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 50 dodaje się ust. 3 w brzmieniu: „3. Środki Funduszu Dróg Samorządowych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3, przekazane w 2018 r. mogą być wykorzystane do dnia 31 grudnia 2019 r.”;
2) w art. 51 ust. 1 otrzymuje brzmienie: „1. Maksymalny limit wydatków z budżetu państwa przeznaczonych na dofinansowanie Funduszu Dróg Samorządowych wynosi w roku:
1) 2018 – 1,1 mld zł;
2) 2019 – 0,5 mld zł;
3) 2020 – 1,6 mld zł; 10.01.2019
4) 2021 – 1,6 mld zł;
5) 2022 – 1,6 mld zł;
6) 2023 – 1,6 mld zł;
7) 2024 – 1,6 mld zł;
8) 2025 – 1,6 mld zł;
9) 2026 – 1,6 mld zł;
10) 2027 – 1,6 mld zł.”.
Art. 38c. Środki, o których mowa w art. 29b–29d i art. 29f oraz art. 50 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 38b, stanowią wydatki budżetu państwa, które nie wygasają z upływem roku budżetowego. Przepisy art. 41 ust. 1 i 7 i art. 181 ust. 5 i 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz przepisy wydane na podstawie art. 41 ust. 2–6 i art. 198 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stosuje się odpowiednio.
Art. 38d. 1. W celu realizacji zadań, o których mowa w art. 29b–29d, oraz na wpłatę do Funduszu Reprywatyzacji, na wpłatę do Funduszu Emerytur Pomostowych, na wpłatę do Funduszu Rezerwy Demograficznej, na wpłatę na fundusz zapasowy Narodowego Funduszu Zdrowia i na udzielenie dotacji, o której mowa w art. 11 ust. 2 ustawy zmienianej w art. 38a, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, i art. 50 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 38b minister właściwy do spraw finansów publicznych może utworzyć w roku 2018 rezerwę celową z kwoty wydatków zablokowanych na podstawie art. 177 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, do wysokości 10 985 732 tys. zł. 2. W przypadku utworzenia rezerwy celowej, o której mowa w ust. 1:
1) nie stosuje się trybu określonego w art. 177 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;
2) nie stosuje się art. 177 ust. 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych;
3) podziału tej rezerwy dokonuje minister właściwy do spraw finansów publicznych na wniosek właściwego ministra, nie później niż do dnia 28 grudnia 2018 r.