1. Wielkość wynagrodzeń w podmiotach, o których mowa w art. 7 ust. 1, finansowanych w ramach programów realizowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w roku 2018 może przekroczyć wielkość wynagrodzeń finansowanych z udziałem tych środków, zaplanowanych w ustawie budżetowej na rok 2017 z dnia 16 grudnia 2016 r. albo wynikających z planów finansowych na rok 2017, w przypadku gdy plany te nie są ujmowane w ustawie budżetowej, w części finansowanej lub refundowanej z tych środków, zaś w części współfinansowania krajowego jedynie wówczas, gdy te zwiększane wynagrodzenia są finansowane w wysokości co najmniej 70%, a w przypadku Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020 – co najmniej 63%, ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Przepis art. 7 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 2. Wielkość wynagrodzeń w podmiotach, o których mowa w art. 7 ust. 3, finansowanych w ramach programów realizowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach pub- licznych, lub finansowanych z przychodów, których źródłem jest odpłatne wykonywanie zadań związanych z realizacją przez organ założycielski projektu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, w roku 2018 może przekroczyć wielkość wynagrodzeń ustalonych w planach finansowych ujętych w projekcie ustawy budżetowej na rok 2018 przedłożonym Sejmowi albo wynikających z planów finansowych na rok 2018, w przypadku gdy plany te nie są ujmowane w ustawie budżetowej, w części finansowanej lub refundowanej z tych środków, zaś w części współfinansowania krajowego jedynie wówczas, gdy te zwiększane wynagrodzenia lub projekt realizowany przez organ założycielski są finansowane w wysokości co 10.01.2019 najmniej 70%, a w przypadku Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014– 2020 – co najmniej 63%, ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Przepis art. 7 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 3. Wielkość wynagrodzeń w agencji płatniczej dla Wspólnej Polityki Rolnej w roku 2018 może przekroczyć wielkość wynagrodzeń, o której mowa w art. 7 ust. 3, jeżeli wynika to z konieczności zapewnienia obsługi informatyczno-administracyjnej nowych zadań w zakresie Wspólnej Polityki Rolnej. 4. Zwiększenie wynagrodzeń, o którym mowa w ust. 1 i 2, wynikające z nowych zobowiązań zaciągniętych w roku 2018, nie może powodować skutków finansowych na lata następne. 5. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, wyrazić zgodę na zwiększenie wielkości wynagrodzeń niezależnie od ograniczeń, o których mowa w ust. 1–4, uwzględniając stan finansów publicznych państwa, konieczność zapewnienia prawidłowej realizacji zadań publicznych oraz źródło finansowania zwiększenia wielkości wynagrodzeń.