Ustawa z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej

Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) Komisji – należy przez to rozumieć Komisję Europejską;
1a) TFUE – należy przez to rozumieć Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej;
2) rozporządzeniu Rady – należy przez to rozumieć rozporządzenie Rady (UE) nr 2015/1589 z dnia 13 lipca 2015 r. ustanawiające szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE L 248 z 24.09.2015, str. 9);
3) pomocy udzielanej w ramach wyłączeń grupowych – należy przez to rozumieć pomoc publiczną, której nie dotyczy obowiązek notyfikacji, zgodnie z rozporzą- dzeniami Komisji wydanymi na podstawie art. 1 rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/1588 z dnia 13 lipca 2015 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do niektórych kategorii horyzontalnej pomocy państwa (Dz. Urz. UE L 248 z 24.09.2015, str. 1, z późn. zm.2));
4) (uchylony)
4a) (uchylony)
5) pomocy indywidualnej – należy przez to rozumieć pomoc, o której mowa w art. 1 lit. e rozporządzenia Rady;
6) pomocy indywidualnej na restrukturyzację – należy przez to rozumieć pomoc indywidualną przewidzianą w planie restrukturyzacyjnym określającym działania mające na celu przywrócenie przedsiębiorcy długookresowej zdolności do konkurowania na rynku, w szczególności sposób finansowania tych działań, w tym również przez udzielanie pomocy publicznej;
7) programie pomocowym – należy przez to rozumieć akt normatywny spełniający przesłanki, o których mowa w art. 1 lit. d rozporządzenia Rady;
8) pomocy niezgodnej z prawem – należy przez to rozumieć pomoc, o której mowa w art. 1 lit. f rozporządzenia Rady;
9) pomocy wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem – należy przez to rozumieć pomoc, o której mowa w art. 1 lit. g rozporządzenia Rady;
10) pomocy de minimis – należy przez to rozumieć, inną niż pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, pomoc spełniającą przesłanki określone we właściwych przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących pomocy de minimis innej niż pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie;
10a) pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie – należy przez to rozumieć pomoc spełniającą przesłanki określone w przepisach prawa Unii Europejskiej
2) Zmiana wymienionego rozporządzenia została ogłoszona w Dz. Urz. UE L 311 z 07.12.2018, str. 8. dotyczących odpowiednio pomocy de minimis w rolnictwie lub pomocy de mini- mis w rybołówstwie;
10b) rolnictwie – należy przez to rozumieć działalność związaną z produkcją, przetwarzaniem i obrotem produktami rolnymi, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej dotyczących pomocy państwa dla małych i średnich przed- siębiorstw prowadzących działalność związaną z produkcją, przetwarzaniem i obrotem produktami rolnymi;
10c) rybołówstwie – należy przez to rozumieć działalność związaną z produkcją, przetwarzaniem i obrotem produktami rybołówstwa, o których mowa w przepisach prawa Unii Europejskiej dotyczących wspólnej organizacji rynków produktów rybołówstwa i akwakultury;
11) dniu udzielenia pomocy – należy przez to rozumieć dzień, w którym podmiot ubiegający się o pomoc publiczną nabył prawo do otrzymania tej pomocy, a w przypadku gdy udzielenie pomocy w formie ulgi podatkowej następuje na podstawie aktu normatywnego, bez wymogu wydania decyzji:
a) dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia deklaracji albo innego dokumentu określającego wartość pomocy, z zastrzeżeniem lit. b,
b) dzień, w którym zgodnie z odrębnymi przepisami upływa termin złożenia zeznania rocznego – w przypadku udzielenia pomocy w formie ulgi w podatku dochodowym,
c) dzień faktycznego przysporzenia korzyści finansowych – w przypadku braku obowiązku złożenia deklaracji albo innego dokumentu określającego wartość pomocy
– chyba że przepisy odrębne stanowią inaczej;
12) podmiocie udzielającym pomocy – należy przez to rozumieć organ administracji publicznej lub inny podmiot, który jest uprawniony do udzielania pomocy publicznej, w tym przedsiębiorcę publicznego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 22 września 2006 r. o przejrzystości stosunków finansowych pomiędzy organami publicznymi a przedsiębiorcami publicznymi oraz o przejrzystości finansowej niektórych przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 2205);
13) wielkości pomocy – należy przez to rozumieć wartość pomocy publicznej wyrażoną w kwocie pieniężnej lub intensywność pomocy publicznej wyrażoną jako stosunek wartości pomocy publicznej do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną;
14) (uchylony)
15) notyfikacji – należy przez to rozumieć przekazanie Komisji, zgodnie z art. 108 TFUE, projektu programu pomocowego, projektu pomocy indywidualnej lub projektu pomocy indywidualnej na restrukturyzację, wraz z informacjami niezbędnymi dla oceny zgodności pomocy publicznej z rynkiem wewnętrznym;
16) beneficjencie pomocy – należy przez to rozumieć podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w tym podmiot prowadzący działalność w zakresie rolnictwa lub rybołówstwa, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną;
17) działalności gospodarczej – należy przez to rozumieć działalność gospodarczą, do której mają zastosowanie reguły konkurencji określone w przepisach części trzeciej tytułu VII rozdziału 1 TFUE;
18) aplikacji SHRIMP – należy przez to rozumieć aplikację informatyczną, pod nazwą System Harmonogramowania, Rejestracji i Monitorowania Pomocy Pu- blicznej, służącą do monitorowania pomocy publicznej innej niż pomoc publiczna w rolnictwie lub rybołówstwie;
19) aplikacji SRPP – należy przez to rozumieć aplikację informatyczną, pod nazwą System Rejestracji Pomocy Publicznej, służącą do monitorowania pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie.

1. (uchylony)
2. (uchylony)
3. Podmioty udzielające pomocy wydają beneficjentowi pomocy zaświadczenie
stwierdzające, że udzielona pomoc publiczna jest pomocą de minimis albo pomocą de
minimis w rolnictwie lub rybołówstwie.
3a. W przypadku gdy wartość faktycznie udzielonej pomocy de minimis jest inna
niż wartość pomocy wskazana w wydanym zaświadczeniu, o którym mowa w ust. 3,
podmiot udzielający pomocy, w terminie 14 dni od dnia stwierdzenia tego faktu,
wydaje nowe zaświadczenie, o którym mowa w ust. 3, w którym wskazuje właściwą
wartość pomocy oraz stwierdza utratę ważności poprzedniego zaświadczenia.
3b. Przepis ust. 3a stosuje się odpowiednio w przypadku pomocy de minimis
w rolnictwie lub rybołówstwie.
3ba. W przypadku gdy z deklaracji, zeznania rocznego lub innego dokumentu nie
wynika wartość pomocy, beneficjent pomocy de minimis przewidzianej w akcie
normatywnym, o którym mowa w art. 6 ust. 2, informuje podmiot udzielający pomocy
o skorzystaniu z tej pomocy w terminie 7 dni od dnia udzielenia pomocy.
3c. Zaświadczenia, o których mowa w ust. 3, są wydawane z urzędu.
4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, formę i treść zaświadczeń,
o których mowa w ust. 3, oraz terminy lub sposób ich wydawania, biorąc pod uwagę
konieczność zapewnienia przejrzystości informacji o pomocy de minimis i pomocy de
minimis w rolnictwie lub rybołówstwie udzielanej poszczególnym beneficjentom
pomocy oraz monitorowania krajowego limitu skumulowanej kwoty pomocy de
minimis w rolnictwie lub rybołówstwie.

1. Projekt programu pomocowego, projekt pomocy indywidualnej lub projekt pomocy indywidualnej na restrukturyzację podlega notyfikacji. 2. Projekt pomocy udzielanej w ramach wyłączeń grupowych podlega notyfikacji, jeżeli o jej dokonanie wystąpi podmiot opracowujący program pomocowy lub podmiot udzielający pomocy. 3. Projekt programu pomocowego przewidujący udzielanie pomocy de minimis podlega wyłącznie zgłoszeniu Prezesowi Urzędu, który w terminie 14 dni może przedstawić zastrzeżenia dotyczące przejrzystości zasad udzielania pomocy. 3a. Projekt programu pomocowego przewidujący udzielanie pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie podlega wyłącznie zgłoszeniu ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, który w terminie 14 dni może przedstawić zastrzeżenia dotyczące przejrzystości zasad udzielania pomocy. 3b. Przepisu ust. 3a nie stosuje się w przypadku projektu programu pomocowego przewidującego udzielanie pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie opra- cowywanego przez ministra właściwego do spraw rolnictwa. 4. Jeżeli projekt pomocy indywidualnej na restrukturyzację został zatwierdzony przez Komisję zgodnie z art. 108 TFUE, to pomoc publiczna, która będzie udzielana zgodnie z planem restrukturyzacyjnym, nie podlega notyfikacji, chyba że decyzja Komisji stanowi inaczej.

1. Pomoc regionalna, o której mowa w art. 107 ust. 3 lit. a i c TFUE, może być udzielana w zakresie wynikającym z mapy pomocy regionalnej.
3) Zmiany wymienionego rozporządzenia zostały ogłoszone w Dz. Urz. UE L 302 z 01.11.2006, str. 10, Dz. Urz. UE L 407 z 30.12.2006, str. 1, Dz. Urz. UE L 82 z 25.03.2008, str. 1, Dz. Urz. UE L 313 z 22.11.2008, str. 1, Dz. Urz. UE L 81 z 27.03.2009, str. 15, Dz. Urz. UE L 308 z 24.11.2009, str. 5, Dz. Urz. UE L 109 z 12.04.2014, str. 14, Dz. Urz. UE L 325 z 10.12.2015, str. 1, Dz. Urz. UE L 51 z 26.02.2016, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 327 z 02.12.2016, str. 19. 2. Rada Ministrów ustala, w drodze rozporządzenia, mapę pomocy regionalnej, określając:
1) obszary kraju, na których dopuszczalne jest udzielanie pomocy publicznej oraz maksymalne wielkości pomocy dla tych obszarów, przy uwzględnieniu w szczególności poziomu produktu krajowego brutto na jednego mieszkańca na danym obszarze, a także
2) rodzaje działalności gospodarczej, dla których udzielanie pomocy nie jest dozwolone oraz rodzaje działalności gospodarczej, dla których maksymalne wielkości pomocy są inne niż maksymalne wielkości pomocy dla obszarów kraju, wraz ze wskazaniem tych wielkości, biorąc pod uwagę, że udzielenie pomocy regionalnej dla niektórych rodzajów działalności gospodarczej wpływa szczególnie negatywnie na warunki konkurencji na rynku wewnętrznym. 3. Projekt rozporządzenia, o którym mowa w ust. 2, podlega notyfikacji.

1. Wartość pomocy publicznej jest wyrażana w kwocie pieniężnej, po przeliczeniu jej w sposób pozwalający na ustalenie kwoty, jaką otrzymałby beneficjent pomocy, gdyby została ona udzielona w formie dotacji. 2. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe sposoby obliczania wartości pomocy publicznej udzielanej w różnych formach, biorąc pod uwagę w szczególności konieczność zapewnienia porównywalności wartości pomocy udzielanej w różnych formach. 3. Równowartość pomocy w euro ustala się według kursu średniego walut obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu udzielenia pomocy.

Art. 11a. 1. W celu realizacji zadań i obowiązków związanych z postępowaniami w sprawach dotyczących pomocy publicznej administratorem danych jest:
1) Prezes Urzędu – w sprawach dotyczących pomocy publicznej innej niż pomoc publiczna w rolnictwie lub rybołówstwie;
2) minister właściwy do spraw rolnictwa – w sprawach dotyczących pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie;
3) minister właściwy do spraw finansów publicznych – w sprawach dotyczących pomocy publicznej innej niż pomoc publiczna w rolnictwie lub rybołówstwie udzielonej przez naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb administracji skarbowej;
4) podmiot udzielający pomocy w postępowaniach związanych z udzielaniem pomocy publicznej. 2. Dane beneficjentów pomocy lub podmiotów udzielających pomocy obejmujące numer identyfikacji podatkowej, nazwę, podstawę prawną udzielenia pomocy, dzień udzielenia pomocy, wielkość przedsiębiorcy, informacje o siedzibie, miejscu zamieszkania i rodzaju prowadzonej działalności, wartość pomocy, formę oraz przeznaczenie pomocy, udostępnia się na stronie internetowej Prezesa Urzędu lub ministra właściwego do spraw rolnictwa. Rozdział 2 Postępowanie notyfikacyjne

1. Projekty programów pomocowych, w tym przewidujących udzielanie pomocy w ramach wyłączeń grupowych, oraz pomocy indywidualnej, a także pomocy indywidualnej na restrukturyzację, wymagają uzyskania opinii Prezesa Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa. 2. Projekt pomocy indywidualnej udzielanej w ramach wyłączeń grupowych nie wymaga uzyskania opinii, o której mowa w ust. 1, chyba że podmiot udzielający pomocy wystąpi o jego notyfikację. Do notyfikacji przepis art. 18 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 3. Przepisu ust. 1 nie stosuje się w przypadku projektów programów pomocowych przewidujących udzielanie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie opracowywanych przez ministra właściwego do spraw rolnictwa. 4. Opinia, o której mowa w ust. 1, zawiera w szczególności:
1) stanowisko, czy projekt przewiduje udzielanie pomocy publicznej;
2) stanowisko w sprawie zgodności pomocy publicznej z rynkiem wewnętrznym;
3) propozycje zmian przedstawione w celu zapewnienia zgodności postanowień projektu z rynkiem wewnętrznym;
4) stanowisko w sprawie obowiązku notyfikacji projektu. 5. Do opinii, o której mowa w ust. 1, nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz.
1691).

1. Z wnioskiem o wydanie opinii, o której mowa w art. 12 ust. 1,
występuje w przypadku projektu:
1) programu pomocowego – organ administracji publicznej opracowujący projekt
tego programu;
2) pomocy indywidualnej – podmiot udzielający tej pomocy;
3) pomocy indywidualnej na restrukturyzację – podmiot ubiegający się o tę pomoc.
2. Do wniosku o wydanie opinii dołącza się projekt programu pomocowego lub
projekt aktu, na podstawie którego ma być udzielana pomoc indywidualna, w szczególności projekt decyzji lub umowy, oraz informacje niezbędne do wydania opinii, dotyczące w szczególności adresatów zamierzonej pomocy, jej przeznaczenia,
formy, wielkości i czasu trwania.
3. W przypadku projektu pomocy indywidualnej na restrukturyzację do wniosku
o wydanie opinii dołącza się informacje, o których mowa w ust. 2, plan
restrukturyzacyjny oraz opinie podmiotu lub podmiotów udzielających pomocy
o możliwości jej udzielenia na zasadach określonych w tym planie.
3a. Podmioty udzielające pomocy są zobowiązane do wydania opinii w sprawie
możliwości udzielenia pomocy, o której mowa w ust. 3.
3b. Wnioski o wydanie opinii, o której mowa w art. 12 ust. 1, wraz
z załączonymi do nich projektami, informacjami lub planem restrukturyzacyjnym,
przekazuje się w formie papierowej i elektronicznej.
4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres
informacji, o których mowa w ust. 2, oraz elementy, jakie powinien zawierać plan
restrukturyzacyjny, uwzględniając wymagania określone prawem Unii Europejskiej
w zakresie notyfikacji.

1. W przypadku projektu pomocy indywidualnej lub projektu pomocy
indywidualnej na restrukturyzację Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej
w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, niezwłocznie
przekazuje opinię, o której mowa w art. 12 ust. 1, podmiotowi występującemu
z wnioskiem o wydanie opinii oraz podmiotom udzielającym pomocy.
2. W terminie 14 dni od dnia otrzymania opinii o niezgodności z rynkiem
wewnętrznym projektu pomocy indywidualnej lub projektu pomocy indywidualnej na
restrukturyzację, podmiot występujący o wydanie opinii może wystąpić do Prezesa
Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa, o dokonanie notyfikacji tego projektu, z zastrzeżeniem ust. 3.
3. W przypadku gdy opinia Prezesa Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej
w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw rolnictwa,
o niezgodności z rynkiem wewnętrznym dotyczy projektu pomocy indywidualnej na
restrukturyzację, podmiot lub podmioty udzielające pomocy mogą zmienić opinię,
o której mowa w art. 13 ust. 3, zawiadamiając o tym Prezesa Urzędu, a w zakresie
pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministra właściwego do spraw
rolnictwa, oraz podmiot występujący o wydanie opinii w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania.
4. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub
rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, nie dokonuje notyfikacji projektu:
1) pomocy indywidualnej oraz pomocy indywidualnej na restrukturyzację –
w przypadku bezskutecznego upływu terminu, o którym mowa w ust. 2;
2) pomocy indywidualnej na restrukturyzację – w przypadku gdy:
a) podmiot ubiegający się o pomoc nie przedłoży opinii o możliwości
udzielenia pomocy, o której mowa w art. 13 ust. 3, w odniesieniu do
każdego przypadku pomocy,
b) podmiot udzielający pomocy w zmienionej opinii, o której mowa w ust. 3,
stwierdzi niemożność udzielenia pomocy.

1. W zakresie postępowania przed Komisją, o którym mowa w rozporządzeniu Rady, zwanego dalej „postępowaniem przed Komisją”, organem właściwym jest Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybo- łówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa. 2. W związku z postępowaniem przed Komisją organy administracji publicznej, które opracowały projekty programów pomocowych, podmioty udzielające pomocy, które opracowały projekty pomocy indywidualnej, podmioty ubiegające się o udzielenie pomocy, beneficjenci pomocy lub inne właściwe podmioty przedstawiają Prezesowi Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, w wyznaczonym terminie, informacje niezbędne do opracowania odpowiedzi na zapytania Komisji, wyjaśnień, uwag lub stanowisk. 2a. W zakresie niezbędnym do udzielenia odpowiedzi na zapytania Komisji, Prezes Urzędu może zażądać przekazania przez bank – w wyznaczonym terminie – informacji stanowiących tajemnicę bankową. 3. Prezes Urzędu konsultuje z podmiotami, o których mowa w ust. 2 i 2a, treść odpowiedzi, wyjaśnień, uwag lub stanowisk – opracowanych przez niego na podstawie przekazanych informacji – i niezwłocznie przekazuje je Komisji. 4. Przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio w przypadku odpowiedzi, wyjaśnień, uwag lub stanowisk dotyczących pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie, których treść minister właściwy do spraw rolnictwa konsultuje z podmiotami, o których mowa w ust. 2.

1. Przed podjęciem przez Komisję decyzji, o której mowa w art. 4 i art. 9 rozporządzenia Rady, notyfikacja może być wycofana w przypadku projektu:
1) programu pomocowego – na wniosek organu administracji publicznej opracowującego ten projekt;
2) pomocy indywidualnej – na wniosek podmiotu udzielającego pomocy;
3) pomocy indywidualnej na restrukturyzację – na wniosek podmiotu ubiegającego się o pomoc lub podmiotu udzielającego pomocy. 2. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie
– minister właściwy do spraw rolnictwa, niezwłocznie informuje Komisję o wycofaniu notyfikacji. Rozdział 4 Zwrot pomocy przyznanej niezgodnie z zasadami rynku wewnętrznego oraz pomocy wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem

Art. 24a. 1. W przypadku stwierdzenia przez Sąd lub Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nieważności decyzji Komisji, o której mowa w art. 4 ust. 2 lub 3 lub art. 9 ust. 2, 3 lub 4 rozporządzenia Rady, podmiot udzielający pomocy wstrzymuje wypłatę pomocy publicznej, stanowiącej przedmiot decyzji Komisji, od dnia wydania orzeczenia Sądu lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdzającego nieważność tej decyzji do dnia wydania przez Komisję decyzji, o której mowa w ust. 7, albo do dnia wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 9. 2. Jeżeli pomoc publiczna, której dotyczyła decyzja Komisji stanowiąca przedmiot orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, była udzielona na podstawie decyzji administracyjnej lub umowy, beneficjent pomocy oraz podmiot udzielający tej pomocy wykonują swoje prawa i obowiązki wynikające z tej decyzji lub umowy, z wyłączeniem wypłaty pomocy publicznej. 3. W terminie 30 dni od dnia wydania orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, beneficjent pomocy może złożyć, w formie pisemnej, elektronicznej lub dokumentowej, podmiotowi udzielającemu pomocy oświadczenie o czasowej rezygnacji z wykonywania praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej lub umowy, o których mowa w ust. 2, wskazując okres tej rezygnacji, zwany dalej „okresem rezygnacji”. Okres rezygnacji może być zmieniony oświadczeniem beneficjenta pomocy. Podmiot udzielający pomocy niezwłocznie potwierdza beneficjentowi pomocy, w formie pisemnej, elektronicznej lub dokumentowej, otrzymanie oświadczenia, o którym mowa w zdaniu pierwszym. 4. W okresie rezygnacji rozpoczynającym się od dnia następującego po dniu złożenia oświadczenia o rezygnacji, o którym mowa w ust. 3, i upływającym najpóźniej w dniu następującym po dniu wydania przez Komisję decyzji, o której mowa w ust. 7, albo w dniu następującym po dniu wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 9, prawa i obowiązki wynikające z decyzji administracyjnej lub umowy ulegają zawieszeniu. Obowiązki związane z uiszczeniem kar z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania tych praw i obowiązków w okresie rezygnacji ustają. 5. Od dnia wydania orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, do dnia wydania przez Komisję decyzji, o której mowa w ust. 7, albo do dnia następującego po dniu wystąpienia okoliczności, o których mowa w ust. 9, podmiot udzielający pomocy przekazuje środki, które wypłacałby beneficjentowi pomocy, gdyby orzeczenie, o którym mowa w ust. 1, nie zostało wydane, na założony przez siebie i prowadzony odrębnie dla każdego beneficjenta pomocy wyodrębniony rachunek bankowy. 6. Prawo do dysponowania środkami zgromadzonymi na rachunku, o którym mowa w ust. 5, ma jedynie podmiot udzielający pomocy, przy czym środki te służą wyłącznie zabezpieczeniu lub realizacji obowiązków podmiotu udzielającego pomocy określonych w ust. 7 lub 9. 7. W przypadku gdy w odniesieniu do pomocy publicznej, której dotyczyła decyzja Komisji stanowiąca przedmiot orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, Komisja wyda w tej samej sprawie nową decyzję, o której mowa w art. 4 ust. 2 lub 3 lub art. 9 ust. 2, 3 lub 4 rozporządzenia Rady, podmiot udzielający pomocy, w terminie 15 dni od dnia wydania tej nowej decyzji Komisji, wypłaca beneficjentowi pomocy środki zgromadzone na rachunku, o którym mowa w ust. 5, o ile jest to zgodne z treścią nowej decyzji Komisji. 8. Za okres rezygnacji wypłata pomocy publicznej nie przysługuje. 9. W przypadku wycofania zgłoszenia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady, albo gdy w odniesieniu do pomocy publicznej, której dotyczyła decyzja Komisji stanowiąca przedmiot orzeczenia, o którym mowa w ust. 1, Komisja wyda w tej samej sprawie nową decyzję, o której mowa w art. 9 ust. 5 lub art. 16 ust. 1 rozporządzenia Rady, albo gdy po wypłacie pomocy, o której mowa w ust. 7, w związku z okresem rezygnacji, na rachunku, o którym mowa w ust. 5, pozostaną środki, podmiot udzielający pomocy przekazuje środki zgromadzone na tym rachunku do budżetu państwa, chyba że odrębne przepisy stanowią inaczej.

1. W przypadku wydania decyzji Komisji o obowiązku zwrotu pomocy, o której mowa w art. 16 rozporządzenia Rady, jeżeli pomoc była udzielona na podstawie:
1) decyzji – organ, który wydał decyzję, może ją uchylić albo zmienić również bez zgody stron lub nakazać zwrot udzielonej pomocy; przepisu art. 253a § 3 i art. 256 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.4)) nie stosuje się;
2) umowy – podmiot udzielający pomocy może wystąpić do sądu o rozwiązanie umowy, na podstawie której udzielono pomocy lub o nakazanie zwrotu udzielonej pomocy. 2. Przepis ust. 1 stosuje się również w przypadku wydania decyzji Komisji o obowiązku zwrotu pomocy w przypadkach, o których mowa w art. 11 i art. 20 rozporządzenia Rady. 3. W postępowaniu cywilnym, postępowaniu administracyjnym i postępowaniu przed sądami administracyjnymi Prezesowi Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa, przysługują uprawnienia prokuratora określone w odrębnych przepisach.
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 497, 621, 622, 769, 820, 1203, 1235, 1414, 1417, 1669, 1804 i 1863 oraz z 2026 r. poz. 252 i 347.

1. Monitorowanie pomocy publicznej obejmuje gromadzenie, przetwarzanie i przekazywanie informacji o udzielanej pomocy publicznej, w szczególności o jej rodzajach, formach i wielkości, oraz przestrzeganie krajowego limitu skumulowanej kwoty pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. 2. Organem monitorującym pomoc publiczną jest Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa. 3. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, przekazuje Komisji sprawozdanie roczne z pomocy publicznej, o którym mowa w art. 6 rozporządzenia Komisji (WE) nr 794/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania rozporządzenia Rady (UE) nr 2015/1589 ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania art. 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

Art. 31a. (uchylony)

Art. 31b. Prezes Urzędu, a w zakresie pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie – minister właściwy do spraw rolnictwa, ogłasza niezwłocznie w Biuletynie Informacji Publicznej na swojej stronie podmiotowej:
1) informacje o podjęciu przez Komisję decyzji, o których mowa w art. 4 i art. 9 rozporządzenia Rady;
2) informacje o wydaniu decyzji Komisji, o której mowa w art. 16 rozporządzenia Rady, oraz decyzji wydanej w przypadkach, o których mowa w art. 11 i art. 20 rozporządzenia Rady, jak również informację o dokonaniu zwrotu pomocy publicznej przez beneficjenta pomocy;
3) w odniesieniu do postępowań, w których uczestnikiem postępowania jest Rzeczpospolita Polska, informacje o:
a) wniesieniu odwołania od decyzji Komisji w sprawach dotyczących pomocy publicznej,
b) wniesieniu do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej sprawy z zakresu pomocy publicznej,
c) wydaniu orzeczenia w sprawach dotyczących pomocy publicznej przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

1. Podmioty udzielające pomocy są zobowiązane do sporządzania i przedstawiania Prezesowi Urzędu sprawozdań o udzielonej pomocy publicznej innej niż pomoc publiczna w rolnictwie lub rybołówstwie albo informacji o nieudzieleniu takiej pomocy w danym okresie sprawozdawczym. Sprawozdania zawierają w szcze- gólności informacje o beneficjentach pomocy oraz o rodzajach, formach, wielkości i przeznaczeniu udzielonej pomocy. 2. W przypadku gdy pomoc publiczna jest przewidziana w akcie normatywnym, o którym mowa w art. 6 ust. 2, do sporządzania i przedstawiania:
1) sprawozdań, o których mowa w ust. 1, są zobowiązane podmioty, które otrzymały od beneficjentów pomocy deklaracje lub inne dokumenty określające kwoty pomniejszenia świadczeń na podstawie tego aktu normatywnego;
2) informacji, o których mowa w ust. 1, są zobowiązane podmioty, które nie otrzymały deklaracji lub innych dokumentów, z których wynika, że nastąpiło pomniejszenie świadczeń na podstawie tego aktu normatywnego. 3. (uchylony) 4. (uchylony) 5. (uchylony) 6. (uchylony) 7. (uchylony) 8. (uchylony) 9. (uchylony) 10. Sprawozdania i informacje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się przez teletransmisję danych w postaci elektronicznej z wykorzystaniem formularzy zamieszczonych w aplikacji SHRIMP udostępnionej w sieci teleinformatycznej przez Prezesa Urzędu, a w przypadku organów Krajowej Administracji Skarbowej, o których mowa w ustawie z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w wydzielonej sieci resortu finansów. 11. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób udzielania dostępu do aplikacji SHRIMP, mając na uwadze zapewnienie skuteczności monitorowania pomocy publicznej. 12. (uchylony)

Art. 32a. 1. Podmioty udzielające pomocy są zobowiązane do sporządzania i przedstawiania ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa sprawozdań o udzielonej pomocy publicznej w rolnictwie lub rybołówstwie albo informacji o nieudzieleniu takiej pomocy w danym okresie sprawozdawczym. Sprawozdania zawierają w szczególności informacje o beneficjentach pomocy oraz o rodzajach, formach, wielkości i przeznaczeniu udzielonej pomocy. 2. Do przekazywania ministrowi właściwemu do spraw rolnictwa sprawozdań i informacji, o których mowa w ust. 1, przepis art. 32 ust. 2 stosuje się odpowiednio. 3. Sprawozdania i informacje, o których mowa w ust. 1, przekazuje się przez teletransmisję danych w postaci elektronicznej z wykorzystaniem formularzy zamieszczonych w aplikacji SRPP udostępnionej w sieci teleinformatycznej przez ministra właściwego do spraw rolnictwa. 4. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób udzielania dostępu do aplikacji SRPP, mając na uwadze zapewnienie skuteczności monitorowania pomocy publicznej w rolnictwie i rybołówstwie. 5. (uchylony)

1. Organy właściwe do poboru należności są zobowiązane do przekazywania ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych sprawozdań o zaległościach przedsiębiorców we wpłatach świadczeń należnych na rzecz sektora finansów publicznych, w zakresie swojej właściwości. 2. Sprawozdania, o których mowa w ust. 1, przekazuje się przez teletransmisję danych w formie elektronicznej, na formularzach zamieszczonych w powszechnie dostępnej sieci teleinformatycznej przez Prezesa Urzędu. 3. (uchylony) 4. Jednostki samorządu terytorialnego przekazują sprawozdania, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem regionalnych izb obrachunkowych. 5. Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przekazuje sprawozdania, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw klimatu, a wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej – za pośrednictwem marszałków województw. 6. Wojewodowie przekazują sprawozdania, o których mowa w ust. 1, bezpośrednio ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych. 7. Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości przekazuje sprawozdania, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego. 8. Ochotnicze Hufce Pracy przekazują sprawozdania, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem ministra właściwego do spraw pracy. 9. Podmioty niewymienione w ust. 4–8 przekazują sprawozdania, o których mowa w ust. 1, za pośrednictwem organów je nadzorujących, a w przypadku braku takich organów – bezpośrednio ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych.

1. Podmiot ubiegający się o pomoc de minimis jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy:
1) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis oraz pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, jakie otrzymał w okresie 3 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o udzielenie pomocy, albo oświadczenia o wielkości tej pomocy otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie;
2) informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis. 2. Podmiot ubiegający się o:
1) pomoc de minimis w rolnictwie jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy, wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie oraz pomocy de minimis, jakie otrzymał w okresie 3 lat poprzedzających dzień złożenia wniosku o udzielenie pomocy, albo oświadczenia o wielkości tej pomocy otrzymanej w tym okresie, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w tym okresie;
2) pomoc de minimis w rybołówstwie jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy, wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie oraz pomocy de minimis, jakie otrzymał w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w okresie 2 poprzedzających go lat podatkowych, albo oświadczenia o wielkości tej pomocy otrzymanej w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w okresie 2 poprzedzających go lat podatkowych, albo oświadczenia o nieotrzymaniu takiej pomocy w roku, w którym ubiega się o pomoc, oraz w okresie 2 poprzedzających go lat podatkowych;
3) pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o udzielenie pomocy, informacji niezbędnych do udzielenia pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, dotyczących w szczególności wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz wielkości i przeznaczenia pomocy publicznej otrzymanej w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, na pokrycie których ma być przeznaczona pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. 2a. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 3, oraz wzór formularza informacji, kierując się koniecznością zapewnienia zupełności i przejrzystości przedstawianych informacji. 3. Prezes Urzędu przedstawia Komisji, na jej wniosek, informacje o pomocy de minimis. 4. Minister właściwy do spraw rolnictwa przedstawia Komisji, na jej wniosek, informacje o pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie. 5. Podmiot ubiegający się o pomoc inną niż pomoc de minimis lub pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie jest zobowiązany do przedstawienia podmiotowi udzielającemu pomocy, wraz z wnioskiem o jej udzielenie, informacji dotyczących wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz informacji o otrzymanej pomocy publicznej, zawierających w szczególności wskazanie dnia i podstawy prawnej jej udzielenia, formy i przeznaczenia, albo oświadczenia o nieotrzymaniu pomocy. 5a. W przypadku pomocy publicznej przewidzianej w akcie normatywnym, o którym mowa w art. 6 ust. 2, zaświadczenia, oświadczenia lub informacje, o których mowa w ust. 1, 2 lub 5, beneficjent pomocy składa każdorazowo z deklaracją, zeznaniem rocznym lub innym dokumentem, z których wynika wartość pomocy. 5b. W przypadku pomocy de minimis przewidzianej w akcie normatywnym, o którym mowa w art. 6 ust. 2, gdy z deklaracji, zeznania rocznego lub innego dokumentu nie wynika wartość pomocy, zaświadczenia, oświadczenia lub informacje, o których mowa w ust. 1 lub 2, składa beneficjent pomocy wraz z informacją, o której mowa w art. 5 ust. 3ba. 6. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, zakres informacji oraz oświadczenia, o których mowa w ust. 5, oraz wzory formularzy informacji, biorąc pod uwagę przeznaczenie planowanej pomocy oraz konieczność zapewnienia nieprzekroczenia dopuszczalnej wielkości pomocy udzielonej w związku z realizacją danego przedsięwzięcia przez poszczególne podmioty ubiegające się o pomoc oraz uwzględniając wymagania z zakresu sprawozdawczości. 7. Do czasu przekazania przez podmiot ubiegający się o pomoc zaświadczeń, oświadczeń lub informacji, o których mowa w ust. 1, 2 i 5, pomoc nie może być udzielona temu podmiotowi. 8. Obowiązku przedstawiania informacji, o których mowa w ust. 1 pkt 2, ust. 2 pkt 3 oraz w ust. 5, nie stosuje się, jeżeli informacje te przekazuje się podmiotowi udzielającemu pomocy na podstawie odrębnych ustaw.

W ustawie z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych
(Dz.U. Nr 123, poz. 600, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 4 w ust. 4 dodaje się pkt 5a w brzmieniu:
„5a) warunki udzielania pomocy publicznej przedsiębiorcom prowadzącym
działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia
zgodności udzielonej pomocy z prawem Unii Europejskiej,”;
2) w art. 5a:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Rada Ministrów, na wniosek ministra właściwego do spraw gospodarki,
uzgodniony z ministrem właściwym do spraw rozwoju regionalnego, w
drodze rozporządzenia, może znieść strefę przed upływem okresu na
jaki została ona ustanowiona, zmienić jej obszar lub połączyć strefy,
biorąc pod uwagę, że łączny obszar wszystkich stref nie może przekroczyć dotychczas ustalonego łącznego obszaru stref, z uwzględnieniem
ust. 5, a także mając na względzie tworzenie jak najlepszych warunków
funkcjonowania stref.”,
b) dodaje się ust. 5 w brzmieniu:
„5. Łączny obszar stref, o którym mowa w ust. 1, może zostać zwiększony
do 8 tys. ha, z tym że zwiększenie może być przeznaczone wyłącznie na realizację nowej inwestycji o wartości co najmniej 40 mln euro lub
tworzącej co najmniej 500 nowych miejsc pracy.”;
3) w art. 12 uchyla się zdanie drugie.

W ustawie z dnia 8 sierpnia 1996 r. o zasadach wykonywania uprawnień przysługujących Skarbowi Państwa (Dz.U. Nr 106, poz. 493, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 2 dodaje się pkt 8a i 8b w brzmieniu:
„8a) udziela pomocy na ratowanie i na restrukturyzację przedsiębiorstw państwowych, spółek z udziałem Skarbu Państwa, spółek, którym oddano
przedsiębiorstwo do odpłatnego korzystania na podstawie art. 51 i 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz.U. z
2002 r. Nr 171, poz. 1397 i Nr 240, poz. 2055, z 2003 r. Nr 60, poz. 535 i
Nr 90, poz. 844 oraz z 2004 r. Nr 6, poz. 39) - spełniających kryteria małego lub średniego przedsiębiorcy w rozumieniu załącznika do rozporządzenia nr 70/2001 z dnia 12 stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i
88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich
przedsiębiorstw (Dz.Urz. WE L 10 z 13.01.2001 r.),
8b) zatwierdza plany restrukturyzacji przedsiębiorstw, o których mowa w pkt
8a, w przypadku gdy plany te przewidują udzielenie pomocy na restrukturyzację przez ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, albo ministra
właściwego do spraw Skarbu Państwa wraz z innymi podmiotami,”;
2) dodaje się art. 2b w brzmieniu:
„Art. 2b. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa określi, w drodze
rozporządzenia, tryb, warunki oraz formy udzielania pomocy, o
której mowa w art. 2 pkt 8a, uwzględniając w szczególności konieczność ukierunkowania pomocy na ratowanie na pomoc udzielaną w celu umożliwienia przedsiębiorcy funkcjonowania przez
czas konieczny na przygotowanie planu restrukturyzacyjnego
przedsiębiorstwa, a pomocy na restrukturyzację - na przywrócenie
długookresowej zdolności do konkurowania na rynku.”.

W ustawie z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji (Dz.U. z 2002
r. Nr 171, poz. 1397, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 35 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) sposób finansowania zbywania akcji oraz wymaganą formę zapłaty za
akcje nabywane od Skarbu Państwa, uwzględniając zapewnienie przejrzystości procedur i należyte zabezpieczenie interesu Skarbu Państwa,
2) warunki, w których zapłata za akcje może być rozłożona na raty,
uwzględniając że zastosowanie stawki oprocentowania korzystniejszej
od oferowanej na rynku stanowi regionalną pomoc publiczną na wspieranie nowych inwestycji.”;
2) w art. 48 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy tryb sprzedaży, o której mowa w ust. 1, uwzględniając zapewnienie przejrzystości i otwartości procedur,
2) warunki, w których zapłata należności za przedsiębiorstwo może być
rozłożona na raty, uwzględniając że zastosowanie stawki oprocentowania korzystniejszej od oferowanej na rynku stanowi regionalną pomoc
publiczną na wspieranie nowych inwestycji.”;
3) w art. 54 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowe warunki spłaty należności za korzystanie z przedsiębiorstwa, uwzględniając że ustalenie warunków korzystniejszych od oferowanych na rynku stanowi regionalną pomoc publiczną na wspieranie
nowych inwestycji,
2) sposób i zakres zmiany warunków, o których mowa w pkt 1, uwzględniając że ich zmiana stanowi pomoc publiczną na restrukturyzację i jest
możliwa w przypadkach, w których przejmujący jest przedsiębiorcą
znajdującym się w trudnej sytuacji ekonomicznej,
3) sposób zabezpieczenia niespłaconej części należności, jeżeli własność
przedsiębiorstwa przeniesiono przed uiszczeniem pełnej należności za przedsiębiorstwo ustalonej w umowie, uwzględniając należyte zabezpieczenie interesu Skarbu Państwa,
4) warunki oprocentowania niespłaconej części należności, w przypadku
wcześniejszego przeniesienia własności przedsiębiorstwa, uwzględniając że ustalenie stawki oprocentowania korzystniejszej od oferowanej
na rynku stanowi regionalną pomoc publiczną na wspieranie nowych inwestycji.”;
4) w art. 56:
a) w ust. 1 pkt 2 otrzymuje brzmienie:
„2) 15% przychodów uzyskanych z prywatyzacji w danym roku budżetowym przeznacza się na pomoc na ratowanie i pomoc na restrukturyzację,”,
b) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
„3. Minister właściwy do spraw Skarbu Państwa podwyższa corocznie kapitał zakładowy Agencji Rozwoju Przemysłu S.A. o kwotę stanowiącą
1/3 przychodów środka specjalnego, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, z
przeznaczeniem tych środków na udzielanie pomocy na ratowanie i na
restrukturyzację przedsiębiorców innych aniżeli przedsiębiorcy mali i
średni w rozumieniu załącznika do rozporządzenia nr 70/2001 z dnia 12
stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w
odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw
(Dz.Urz. WE L 10 z 13.01.2001 r.).”.

W ustawie z dnia 20 marca 2002 r. o finansowym wspieraniu inwestycji (Dz.U. Nr
41, poz. 363 i Nr 141, poz. 1177 oraz z 2003 r. Nr 159, poz. 1537) wprowadza się
następujące zmiany:
1) art. 1 otrzymuje brzmienie:
„Art. 1. 1. Ustawa określa zasady, formy i szczegółowe warunki udzielania
pomocy regionalnej dla przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej:
1) dokonujących nowych inwestycji,
2) tworzących nowe miejsca pracy związane z nowymi inwestycjami.
2. Przepisów ustawy nie stosuje się do udzielania wsparcia finansowego przedsiębiorcom prowadzącym działalność gospodarczą w
sektorze włókien syntetycznych, górnictwa węgla, hutnictwa żelaza i stali, budownictwa okrętowego, rybołówstwa oraz
w zakresie produkcji, przetwórstwa i obrotu towarami rolnymi
wymienionymi w Załączniku nr I do Traktatu ustanawiającego
Wspólnotę Europejską.”;
2) w art. 2 w ust. 1:
a) pkt 1 i 2 otrzymują brzmienie:
„1) ustawie o pomocy publicznej - należy przez to rozumieć ustawę z dnia
30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy
publicznej (Dz.U. Nr 123, poz. 1291),
2) pomocy - należy przez to rozumieć pomoc państwa spełniającą przesłanki, o których mowa w art. 87 ust. 1 Traktatu WE,”,
b) pkt 5 i 6 otrzymują brzmienie:
„5) nowej inwestycji - należy przez to rozumieć inwestycję, związaną z
utworzeniem lub rozbudową przedsiębiorstwa, jak również z rozpoczęciem w przedsiębiorstwie działań obejmujących dokonywanie zasadniczych zmian produkcji bądź procesu produkcyjnego, zmian wyrobu lub
usługi, w tym także zmian w zakresie sposobu świadczenia usług,
6) wielkości pomocy - należy przez to rozumieć wielkość pomocy, o której mowa w art. 2 pkt 13 ustawy o pomocy publicznej,”,
c) uchyla się pkt 7,
d) pkt 8 otrzymuje brzmienie:
„8) utworzeniu nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją - należy przez to rozumieć przyrost netto miejsc pracy w danym przedsiębiorstwie w wyniku dokonania nowej inwestycji w określonym przedziale czasu, nie dłuższym niż 3 lata od dnia zakończenia inwestycji,”,
e) uchyla się pkt 9,
f) pkt 13 otrzymuje brzmienie:
„13) dniu udzielenia wsparcia finansowego - należy przez to rozumieć
dzień udzielenia pomocy, o którym mowa w art. 2 pkt 11 ustawy o
pomocy publicznej,”,
g)dodaje się pkt 16 i 17 w brzmieniu:
„16) dużym projekcie inwestycyjnym - należy przez to rozumieć nową inwestycję, w której wydatki kwalifikujące się do objęcia wsparciem
przekraczają równowartość 50 mln euro, przy czym:
a) koszty nowej inwestycji są wydatkami na środki trwałe, dokonanymi w okresie trzech lat przez jednego lub więcej przedsiębiorców realizujących tę inwestycję oraz
b) środki trwałe są powiązane ze sobą fizycznie lub funkcjonalnie i
służą do realizacji ściśle określonego celu, w szczególności produkcji konkretnego produktu lub różnych produktów, jeżeli są
one wytwarzane przy wykorzystaniu takich samych surowców,
17) dniu zakończenia inwestycji - należy przez to rozumieć dzień, w którym wspierana inwestycja, według harmonogramu realizacji projektu
inwestycyjnego, o którym mowa w art. 12 ust. 3, została zakończona.”;
3) w art. 3:
a) w pkt 1 lit. b otrzymuje brzmienie:
„b) wartość nowej inwestycji jest nie mniejsza niż równowartość kwoty
500 000 euro, w przypadku gdy inwestycja dotyczy rozbudowy lub
modernizacji istniejącego przedsiębiorstwa i wiąże się z utrzymaniem
co najmniej 100 miejsc pracy, przez nie mniej niż 5 lat, lub,”,
b) pkt 3 i 4 otrzymują brzmienie:
„3) działalność gospodarcza związana ze wspartą inwestycją będzie prowadzona przez co najmniej 5 lat od dnia zakończenia inwestycji,
4) w przypadku wsparcia finansowego, które ma być przeznaczone na
tworzenie nowych miejsc pracy - nowo utworzone miejsca pracy będą
utrzymane przez co najmniej 5 lat od dnia zakończenia inwestycji, w
związku z którą zostały utworzone,”;
4) art. 4-6 otrzymują brzmienie:
„Art. 4. 1. Wydatkami kwalifikującymi się do objęcia wsparciem są :
1) cena nabycia gruntów do wysokości 10% całkowitych wydatków projektu inwestycyjnego kwalifikujących się do objęcia wsparciem,
2) cena nabycia albo koszt wytworzenia nowych środków
trwałych, w tym:
a) budowli i budynków,
b) maszyn i urządzeń,
c) narzędzi, przyrządów i aparatury,
d) wyposażenia technicznego dla prac biurowych,
e) infrastruktury technicznej związanej z nową inwestycją,
przy czym przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się urządzenie albo modernizację drogi
oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią
przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych),
3) cena nabycia używanych środków trwałych,
4) cena nabycia wartości niematerialnych i prawnych polegających na uzyskaniu patentu, nabyciu licencji lub nieopatentowanego know-how, do wysokości 25% sumy wydatków, o których mowa w pkt 1-3, kwalifikujących się do objęcia wsparciem,
5) koszt instalacji i uruchomienia środków trwałych,
6) cena nabycia materiałów lub robót budowlanych, pod warunkiem że pozostają w bezpośrednim związku z celami projektu
objętego wsparciem,
7) opłaty za porady prawne, opłaty notarialne, koszty ekspertyz
technicznych i finansowych, o ile koszty te są bezpośrednio
związane z inwestycją oraz są konieczne do jej przygotowania i realizacji,
8) opłaty za prowadzenie rachunku bankowego, o ile wypłata
wsparcia wymaga otwarcia odrębnego rachunku bankowego,
za czas dokonywania wypłat.
2. Wydatki, o których mowa w ust. 1, kwalifikuje się do objęcia
wsparciem:
1) w przypadku wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli:
a) istnieje bezpośredni związek pomiędzy nabyciem gruntów a realizowanym projektem inwestycyjnym,
b) przedstawiono wycenę gruntów sporządzoną przez
uprawnionego rzeczoznawcę, stwierdzającą, że zakup
nastąpił za cenę nie przekraczającą ceny rynkowej,
2) w przypadku wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit.
a), jeżeli:
a) istnieje bezpośredni związek między nabyciem budynków i budowli a celami projektu objętego wsparciem,
b) przedsiębiorca przedstawi:
- zaświadczenie potwierdzające, że cena nabycia nie
przekracza wartości rynkowej, wydane przez niezależnego, uprawnionego rzeczoznawcę lub posiadający
odpowiednie uprawnienia organ,
- opinię rzeczoznawcy budowlanego, posiadającego
uprawnienia budowlane i zatrudnionego w powiatowym albo wojewódzkim inspektoracie nadzoru budowlanego stwierdzającą, że obiekt nadaje się do użytkowania w określonym celu, zgodnym z celami
projektu objętego wsparciem,
c) budowle i budynki w ciągu 10 lat poprzedzających złożenie wniosku o wsparcie finansowe nie były finansowane z wykorzystaniem pomocy lub środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej,
d) budowle i budynki będą użytkowane zgodnie z celami
projektu objętego wsparciem finansowym,
3) w przypadku wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 3, jeżeli:
a) dostawca złożył oświadczenie określające pochodzenie
używanych środków trwałych oraz potwierdzające, że w
ciągu 7 lat poprzedzających złożenie wniosku o wsparcie
finansowe nie zostały one nabyte z wykorzystaniem pomocy lub środków pochodzących z funduszy Unii Europejskiej; oświadczenie, o którym mowa, składa przedsiębiorca do podmiotu udzielającego pomocy w formie pisemnej w ciągu 14 dni od dnia nabycia używanych środków trwałych,
b) cena nie przekracza wartości rynkowej i jest niższa od
ceny nowych środków trwałych,
c) posiadają właściwości techniczne niezbędne do realizacji
projektu objętego wsparciem,
d) spełniają obowiązujące normy i standardy,
4) w przypadku wydatków, o których mowa w ust. 1 pkt 4, jeżeli:
a) będą wykorzystywane wyłącznie przez przedsiębiorcę
otrzymującego pomoc regionalną,
b) będą nabyte od osoby trzeciej na warunkach nieodbiegających od normalnych praktyk inwestycyjnych,
c) będą stanowić własność przedsiębiorcy przez okres co najmniej 5 lat,
d) podlegają amortyzacji zgodnie z odrębnymi przepisami.
3. Wydatkiem kwalifikującym się do objęcia wsparciem finansowym jest wydatek na utworzenie nowych miejsc pracy; na wydatek ten składają się koszty płacy brutto pracowników powiększone o wszystkie obowiązkowe płatności związane z ich zatrudnieniem.
4. W przypadku przedsiębiorcy wykonującego działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych wydatki na zakup środków transportu nie są wydatkami kwalifikującymi się do objęcia wsparciem.
5. Cenę nabycia i koszt wytworzenia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się zgodnie z przepisami
o rachunkowości.”
Art. 5. 1. Wsparcie finansowe inwestycji udzielone przedsiębiorcy może być
przeznaczone na dofinansowanie wydatków kwalifikujących się do
objęcia wsparciem finansowym inwestycji, o których mowa w art.
4 ust. 1 - do wysokości 50% maksymalnej intensywności lub wartości pomocy, określonej w ust. 3-6, lub do wysokości maksymalnego wsparcia finansowego.
2. Wsparcie finansowe inwestycji udzielone przedsiębiorcy może być
przeznaczone również na wydatki związane z utworzeniem nowych
miejsc pracy, o których mowa w art. 4 ust. 3 - do wysokości równowartości 4 000 euro na jedno utworzone miejsce pracy, przy
czym wielkość tego wsparcia nie może przekroczyć części dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, odpowiadającej maksymalnej intensywności lub wartości pomocy, o której
mowa w ust. 3-6, lub wysokości maksymalnego wsparcia finansowego.
3. Maksymalna intensywność pomocy, z zastrzeżeniem ust. 4-6, wynosi:
1) 30% wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem -
w przypadku inwestycji realizowanych na obszarach należących do podregionów oznaczonych numerami statystycznymi 22 i 42,
2) 40% wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem -
w przypadku inwestycji realizowanych na obszarach należących do podregionów oznaczonych numerami statystycznymi
4, 17 i 30,
3) 50% wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem -
w przypadku inwestycji realizowanych na pozostałych obszarach kraju.
4. W przypadku wsparcia finansowego udzielanego małemu lub średniemu przedsiębiorcy, z wyłączeniem przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą w sektorze transportu, maksymalną
intensywność pomocy podwyższa się o 15 punktów procentowych brutto.
5. W przypadku wsparcia finansowego udzielanego przedsiębiorcom
prowadzącym działalność gospodarczą w sektorze motoryzacyjnym, maksymalna intensywność pomocy wynosi 30% intensywności, o której mowa w ust. 3, jeżeli kwota planowanego wsparcia finansowego wyrażona jako ekwiwalent dotacji brutto przekracza
równowartość 5 000 000 euro.
6. W przypadku wsparcia finansowego udzielanego przedsiębiorcy na
realizację dużego projektu inwestycyjnego, maksymalną wartość
pomocy ustala się zgodnie z wzorem:

I = R × (50 mln + 0,5 × B + 0,34 × C),

gdzie poszczególne symbole oznaczają:
I - maksymalną wartość pomocy dla dużego projektu inwestycyjnego,
R - intensywność pomocy, o której mowa w ust. 3 - w zależności
od obszaru, na którym ma być zlokalizowana inwestycja,
B - wielkość wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem finansowym powyżej 50 000 000 euro - nieprzekraczającą równowartości 100 000 000 euro,
C - wielkość wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem finansowym przekraczającą równowartość 100 000 000
euro.
7. Pomoc przeznaczona na nowe inwestycje może być udzielana wraz
z pomocą na tworzenie nowych miejsc pracy, pod warunkiem że
łącznie intensywność tych pomocy nie przekracza maksymalnej
intensywności lub wartości pomocy, o której mowa w ust. 3-6, przy
czym dopuszczalną wielkość pomocy określa się jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy i wyższej kwoty kosztów nowej
inwestycji albo dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych
pracowników.
A
rt. 6. 1. Wsparcie finansowe, o którym mowa w ustawie, podlega sumowaniu
z pomocą uzyskaną przez przedsiębiorcę w innych formach oraz z
innych źródeł przeznaczoną na nową inwestycję lub tworzenie nowych miejsc pracy i nie może przekroczyć maksymalnej intensywności lub wartości pomocy, o której mowa w art. 5 ust. 3-6, lub
wysokości maksymalnego wsparcia finansowego, o którym mowa
w art. 5 ust. 7.
2. Duży projekt inwestycyjny, w odniesieniu do którego wysokość
projektowanej pomocy przewyższa maksymalne dopuszczalne
wsparcie, jakie inwestycja o wartości 100 000 000 euro mogłaby
otrzymać z uwzględnieniem zasad stosowanych przy obliczaniu
wsparcia dla dużych projektów inwestycyjnych, podlega notyfikacji w trybie indywidualnego postępowania notyfikacyjnego, o
którym mowa w przepisach odrębnych.”;
5) uchyla się art. 9;
6) w art. 10:
a) w ust. 1 uchyla się pkt 9 i 12,
b) w ust. 2 dodaje się pkt 6 w brzmieniu:
„6) opis nowej technologii przewidzianej do wykorzystania w ramach inwestycji oraz okres jej stosowania na świecie, potwierdzony w opinii
niezależnego podmiotu, dysponującego wiedzą w tym zakresie.”;
7) art. 11 otrzymuje brzmienie:
„Art. 11. 1. Wnioski o udzielenie wsparcia finansowego nowej inwestycji
składa się do ministra właściwego do spraw gospodarki w okresie
ostatniego miesiąca każdego z dwóch pierwszych kwartałów danego roku kalendarzowego. Kolejność złożenia wniosku nie ma
wpływu na udzielenie wsparcia finansowego.
2. Wnioski o udzielenie wsparcia finansowego nowej inwestycji są
rozpatrywane przez ministra właściwego do spraw gospodarki do
końca drugiego i trzeciego kwartału danego roku.
3. Dla udzielenia wsparcia finansowego nowej inwestycji na podstawie wniosków złożonych w pierwszym okresie, o którym mowa w ust. 1, przeznacza się do 1/2 środków finansowych określonych na dany rok.”;
8) w art. 12:
a) uchyla się ust. 2,
b) w ust. 3 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„Umowa, o której mowa w ust. 1, określa zobowiązania przedsiębiorcy,
w tym w szczególności lokalizację, wartość inwestycji, harmonogram
realizacji projektu inwestycyjnego, nazwę zakupionej technologii oraz
liczbę zatrudnionych pracowników.”;
9) w art. 13 uchyla się ust. 1;
10) w art. 13a:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Minister właściwy do spraw gospodarki informuje przedsiębiorcę o
przyczynach odmowy udzielenia wsparcia finansowego nowej inwestycji.”,
b) w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„Przedsiębiorca może zwrócić się, w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w ust. 1, do ministra właściwego do
spraw gospodarki, o ponowne rozpatrzenie wniosku.”;
11) w art. 14:
a) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Minister właściwy do spraw gospodarki przekazuje wsparcie finansowe, po dokonaniu oceny spełnienia przez nową inwestycję ogólnych
kryteriów, o których mowa w ust. 2.”,
b) w ust. 2 uchyla się pkt 4;
12) w art. 15 w ust. 2 zdanie pierwsze otrzymuje brzmienie:
„W przypadku niewywiązania się przedsiębiorcy z zobowiązań inwestycyjnych zawartych w umowie określonej w art. 12, dokonuje się
zwrotu udzielanego wsparcia finansowego, zgodnie z art. 93 ustawy o
finansach publicznych.”.

W ustawie z dnia 2 października 2003 r. o zmianie ustawy o specjalnych strefach
ekonomicznych i niektórych ustaw (Dz.U. Nr 188, poz. 1840) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 5 ust. 1-6 otrzymują brzmienie:
„1. Z zastrzeżeniem ust. 6, przedsiębiorca, który posiada zezwolenie uzyskane
przed dniem 1 stycznia 2001 r., zachowuje prawo do zwolnień podatkowych
określonych w art. 12 ustawy, o której mowa w art. 1, w brzmieniu z dnia
31 grudnia 2000 r.:
1) w okresie do dnia 31 grudnia 2011 r. - jeżeli był on w dniu wejścia w
życie niniejszej ustawy małym przedsiębiorcą,
2) w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. - jeżeli był on w dniu wejścia w
życie niniejszej ustawy średnim przedsiębiorcą
- w rozumieniu załącznika 1 do rozporządzenia nr 70/2001/WE z dnia 12
stycznia 2001 r. w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy państwa dla małych i średnich przedsiębiorstw (Dz.Urz.
WE L 10 z 13.01.2001 r.).
2. Dochody uzyskane przez przedsiębiorcę innego niż przedsiębiorca, o którym
mowa w ust. 1, z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy na
podstawie zezwolenia wydanego przed dniem 1 stycznia 2001 r., są zwolnione z podatku dochodowego w zakresie ustalonym w art. 12 ustawy, o
której mowa w art. 1, z tym że:
1) maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej wynosi:
a) 30% kosztów inwestycji poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r. -
dla przedsiębiorców prowadzących działalność w sektorze motoryzacyjnym,
b) 75% kosztów inwestycji poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r.
- dla przedsiębiorców prowadzących działalność inną niż określona
w lit. a na podstawie zezwolenia wydanego przed dniem 1 stycznia 2000 r.,
c) 50% kosztów inwestycji poniesionych do dnia 31 grudnia 2006 r. -
dla przedsiębiorców prowadzących działalność inną niż określona
w lit. a na podstawie zezwolenia wydanego po dniu 31 grudnia 1999 r.,
2) przy ustaleniu dopuszczalnej wielkości pomocy publicznej, o której
mowa w pkt 1, uwzględnia się koszty inwestycji poniesione przez
przedsiębiorcę w trakcie obowiązywania zezwolenia,
3) przy ustaleniu dopuszczalnej wielkości pomocy publicznej uwzględnia
się całkowitą wielkość pomocy publicznej, jaką uzyskał przedsiębiorca
od dnia 1 stycznia 2001 r., z wyłączeniem pomocy publicznej wynikającej z deklaracji podatkowej złożonej za rok 2000,
4) do określenia wielkości pomocy publicznej z tytułu zwolnienia z podatku dochodowego przyjmuje się dochód uzyskany z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, pomniejszony o równowartość strat poniesionych na tej działalności przez
przedsiębiorcę.
3. W przypadku cofnięcia zezwolenia wydanego przed dniem 1 stycznia 2001
r., przedsiębiorca traci prawo do zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 2, i
jest zobowiązany do zapłaty, odpowiednio, podatku dochodowego od osób
prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych objętego takimi
zwolnieniami za okres od powstania okoliczności będącej podstawą cofnięcia zezwolenia.
4. W zakresie uregulowanym w ust. 1 i 2 oraz art. 10 i 11 nie stosuje się przepisu art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w
sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz.U. Nr 123, poz. 1291).
5. Za przedsiębiorcę prowadzącego działalność w sektorze motoryzacyjnym
uważa się przedsiębiorcę:
1) prowadzącego działalność obejmującą produkcję, montaż lub prace
projektowo-wdrożeniowe w zakresie:
a) silników spalinowych, ze spalaniem wewnętrznym, a także innych
silników stosowanych wyłącznie w pojazdach mechanicznych
określonych w lit. b-d,
b) samochodów osobowych,
c) pozostałych pojazdów mechanicznych przeznaczonych do przewozu osób,
d) pojazdów mechanicznych przeznaczonych do przewozu towarów,
e) nadwozi pojazdów mechanicznych, z wyłączeniem przyczep i naczep,
2) będącego dostawcą komponentów, który zaopatruje przedsiębiorcę, o
którym mowa w pkt 1, w komponenty na potrzeby procesu produkcyjnego lub stadium montażu lub bierze udział w pracach projektowowdrożeniowych dotyczących produktów wymienionych w pkt 1, pod
warunkiem że:
a) działalność ta jest wykonywana w bliskiej odległości od miejsca
wykonywania działalności przez przedsiębiorcę, o którym mowa w
pkt 1, przez co rozumie się w szczególności odległość mającą znaczący wpływ na minimalizację kosztów transportu komponentów,
w tym pozwalającą na bezpośrednie połączenie miejsc wykonywania działalności obu przedsiębiorców linią kolejową lub taśmą
transportującą, oraz
b) przedsiębiorca, o którym mowa w pkt 1, jest odbiorcą co najmniej
połowy komponentów sprzedawanych przez danego dostawcę
- przy czym przez komponenty należy rozumieć zestaw podstawowych
elementów przeznaczonych do produktów wymienionych w pkt 1 lit. ad, produkowane, składane lub montowane przez dostawcę komponentów i dostarczane przez niego przedsiębiorcy, o którym mowa w pkt 1,
przy wykorzystaniu systemu zamówień. W szczególności komponentami są części i akcesoria do pojazdów mechanicznych i ich silników
oraz elementy wyposażenia elektrycznego do pojazdów samochodowych.
6. Począwszy od roku obrotowego następującego po roku, w którym:
1) zostało zbytych 100% wkładów udziałów lub akcji przedsiębiorcy, będącego małym lub średnim przedsiębiorcą, o którym mowa w ust. 1,
2) spółka będąca małym lub średnim przedsiębiorcą, o którym mowa w
ust. 1, połączyła się z inną spółką,
3) nastąpiło nabycie przedsiębiorstwa od przedsiębiorcy będącego małym
lub średnim przedsiębiorcą, o którym mowa w ust. 1
- przedsiębiorca traci prawo do zwolnień podatkowych, o których mowa w
ust. 1.”;
2) w art. 8:
a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Rezerwa celowa, o której mowa w ust. 1, jest przeznaczona na dotacje
do nowych inwestycji, związanych z utworzeniem lub rozbudową
przedsiębiorstwa, jak również z rozpoczęciem w przedsiębiorstwie
działań obejmujących dokonywanie zasadniczych zmian produkcji bądź
procesu produkcyjnego, zmian wyrobu lub usługi, w tym także zmian w
zakresie sposobu świadczenia usług.”,
b) w ust. 3:
- zdanie wstępne otrzymuje brzmienie:
„Dotacji do nowej inwestycji, o której mowa w ust. 2, realizowanej na
terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, udziela się, z zastrzeżeniem ust.
11.”,
- pkt 3 otrzymuje brzmienie:
„3) przedsiębiorcy, w którego kapitale zakładowym podmiot dominujący, w rozumieniu ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. - Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi (Dz.U. z 2002 r. Nr
49, poz. 447 i Nr 240, poz. 2055, z 2003 r. Nr 50, poz. 424, Nr 84,
poz. 774, Nr 124, poz. 1151, Nr 170, poz. 1651 i Nr 223, poz. 2216
oraz z 2004 r. Nr 64, poz. 594, Nr 91, poz. 871, Nr 96, poz. 959 i
Nr 116, poz. 1205), wobec podatnika lub przedsiębiorcy, o których
mowa w pkt 1, posiada udział wynoszący co najmniej 90%.”,
c) ust. 8 otrzymuje brzmienie:
„8. Rada Ministrów określi, mając na względzie zapewnienie zgodności z
zasadami udzielania pomocy publicznej oraz sprawnego udzielania dotacji, w drodze rozporządzenia:
1) warunki udzielania dotacji,
2) koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą z tytułu nowej inwestycji, o której mowa w ust. 2,
3) maksymalną dopuszczalną intensywność pomocy,
4) rodzaj działalności gospodarczej, na którą nie udziela się dotacji,
5) wzór wniosku, o którym mowa w ust. 7, oraz wymagane dokumenty,
6) szczegółowy tryb i termin składania i rozpatrywania wniosku, o
którym mowa w ust. 7.”;
3) w art. 10 ust. 2 otrzymuje brzmienie:
„2. Zwolnienia, o których mowa w ust. 1, stanowią regionalną pomoc publiczną na wspieranie nowych inwestycji.”;
4) w art. 11 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Umorzenie przez organ gminy zaległości z tytułu podatku od nieruchomości należnego za okres od dnia 1 stycznia 2001 r. od gruntów, budowli i budynków zajętych przez przedsiębiorcę prowadzącego działalność gospodarczą na terenie strefy na podstawie zezwolenia, który zawarł przed dniem 1
stycznia 2001 r. umowę, porozumienie lub list intencyjny, którego stroną
jest gmina, na terenie której położone są grunty, budowle lub budynki, w
którym gmina zobowiązała się zwolnić tego przedsiębiorcę z podatku od
nieruchomości, zaniechać poboru tego podatku lub umorzyć zaległości z
tytułu tego podatku, dokonane po dniu, w którym nastąpiło poniesienie
kosztów inwestycyjnych kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną,
stanowi regionalną pomoc publiczną na wspieranie nowych inwestycji.”.