Ustawa z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin

Ilekroć w ustawie jest mowa o:
1) urobku rudy miedzi – rozumie się przez to kopalinę wydobytą ze złóż zawierających miedź lub srebro w ilościach nadających się do przemysłowego wykorzystania;
2) wydobyciu miedzi oraz srebra – rozumie się przez to:
a) wydobycie urobku rudy miedzi albo
b) wydobycie urobku rudy miedzi i produkcję koncentratu;
3) koncentracie – rozumie się przez to produkt wzbogacania urobku rudy miedzi w postaci nadającej się do dalszego przetwarzania w procesach hutniczych;
4) celach badawczych – rozumie się przez to analizy oraz badania próbek urobku rudy miedzi, gazu ziemnego oraz ropy naftowej w celu ustalenia ich właściwości oraz składu;
5) kopalinie towarzyszącej – rozumie się przez to kopalinę występującą w granicach lub w bliskim sąsiedztwie złoża kopaliny głównej w taki sposób, że jej oddzielne wydobywanie jest niemożliwe lub gospodarczo nieuzasadnione, określoną w odpowiedniej koncesji lub, jeżeli koncesja nie reguluje zagospodarowania kopaliny towarzyszącej, w dokumentacji geologicznej lub geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów, sporządzonej na podstawie przepisów prawa geologicznego i górniczego, zatwierdzonej przez właściwy organ administracji geologicznej w drodze decyzji, w przypadku gdy takie zatwierdzenie jest wymagane;
6) wydobyciu gazu ziemnego lub ropy naftowej – rozumie się przez to wydobycie gazu ziemnego lub ropy naftowej prowadzone na podstawie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów albo koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż węglowodorów oraz wydobywanie węglowodorów ze złóż, albo koncesji na wydobywanie węglowodorów ze złóż. DZIAŁ II Przedmiot opodatkowania, podatnik oraz obowiązek podatkowy

1. W zakresie wydobycia miedzi oraz srebra wysokość podatku za dany miesiąc stanowi suma iloczynów:
1) ilości miedzi, wyrażonej w tonach, oraz stawki podatku określonej w ust. 2 albo 3, oraz
2) ilości srebra, wyrażonej w kilogramach, oraz stawki podatku określonej w ust. 4 albo 5. 2. Jeżeli średnia cena miedzi przekracza 15 0001) zł za tonę, stawkę podatku za tonę wydobytej miedzi oblicza się według następującego wzoru: stawka podatku = [0,033 × średnia cena miedzi + (0,001 × średnia cena miedzi)2,5] × 0,85
– przy czym maksymalna stawka podatku wynosi 16 000 zł za tonę. 3. Jeżeli średnia cena miedzi nie przekracza 15 0001) zł za tonę, stawkę podatku za tonę wydobytej miedzi oblicza się według następującego wzoru: stawka podatku = (średnia cena miedzi – 12 0001) zł) × 0,374
– przy czym minimalna stawka podatku wynosi 0,5 % średniej ceny miedzi. 4. Jeżeli średnia cena srebra przekracza 12001) zł za kilogram, stawkę podatku za kilogram wydobytego srebra oblicza się według następującego wzoru: stawka podatku = [0,125 × średnia cena srebra + (0,001 × średnia cena srebra)4] × 0,85
– przy czym maksymalna stawka podatku wynosi 2100 zł za kilogram. 5. Jeżeli średnia cena srebra nie przekracza 12001) zł za kilogram, stawkę podatku za kilogram wydobytego srebra oblicza się według następującego wzoru: stawka podatku = (średnia cena srebra – 10001) zł) × 0,638
– przy czym minimalna stawka podatku wynosi 0,5 % średniej ceny srebra. 6. Stawka podatku, o której mowa w ust. 2–5, jest zaokrąglana w górę z dokładnością do jednego grosza.

Art. 7a. 1. W zakresie wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej wysokość podatku za dany miesiąc stanowi suma iloczynów:
1) wartości wydobytego gazu ziemnego wyrażonej w złotych oraz stawki podatku określonej w ust. 6 oraz
1) Aktualną kwotę ogłasza minister właściwy do spraw finansów publicznych, po zasięgnięciu opinii Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, w drodze obwieszczenia, w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw finansów publicznych, na podstawie art. 9 ust. 2 niniejszej ustawy.
2) wartości wydobytej ropy naftowej wyrażonej w złotych oraz stawki podatku określonej w ust. 7. 2. Wartość wydobytego gazu ziemnego stanowi iloczyn ilości wydobytego gazu ziemnego wyrażonej w megawatogodzinach oraz średniej ceny gazu ziemnego. 3. Wartość wydobytej ropy naftowej stanowi iloczyn ilości wydobytej ropy naftowej wyrażonej w tonach oraz średniej ceny ropy naftowej. 4. (uchylony) 5. Ilość wydobytego gazu ziemnego oraz wydobytej ropy naftowej określa się na podstawie pomiarów w punktach wprowadzenia gazu ziemnego lub ropy naftowej do sieci przesyłowej lub bezpośrednio do sieci dystrybucyjnej albo z chwilą załadunku gazu ziemnego lub ropy naftowej na inny środek transportu. 6. Stawka podatku w zakresie wydobycia gazu ziemnego wynosi:
1) 1,5 % – w przypadku wydobycia gazu ziemnego ze złoża, którego średnia przepuszczalność nie przekracza 0,1 milidarcy oraz średnia efektywna porowatość nie przekracza 10 %;
2) 3 % – w przypadku wydobycia gazu ziemnego ze złoża innego niż określone w pkt 1. 7. Stawka podatku w zakresie wydobycia ropy naftowej wynosi:
1) 3 % – w przypadku wydobycia ropy naftowej ze złoża, którego średnia przepuszczalność nie przekracza 0,1 milidarcy oraz średnia efektywna porowatość nie przekracza 10 %;
2) 6 % – w przypadku wydobycia ropy naftowej ze złoża innego niż określone w pkt 1. 8. Dla wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej z dna morskiego stosuje się odpowiednio stawki podatkowe określone w ust. 6 pkt 1 oraz w ust. 7 pkt 1. 9. Właściwości złoża, o których mowa w ust. 6 i 7, określa się na podstawie dokumentacji geologicznej lub geologiczno-inwestycyjnej złoża węglowodorów, sporządzonej na podstawie przepisów prawa geologicznego i górniczego. 10. Wartość wydobytego gazu ziemnego lub ropy naftowej wyraża się w złotych, zaokrąglając w górę z dokładnością do jednego złotego.

Art. 7b. 1. Zwalnia się od podatku wydobycie gazu ziemnego z odwiertu rozpoznawczego lub wydobywczego, z którego miesięczne wydobycie gazu ziemnego nie przekracza równowartości 1100 MWh. 2. Zwalnia się od podatku wydobycie ropy naftowej z odwiertu rozpoznawczego lub wydobywczego, z którego miesięczne wydobycie ropy naftowej nie przekracza 80 ton.

1. Minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłasza, w drodze obwieszczenia, do 15. dnia każdego miesiąca, w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw finansów publicznych:
1) średnią cenę tony miedzi za poprzedni miesiąc, wyrażoną w złotych, zaokrągloną w górę z dokładnością do jednego złotego, na podstawie średniej arytmetycznej średnich kursów dolara amerykańskiego do złotego ogłoszonych przez Narodowy Bank Polski w poprzednim miesiącu oraz średniej arytmetycznej dziennych notowań miedzi (LME Daily Official and Settlement Price) ustalonych na London Metal Exchange (LME) w poprzednim miesiącu, wyrażonej w dolarach amerykańskich za tonę, zaokrąglonej w górę z dokładnością do jednego centa amerykańskiego;
2) średnią cenę kilograma srebra za poprzedni miesiąc, wyrażoną w złotych, zaokrągloną w górę z dokładnością do jednego złotego, na podstawie średniej arytmetycznej średnich kursów dolara amerykańskiego do złotego ogłoszonych przez Narodowy Bank Polski w poprzednim miesiącu oraz średniej arytmetycznej dziennych notowań srebra (LBMA Silver Price) ustalonych na London Bullion Market Association (LBMA) w poprzednim miesiącu, wyrażonej w dolarach amerykańskich za uncję, zaokrąglonej w górę z dokładnością do jednego centa amerykańskiego, przy czym przyjmuje się, że kilogram zawiera 32,15 uncji;
3) średnią cenę megawatogodziny gazu ziemnego za poprzedni miesiąc, wyrażoną w złotych, zaokrągloną w górę z dokładnością do jednego złotego, na podstawie średniej arytmetycznej dziennych notowań gazu ziemnego (Rynek Dnia Następnego) ustalonych na Towarowej Giełdzie Energii S.A. w poprzednim miesiącu;
4) średnią cenę tony ropy naftowej za poprzedni miesiąc, wyrażoną w złotych, zaokrągloną w górę z dokładnością do jednego złotego, na podstawie średniej arytmetycznej średnich kursów dolara amerykańskiego do złotego ogłoszonych przez Narodowy Bank Polski w poprzednim miesiącu oraz średniej arytmetycznej dziennych notowań ropy naftowej (OPEC daily basket price) ustalonych przez Organization of the Petroleum Exporting Countries w poprzednim miesiącu, wyrażonej w dolarach amerykańskich za baryłkę, zaokrąglonej w górę z dokładnością do jednego centa amerykańskiego, przy czym przyjmuje się, że tona zawiera 7,4 baryłki ropy naftowej. 2. W przypadku gdy notowania miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej, o których mowa w ust. 1, nie zostały ustalone, do obliczenia wysokości podatku przyjmuje się odpowiednio średnią cenę tony miedzi, średnią cenę kilograma srebra, średnią cenę megawatogodziny gazu ziemnego lub średnią cenę tony ropy naftowej ogłoszone w ostatnim obwieszczeniu.

Art. 8a. (uchylony)

1. W przypadku gdy:
1) podmiot, o którym mowa w art. 8 ust. 1:
a) zmieni nazwę lub zostanie przekształcony, kontynuując notowania miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej – podstawę obliczenia średniej arytmetycznej dziennych notowań miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej stanowią notowania prowadzone przez podmiot pod zmienioną nazwą lub przez podmiot w nowej formie prawnej,
b) zostanie przejęty, kontynuując notowania miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej – podstawę obliczenia średniej arytmetycznej dziennych notowań miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej stanowią notowania prowadzone przez następcę prawnego;
2) zmianie ulegnie nazwa notowania, o którym mowa w art. 8 – podstawę obliczenia średniej arytmetycznej dziennych notowań miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej stanowią notowania pod zmienioną nazwą. 1a. W przypadku, gdy podmiot, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, zakończy działalność dotyczącą notowań srebra – podstawę obliczenia średniej arytmetycznej dziennych notowań srebra stanowią notowania srebra ustalone na giełdzie w Nowym Jorku (Comex Silver Futures-Settlement Price). 2. Minister właściwy do spraw finansów publicznych w przypadkach, o których mowa w ust. 1, ogłasza, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, aktualną nazwę podmiotu lub nazwę notowania.

Art. 10a. 1. Podatnik jest uprawniony do odliczenia od podatku skumulowanej straty podatkowej (straty), za którą uznaje się sumę strat w podatku dochodowym od osób prawnych lub sumę strat w podatku dochodowym od osób fizycznych, obliczonych zgodnie z ust. 2 lub 3, które z uwagi na upływ 5-letniego okresu nie zostały odliczone od podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych – w wysokości 19 % tej straty. 2. Podatnik dokonujący wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej oblicza stratę, o której mowa w ust. 1, na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych. Jeżeli określenie wysokości straty w ten sposób nie jest możliwe, podatnik określa stratę w części dotyczącej wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej w takiej proporcji, w jakiej pozostają przychody uzyskane w roku podatkowym z tytułu wydobycia gazu ziemnego lub ropy naftowej do ogólnej kwoty przychodów tego podatnika, określonych na podstawie przepisów o podatku dochodowym, uzyskanych w tym roku podatkowym. 3. Podatnik dokonujący wydobycia miedzi oraz srebra może odliczyć stratę, o której mowa w ust. 1, pod warunkiem prowadzenia ksiąg rachunkowych w sposób zapewniający określenie wysokości straty dotyczącej działalności w zakresie wydobycia miedzi i srebra. W takim przypadku stratę określa się na podstawie prowadzonych ksiąg rachunkowych, a jeżeli określenie wysokości straty w ten sposób nie jest możliwe, podatnik określa stratę w części dotyczącej wydobycia miedzi oraz srebra w takiej proporcji, w jakiej pozostają przychody uzyskane w roku podatkowym z tytułu wydobycia miedzi oraz srebra do ogólnej kwoty przychodów danego podatnika, określonych na podstawie przepisów o podatku dochodowym, uzyskanych w tym roku podatkowym. W przypadku gdy relacja straty w części dotyczącej wydobycia miedzi oraz srebra, obliczonej w sposób określony w zdaniu drugim, i straty dotyczącej całej działalności podatnika przekracza 98 %, podatnik ma prawo wykazać stratę w wysokości 100 %. 4. W przypadku prowadzenia działalności w zakresie wydobycia miedzi, srebra, gazu ziemnego lub ropy naftowej w formie spółki cywilnej, spółki jawnej lub spółki komandytowej za skumulowaną stratę, o której mowa w ust. 1, uznaje się sumę strat w podatku dochodowym od osób fizycznych, które z uwagi na upływ 5-letniego okresu nie zostały odliczone przez wspólników spółki. W takim przypadku każdy ze wspólników jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych w sposób zapewniający określenie wysokości straty dotyczącej działalności wydobywczej. Przepis ust. 2 lub 3 stosuje się odpowiednio.

Art. 10b. 1. Podatnik dokonujący wydobycia miedzi oraz srebra jest uprawniony do odliczenia od podatku 40 % kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych. 2. Przez kwalifikowane nakłady inwestycyjne rozumie się bezpośrednio związane z przedsięwzięciami inwestycyjnymi nakłady wynikające z otrzymanej faktury, otrzymanego rachunku albo innego dowodu księgowego w przypadku braku faktury albo rachunku, poniesione na:
1) nabycie, wytworzenie lub ulepszenie środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
2) nabycie lub wytworzenie wartości niematerialnych i prawnych w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
3) utrzymanie środka trwałego w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które nie mogą być rozpoznane jako nakłady poniesione na jego ulepszenie
– z wyjątkiem rezerw, biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów, odsetek oraz kar umownych. 3. Przez przedsięwzięcia inwestycyjne rozumie się przedsięwzięcia w zakresie:
1) poszukiwania lub rozpoznawania złóż zawierających miedź oraz srebro,
2) wydobywania miedzi oraz srebra,
3) składowania odpadów wydobywczych powstałych w związku z poszukiwaniem lub rozpoznawaniem złóż zawierających miedź oraz srebro lub wydobywaniem miedzi oraz srebra, w tym odpadów powstałych w procesie produkcji koncentratów,
4) zakończenia działalności w zakresie wydobycia miedzi oraz srebra,
5) ochrony środowiska w związku z realizacją przedsięwzięć wymienionych w pkt 1–4
– których wykaz rodzajów jest określony w załączniku do ustawy. 4. Kwalifikowane nakłady inwestycyjne odlicza się zgodnie z porządkiem chronologicznym ich poniesienia. Podatnik może dokonać odliczenia za dany miesięczny okres rozliczeniowy w odniesieniu do kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych poniesionych do końca tego okresu rozliczeniowego. Za dzień poniesienia kwalifikowanego nakładu inwestycyjnego uznaje się dzień, na który ujęto w księgach rachunkowych ten nakład inwestycyjny. 5. Nierozliczone w ramach przysługującego odliczenia, o którym mowa w ust. 1, kwalifikowane nakłady inwestycyjne poniesione w okresach rozliczeniowych poprzedzających okres rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 4, lub w tym okresie rozliczeniowym mogą być rozliczone za kolejne miesięczne okresy rozliczeniowe, jednak niedłużej niż w ciągu 15 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym te nakłady zostały poniesione. 6. Wysokość odliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 30 % podatku obliczonego za dany miesięczny okres rozliczeniowy zgodnie z art. 7 ust. 1. 7. W przypadku gdy za dany miesięczny okres rozliczeniowy podatnik dokonuje odliczenia, o którym mowa w art. 10a ust. 1, limit odliczenia, o którym mowa w ust. 6, jest obliczany od podatku przed pomniejszeniem go o odliczenie, o którym mowa w art. 10a ust. 1. 8. W przypadku gdy w okresie 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym poniesione kwalifikowane nakłady inwestycyjne zostały odliczone od podatku, zobowiązanie z tytułu kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych zostało:
1) umorzone albo odpisane jako przedawnione lub
2) pokryte ze środków pochodzących z bezzwrotnego wsparcia lub zwrócone w jakiejkolwiek innej formie, w tym w drodze odszkodowania otrzymanego z tytułu szkody związanej z przedmiotem nakładu
– podatnik traci prawo do odliczenia z tego tytułu i jest obowiązany do zwiększenia podatku o dokonane odliczenie z tego tytułu za miesięczny okres rozliczeniowy, w którym to umorzenie, przedawnienie, wsparcie lub ten zwrot nastąpiły. 9. W przypadku gdy w okresie 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zostały poniesione kwalifikowane nakłady inwestycyjne, podatnik dokona zbycia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, których dotyczą te nakłady, lub odda je do używania innemu podmiotowi, podatnik traci prawo do odliczenia tych kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych. W takim przypadku utrata prawa do odliczenia następuje w miesiącu wystąpienia tego zdarzenia, a uprzednio dokonane odliczenie zwiększa podatek do zapłaty za miesięczny okres rozliczeniowy, w którym wystąpiły zdarzenia skutkujące utratą prawa do tego odliczenia. 10. Podatnik jest obowiązany prowadzić księgi rachunkowe zgodnie z odrębnymi przepisami, w taki sposób, aby możliwe było ustalenie kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych, przysługujących odliczeń oraz dokonanych odliczeń z tego tytułu, a także odliczeń zwiększających podatek, o których mowa w ust. 8 i 9. 11. W księgach rachunkowych podatnik jest obowiązany wyodrębnić w szczególności:
1) rodzaj przedsięwzięcia inwestycyjnego zgodnie z wykazem określonym w załączniku do ustawy oraz poszczególne kwalifikowane nakłady inwestycyjne;
2) łączną wysokość kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych poniesionych w danym miesięcznym okresie rozliczeniowym oraz wysokość przysługującego z tego tytułu odliczenia;
3) wysokość odliczenia z tytułu kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych dokonanego za miesięczny okres rozliczeniowy;
4) określoną narastająco na koniec każdego kolejnego miesięcznego okresu rozliczeniowego sumę kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych, sumę przysługujących odliczeń oraz sumę dokonanych odliczeń z tego tytułu, a także sumę uprzednio dokonanych odliczeń zwiększających podatek, o których mowa w ust. 8 i 9. 12. Podatnik przechowuje księgi rachunkowe i związane z ich prowadzeniem dokumenty przez okres 15 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym poniesione kwalifikowane nakłady inwestycyjne zostały odliczone od podatku.

Art. 10c. 1. Prawo do odliczenia od podatku w wysokości określonej w art. 10b ust. 1 w odniesieniu do kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych poniesionych do dnia poprzedzającego dzień, w którym po raz pierwszy powstał obowiązek podatkowy z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2, przysługuje również podmiotowi niebędącemu podatnikiem, któremu zostały udzielone koncesje na poszukiwanie lub rozpoznawanie złóż zawierających miedź oraz srebro lub koncesje na wydobycie miedzi oraz srebra, ale który w związku z tymi koncesjami jeszcze nie wydobywa miedzi oraz srebra. 2. W przypadku podmiotu, o którym mowa w ust. 1, wysokość przysługującego odliczenia, o którym mowa w art. 10b ust. 1, jest sumowana narastająco do dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2, a następnie rozliczana za miesięczne okresy rozliczeniowe zgodnie z ust. 3–5. 3. Kwalifikowane nakłady inwestycyjne poniesione do dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2, mogą być rozliczone w ramach przysługującego odliczenia, o którym mowa w art. 10b ust. 1, za miesięczny okres rozliczeniowy, w którym podmiot, o którym mowa w ust. 1, stał się podatnikiem z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2. 4. Nierozliczone w rozliczeniu za miesięczny okres rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 3, kwalifikowane nakłady inwestycyjne poniesione przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, mogą być rozliczone za kolejne miesięczne okresy rozliczeniowe, jednak niedłużej niż w ciągu 15 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym podmiot ten stał się podatnikiem z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2. 5. W przypadku gdy po upływie 10 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym zostały poniesione kwalifikowane nakłady inwestycyjne, podmiot, o którym mowa w ust. 1, dokona zbycia środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, których dotyczą te nakłady, lub odda je do używania innemu podmiotowi, podmiot, o którym mowa w ust. 1, zachowuje prawo do odliczenia tych kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych. Przysługujące odliczenie kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych następuje zgodnie z ust. 3 i 4. 6. W przypadku podmiotu, o którym mowa w ust. 1, obowiązek przechowywania ksiąg rachunkowych i związanych z ich prowadzeniem dokumentów trwa do dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku podatkowego z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2. Po tym dniu do przechowywania tych dokumentacji ma zastosowanie termin określony w art. 10b ust. 12. 7. W przypadku całkowitej rezygnacji z prowadzenia przedsięwzięć inwestycyjnych przed dniem powstania obowiązku podatkowego z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2, ustaje obowiązek przechowywania ksiąg rachunkowych w zakresie, o którym mowa w art. 10b ust. 10 i 11, i związanych z ich prowadzeniem dokumentów przez podmiot, o którym mowa w ust. 1. 8. W przypadku rezygnacji, o której mowa w ust. 7, podmiot, o którym mowa w ust. 1, składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego oświadczenie o tej rezygnacji, które powinno zawierać:
1) nazwę albo imię i nazwisko oraz adres siedziby albo zamieszkania, a także numer identyfikacji podatkowej (NIP) podmiotu;
2) wskazanie łącznej wysokości poniesionych kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych i łącznej wysokości kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych, które przysługiwałyby do odliczenia zgodnie z art. 10b ust. 1, gdyby podmiot nie podjął decyzji o całkowitej rezygnacji z prowadzenia przedsięwzięć inwestycyjnych;
3) wskazanie daty i miejsca złożenia oświadczenia;
4) czytelny podpis składającego oświadczenie. 9. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany, bez wezwania, składać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego informację o wysokości kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych za rok kalendarzowy w terminie do 25 stycznia roku następującego po tym roku kalendarzowym. W przypadku gdy w ciągu roku kalendarzowego podmiot, o którym mowa w ust. 1, stał się podatnikiem z tytułu czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 lub 2, informację o wysokości kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych za okres od początku tego roku do dnia poprzedzającego dzień, w którym stał się podatnikiem, podmiot ten składa w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym stał się podatnikiem. 10. Informacja, o której mowa w ust. 9, zawiera dane o przedsięwzięciach inwestycyjnych, kwalifikowanych nakładach inwestycyjnych i przysługujących z tego tytułu odliczeniach oraz dane podmiotu, o którym mowa w ust. 1. 11. Informację, o której mowa w ust. 9, składa się za pomocą środków komunikacji elektronicznej. 12. Pełnomocnictwo do podpisywania deklaracji składanej za pomocą środków komunikacji elektronicznej udzielone na podstawie przepisów działu III rozdziału 9a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.2)) obejmuje również upoważnienie do podpisywania informacji, o której mowa w ust. 9. 13. Do korekty informacji, o której mowa w ust. 9, stosuje się odpowiednio przepisy działu III rozdziału 10 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa. 14. W zakresie nieuregulowanym w ust. 1–13 stosuje się odpowiednio przepisy art. 10b ust. 2, 3, 6 i 8–11. 15. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy zakres danych, jakie powinna zawierać informacja, o której mowa w ust. 9, wraz z niezbędnymi pouczeniami,
2) sposób przesyłania informacji, o której mowa w ust. 9, za pomocą środków komunikacji elektronicznej,
3) rodzaje podpisu elektronicznego, którymi powinna być opatrzona informacja, o której mowa w ust. 9
– uwzględniając możliwość monitorowania poniesionych przez podmiot kwalifikowanych nakładów inwestycyjnych i przysługujących z tego tytułu odliczeń, potrzebę zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w informacji oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem, a także wymagania dla poszczególnych rodzajów podpisu elektronicznego.
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2025 r. poz. 497, 621, 622, 769, 820, 1203, 1235, 1414, 1417, 1669, 1804 i 1863 oraz z 2026 r. poz. 252 i 347. DZIAŁ IV Właściwość organów podatkowych oraz rejestr podatników Rozdział 1 Właściwość organów podatkowych

1. Organami podatkowymi właściwymi w sprawie podatku są naczelnik urzędu skarbowego oraz dyrektor izby administracji skarbowej, właściwi ze względu na adres siedziby podatnika – w przypadku osób prawnych albo jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, albo miejsce zamieszkania podatnika – w przypadku osób fizycznych. 1a. Organami podatkowymi właściwymi dla podmiotów, o których mowa w art. 10c ust. 1, są naczelnik urzędu skarbowego oraz dyrektor izby administracji skarbowej, właściwi ze względu na:
1) adres siedziby podmiotu – w przypadku osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej albo
2) miejsce zamieszkania podmiotu – w przypadku osób fizycznych. 2. (uchylony) 3. Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia:
1) urzędy skarbowe lub urząd skarbowy i izby administracji skarbowej lub izbę administracji skarbowej, których odpowiednio naczelnicy i dyrektorzy są właściwi w sprawie podatku i właściwi dla podmiotów, o których mowa w art. 10c ust. 1, a także terytorialny zasięg ich działania,
1a) właściwość organów podatkowych, jeżeli nie można ustalić właściwości miejscowej w sposób określony w ust. 1 i 1a,
2) właściwy urząd skarbowy lub właściwe urzędy skarbowe, na których rachunek bankowy dokonuje się zapłaty podatku, oraz określi terytorialny zasięg ich działania w tym zakresie
– uwzględniając gospodarcze potrzeby podatników i podmiotów, o których mowa w art. 10c ust. 1, oraz potrzebę zapewnienia sprawnego poboru podatku. Rozdział 2 Rejestr podatników

1. Podatnik nieprodukujący koncentratu z urobku rudy miedzi jest obowiązany do:
1) pomiaru każdego dnia, w którym wydobyto urobek, ilości urobku rudy miedzi z zastosowaniem przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej, z zastrzeżeniem ust. 5;
2) pomiaru każdego dnia, w którym wydobyto urobek, zawartości miedzi w urobku rudy miedzi;
3) pobierania każdego dnia, w którym wydobyto urobek, próbek na zawartość srebra w urobku rudy miedzi oraz pomiaru zawartości srebra w urobku rudy miedzi za każdy miesiąc na podstawie pobranych próbek dziennych. 2. Podatnik produkujący koncentrat z urobku rudy miedzi jest obowiązany do:
1) pomiaru każdego dnia, w którym wyprodukowano koncentrat, ilości wyprodukowanego koncentratu z zastosowaniem przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej;
2) pomiaru każdego dnia, w którym wyprodukowano koncentrat, zawartości miedzi w koncentracie;
3) pobierania każdego dnia, w którym wyprodukowano koncentrat, próbek na zawartość srebra w koncentracie oraz pomiaru zawartości srebra w koncentracie za każdy miesiąc na podstawie pobranych próbek dziennych. 3. Pomiarów, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 pkt 2 i 3, dokonuje się zgodnie z metodykami badawczymi zatwierdzonymi przez krajową jednostkę akredytującą, o której mowa w ustawie z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru rynku (Dz. U. z 2025 r. poz. 568). 4. Na podstawie pomiarów przeprowadzonych zgodnie z ust. 1–3 podatnik określa ilość miedzi oraz srebra w urobku rudy miedzi lub koncentracie. 5. Podatnik przekazujący urobek rudy miedzi na cele badawcze jest obowiązany do pomiaru z zastosowaniem przyrządów pomiarowych:
1) ilości urobku rudy miedzi, w tym także poddanego przeróbce przed przekazaniem na cele badawcze,
2) ilości miedzi w urobku rudy miedzi,
3) ilości srebra w urobku rudy miedzi
– przekazanych w danym miesiącu na cele badawcze.

Art. 15a. 1. Podatnik wydobywający gaz ziemny lub ropę naftową jest obowiązany do:
1) pomiaru, z zastosowaniem przyrządów pomiarowych, ilości gazu ziemnego wprowadzonego w danym miesiącu do sieci przesyłowej lub bezpośrednio do sieci dystrybucyjnej albo gazu ziemnego załadowanego na inny środek transportu;
2) pomiaru, z zastosowaniem przyrządów pomiarowych, ilości ropy naftowej wprowadzonej w danym miesiącu do sieci przesyłowej lub bezpośrednio do sieci dystrybucyjnej albo ropy naftowej załadowanej na inny środek transportu;
3) pomiaru, w tym również metodami pośrednimi, ilości wydobytego gazu ziemnego, wykorzystanego na cele badawcze w danym miesiącu;
4) pomiaru, w tym również metodami pośrednimi, ilości wydobytej ropy naftowej, wykorzystanej na cele badawcze w danym miesiącu;
5) w przypadku zwolnienia, o którym mowa w art. 7b ust. 1 – pomiaru, w tym również metodami pośrednimi, ilości wydobytego gazu ziemnego – w odniesieniu do odwiertu rozpoznawczego lub wydobywczego;
6) w przypadku zwolnienia, o którym mowa w art. 7b ust. 2 – pomiaru, w tym również metodami pośrednimi, ilości wydobytej ropy naftowej – w odniesieniu do odwiertu rozpoznawczego lub wydobywczego. 2. Pomiarów, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, dokonuje się w chwili wprowadzania odpowiednio gazu ziemnego lub ropy naftowej do sieci albo w chwili ich załadunku na inny środek transportu.

W ustawie z dnia 10 września 1999 r. – Kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2007 r. Nr
111, poz. 765, z późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 53 po § 30d dodaje się § 30e w brzmieniu:
„§ 30e. Użyte w rozdziale 6 kodeksu określenia: „koncentrat”, „urobek rudy
miedzi” oraz „wydobycie miedzi oraz srebra” mają znaczenia nadane im w
ustawie z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin
(Dz. U. poz. 362).”;
2) po art. 75 dodaje się art. 75a–75c w brzmieniu:
„Art. 75a. § 1. Podatnik podatku od wydobycia niektórych kopalin, który
wbrew obowiązkowi nie dokonuje pomiaru zawartości miedzi
oraz srebra w urobku rudy miedzi lub koncentracie, lub dokonuje
pomiaru z naruszeniem zasad określonych w art. 15 ust. 1 pkt 2 i
3, ust. 2 pkt 2 i 3 oraz ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin, przez co naraża podatek
od wydobycia niektórych kopalin na uszczuplenie, podlega karze
grzywny do 720 stawek dziennych albo karze pozbawienia wolności do lat 2, albo obu tym karom łącznie.
§ 2. Tej samej karze podlega podatnik podatku od wydobycia niektórych kopalin, który wbrew obowiązkowi nie dokonuje pomiaru
ilości urobku rudy miedzi lub koncentratu, lub dokonuje pomiaru
z naruszeniem zasad określonych w art. 15 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt
1 ustawy z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin, przez co naraża podatek od wydobycia niektórych
kopalin na uszczuplenie.
Art. 75b. § 1. Podatnik podatku od wydobycia niektórych kopalin, który
wbrew obowiązkowi nie prowadzi ewidencji pomiarów zawartości miedzi oraz srebra w urobku rudy miedzi lub koncentracie, lub
pomiaru ilości urobku rudy miedzi lub wyprodukowanego koncentratu, o której mowa w art. 16 ustawy z dnia 2 marca 2012 r.
o podatku od wydobycia niektórych kopalin, podlega karze
grzywny do 720 stawek dziennych.
§ 2. Podatnik podatku od wydobycia niektórych kopalin, który nierzetelnie prowadzi ewidencję pomiarów zawartości miedzi oraz
srebra w urobku rudy miedzi lub koncentracie, lub pomiaru ilości
urobku rudy miedzi i wyprodukowanego koncentratu, o której
mowa w art. 16 ustawy z dnia 2 marca 2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin, podlega karze grzywny do 360 stawek dziennych.
§ 3. W wypadku mniejszej wagi, sprawca czynu zabronionego określonego w § 1 lub 2 podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe.
§ 4. Karze określonej w § 3 podlega podatnik podatku od wydobycia
niektórych kopalin, który wadliwie prowadzi ewidencję pomiarów zawartości miedzi oraz srebra w urobku rudy miedzi lub koncentracie, lub pomiaru ilości urobku rudy miedzi i wyprodukowanego koncentratu, o której mowa w art. 16 ustawy z dnia 2 marca
2012 r. o podatku od wydobycia niektórych kopalin.
Art. 75c. Podatnik podatku od wydobycia niektórych kopalin, który bez
przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia prowadzi działalność
w zakresie wydobycia miedzi oraz srebra, podlega karze grzywny
do 720 stawek dziennych.”;
3) w art. 133 w § 1 pkt 1 otrzymuje brzmienie:
„1) urząd celny – w sprawach o przestępstwa skarbowe i wykroczenia
skarbowe określone w art. 63–75c, art. 85–96 § 1, art. 106h i art. 107–
111 § 1 oraz w sprawach ujawnionych w zakresie swojego działania
przez urzędy celne z art. 106e, art. 106f i art. 106k, a także w sprawach
w zakresie swojego działania z art. 54, art. 56, art. 57 § 1, art. 60, art.
61, art. 76, art. 80, art. 83 oraz art. 84 § 1;”.

a. 1. W okresie od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 30 listopada 2022 r. przy ustalaniu stawki podatku za tonę wydobytej miedzi, o której mowa w art. 7 ust. 2, stosuje się następujący wzór: stawka podatku = [0,033 × średnia cena miedzi + (0,001 × średnia cena miedzi)2,5] × 0,6. 2. W okresie od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 30 listopada 2022 r. przy ustalaniu stawki podatku za kilogram wydobytego srebra, o której mowa w art. 7 ust. 4, stosuje się następujący wzór: stawka podatku = [0,125 × średnia cena srebra + (0,001 × średnia cena srebra)4] × 0,6.

Art. 22b. 1. W okresie od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. stawkę podatku za tonę wydobytej miedzi, o której mowa w art. 7 ust. 2, oblicza się według następującego wzoru: stawka podatku = [0,033 × średnia cena miedzi + (0,001 × średnia cena miedzi)2,5] × 0,74
– przy czym maksymalna stawka podatku wynosi 16 000 zł za tonę. 2. W okresie od dnia 1 stycznia 2027 r. do dnia 31 grudnia 2028 r. stawkę podatku za tonę wydobytej miedzi, o której mowa w art. 7 ust. 2, oblicza się według następującego wzoru: stawka podatku = [0,033 × średnia cena miedzi + (0,001 × średnia cena miedzi)2,5] × 0,68
– przy czym maksymalna stawka podatku wynosi 16 000 zł za tonę. 3. W okresie od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. stawkę podatku za kilogram wydobytego srebra, o której mowa w art. 7 ust. 4, oblicza się według następującego wzoru: stawka podatku = [0,125 × średnia cena srebra + (0,001 × średnia cena srebra)4] × 0,74
– przy czym maksymalna stawka podatku wynosi 2100 zł za kilogram. 4. W okresie od dnia 1 stycznia 2027 r. do dnia 31 grudnia 2028 r. stawkę podatku za kilogram wydobytego srebra, o której mowa w art. 7 ust. 4, oblicza się według następującego wzoru: stawka podatku = [0,125 × średnia cena srebra + (0,001 × średnia cena srebra)4] × 0,68
– przy czym maksymalna stawka podatku wynosi 2100 zł za kilogram. Rozdział 2 Przepisy przejściowe i końcowe

Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia4).
4) Ustawa została ogłoszona w dniu 3 kwietnia 2012 r. Załącznik do ustawy z dnia 2 marca 2012 r. (Dz. U. z 2026 r. poz. 454) WYKAZ RODZAJÓW PRZEDSIĘWZIĘĆ INWESTYCYJNYCH Lp. Rodzaje przedsięwzięć inwestycyjnych 1 budowa kompleksów szybowych i infrastruktury towarzyszącej 2 budowa i rozbudowa systemów klimatyzacji i wentylacji 3 wykonanie wyrobisk oraz zabudowa infrastruktury technicznej 4 zakup samojezdnych maszyn górniczych zakup lub modernizacja maszyn i urządzeń oraz zakup, modernizacja, wytworzenie lub ulepszenie instalacji 5 związanych z wydobywaniem miedzi oraz srebra lub składowaniem odpadów wydobywczych, w tym odpadów powstałych w procesie produkcji koncentratów budowa komór maszyn ciężkich, komór przeglądowo-naprawczych lub komór funkcyjnych oraz ich wyposażenie 6 w maszyny, urządzenia i instalacje budowa obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych, w tym odpadów powstałych w procesie produkcji 7 koncentratów, oraz infrastruktury towarzyszącej 8 budowa i rozbudowa systemu gospodarowania wodą kopalnianą i technologiczną zakup lub modernizacja maszyn i urządzeń oraz zakup, modernizacja, wytworzenie lub ulepszenie instalacji 9 związanych z przeróbką rudy miedzi nabycie gruntów, w tym prawa wieczystego ich użytkowania, w celu wydobycia miedzi oraz srebra lub budowy 10 (rozbudowy) obiektów składowania odpadów wydobywczych, w tym odpadów powstałych w procesie produkcji koncentratów nakłady na poszukiwanie i rozpoznawanie złóż oraz uzyskanie praw do wydobywania miedzi oraz srebra ze złóż 11 poniesione w celu uzyskania koncesji lub w związku z uzyskanymi koncesjami odpowiednio na poszukiwanie, rozpoznawanie lub wydobywanie miedzi oraz srebra budowa, rozbudowa, przebudowa lub modernizacja budynków i budowli związanych bezpośrednio z realizacją 12 przedsięwzięć inwestycyjnych nakłady związane z zakończeniem działalności wydobywczej miedzi oraz srebra, w tym nakłady poniesione 13 na likwidację infrastruktury lub rekultywację gruntów po działalności górniczej