Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) beneficjent – osobę fizyczną, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, korzystające z publicznych środków wspólnotowych i publicznych środków krajowych na podstawie umowy o dofinansowanie projektu albo decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 7;
2) instytucja płatnicza – ministra właściwego do spraw finansów publicznych;
3) instytucja pośrednicząca – instytucję, do której instytucja zarządzająca deleguje część funkcji związanych z zarządzaniem, kontrolą i monitorowaniem programu operacyjnego albo strategii wykorzystania Funduszu Spójności, odnoszącą się do priorytetu operacyjnego, działania albo projektu;
4) instytucja wdrażająca – podmiot publiczny lub prywatny, odpowiedzialny za realizację działania w ramach programu operacyjnego na podstawie umowy z instytucją zarządzającą;
4a) instytucja właściwa do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej – Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;
4b) instytucja właściwa do spraw wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy – Szefa Krajowej Administracji Skarbowej;
5) instytucja zarządzająca – właściwego ministra odpowiedzialnego za przygotowanie i realizację programu operacyjnego albo za przygotowanie i nadzorowanie realizacji strategii wykorzystania Funduszu Spójności, o których mowa w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającym przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (Dz. Urz. WE L 161 z 26.06.1999, L 198 z 21.07.2001 oraz L 158 z 27.06.2003; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 14, t. 1, str.
31) oraz w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1164/1994 z dnia 16 maja 1994 r. ustanawiającym Fundusz Spójności (Dz. Urz. WE L 130 z 25.05.1994, L 161 z 26.06.1999; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 14, t. 1, str.
9);
5a) Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty – ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;
6) monitorowanie – proces systematycznego gromadzenia i analizowania informacji dotyczących realizacji projektów, programów operacyjnych, strategii wykorzystania Funduszu Spójności i Narodowego Planu Rozwoju oraz Podstaw Wsparcia Wspólnoty;
7) okres programowania – wieloletni okres planowania budżetów Wspólnot Europejskich;
8) partnerzy społeczni i gospodarczy – organizacje przedsiębiorców i pracodawców, związki zawodowe, samorządy zawodowe, organizacje pozarządowe oraz podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2021 r. poz. 478, 619 i 1630), których działalność obejmuje zagadnienia związane z Narodowym Planem Rozwoju oraz programami operacyjnymi i strategią wykorzystania Funduszu Spójności;
9) projekt – przedsięwzięcie realizowane w ramach działania, będące przedmiotem umowy o dofinansowanie projektu między beneficjentem a instytucją zarządzającą, instytucją wdrażającą albo działającą w imieniu instytucji zarządzającej instytucją pośredniczącą, albo decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 7, lub współfinansowane ze środków pochodzących z Funduszu Spójności;
10) publiczne środki krajowe – środki finansowe pochodzące z budżetu państwa oraz państwowych funduszy celowych, środki budżetów jednostek samorządu terytorialnego, środki innych jednostek sektora finansów publicznych, a także inne środki jednostek oraz form organizacyjno-prawnych sektora finansów publicznych;
11) publiczne środki wspólnotowe – środki finansowe pochodzące z budżetu Wspólnot Europejskich, a w szczególności z funduszy strukturalnych, o których mowa w przepisach Unii Europejskiej w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, w sprawie Europejskiego Funduszu Społecznego, w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich z Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR) oraz zmieniających i uchylających niektóre rozporządzenia, rozporządzeniu w sprawie Instrumentu Finansowego Wspierania Rybołówstwa oraz rozporządzeniu ustanawiającym Fundusz Spójności, ujęte w załączniku do ustawy budżetowej, służące realizacji Narodowego Planu Rozwoju;
12) regionalny program operacyjny – dokument służący realizacji Narodowego Planu Rozwoju, składający się ze spójnego zestawienia priorytetów operacyjnych i działań, odnoszący się do województwa albo województw, przygotowany przez zarząd województwa albo zarządy województw działające w porozumieniu, albo przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;
13) sektorowy program operacyjny – dokument służący realizacji Narodowego Planu Rozwoju, składający się ze spójnego zestawienia priorytetów operacyjnych i działań, odnoszący się do sektora gospodarki, przygotowany przez właściwego ministra;
14) strategia wykorzystania Funduszu Spójności – dokument określający kierunki wydatkowania środków z Funduszu Spójności, uzgodniony z Komisją Europejską, przygotowany przez ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;
15) system realizacji – zasady i procedury obowiązujące instytucje uczestniczące we wdrażaniu Narodowego Planu Rozwoju, programów operacyjnych i strategii wykorzystania Funduszu Spójności, obejmujące monitorowanie, sprawozdawczość, kontrolę i ocenę;
16) wkład własny – określoną w umowie o dofinansowanie projektu albo decyzji, o której mowa w art. 11 ust. 7, część nakładów ponoszonych przez beneficjenta na jego realizację, niepodlegającą zwrotowi.
17) (uchylony)

1. Plan określa:
1) (uchylony)
2) diagnozę sytuacji społeczno-gospodarczej kraju, w tym zróżnicowań regionalnych;
3) cel główny i cele szczegółowe rozwoju społeczno-gospodarczego kraju;
4) kierunki rozwoju, w ramach których określa się programy i strategię wykorzystania Funduszu Spójności, o których mowa w art. 8;
5) szacunkowy plan finansowy, w tym wieloletnie limity zobowiązań i wieloletnie limity wydatków, o których mowa w art. 25 ust. 2 i 3, w kolejnych latach realizacji Planu, uwzględniający publiczne środki krajowe, publiczne środki wspólnotowe oraz środki prywatne, w tym wkład międzynarodowych instytucji finansowych;
6) wieloletnie limity środków finansowych przeznaczonych na realizację kontraktów wojewódzkich, o których mowa w art. 32 ust. 1;
7) kryteria wyboru beneficjentów, którzy mogą uzyskać dofinansowanie wkładu własnego, o którym mowa w art. 30 ust. 1, uwzględniające możliwości wyrównywania poziomu rozwoju społeczno-gospodarczego i zapewnienia spójności terytorialnej;
8) system zarządzania i realizacji Planu, z określeniem listy organów i instytucji, o których mowa w rozdziale 3. 2. Do Planu załącza się prognozę oddziaływania Planu na środowisko, ocenę przewidywanego efektu makroekonomicznego realizacji Planu, ocenę przewidywanego wpływu Planu na rynek pracy oraz ocenę przewidywanego wpływu Planu na konkurencyjność gospodarki, w tym innowacyjność przedsiębiorstw. Rozdział 2 Przygotowanie Narodowego Planu Rozwoju

1. Właściwy minister albo zarząd województwa, dla programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, przygotowują, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, uzupełnienie programu uszczegółowiające system realizacji programu. 2. Uzupełnienie programu, dla programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 2, finansowanych z publicznych środków krajowych zawiera:
1) listę i opis działań;
2) wstępną ocenę działań wykazującą ich spójność z celami priorytetów operacyjnych;
3) wskaźniki monitorowania odnoszące się do programu, priorytetów operacyjnych i działań;
4) rodzaje potencjalnych beneficjentów;
5) szacunkowy plan finansowy odnoszący się do programu, priorytetów operacyjnych i działań;
6) szczegółowe zasady udzielania dofinansowania i jego maksymalną wysokość w ramach działań. 3. Właściwy minister albo zarząd województwa załącza, do uzupełnienia programu:
1) zasady kwalifikacji wydatków, określane w odniesieniu do terminów ich ponoszenia, podmiotu, który je ponosi, oraz kategorii wydatków związanych z realizacją projektu;
2) zasady wyboru projektów w ramach działań, uwzględniające skalę i trwałość korzyści społecznych, gospodarczych i przestrzennych oraz efektywność wykorzystania środków finansowych. 4. Właściwi ministrowie oraz zarządy województw przedkładają uzupełnienia programów do zatwierdzenia przez właściwy komitet monitorujący program, o którym mowa w art. 42. 5. Uzupełnienie programu jest przyjmowane w drodze rozporządzenia właściwego ministra albo w drodze uchwały zarządu województwa. 6. Na podstawie uzupełnienia programu dokonuje się wyboru projektów i zawiera umowy o dofinansowanie projektów z beneficjentami przez instytucję zarządzającą, instytucję wdrażającą lub działającą w imieniu instytucji zarządzającej instytucję pośredniczącą, z zastrzeżeniem ust. 7. 7. W przypadku kiedy instytucja zarządzająca albo instytucja pośrednicząca jest jednocześnie beneficjentem, podstawą dofinansowania projektu jest decyzja podjęta odpowiednio przez właściwego ministra, jeśli pełni funkcję instytucji zarządzającej albo instytucji pośredniczącej, albo przez wojewodę, jeśli pełni funkcję instytucji pośredniczącej. Rozdział 3 Organy i instytucje odpowiedzialne za przygotowanie i realizację Planu

1. W terminie do dnia 30 czerwca roku poprzedzającego pierwszy rok
obowiązywania Planu, w celu przyjęcia przez Radę Ministrów w drodze uchwały:
1) właściwi ministrowie, po zasięgnięciu opinii Instytucji Zarządzającej
Podstawami Wsparcia Wspólnoty, przedkładają projekty programów, o których
mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, wraz ze sprawozdaniem z przeprowadzonych
konsultacji, o których mowa w art. 18 ust. 2;
2) Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty przedkłada projekty
programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, przekazane mu przez zarządy
województw, wraz ze sprawozdaniem z przeprowadzonych konsultacji,
o których mowa w art. 18 ust. 2;
3) Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty przedkłada projekt
strategii wykorzystania Funduszu Spójności wraz ze sprawozdaniem
z przeprowadzonych konsultacji, o których mowa w art. 18 ust. 3.
2. Właściwy minister prowadzi z Komisją Europejską negocjacje w sprawie
programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, współfinansowanych z publicznych środków wspólnotowych, informując o postępach w negocjacjach i ich
ustaleniach Instytucję Zarządzającą Podstawami Wsparcia Wspólnoty, właściwe
organy administracji rządowej oraz właściwe zarządy województw.
3. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty prowadzi
z Komisją Europejską negocjacje w sprawie programów, o których mowa w art. 8
ust. 1 pkt 2, współfinansowanych z publicznych środków wspólnotowych, oraz
strategii wykorzystania Funduszu Spójności, informując o postępach w negocjacjach
i ich ustaleniach właściwych ministrów, właściwe organy administracji rządowej oraz
właściwe zarządy województw.
4. Organy administracji rządowej oraz zarządy województw, na podstawie
informacji o postępach negocjacji, o których mowa w ust. 2 i 3, mogą zgłaszać
w każdym czasie wnioski oraz opinie Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia
Wspólnoty lub właściwym ministrom.
5. Właściwy minister, w porozumieniu z Instytucją Zarządzającą Podstawami
Wsparcia Wspólnoty, przyjmuje, w drodze rozporządzenia, programy, o których
mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, współfinasowane z publicznych środków
wspólnotowych, mając na uwadze ustalenia negocjacji z Komisją Europejską.
6. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty, w porozumieniu
z właściwymi ministrami ze względu na rodzaj działalności objętej strategią
przyjmuje, w drodze rozporządzenia, strategię wykorzystania Funduszu Spójności,
mając na uwadze ustalenia negocjacji z Komisją Europejską.

1. Za przygotowanie i realizację programów albo za przygotowanie
i nadzór nad realizacją strategii wykorzystania Funduszu Spójności, a w szczególności
za wydawanie wytycznych dotyczących wdrażania programów i strategii
wykorzystania Funduszu Spójności, o których mowa w art. 8 ust. 1, skierowanych do
podmiotów uczestniczących w realizacji danego programu, są odpowiedzialne
właściwe instytucje zarządzające.
2. Instytucja zarządzająca współpracuje przy opracowywaniu programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, z właściwymi organami administracji
rządowej i jednostkami samorządu terytorialnego oraz konsultuje je z partnerami
społecznymi i gospodarczymi w trybie określonym w art. 13 ust. 4.
3. Instytucja zarządzająca, w porozumieniu z instytucjami pośredniczącymi,
opracowuje strategię wykorzystania Funduszu Spójności, współpracując z właściwymi organami administracji rządowej i jednostkami samorządu
terytorialnego oraz konsultuje ją z partnerami społecznymi i gospodarczymi w trybie
określonym w art. 13 ust. 4.

Art. 18a. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty koordynuje
proces wdrażania funduszy strukturalnych w Rzeczypospolitej Polskiej,
w szczególności:
1) wydaje wytyczne dotyczące funkcjonowania systemu wdrażania funduszy
strukturalnych w zakresie zarządzania programami operacyjnymi,
sprawozdawczości, kwalifikowalności wydatków, monitorowania procesu
wdrażania funduszy, skierowane do instytucji uczestniczących w realizacji
Planu, w celu zachowania jednolitości zasad wdrażania Planu;
2) wydaje w porozumieniu z instytucją płatniczą wytyczne dotyczące
funkcjonowania kontroli finansowej i organizacji przepływów finansowych;
3) organizuje prace Komitetu Monitorującego, o którym mowa w art. 39 ust. 1;
4) sporządza sprawozdania z postępów wdrażania funduszy strukturalnych dla
Komisji Europejskiej oraz właściwych organów i instytucji;
5) negocjuje z Komisją Europejską ewentualne zmiany Podstaw Wsparcia
Wspólnoty;
6) koordynuje politykę informacyjną i promocyjną w obszarze funduszy
strukturalnych oraz strategii wykorzystania Funduszu Spójności;
7) organizuje i koordynuje proces ewaluacji Podstaw Wsparcia Wspólnoty.

1. Ubiegający się o dofinansowanie ze środków, o których mowa
w art. 24 ust. 1 pkt 2, projektów w ramach programów, o których mowa w art. 8 ust. 1
pkt 1–3, składa wniosek do instytucji zarządzającej, instytucji wdrażającej albo
zarządu województwa, zgodnie z systemem realizacji określonym w tych programach.
2. Dofinansowanie projektów zgłoszonych do realizacji w ramach programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, przyznaje instytucja zarządzająca, działająca
w jej imieniu instytucja wdrażająca albo instytucja pośrednicząca, jeżeli tak stanowi
system realizacji danego programu.
3. Dofinansowanie projektów zgłoszonych do realizacji w ramach programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, przyznaje zgodnie z systemem realizacji danego
programu instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca albo instytucja
wdrażająca.
4. Wnioski o dofinansowanie projektów, które rodzą skutki finansowe dla
budżetu państwa, w części, której dysponentami są organy administracji rządowej,
przed ich złożeniem wymagają uzyskania akceptacji tych organów.
5. Warunki dofinansowania, o którym mowa w ust. 1–3, określa umowa
o dofinansowanie projektu, zawarta z beneficjentami przez instytucję zarządzającą
programem, instytucję wdrażającą lub działającą w imieniu instytucji zarządzającej
instytucję pośredniczącą, albo decyzja, o której mowa w art. 11 ust. 7.
6. Właściwe instytucje zarządzające dokonują wyboru projektów w ramach
strategii wykorzystania Funduszu Spójności zgodnie z kierunkami i priorytetami
Planu, a następnie przekazują je ministrowi właściwemu do spraw rozwoju
regionalnego celem przedłożenia Komisji Europejskiej.

1. Instytucja zarządzająca przygotowuje i podaje do publicznej
wiadomości, w szczególności na swojej stronie internetowej, wzór wniosku
o dofinansowanie realizacji projektu oraz wzór umowy o dofinansowanie projektu,
a także zmiany tych wzorów.
2. We wzorze wniosku należy wskazać, jakie dane powinien podać
wnioskodawca, w szczególności:
1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i adres siedziby wnioskodawcy;
2) określenie adresata wniosku;
3) nazwę programu i działania, w ramach którego projekt miałby być
współfinansowany;
4) tytuł projektu;
5) opis projektu;
6) wartość całkowitą projektu;
7) sumę całkowitych wydatków kwalifikowalnych;
8) poziom współfinansowania projektu, o jaki ubiega się wnioskodawca;
9) harmonogram realizacji projektu.
3. We wzorach umów należy wskazać, jakie dane powinna zawierać umowa
o dofinansowanie projektu, w szczególności:
1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i adres siedziby beneficjenta;
2) nazwę i adres siedziby instytucji zawierającej umowę z beneficjentem;
3) tytuł projektu;
4) wartość całkowitą projektu;
5) sumę całkowitych wydatków kwalifikowalnych;
6) zatwierdzony poziom współfinansowania projektu;
7) harmonogram realizacji projektu;
8) sposób dokonywania rozliczeń pomiędzy beneficjentem a instytucją
przekazującą środki.
4. Instytucja zarządzająca ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” komunikat o:
1) miejscu publikacji wzorów, o których mowa w ust. 1, oraz ich zmian;
2) terminie, od którego wzory, o których mowa w ust. 1, albo ich zmiany będą
stosowane.

1. Kontrakt określa:
1) działania objęte kontraktem;
2) prawa i obowiązki stron;
3) tryb i harmonogram wykonania działań, a także zasady nadzoru nad ich
wykonywaniem;
4) łączne nakłady na wykonanie działań objętych kontraktem w podziale na
programy, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, działania, lata oraz źródła
finansowania;
5) sposób i terminy rozliczeń finansowych;
6) zakres i tryb sprawozdawczości, w tym zakres sprawozdań, o których mowa
w art. 49 ust. 1;
7) zasady oceny i sposób kontroli wykonania działań, w tym kontroli finansowej;
8) postępowanie w przypadku wykrycia nieprawidłowości w wykonaniu lub
finansowaniu działań;
9) zasady i tryb rozwiązywania sporów oraz zaspokajania roszczeń stron kontraktu,
w tym roszczeń finansowych.
2. Do kontraktu dołącza się informacje na temat uczestnictwa województwa
w programach operacyjnych, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3,
współfinansowanych z publicznych środków wspólnotowych.
3. Kontrakt zawiera się na okres zgodny z okresem obowiązywania Planu.
4. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze
rozporządzenia, wzór kontraktu wojewódzkiego oraz wzór wniosku zarządu
województwa, o którym mowa w art. 35 ust. 1, mając na uwadze konieczność
efektywnej realizacji kontraktu.

1. Zarząd województwa przedstawia ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego wniosek o przyznanie środków na realizację regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2. 2. Do wniosku zarząd województwa załącza:
1) programy operacyjne, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2;
2) informacje o przewidywanych wydatkach na programy, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 3;
3) informację o planowanych wydatkach na realizację inwestycji wieloletnich w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych3), na terenie województwa w okresie obowiązywania Planu;
4) strategię rozwoju województwa i odpowiednie programy wojewódzkie, o których mowa w ustawie z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1668 oraz z 2021 r. poz. 1038 i 1834);
5) ocenę, o której mowa w art. 59 ust. 3. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zarząd województwa składa po zatwierdzeniu Planu przez Radę Ministrów. 4. Po otrzymaniu wniosku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego zawiadamia niezwłocznie marszałka województwa o możliwości podjęcia rokowań mających na celu zawarcie kontraktu, określając datę i miejsce pierwszego spotkania stron oraz przedkłada projekt regulaminu negocjacji.

1. Kontrakt może zostać zmieniony:
1) na podstawie zgodnego oświadczenia stron;
2) na wezwanie jednej ze stron. 2. Podjęcie rokowań w sprawie zmiany kontraktu następuje nie później niż w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania, o którym mowa w ust. 1 pkt 2. Rokowania ulegają zakończeniu w terminie 30 dni od dnia ich podjęcia. 3. Na czas trwania rokowań, o których mowa w ust. 2, realizacja postanowień kontraktu ulega zawieszeniu. 4. Kontrakt może zostać rozwiązany:
1) na podstawie zgodnego oświadczenia stron;
2) z upływem okresu wypowiedzenia dokonanego przez jedną ze stron, o którym mowa w ust. 7;
3) w przypadku naruszenia przez jedną ze stron istotnych postanowień kontraktu. 5. Rada Ministrów może rozwiązać kontrakt, w drodze uchwały wypowiadającej jego warunki, podjętej na wniosek ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego. 6. Samorząd województwa może rozwiązać kontrakt, w drodze uchwały wypowiadającej jego warunki, podjętej przez sejmik województwa na wniosek zarządu województwa. 7. Jeżeli strony nie postanowią inaczej, okres wypowiedzenia kontraktu wynosi miesiąc, licząc od dnia:
1) podjęcia przez Radę Ministrów uchwały, o której mowa w ust. 5;
2) podjęcia przez sejmik województwa uchwały, o której mowa w ust. 6. 8. W przypadku rozwiązania kontraktu w trybie przewidzianym w ust. 5 albo ust. 6, zobowiązania stron kontraktu wobec beneficjentów, realizujących projekty zgodnie z postanowieniami kontraktu, uznaje się do wysokości określonych w umowach o dofinansowanie projektów albo decyzjach, o których mowa w art. 11 ust. 7. Rozdział 6 Szczególny tryb finansowania zadań z zakresu rozwoju regionalnego

1. Prezes Rady Ministrów na wniosek Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty powołuje, w drodze zarządzenia, Komitet Monitorujący Plan. 2. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty albo jej przedstawiciel przewodniczy Komitetowi Monitorującemu Plan. 3. Komitet Monitorujący Plan:
1) wyraża opinie i wnioski w zakresie dostosowań i zmian w kierunkach i sposobach realizacji Planu;
2) rozpatruje i zatwierdza, przed przedłożeniem Radzie Ministrów, roczne sprawozdania i sprawozdanie końcowe, o których mowa w art. 49;
3) monitoruje przebieg oraz ocenia efektywność i skuteczność realizacji Planu;
4) zgłasza Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty propozycje zmian w ramach poszczególnych programów operacyjnych, które ułatwią osiągnięcie celów Planu lub usprawnią zarządzanie pomocą, w tym zarządzanie finansowe;
5) opiniuje zgłoszone przez Instytucję Zarządzającą Podstawami Wsparcia Wspólnoty propozycje przesunięć środków między programami i priorytetami w ramach Planu;
6) zajmuje się innymi sprawami zgłoszonymi przez przewodniczącego albo członków Komitetu Monitorującego Plan. 4. W skład Komitetu Monitorującego Plan wchodzą:
1) ze strony rządowej – po jednym przedstawicielu:
a) instytucji zarządzających,
b) właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej Planem, którzy nie pełnią funkcji instytucji zarządzających programami,
c) instytucji płatniczej,
d) ministra właściwego do spraw członkostwa Rzeczypospolitej Polskiej w Unii Europejskiej,
e) Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego;
f) (uchylona)
2) ze strony samorządowej:
a) marszałkowie województw albo ich przedstawiciele,
b) przedstawiciele ogólnopolskich organizacji jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w art. 5 ustawy z dnia 6 maja 2005 r. o Komisji Wspólnej Rządu i Samorządu Terytorialnego oraz o przedstawicielach Rzeczypospolitej Polskiej w Komitecie Regionów Unii Europejskiej (Dz. U. poz. 759), zwanych dalej „ogólnopolskimi organizacjami”;
3) przedstawiciele partnerów społecznych i gospodarczych:
a) organizacji związkowych i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i innych instytucjach dialogu społecznego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2232 oraz z 2020 r. poz. 568 i 2157),
b) organizacji pozarządowych – wskazanych przez Radę Działalności Pożytku Publicznego,
c) środowiska naukowego – wskazanych przez Radę Główną Nauki i Szkolnictwa Wyższego. 5. Organ powołujący Komitet Monitorujący Plan powinien zapewnić, aby przedstawiciele:
1) strony samorządowej – stanowili 1/3 składu;
2) partnerów społecznych i gospodarczych – stanowili 1/3 składu. 6. W posiedzeniach Komitetu Monitorującego Plan mogą uczestniczyć w charakterze obserwatorów:
1) wojewodowie albo ich przedstawiciele;
2) przedstawiciel Prezesa Najwyższej Izby Kontroli;
3) przedstawiciel Krajowej Rady Regionalnych Izb Obrachunkowych;
4) przedstawiciel Krajowej Administracji Skarbowej;
5) przedstawiciel Związku Banków Polskich;
6) przedstawiciel Komisji Europejskiej;
7) przedstawiciel Europejskiego Banku Inwestycyjnego. 7. Jeżeli zakres omawianych spraw tego wymaga, w obradach Komitetu Monitorującego Plan, na pisemne zaproszenie przewodniczącego, mogą uczestniczyć, bez prawa do głosowania, eksperci oraz przedstawiciele innych instytucji lub grup społecznych i zawodowych. 8. Komitet Monitorujący Plan jest powoływany na okres realizacji Planu. 9. Posiedzenie Komitetu Monitorującego Plan zwołuje przewodniczący nie rzadziej niż raz na 6 miesięcy. 10. Tryb pracy Komitetu Monitorującego Plan określa regulamin, którego projekt przygotowuje Przewodniczący Komitetu Monitorującego Plan, przyjęty zwykłą większością głosów na pierwszym posiedzeniu przez Komitet Monitorujący Plan. 11. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty zapewnia obsługę administracyjną prac Komitetu Monitorującego Plan.

1. Właściwy minister pełniący funkcję instytucji zarządzającej
powołuje, w drodze zarządzenia, komitet monitorujący program, o którym mowa
w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3.
2. W skład komitetu, o którym mowa w ust. 1, wchodzą:
1) ze strony rządowej – przedstawiciele:
a) Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty,
b) instytucji zarządzającej programem,
c) właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej
programem, którzy nie pełnią funkcji instytucji zarządzającej albo instytucji
pośredniczącej,
d) instytucji pośredniczącej, jeżeli została wyznaczona,
e) instytucji płatniczej;
2) ze strony samorządu terytorialnego przedstawiciele:
a) konwentu marszałków,
b) ogólnopolskich organizacji;
3) przedstawiciele partnerów społecznych i gospodarczych:
a) organizacji związkowych i organizacji pracodawców, reprezentatywnych w
rozumieniu ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o Radzie Dialogu Społecznego i
innych instytucjach dialogu społecznego,
b) organizacji pozarządowych – wskazanych przez Radę Działalności Pożytku
Publicznego,
c) środowiska naukowego – wskazanych przez Radę Główną Nauki
i Szkolnictwa Wyższego.
3. W posiedzeniach komitetu, o którym mowa w ust. 1, mogą uczestniczyć
w charakterze obserwatorów:
1) wojewodowie albo ich przedstawiciele;
2) przedstawiciele instytucji wdrażających;
3) przedstawiciele beneficjentów;
4) przedstawiciele podmiotów, o których mowa w art. 39 ust. 6 pkt 2 i 4–7.
4. Komitet monitorujący program, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3,
finansowany z publicznych środków krajowych:
1) rozpatruje i zatwierdza kryteria wyboru projektów w ramach każdego działania;
2) rozpatruje i zatwierdza uzupełnienie programu oraz propozycje jego zmian;
3) okresowo bada postęp w zakresie osiągnięcia szczegółowych celów, określonych
w programie i uzupełnieniu programu;
4) bada rezultaty realizacji programu, w tym osiągnięcie celów programu
wyznaczonych dla poszczególnych działań;
5) rozpatruje i zatwierdza przygotowane przez instytucję zarządzającą programem
sprawozdania okresowe, roczne oraz sprawozdanie końcowe, o których mowa
w art. 46 ust. 1;
6) rozpatruje i zatwierdza zmiany w programie;
7) zgłasza instytucji zarządzającej programem propozycje zmian w ramach
programu;
8) rozpatruje i zatwierdza plan działań promocyjnych w ramach programu oraz
proponuje jego zmiany.
5. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego powołuje, w drodze
zarządzenia, komitet monitorujący program, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2,
współfinansowany ze wspólnotowych środków publicznych.
6. W skład komitetu, o którym mowa w ust. 5, wchodzą przedstawiciele:
1) Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty;
2) instytucji zarządzającej programem;
3) instytucji płatniczej;
4) ministrów właściwych ze względu na rodzaj działalności objętej programem,
którzy nie pełnią funkcji instytucji zarządzającej programem;
5) 16 wojewodów;
6) 16 marszałków województw;
7) ogólnopolskich organizacji partnerów społecznych i gospodarczych;
8) ogólnopolskich organizacji.
7. W posiedzeniu komitetu, o którym mowa w ust. 5, mogą uczestniczyć,
w charakterze obserwatorów, przedstawiciele:
1) Prezesa Najwyższej Izby Kontroli;
2) Krajowej Administracji Skarbowej;
3) Europejskiego Banku Inwestycyjnego;
4) Komisji Europejskiej.
8. Komitet, o którym mowa w ust. 5, realizuje zadania, o których mowa w art. 35
ust. 3 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r.
ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych.
9. Organ powołujący komitet monitorujący program powinien zapewnić, aby
przedstawiciele:
1) strony samorządowej – stanowili 1/3 składu;
2) partnerów społecznych i gospodarczych – stanowili 1/3 składu.
10. Właściwy minister albo jego przedstawiciel przewodniczy komitetowi
monitorującemu program.
11. Przewodniczący zwołuje posiedzenia komitetu monitorującego program nie
rzadziej niż raz na sześć miesięcy.
12. Do posiedzeń komitetu monitorującego program stosuje się odpowiednio
przepis art. 39 ust. 7.
13. Komitet monitorujący program, w zależności od potrzeb, może tworzyć
podkomitety oraz grupy robocze.
14. Tryb pracy komitetu monitorującego program, z uwzględnieniem trybu
tworzenia podkomitetów oraz grup roboczych, określa regulamin, którego projekt
przygotowuje właściwy minister. Regulamin przyjmowany jest zwykłą większością
głosów przez komitet monitorujący program.
15. Właściwy minister zapewnia obsługę administracyjną komitetu
monitorującego program.

1. Wojewoda, w celu zapewnienia sprawnej i efektywnej realizacji kontraktów, powołuje, w drodze zarządzenia, komitet monitorujący kontrakt wojewódzki. 2. Wojewoda przewodniczy komitetowi monitorującemu kontrakt wojewódzki. Zastępcą przewodniczącego jest marszałek województwa. 3. Komitet monitorujący kontrakt wojewódzki:
1) monitoruje przebieg oraz ocenia efektywność i skuteczność realizacji kontraktu i podejmowanych w jego ramach programów, działań i projektów;
2) w oparciu o informacje od instytucji zarządzającej Planem ocenia i formułuje opinie oraz wnioski mające na celu zapewnienie spójności działań i projektów realizowanych w ramach kontraktu z działaniami i projektami realizowanymi na terenie województwa w ramach programów operacyjnych, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, a także przez ministrów właściwych na podstawie odrębnych przepisów;
3) ocenia i wyraża opinie oraz wnioski dotyczące podejmowania działań w zakresie promocji i upowszechniania informacji o kontrakcie;
4) rozpatruje i zatwierdza sprawozdania, o których mowa w art. 46 ust. 1, przed ich przekazaniem ministrowi właściwemu do spraw rozwoju regionalnego. 4. W skład komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki wchodzą przedstawiciele:
1) ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego;
2) instytucji zarządzających programami objętymi kontraktem;
3) właściwych ministrów ze względu na rodzaj działalności objętej programem, którzy nie pełnią funkcji instytucji zarządzającej programem;
4) instytucji wdrażających w ramach programów objętych kontraktem;
5) wojewody;
6) zarządu województwa;
7) zainteresowanych współdziałaniem w efektywnej realizacji kontraktu, znajdujących się na obszarze województwa:
a) jednostek samorządu terytorialnego reprezentujący gminy, powiaty i miasta będące siedzibami wojewódzkich władz samorządowych,
b) partnerów społecznych i gospodarczych, w tym organizacji pozarządowych. 5. Przedstawiciele Regionalnej Izby Obrachunkowej i delegatury Najwyższej Izby Kontroli mogą uczestniczyć w pracach komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki w charakterze obserwatorów, bez prawa do głosowania. 6. Organ powołujący komitet monitorujący kontrakt wojewódzki powinien zapewnić, aby przedstawiciele:
1) jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 4 pkt 7 lit. a – stanowili 1/3 składu;
2) partnerów społecznych i gospodarczych – stanowili 1/3 składu. 7. Do posiedzeń komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki stosuje się odpowiednio przepisy art. 39 ust. 7 i 8 oraz art. 42 ust. 9. 8. Przewodniczący komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki zwołuje jego posiedzenie nie rzadziej niż raz na sześć miesięcy. 9. Tryb pracy komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki, z uwzględnieniem trybu tworzenia podkomitetów oraz grup roboczych, określa regulamin przygotowany przez wojewodę i przyjęty zwykłą większością głosów na pierwszym posiedzeniu przez komitet monitorujący kontrakt wojewódzki. 10. Wojewoda zapewnia obsługę administracyjną komitetu monitorującego kontrakt wojewódzki. Rozdział 8 Sprawozdawczość

1. Sprawozdania, o których mowa w art. 46 ust. 1, sporządza:
1) minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego – w odniesieniu do Planu;
2) wojewoda – w odniesieniu do kontraktu;
3) instytucja zarządzająca – w odniesieniu do programu;
4) instytucja pośrednicząca – w odniesieniu do priorytetu albo działania;
5) instytucja wdrażająca – w odniesieniu do działania;
6) beneficjent – w odniesieniu do projektu, jeżeli tak stanowi system realizacji
danego działania.
2. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze
rozporządzenia:
1) tryb, terminy i zakres sprawozdawczości dotyczącej realizacji Planu
w odniesieniu do projektów, działań i programów, o których mowa w art. 8 ust. 1
pkt 1–3,
2) tryb i zakres rozliczeń w odniesieniu do projektów, działań i programów,
o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3
– mając na uwadze efektywne i skuteczne wykorzystanie środków służących realizacji
Planu.
3. Sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, powinno zawierać
w szczególności:
1) tytuł projektu;
2) nazwę beneficjenta;
3) określenie okresu, którego dotyczy sprawozdanie.
3a. Instytucja zarządzająca opracowuje i podaje do publicznej wiadomości,
w szczególności na swojej stronie internetowej, wzory sprawozdań dla beneficjentów
oraz ich zmiany, dla przypadków, o których mowa w ust. 1 pkt 6.
3b. Instytucja zarządzająca ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej
Polskiej „Monitor Polski” komunikat o:
1) miejscu publikacji wzorów, o których mowa w ust. 3a, oraz ich zmian;
2) terminie, od którego wzory, o których mowa w ust. 3a, albo ich zmiany będą
stosowane.

1. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty corocznie, w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego po roku realizacji Planu, na podstawie otrzymywanych od instytucji zarządzających sprawozdań rocznych z realizacji programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, oraz sprawozdań rocznych z realizacji kontraktów, sporządza sprawozdanie roczne obejmujące:
1) analizę realizacji Planu;
2) analizę realizacji kontraktów;
3) informację o wynikach kontroli, o których mowa w rozdziale 9. 2. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty przedkłada niezwłocznie sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, Komitetowi Monitorującemu Plan. 3. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty sporządza w terminie do dnia 30 czerwca roku następującego po zakończeniu realizacji Planu, na podstawie sprawozdań końcowych z realizacji programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3, oraz kontraktów, sprawozdanie końcowe z realizacji Planu i przedkłada je Radzie Ministrów. Rada Ministrów przyjmuje sprawozdanie końcowe z realizacji Planu w drodze uchwały. 4. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego przedstawia corocznie Sejmowi sprawozdanie, o którym mowa w ust. 1, w ciągu miesiąca od dnia przyjęcia tego sprawozdania przez Radę Ministrów, oraz po zakończeniu realizacji Planu – sprawozdanie, o którym mowa w ust. 3. Rozdział 9 Kontrola realizacji projektów i programów współfinansowanych z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności

1. Instytucja właściwa do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej
przeprowadza kontrolę wyrywkową, o której mowa w art. 10 rozporządzenia Komisji
(WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady
wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania
i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach funduszy strukturalnych (Dz. Urz.
WE L 063 z 03.03.2001, L 351 z 28.12.2002; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne,
rozdz. 14, t. 1, str. 132 oraz 187) oraz w art. 9 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1386/2002 z dnia 29 lipca 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie systemów zarządzania i kontroli
pomocy przyznanej z Funduszu Spójności i procedury dokonywania korekt
finansowych (Dz. Urz. WE L 201 z 31.07.2002).
2. Kontrola, o której mowa w ust. 1, służy w szczególności do weryfikacji
wyników kontroli, o których mowa w art. 52 i 53.
3. Kontrola, o której mowa w ust. 1, obejmuje co najmniej 5% wydatków
dokonanych w każdym z programów operacyjnych oraz 15% wydatków w ramach
Funduszu Spójności w okresie wdrażania programu.
4. Kontrola, o której mowa w ust. 1, przeprowadzana jest w oparciu o roczny
plan kontroli, przygotowany przez instytucję właściwą do spraw prowadzenia kontroli
wyrywkowej.
5. Instytucja właściwa do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej
niezwłocznie informuje instytucję płatniczą o wynikach przeprowadzonej przez siebie
kontroli.

Art. 55a. W celu spełnienia wymogu, o którym mowa
w art. 9 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r.
ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE)
nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielanej
w ramach Funduszy Strukturalnych oraz w art. 8 ust. 2 rozporządzenia Komisji (WE)
nr 1386/2002 z dnia 29 lipca 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania
rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie systemów zarządzania i kontroli
pomocy przyznanej z Funduszu Spójności i procedury dokonywania korekt
finansowych, instytucja płatnicza wykonuje kontrolę, o której mowa w art. 50, z
uwzględnieniem wyników kontroli przeprowadzonych przez instytucję zarządzającą
oraz instytucję właściwą do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej, o których
mowa w art. 52, 53 i 55 ust. 1.

Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określi, w drodze rozporządzenia, tryb przeprowadzania kontroli, o których mowa w art. 52 i 53, mając na uwadze potrzebę zapewnienia prawidłowego wydatkowania środków z funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności.

Art. 56a. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty, instytucja płatnicza oraz instytucja właściwa do spraw wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy, o której mowa w art. 15 rozporządzenia Komisji (WE) nr 438/2001 z dnia 2 marca 2001 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 dotyczącego zarządzania i systemów kontroli pomocy udzielanej w ramach Funduszy Strukturalnych, oraz deklaracji zamknięcia projektów, o której mowa w art. 13 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1386/2002 z dnia 29 lipca 2002 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1164/94 w zakresie systemów zarządzania i kontroli pomocy przyznanej z Funduszu Spójności i procedury dokonywania korekt finansowych, może zwrócić się do instytucji właściwej do spraw kontroli wyrywkowej lub do instytucji zarządzającej programem, albo zlecić podmiotom zewnętrznym, przeprowadzenie dodatkowych kontroli lub audytów systemu wdrażania w sytuacji, w której:
1) pojawią się uzasadnione wątpliwości co do sprawności, skuteczności lub prawidłowości działania systemu wdrażania funduszy strukturalnych lub strategii wykorzystania Funduszu Spójności;
2) wyniki kontroli, o których mowa w niniejszym rozdziale, uznane zostaną za niewystarczające dla wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy.

Art. 56b. 1. Koordynację działań kontrolnych w ramach Podstaw Wsparcia Wspólnoty zapewnia Komitet do spraw Kontroli i Audytu Funduszy Strukturalnych i Funduszu Spójności. 2. Do zadań Komitetu, o którym mowa w ust. 1, należy w szczególności:
1) przegląd i opiniowanie rocznych planów kontroli instytucji właściwej do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej oraz akceptowanie rocznych planów kontroli instytucji zarządzających;
2) koordynacja kontroli realizowanych w obszarze funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności przez instytucje, o których mowa w ustawie, oraz inne państwowe organy kontroli;
3) ocena efektywności kontroli realizowanych na podstawie ustawy;
4) opiniowanie sprawozdań i raportów z wyników kontroli w obszarze funduszy strukturalnych i Funduszu Spójności przekazywanych do Komisji Europejskiej. 3. W skład Komitetu, o którym mowa w ust. 1, wchodzą przedstawiciele:
1) Instytucji Zarządzającej Podstawami Wsparcia Wspólnoty;
2) instytucji zarządzających;
3) instytucji właściwej do spraw prowadzenia kontroli wyrywkowej;
4) instytucji właściwej do spraw wystawienia deklaracji zamknięcia pomocy;
5) instytucji płatniczej. 4. W posiedzeniach komitetu, o którym mowa w ust. 1, mogą uczestniczyć w charakterze obserwatorów przedstawiciele Prezesa Najwyższej Izby Kontroli oraz ministra właściwego do spraw finansów publicznych. 5. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego może powołać w skład Komitetu, o którym mowa w ust. 1, przedstawicieli instytucji innych niż wymienione w ust. 3. 6. Minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego powołuje Komitet, o którym mowa w ust. 1, w drodze zarządzenia, określając tryb jego działania. 7. Obsługę prac Komitetu, o którym mowa w ust. 1, zapewnia Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty.

Art. 56c. 1. W przypadku gdy instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca, na skutek przeprowadzonej kontroli lub na podstawie informacji uzyskanych od innego organu kontrolującego, stwierdzi nieprawidłowości polegające na wykorzystaniu przez beneficjenta przekazanych środków finansowych, o których mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1–3, niezgodnie z ich przeznaczeniem lub umową o dofinansowanie projektu albo decyzją, o której mowa w art. 11 ust. 7, beneficjent niezwłocznie zwraca tę część środków finansowych, która została wykorzystana niezgodnie z ich przeznaczeniem, wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, naliczonej od dnia przekazania tej części środków. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, instytucja zarządzająca, instytucja pośrednicząca lub instytucja wdrażająca może wstrzymać dalsze finansowanie projektu. 3. Jeżeli w wyniku przeprowadzonej kontroli, o której mowa w ust. 1, lub na podstawie informacji uzyskanych od innego organu kontrolującego, instytucja zarządzająca lub instytucja pośrednicząca stwierdzi niemożność dalszej realizacji projektu, zaprzestaje jego finansowania.

Art. 56d. Instytucja zarządzająca ustala i nakłada korekty finansowe, o których mowa w art. 39 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/1999 z dnia 21 czerwca 1999 r. ustanawiającego przepisy ogólne w sprawie funduszy strukturalnych (Dz. Urz. WE L 161 z 26.06.1999, L 198 z 21.07.2001 oraz L 158 z 27.06.2003; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 14, t. 1, str. 31). Rozdział 10 Ocena skuteczności i efektywności realizacji Planu

1. Efektywność i skuteczność realizacji Planu, programów, o których
mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, finansowanych z publicznych środków krajowych, oraz
kontraktów podlegają ocenie:
1) szacunkowej – przed rozpoczęciem realizacji;
2) (uchylony)
3) pełnej – po zakończeniu realizacji.
2. Ocena, o której mowa w ust. 1, uwzględnia:
1) kompleksowe oddziaływanie realizacji Planu, programów oraz kontraktów na
podnoszenie poziomu spójności społecznej, gospodarczej i przestrzennej
z krajami i regionami Wspólnoty Europejskiej oraz osiąganie celów
zdefiniowanych w Planie, programach i kontraktach;
2) skutki oddziaływania realizacji Planu, programów i kontraktów na sytuację
społeczno-gospodarczą kraju, województw i sektorów gospodarki objętych
programami operacyjnymi.
3. Komitet Monitorujący Plan, komitety monitorujące programy i komitety
monitorujące kontrakty wojewódzkie mogą zdecydować o podjęciu uzupełniających
ocen Planu, programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, finansowanych
z publicznych środków krajowych, i kontraktów.
4. Instytucja Zarządzająca Podstawami Wsparcia Wspólnoty, właściwi
ministrowie oraz samorządy województw udostępniają wyniki oceny efektywności
i skuteczności realizacji Planu przez ich zamieszczenie w powszechnie dostępnej sieci
teleinformatycznej.

W ustawie z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (Dz.U. z 2003
r. Nr 178, poz. 1749) w art. 3 wprowadza się następujące zmiany:
1) ust. 1 otrzymuje brzmienie:
„1. Postępowanie scaleniowe lub wymienne przeprowadza starosta, jako
zadanie z zakresu administracji rządowej ze środków budżetu państwa, z zastrzeżeniem ust. 5-7 oraz art. 4 ust. 2. Organem wyższego
stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego w
stosunku do starosty w sprawach z tego zakresu jest wojewoda.”;
2) po ust. 3 dodaje się ust. 4-7 w brzmieniu:
„4. Prace scaleniowo - wymienne koordynuje i wykonuje samorząd
województwa przy pomocy jednostek organizacyjnych przekazanych mu na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz.U. Nr 133, poz. 872, z późn. zm.).
5. W finansowanie prac, o których mowa w ust. 4, oraz w finansowanie
zagospodarowania poscaleniowego mogą być włączone publiczne
środki wspólnotowe w rozumieniu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r.
o Narodowym Planie Rozwoju (Dz.U. Nr 116, poz. 1206).
6. W finansowanie zagospodarowania poscaleniowego mogą być włączone środki państwowych funduszy celowych oraz środki budżetów jednostek samorządu terytorialnego, jeżeli jest to zgodne odpowiednio z ich regulaminami bądź właściwością.
7. W pokrywaniu kosztów przeprowadzania postępowania scaleniowego lub wymiennego oraz zagospodarowania poscaleniowego mogą
uczestniczyć właściciele gruntów objętych postępowaniem na zasadach ustalonych przez starostę w projekcie, o którym mowa w art.
10 ust. 1.”.

W ustawie z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.U. Nr 115, poz. 1229, z
późn. zm.) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 72 otrzymuje brzmienie:
„Art. 72. 1. Urządzenia melioracji wodnych podstawowych stanowią własność Skarbu Państwa i są wykonywane na jego koszt, z zastrzeżeniem ust. 2.
2. Wykonywanie urządzeń, o których mowa w ust. 1, może być
współfinansowane z publicznych środków wspólnotowych w
rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz.U. Nr 116, poz. 1206).
3. Rozstrzygnięcie w sprawie, o której mowa w ust. 2, podejmuje,
w drodze decyzji, marszałek województwa, w uzgodnieniu z
wojewodą.”;
2) w art. 74 ust. 2 i 3 otrzymują brzmienie:
„2. Urządzenia melioracji wodnych szczegółowych mogą być wykonywane na koszt:
1) Skarbu Państwa za zwrotem, w formie opłaty melioracyjnej, części
kosztów przez właścicieli gruntów, na które urządzenia te wywierają
korzystny wpływ, zwanych dalej „zainteresowanymi właścicielami
gruntów”, jeżeli:
a) teren cechuje duże rozdrobnienie gospodarstw rolnych lub
b) urządzeniom melioracji wodnych szczegółowych grozi dekapitalizacja, lub
c) warunkiem restrukturyzacji rolnictwa jest regulacja stosunków
wodnych w glebie;
2) Skarbu Państwa przy współudziale publicznych środków wspólnotowych, za zwrotem przez zainteresowanych właścicieli gruntów
części kosztów w formie opłaty inwestycyjnej.
3. Opłaty, o których mowa w ust. 2, stanowią dochód budżetu państwa.”;
3) w art. 74 uchyla się ust. 4-6;
4) po art. 74 dodaje się art. 74a-74c w brzmieniu:
„Art. 74a. 1. Opłatę inwestycyjną, o której mowa w art. 74 ust. 2 pkt 2,
ustala się w wysokości 20% kosztów wykonania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, które są określone w końcowym raporcie z realizacji inwestycji finansowych z udziałem
publicznych środków wspólnotowych.
2. Opłatę inwestycyjną pobiera się w 15 równych rocznych ratach
w terminie do dnia 30 października każdego roku, przy czym
opłata inwestycyjna mniejsza od 1000 zł pobierana jest w 3
równych rocznych ratach.
3. Pierwszą ratę opłaty inwestycyjnej pobiera się po upływie
dwóch lat od dnia przekazania urządzeń do eksploatacji, a w
przypadku zagospodarowania pomelioracyjnego łąk i pastwisk
- po upływie roku.
Art. 74b. 1. Rozstrzygnięcie w sprawach, o których mowa w art. 74 ust. 2,
podejmuje, w drodze decyzji, marszałek województwa w
uzgodnieniu z wojewodą na wniosek spółki wodnej lub zainteresowanych właścicieli gruntów.
2. W przypadku wykonywania urządzeń melioracji wodnych na
zasadach, o których mowa w art. 74 ust. 2 pkt 2, wymagany
jest wniosek spółki wodnej lub wnioski zainteresowanych właścicieli gruntów stanowiących co najmniej 75% powierzchni
planowanych do zmeliorowania.
3. Decyzję, o której mowa w ust. 1, ogłasza się w sposób zwyczajowo przyjęty na danym terenie oraz poprzez umieszczenie jej, na co najmniej 14 dni, na tablicach ogłoszeń w urzędach gmin.
4. Marszałek województwa ustala dla każdego zainteresowanego
właściciela gruntów, w drodze decyzji, wysokość opłaty melioracyjnej albo opłaty inwestycyjnej, proporcjonalną do powierzchni gruntów, na które korzystny wpływ wywierają urządzenia melioracji wodnych szczegółowych.
5. Właściciel gruntów, którego dotyczy decyzja, o której mowa w
ust. 4, jest obowiązany umożliwić wejście na grunt oraz do
obiektów budowlanych w celu zaprojektowania i wykonania
urządzeń melioracji wodnych.
Art. 74c. Po zakończeniu procesu inwestycyjnego i rozliczeniu wartości
wykonanych robót marszałek województwa, w drodze decyzji,
koryguje w czasie 9 miesięcy ustaloną wysokość opłaty melioracyjnej albo opłaty inwestycyjnej, odpowiednio do wysokości
poniesionych kosztów inwestycyjnych oraz zmian w projekcie
technicznym, dokonanych w trakcie realizacji inwestycji.”;
5) art. 75 otrzymuje brzmienie:
„Art. 75. 1. Programowanie, planowanie, nadzorowanie wykonywania
urządzeń melioracji wodnych szczegółowych, w trybie, o którym mowa w art. 74 ust. 2, urządzeń melioracji wodnych podstawowych oraz utrzymywanie urządzeń melioracji wodnych
podstawowych należy do marszałka województwa.
2. Zadania, o których mowa w ust. 1, w art. 74b ust. 1 i 4 oraz art.
74c, marszałek województwa realizuje jako zadania z zakresu
administracji rządowej.”;
6) w art. 164 ust. 7 otrzymuje brzmienie:
„7. Udzielenie spółce wodnej, wykonującej urządzenia melioracji wodnych,
pomocy, o której mowa w ust. 5, może nastąpić wówczas, gdy obszar
przewidziany do melioracji stanowi zwarty kompleks, zasięg oraz projekt
techniczny melioracji zostały uzgodnione z wojewodą, a udział własny
członków spółki odpowiada co najmniej kwocie wyliczonej zgodnie z
art. 74b oraz przepisami wydanymi na podstawie art. 78 ust. 1.”.

1. (uchylony) 2. Dla programu, o którym mowa w art. 8 ust. 1 pkt 2, do końca 2004 roku zarząd województwa może powierzyć pełnienie roli instytucji wdrażającej, dla działań adresowanych do sektora małych i średnich przedsiębiorstw, regionalnym instytucjom finansującym wybranym przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości w trybie przepisów wydanych na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o utworzeniu Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (Dz. U. poz. 1158 oraz z 2002 r. poz. 253, 596 i 1824). 3. Przekazanie kompetencji, o których mowa w ust. 2, następuje w drodze umowy określającej zakres powierzonych zadań i ich finansowanie. 4. Zarząd województwa zapewnia środki na realizację zadań powierzonych regionalnym instytucjom finansującym, o których mowa w ust. 2. 5. Regionalna instytucja finansująca, o której mowa w ust. 2, pełniąc rolę instytucji wdrażającej, jest obowiązana raz na dwa lata poddać się kontroli zleconej przez zarząd województwa. 6. Trybu i terminu konsultacji, o których mowa w art. 13 ust. 4, nie stosuje się do Planu oraz programów operacyjnych i strategii wykorzystania Funduszu Spójności sporządzonych na lata 2004–2006. 7. Do programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1–3, realizowanych w ramach Planu na lata 2004–2006 nie stosuje się przepisu art. 40 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. poz. 627, z późn. zm.4)). 8. Do Strategii Wykorzystania Funduszu Spójności realizowanych w ramach Planu na lata 2004–2006 nie stosuje się przepisów art. 10 ust. 1 pkt 5 i ust. 3. 9. Z dniem wejścia w życie niniejszej ustawy wniosek, o którym mowa w art. 17 ust. 1, ustawy wymienionej w art. 70, staje się wnioskiem w rozumieniu art. 35 ust. 1 niniejszej ustawy.
4) Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2001 r. poz. 1229, z 2002 r. poz. 676, 984, 1271 i 1957, z 2003 r. poz. 392, 717, 721, 1568, 1693, 1865 i 2124 oraz z 2004 r. poz. 177, 464, 631, 875, 880 i 959. 10. Przepisów art. 31 nie stosuje się do podmiotów, o których mowa w art. 31 ust. 2, jeżeli są one, w dniu wejścia w życie ustawy, uprawnione do udzielania pomocy, o której mowa w art. 31 ust. 1, na podstawie odrębnych przepisów. 11. (uchylony)