1. Instytut jest państwową osobą prawną. 2. Siedzibą Instytutu jest Lublin. 3. Prezes Rady Ministrów, w drodze zarządzenia, nadaje Instytutowi statut, w którym określa organizację wewnętrzną oraz tryb pracy organów Instytutu, mając na względzie sprawne wykonywanie zadań przez Instytut oraz możliwość tworze- nia oddziałów zamiejscowych Instytutu.
Do zadań Instytutu należy:
1) prowadzenie działalności analitycznej wspierającej działania polityczne na rzecz budowania współpracy z państwami Europy Środkowej i Europy Środkowo-Wschodniej;
2) współpraca z zagranicznymi podmiotami zajmującymi się stosunkami międzynarodowymi, ze szczególnym uwzględ- nieniem podmiotów mających siedzibę w państwach Europy Środkowej i Europy Środkowo-Wschodniej;
3) prowadzenie badań naukowych w dziedzinie nauk społecznych i humanistycznych, ze szczególnym uwzględnieniem stosunków międzynarodowych, polityki zagranicznej oraz planowanych projektów współpracy międzynarodowej i transgranicznej w Europie Środkowej i Europie Środkowo-Wschodniej;
4) przygotowywanie analiz, ekspertyz i studiów z zakresu, o którym mowa w pkt 3;
5) współpraca z polskimi i zagranicznymi instytucjami, ośrodkami nauki, organizacjami społecznymi i osobami fizycz- nymi oraz promocja poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej polskiej myśli społecznej w zakresie stosunków między- narodowych, współpracy międzynarodowej oraz polityki zagranicznej i historycznej;
6) współpraca z jednostkami akademickimi, naukowymi, analitycznymi oraz eksperckimi, w tym zagranicznymi, na rzecz realizacji badań naukowych, o których mowa w pkt 3, oraz w celu pozyskiwania funduszy, a także komercjalizacja uzyskanych wyników badawczych;
7) przekazywanie analiz, ekspertyz i studiów, o których mowa w pkt 4, oraz ich wyników organom władzy publicznej;
8) gromadzenie specjalistycznego księgozbioru i dokumentacji naukowej oraz organizowanie szkoleń z zakresu, o którym mowa w pkt 3;
9) organizowanie seminariów i konferencji w celu prezentowania wyników badań z zakresu, o którym mowa w pkt 3;
10) upowszechnianie wiedzy o stanie i procesach zmian sytuacji międzynarodowej oraz rozwoju stosunków międzynaro- dowych, ze szczególnym uwzględnieniem państw Europy Środkowej i Europy Środkowo-Wschodniej, w tym prowa- dzenie działalności wydawniczej, zwłaszcza naukowej, oraz organizowanie szkoleń.
1. Nadzór nad Instytutem sprawuje Prezes Rady Ministrów. 2. Czynności wynikające z nadzoru nad Instytutem wykonuje, w imieniu Prezesa Rady Ministrów, Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. 3. Nadzór, o którym mowa w ust. 1, obejmuje nadzór nad:
1) zgodnością działań Instytutu z przepisami prawa i statutem;
2) realizacją przez Instytut zadań, o których mowa w art. 3;
3) prawidłowością wydatkowania środków publicznych.
1) Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpie- czeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów oraz ustawę z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mie- niem państwowym. 05.12.2018 4. Kontrolę w ramach nadzoru przeprowadza się w trybie i na zasadach określonych w ustawie z dnia 15 lipca 2011 r. o kontroli w administracji rządowej (Dz. U. poz. 1092). 5. Dyrektor Instytutu i Rada Instytutu są zobowiązani do realizacji zaleceń pokontrolnych wydanych w ramach reali- zacji nadzoru. 6. Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów ma prawo wglądu do dokumentów Instytutu i może żądać niezbędnych informacji od Dyrektora Instytutu.
1. W skład Instytutu mogą wchodzić oddziały zamiejscowe, w tym utworzone poza terytorium Rzeczypospoli- tej Polskiej, jako wyodrębnione jednostki organizacyjne. 2. Organizację oddziału zamiejscowego i zakres jego zadań określa regulamin oddziału nadany przez Dyrektora Instytutu. Rozdział 2 Organy i organizacja Instytutu
1. Dyrektora Instytutu powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicznych oraz Rady Instytutu. 2. Dyrektor Instytutu powołuje nie więcej niż trzech zastępców Dyrektora Instytutu i wyznacza zakres ich zadań. Dyrektor Instytutu odwołuje zastępców Dyrektora Instytutu. 3. Prezes Rady Ministrów odwołuje Dyrektora Instytutu w przypadku:
1) rezygnacji ze stanowiska;
2) zaprzestania spełniania wymagań, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 4–6. 4. Prezes Rady Ministrów może w każdym czasie odwołać Dyrektora Instytutu. 5. W przypadkach, o których mowa w ust. 3 i 4, Prezes Rady Ministrów powierza zastępcy Dyrektora Instytutu albo innemu pracownikowi Instytutu pełnienie obowiązków Dyrektora Instytutu do czasu powołania nowego Dyrektora Instytutu.
1. Dyrektorem Instytutu może być osoba, która:
1) korzysta z pełni praw publicznych;
2) posiada wykształcenie wyższe magisterskie;
3) posiada co najmniej 3-letnie doświadczenie w zarządzaniu oraz doświadczenie zawodowe w zakresie zadań Instytutu, o których mowa w art. 3;
4) nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe;
5) nie została ukarana zakazem pełnienia funkcji związanych z dysponowaniem środkami publicznymi, o którym mowa w art. 31 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1458, 1669, 1693 i 2192);
6) w okresie od dnia 22 lipca 1944 r. do dnia 31 lipca 1990 r. nie pracowała i nie służyła w organach bezpieczeństwa państwa w rozumieniu art. 2 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2017 r. poz. 2186, z późn. zm.2)) oraz nie współpracowała z tymi organami. 2. Przed powołaniem na stanowisko Dyrektora Instytutu osoba powoływana składa oświadczenie o spełnieniu wyma- gań, o których mowa w ust. 1, a w przypadku osób urodzonych przed dniem 1 sierpnia 1972 r. – także oświadczenie, o któ- rym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpie- czeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów, albo informację, o której mowa w art. 7 ust. 3a tej ustawy. 3. Wymagania, o których mowa w ust. 1 i 2, stosuje się do zastępców Dyrektora Instytutu.
1. Powołanie, o którym mowa w art. 7 ust. 1 i 2, stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 917, z późn. zm.3)). 2. Wynagrodzenie Dyrektora Instytutu ustala Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 marca 2000 r. o wynagradzaniu osób kierujących niektórymi podmiotami prawnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1252 i 2215).
2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 538, 650, 651, 730, 1000, 1349, 1669 i 1735.
3) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 1000, 1076, 1608, 1629, 2215, 2244 i 2245. 05.12.2018 3. Wynagrodzenie zastępców Dyrektora Instytutu ustala Dyrektor Instytutu, po zasięgnięciu opinii Rady Instytutu. 4. Prezes Rady Ministrów określa, w drodze rozporządzenia, wykaz stanowisk w Instytucie, wymagane kwalifikacje oraz zasady wynagradzania pozostałych pracowników Instytutu, kierując się charakterem zadań Instytutu.
1. Do zadań i obowiązków Dyrektora Instytutu należy w szczególności:
1) kierowanie pracami Instytutu;
2) reprezentowanie Instytutu na zewnątrz;
3) zapewnienie funkcjonowania i ciągłości pracy Instytutu;
4) podejmowanie czynności w sprawach z zakresu prawa pracy;
5) powoływanie i odwoływanie dyrektorów oddziałów zamiejscowych Instytutu;
6) opracowywanie rocznego planu działania Instytutu;
7) opracowywanie projektu rocznego planu finansowego Instytutu;
8) opracowywanie rocznego sprawozdania finansowego Instytutu;
9) sporządzanie rocznego sprawozdania z działalności Instytutu;
10) sprawowanie zarządu nad mieniem Instytutu;
11) prowadzenie gospodarki finansowej Instytutu;
12) rozliczanie dotacji otrzymanych z budżetu państwa. 2. Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 6–9, Dyrektor Instytutu przedstawia do zatwierdzenia Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.
1. Do zadań Rady Instytutu należy:
1) opiniowanie, na wniosek Prezesa Rady Ministrów, kandydatów na stanowisko Dyrektora Instytutu;
2) opiniowanie projektów rocznych planów finansowych oraz projektów rocznych planów działalności Instytutu;
3) opiniowanie sprawozdania finansowego Instytutu oraz sprawozdania z rocznej działalności Instytutu;
4) wyrażanie opinii w sprawach dotyczących działalności Instytutu, przedstawionych przez Prezesa Rady Ministrów, Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Dyrektora Instytutu lub z własnej inicjatywy. 2. Rada Instytutu ma prawo wglądu do dokumentów Instytutu i może żądać niezbędnych informacji od Dyrektora Instytutu.
1. W skład Rady Instytutu wchodzi siedmiu członków powoływanych przez Prezesa Rady Ministrów. 2. W skład Rady Instytutu wchodzą:
1) przedstawiciel Prezesa Rady Ministrów;
2) przedstawiciel ministra właściwego do spraw zagranicznych;
3) pięć osób powoływanych na okres kadencji. 3. Kadencja członków Rady Instytutu, o których mowa w ust. 2 pkt 3, trwa 4 lata. 4. Członkostwa w Radzie Instytutu nie można łączyć z zatrudnieniem w Instytucie.
1. Prezes Rady Ministrów odwołuje członków Rady Instytutu w przypadku:
1) rezygnacji ze stanowiska;
2) zaprzestania spełniania wymagań, o których mowa w art. 14 pkt 1 i 3. 2. Prezes Rady Ministrów może w każdym czasie odwołać członka Rady Instytutu, o którym mowa w art. 12 ust. 2 pkt 1 i 2. 3. W przypadku upływu kadencji, odwołania albo śmierci członka Rady Instytutu Prezes Rady Ministrów powołuje nowego członka Rady.
Członkiem Rady Instytutu może być osoba, która:
1) posiada obywatelstwo polskie i korzysta z pełni praw publicznych;
2) wyróżnia się wiedzą i doświadczeniem zawodowym w zakresie zadań Instytutu, o których mowa w art. 3;
3) nie była skazana prawomocnym wyrokiem sądu za umyślne przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego lub umyślne przestępstwo skarbowe. 05.12.2018
Członkom Rady Instytutu za udział w posiedzeniach przysługują należności z tytułu podróży służbowych w wysokości i na warunkach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 775 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy. Rozdział 3 Gospodarka finansowa Instytutu
Przychodami Instytutu są:
1) coroczne dotacje podmiotowe z budżetu państwa, przeznaczone na pokrycie bieżących kosztów działalności Instytutu, o której mowa w art. 3;
2) dotacje celowe z budżetu państwa przeznaczone na:
a) realizację zadań, o których mowa w art. 3,
b) współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
3) środki finansowe pochodzące z funduszy Unii Europejskiej;
4) przychody z tytułu krajowych i międzynarodowych projektów i programów badawczych;
5) przychody z tytułu działalności gospodarczej, o której mowa w art. 17;
6) odsetki od środków zgromadzonych na rachunkach bankowych Instytutu, chyba że przepisy odrębne lub umowa, na podstawie której Instytut otrzymał środki, stanowią inaczej;
7) zapisy, spadki i darowizny;
8) przychody z innych tytułów.
1. W zakresie niezbędnym do należytego wykonywania zadań, o których mowa w art. 3, Instytut może pro- wadzić działalność gospodarczą, w szczególności przez komercjalizację wyników prowadzonych badań, działalność wy- dawniczą, szkoleniową oraz wynajem pomieszczeń i biur. 2. Działalność gospodarcza Instytutu podlega wyodrębnieniu pod względem finansowym i rachunkowym z działalno- ści, o której mowa w art. 3. 3. Działalność gospodarcza Instytutu nie może być finansowana z dotacji podmiotowej z budżetu państwa. 4. Dochód z działalności gospodarczej Instytutu służy wyłącznie realizacji zadań Instytutu, o których mowa w art. 3.
1. Instytut prowadzi samodzielną gospodarkę finansową na podstawie planu finansowego, zgodnie z przepi- sami ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077, z późn. zm.4)). 2. Projekt planu finansowego na następny rok budżetowy opracowuje Dyrektor Instytutu, z uwzględnieniem terminów określanych przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych dla materiałów do projektu ustawy budżetowej. 3. Podstawę gospodarki finansowej Instytutu w okresie od dnia 1 stycznia do dnia zatwierdzenia planu finansowego Instytutu przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów stanowi projekt tego planu, zaopiniowany przez Radę Instytutu. 4. Roczny plan finansowy Instytutu obejmuje w szczególności:
1) planowane przychody, w tym dotacje, o których mowa w art. 16 pkt 1 i 2;
2) planowane koszty;
3) planowane wydatki inwestycyjne;
4) stan środków obrotowych na początek i koniec roku;
5) planowany przyrost lub spadek środków obrotowych na początek i koniec roku;
6) źródła pokrycia planowanego niedoboru przychodów w stosunku do kosztów.
1. Tworzy się następujące fundusze Instytutu:
1) fundusz statutowy;
2) fundusz rezerwowy;
3) zakładowy fundusz świadczeń socjalnych;
4) inne fundusze, jeżeli obowiązek ich utworzenia wynika z odrębnych przepisów. 2. Zysk netto Instytutu powiększa fundusz rezerwowy.
4) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 62, 1000, 1366, 1669, 1693 i 2245. 05.12.2018 3. Stratę netto Instytutu pokrywa się z funduszu rezerwowego. 4. Zakładowy fundusz świadczeń socjalnych tworzy się na zasadach określonych w ustawie z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1316, 1608 i 1669).
1. Roczne sprawozdanie finansowe Instytutu podlega badaniu przez firmę audytorską. 2. Wyboru firmy audytorskiej do badania rocznego sprawozdania finansowego Instytutu dokonuje Szef Kancelarii Pre- zesa Rady Ministrów. 3. Dyrektor Instytutu przedstawia Szefowi Kancelarii Prezesa Rady Ministrów do zatwierdzenia, zaopiniowane przez Radę Instytutu, roczne sprawozdanie finansowe Instytutu, wraz ze sprawozdaniem z badania. Rozdział 4 Zmiany w przepisach
W ustawie z dnia 18 października 2006 r. o ujawnianiu informacji o dokumentach organów bezpieczeństwa państwa z lat 1944–1990 oraz treści tych dokumentów (Dz. U. z 2017 r. poz. 2186, z późn. zm.5)) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 4 po pkt 61b dodaje się pkt 61c w brzmieniu: „61c) Dyrektor Instytutu Europy Środkowej i jego zastępcy;”;
2) w art. 8 pkt 57a otrzymuje brzmienie: „57a) pkt 61a–61c – Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów;”.
W ustawie z dnia 16 grudnia 2016 r. o zasadach zarządzania mieniem państwowym (Dz. U. z 2018 r. poz. 1182, 1669, 1735, 2024 i 2243) w art. 3 w ust. 1 po pkt 11b dodaje się pkt 11c w brzmieniu: „11c) Instytut Europy Środkowej;”. Rozdział 5 Przepisy przejściowe i końcowe
1. Z dniem wejścia w życie ustawy likwiduje się Instytut Europy Środkowo-Wschodniej6). 2. Czynności związane z likwidacją Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej wykonuje osoba wyznaczona przez Prezesa Rady Ministrów, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 3. Bilans zamknięcia Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej staje się bilansem otwarcia Instytutu.
1. Z dniem wejścia w życie ustawy:
1) składniki majątkowe i niemajątkowe Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej przejmuje Instytut;
2) należności i zobowiązania Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej stają się należnościami i zobowiązaniami Instytutu. 2. Instytut jest zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług z tytułu prze- jęcia składników, o których mowa w ust. 1 pkt 1. 3. Instytut nie ponosi opłat sądowych w zakresie związanym z przejęciem składników, o których mowa w ust. 1 pkt 1.
1. Z dniem wejścia w życie ustawy:
1) Prezes Rady Ministrów powołuje Dyrektora Instytutu, po zasięgnięciu opinii ministra właściwego do spraw zagranicz- nych; przepisu art. 7 ust. 1 w zakresie konieczności zasięgnięcia opinii Rady Instytutu nie stosuje się;
2) wygasa kadencja dyrektora Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej;
3) ustaje członkostwo członków Rady Naukowej Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej;
4) pracownicy Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej stają się pracownikami Instytutu. 2. Prezes Rady Ministrów powoła Radę Instytutu I kadencji w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy. 3. Stosunki pracy z pracownikami, o których mowa w ust. 1 pkt 4, wygasają po upływie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, jeżeli przed upływem 2 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy nie zostaną im zaproponowane nowe warunki pracy i płacy albo w razie nieprzyjęcia nowych warunków pracy i płacy.
5) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2018 r. poz. 538, 650, 651, 730, 1000, 1349, 1669 i 1735.
6) Instytut Europy Środkowo-Wschodniej, utworzony rozporządzeniem Ministra Spraw Zagranicznych z dnia 5 października 2001 r. w sprawie utworzenia jednostki badawczo-rozwojowej Instytut Europy Środkowo-Wschodniej (Dz. U. poz. 1296). 05.12.2018 4. W terminie 2 tygodni od otrzymania propozycji nowych warunków pracy i płacy pracownik składa oświadczenie woli o przyjęciu albo odmowie przyjęcia propozycji. Niezłożenie oświadczenia woli uważa się za przyjęcie propozycji. 5. W przypadku wygaśnięcia stosunków pracy na podstawie ust. 3 pracownikom przysługują świadczenia przewi- dziane dla pracowników, z którymi stosunki pracy rozwiązuje się z powodu likwidacji pracodawcy.
Do czasu zakończenia likwidacji Instytutu Europy Środkowo-Wschodniej Instytut działa na podstawie pro- jektu planu finansowego opracowanego przez Dyrektora Instytutu.
1. W latach 2019–2028 maksymalny limit wydatków budżetu państwa będących skutkiem finansowym reali- zacji zadań wynikających z ustawy wyniesie:
1) 2019 r. – 4 000 000 zł;
2) 2020 r. – 5 000 000 zł;
3) 2021 r. – 7 000 000 zł;
4) 2022 r. – 7 000 000 zł;
5) 2023 r. – 9 000 000 zł;
6) 2024 r. – 9 000 000 zł;
7) 2025 r. – 11 000 000 zł;
8) 2026 r. – 11 000 000 zł;
9) 2027 r. – 14 000 000 zł;
10) 2028 r. – 14 000 000 zł. 2. Organem monitorującym wykorzystanie limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, jest Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. 3. W przypadku zagrożenia przekroczenia limitu wydatków, o których mowa w ust. 1, zostanie zastosowany mecha- nizm korygujący polegający na ograniczeniu wydatków związanych z kosztami funkcjonowania Instytutu. 4. Organem właściwym do wdrożenia mechanizmu korygującego, o którym mowa w ust. 3, jest Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów.