Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.2) Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi: S. Krajewski
2) Niniejsze rozporządzenie było poprzedzone rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 lipca 2016 r. w sprawie zwalczania zgnilca amerykańskiego pszczół (Dz. U. poz. 1123), które utraciło moc z dniem 18 marca 2026 r. w związku z wejściem w życie ustawy z dnia 21 listopada 2025 r. o zdrowiu zwierząt (Dz. U. poz. 1795). Dziennik Ustaw –5– Poz. 463 Załączniki do rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 27 marca 2026 r. (Dz. U. poz. 463) Załącznik nr 1 SPOSOBY OCZYSZCZANIA I ODKAŻANIA 1. Osoby wykonujące zabiegi oczyszczania i odkażania powinny być zaopatrzone w ochronne okulary lub maski, kom- binezony lub fartuchy oraz rękawice i buty gumowe w celu ochrony przed poparzeniem lub zatruciem środkami używanymi do wykonywania tych zabiegów. 2. Oczyszczanie polega na usunięciu substancji mogących zawierać czynniki chorobotwórcze z pasieki, pni pszczelich, uli, sprzętu i narzędzi pasiecznych oraz na ich unieszkodliwieniu. 3. Oczyszczanie wykonuje się przy użyciu środków fizycznych – narzędzi ręcznych, sprzętu mechanicznego lub wody pod ciśnieniem. 4. Oczyszczanie ula wykonuje się przez wyskrobanie wszystkich powierzchni ze szczególnym zwróceniem uwagi na wewnętrzne kąty oraz inne zagłębienia i szczeliny ula. 5. Oczyszczanie sprzętu, narzędzi i urządzeń służących do utrzymywania rodzin pszczelich można w szczególności wykonać przez mechaniczne usunięcie pozostałości produktów pszczelich. 6. Unieszkodliwienie materiału zakaźnego pozyskanego podczas oczyszczania uli, sprzętu, narzędzi i urządzeń służących do utrzymywania rodzin pszczelich może być przeprowadzone przez spalenie w bezpiecznym miejscu na terenie pasieki lub w bezpośrednim jej sąsiedztwie. 7. Odkażanie polegające na niszczeniu czynników chorobotwórczych obecnych w środowisku przeprowadza się przy użyciu:
1) środków fizycznych, w tym:
a) przez spalenie albo opalenie elementów oraz sprzętów drewnianych, opalenie wnętrza drewnianych uli i sprzętów metalowych,
b) użycie wysokiej temperatury przez zanurzenie w płynnym wosku parafinowym o temperaturze 160 °C przez co najmniej 10 minut;
2) produktów biobójczych, o których mowa w ustawie z dnia 9 października 2015 r. o produktach biobójczych (Dz. U. z 2021 r. poz. 24, z późn. zm.), zwanych dalej „produktami biobójczymi”. 8. Powierzchnie skażonego sprzętu i narzędzi po mechanicznym oczyszczeniu poddaje się odkażeniu produktem bio- bójczym zawierającym podchloryn sodu jako substancję czynną. 9. Ule drewniane nadające się do dalszego użytkowania, po ich oczyszczeniu, odkaża się przez:
1) opalenie płomieniem lampy benzynowej lub gazowej albo
2) opalenie przez napełnienie ula do połowy suchą słomą lub papierem, a następnie podpalenie jego zawartości i utrzy- manie ognia aż do zbrązowienia drewna ula, lub
3) wyszorowanie ścian wewnętrznych i zewnętrznych ula produktem biobójczym zawierającym podchloryn sodu jako substancję czynną. 10. Ule z tworzyw sztucznych (styropianowe, poliuretanowe) po ich oczyszczeniu odkaża się przez wyszorowanie ścian wewnętrznych i zewnętrznych produktem biobójczym zawierającym podchloryn sodu jako substancję czynną. 11. Elementy uli drewnianych o mniejszych gabarytach (korpusy) i drewnianego wyposażenia uli (beleczki, ramki, podkarmiaczki) po ich oczyszczeniu można odkażać przez:
1) zanurzenie na 10 minut w podgrzanym do temperatury 160 °C wosku parafinowym;
2) zanurzenie na 20 minut w roztworze produktu biobójczego zawierającym podchloryn sodu jako substancję czynną. 12. W przypadku potwierdzenia zgnilca amerykańskiego pszczół w pasiece wosk pozyskany w tej pasiece przed jego ponownym zastosowaniem w pszczelarstwie powinien zostać poddany sterylizacji podczas procesu autoklawowania w tem- peraturze 121 °C, w ciśnieniu 0,1 MPa, przez 30 minut. 13. Teren przed skażonymi ulami odkaża się przez posypanie lub polanie produktem biobójczym zawierającym pod- chloryn sodu jako substancję czynną, a następnie przekopanie na głębokość 30 cm. 14. Ubrania ochronne osób wykonujących czynności przy utrzymywaniu rodzin pszczelich zakażonych zgnilcem amery- kańskim pszczół odkaża się przy użyciu produktu biobójczego zawierającego podchloryn sodu jako substancję czynną. 15. Ręce osób wykonujących czynności przy utrzymywaniu rodzin pszczelich zakażonych zgnilcem amerykańskim pszczół po ich umyciu odkaża się przy użyciu produktu biobójczego przeznaczonego do odkażania rąk. Dziennik Ustaw –6– Poz. 463 Załącznik nr 2 RODZAJ PRÓBEK POBIERANYCH DO BADAŃ DIAGNOSTYCZNYCH OD RODZIN PSZCZELICH WYKAZUJĄCYCH OBJAWY KLINICZNE ZGNILCA AMERYKAŃSKIEGO PSZCZÓŁ I OD RODZIN PSZCZELICH NIEWYKAZUJĄCYCH OBJAWÓW KLINICZNYCH ZGNILCA AMERYKAŃSKIEGO PSZCZÓŁ W PASIEKACH WYZNACZONYCH JAKO OGNISKO CHOROBY ORAZ SPOSÓB ICH POBIERANIA I WYSYŁANIA I. Rodzaj próbek pobieranych do badań diagnostycznych od rodzin pszczelich wykazujących objawy kliniczne zgnilca amerykańskiego pszczół oraz sposób ich pobierania i wysyłania 1. Od rodzin pszczelich wykazujących objawy kliniczne zgnilca amerykańskiego pszczół pobiera się do badań diagno- stycznych plaster lub jego wycinek o powierzchni co najmniej 20 cm2, zawierający w komórkach jak najwięcej chorobowo zmienionego lub martwego czerwiu. 2. Pobierany plaster lub jego wycinek nie powinien zawierać miodu. 3. Każdy plaster lub jego wycinek oddzielnie umieszcza się w papierowym opakowaniu, na którym zapisuje się numer pnia pszczelego wraz z numerem próbki pozwalającym na jej identyfikację. 4. Opakowanie, o którym mowa w ust. 3, umieszcza się w pudełku zabezpieczającym plastry lub ich wycinki przed zgnieceniem. 5. Na opakowaniu zewnętrznym pudełka, o którym mowa w ust. 4, zawierającym materiał pobrany do badań diagno- stycznych umieszcza się napis: „Materiał zakaźny! Nie otwierać w czasie transportu.”. 6. Pobrane próbki bez zbędnej zwłoki, niepóźniej niż przed upływem 24 godzin od pobrania, przesyła się bezpośrednio do laboratorium. 7. Pobrane i przesyłane próbki należy przechowywać i transportować w temperaturze poniżej 0 ○C. 8. Do każdej przesyłki próbek do badań diagnostycznych dołącza się pismo przewodnie. II. Rodzaj próbek pobieranych do badań diagnostycznych od rodzin pszczelich niewykazujących objawów klinicznych zgnilca amerykańskiego pszczół w pasiekach wyznaczonych jako ognisko choroby oraz sposób ich pobierania i wysyłania 1. Do badań diagnostycznych od rodzin pszczelich niewykazujących objawów klinicznych zgnilca amerykańskiego pszczół w pasiekach wyznaczonych jako ognisko choroby pobiera się próbki miodu lub zapasów pokarmu, a w przypadku ich braku próbki:
1) wosku lub
2) pszczół, lub
3) osypu. 2. Próbki miodu lub zapasów pokarmu w ilości co najmniej 40 ml powinny być pobrane indywidualnie, bezpośrednio z pni pszczelich. 3. Miejscem, z którego zaleca się pobieranie próbek miodu lub zapasów pokarmu z pnia pszczelego, są komórki plastrów położone w pobliżu czerwiu. 4. Próbki miodu lub zapasów pokarmu z pnia pszczelego należy pobierać jednorazowymi łyżeczkami lub szpatułkami. 5. Próbki miodu lub zapasów pokarmu z pnia pszczelego pobiera się w szklane lub plastikowe, sterylne pojemniki, zamykane szczelnym przykryciem zabezpieczającym przed wyciekiem zawartości, wraz z łyżeczką lub szpatułką, które mogą być przechowywane w temperaturze pokojowej lub w lodówce. 6. Próbki wosku powinny być pobrane indywidualnie, bezpośrednio z pustych plastrów z pni pszczelich w postaci wy- cinków o powierzchni co najmniej 200 cm2. 7. Próbki wosku umieszcza się w opakowaniu papierowym, a następnie w zewnętrznym opakowaniu tekturowym lub plastikowym. 8. Próbki wosku mogą być transportowane i przechowywane w temperaturze pokojowej. 9. Próbki pszczół, składające się z co najmniej 30 pszczół, pobiera się z plastrów z czerwiem przez ich strząsanie lub zmiatanie do pojemników. Dziennik Ustaw –7– Poz. 463 10. Pobrane do pojemników pszczoły uśmierca się przez zamrożenie lub uśpienie i umieszcza w papierowym lub tek- turowym opakowaniu, które przechowuje się i przewozi w temperaturze poniżej 0 ○C. Dopuszczalne jest przechowywanie i przewożenie tych pszczół w szczelnym pojemniku, w roztworze etanolu 70 %. 11. Próbki osypu, w ilości co najmniej 200 ml, pobiera się z dna ula i umieszcza w papierowym opakowaniu, które przechowuje się i przewozi w temperaturze poniżej 0 ○C. 12. Do każdej przesyłki próbek do badań diagnostycznych dołącza się pismo przewodnie.