1. Ochrona zwierzyny – poza zasadami określonymi w przepisach
o ochronie przyrody – obejmuje tworzenie warunków bezpiecznego bytowania
zwierzyny, a w szczególności:
1) zwalczanie kłusownictwa i wszelkich zjawisk szkodnictwa łowieckiego;
2) zakaz – poza polowaniami i odłowami – płoszenia, chwytania,
przetrzymywania, ranienia i zabijania zwierzyny;
3) zakaz wybierania i posiadania jaj i piskląt, wyrabiania i posiadania
wydmuszek oraz niszczenia legowisk, nor i gniazd ptasich;
4) zakaz sprzedaży, transportu w celu sprzedaży, przetrzymywania w celu
sprzedaży oraz oferowania do sprzedaży żywych lub martwych zwierząt
łownych, jak również wszelkich łatwo rozpoznawalnych części lub
produktów uzyskanych z tych zwierząt, z wyjątkiem tych zwierząt łownych,
które zostały pozyskane zgodnie z prawem lub nabyte w inny legalny sposób.
2. Starosta może wyrazić zgodę, na okres do 6 miesięcy, na przetrzymywanie
zwierzyny, osobie, która weszła w jej posiadanie w wyniku osierocenia, wypadku
lub innego uszkodzenia ciała zwierzyny, mając na uwadze potrzebę podjęcia
koniecznej opieki i leczenia. Zwierzyna ta powinna następnie być przekazana
uprawnionym podmiotom w celu dalszej hodowli.
3. Do celów hodowlanych, w tym eksportu, oraz celów naukowych
dozwolone jest łowienie zwierzyny żywej wyłącznie w sieci i nieraniące pułapki,
w tym pułapki niechwytające za kończynę.

Art. 9a. 1. Marszałek województwa, po zasięgnięciu opinii Polskiego
Związku Łowieckiego, może zezwolić na odstępstwo od zakazu płoszenia zwierząt
łownych. Zezwolenie może być wydane w przypadku braku rozwiązań alternatywnych oraz jeżeli nie jest szkodliwe dla zachowania we właściwym stanie
ochrony dziko występujących populacji zwierząt łownych.
2. Zezwolenie jest wydawane na wniosek, który zawiera:
1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;
2) cel wykonania czynności;
3) nazwę gatunku lub gatunków w języku polskim i łacińskim, których będą
dotyczyć te czynności;
4) określenie sposobu, miejsca i czasu wykonywania czynności oraz
wynikających z tego zagrożeń;
5) wskazanie podmiotu, który wykona czynności.
3. Zezwolenie zawiera:
1) imię, nazwisko i adres albo nazwę i siedzibę wnioskodawcy;
2) nazwę gatunku lub gatunków w języku polskim i łacińskim, których będą
dotyczyć czynności;
3) wskazanie sposobu, miejsca i czasu płoszenia oraz podmiotów
wykonywających tę czynność;
4) określenie warunków realizacji wynikających z potrzeb ochrony populacji
gatunków zwierząt łownych i ich siedlisk w rejonie wykonywania czynności;
5) wskazanie podmiotów uprawnionych do wykonania kontroli realizacji
wydanego zezwolenia w terenie;
6) określenie terminu złożenia marszałkowi województwa informacji
o wykorzystaniu zezwolenia.
4. Marszałek województwa dokonuje kontroli spełniania warunków
określonych w wydanych przez siebie zezwoleniach, o których mowa w ust. 1.
Przepisy art. 44 ust. 6–12 stosuje się odpowiednio.
5. Marszałek województwa do dnia 30 czerwca każdego roku składa
ministrowi właściwemu do spraw środowiska raport o wydanych w roku
poprzednim zezwoleniach, o których mowa w ust. 1, zawierający informacje,
o których mowa w ust. 3 pkt 2–5, a także informację o wykorzystaniu zezwoleń
oraz wynikach kontroli spełniania warunków określonych w tych zezwoleniach.