1. Pracownicy, o których mowa w art. 95 ust. 1, mogą być, po
wyrażeniu na to zgody na piśmie, zobowiązani do pracy w wymiarze
przekraczającym przeciętnie 48 godzin na tydzień w przyjętym okresie
rozliczeniowym. Przepisu art. 151 § 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks
pracy nie stosuje się.
2. Okres rozliczeniowy, o którym mowa w ust. 1, nie może być dłuższy niż 4
miesiące.
3. Pracodawca jest obowiązany prowadzić i przechowywać ewidencję czasu
pracy pracowników, o których mowa w ust. 1, oraz udostępniać ją organom
właściwym do sprawowania nadzoru i kontroli nad przestrzeganiem prawa pracy,
które mogą, z powodów związanych z bezpieczeństwem lub zdrowiem
pracowników, a także w celu zapewnienia właściwego poziomu udzielania
świadczeń zdrowotnych, zakazać albo ograniczyć możliwość wydłużenia
maksymalnego tygodniowego wymiaru czasu pracy.
4. Pracodawca nie może podejmować działań dyskryminujących wobec
pracowników, którzy nie wyrazili zgody, o której mowa w ust. 1.
5. Pracodawca jest obowiązany dostarczać organom, o których mowa w ust.
3, na ich wniosek, informacje o przypadkach, w których pracownicy wyrazili zgodę
w celu wykonywania pracy w wymiarze przekraczającym 48 godzin na tydzień w
przyjętym okresie rozliczeniowym, o którym mowa w ust. 2.
6. Pracownik może cofnąć zgodę na pracę w wymiarze przekraczającym 48
godzin na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym, informując o tym
pracodawcę na piśmie, z zachowaniem miesięcznego okresu wypowiedzenia.
7. Do wynagrodzenia za pracę w wymiarze przekraczającym przeciętnie 48
godzin na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym stosuje się odpowiednio art.
151 § 1–3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy.