1. Trybunał może rozpoznać wniosek, pytanie prawne albo skargę
konstytucyjną na posiedzeniu niejawnym, jeżeli:
1) pisemne stanowiska wszystkich uczestników postępowania oraz pozostałe
dowody zgromadzone w sprawie stanowią wystarczającą podstawę do
wydania orzeczenia lub
2) sprawa dotyczy zagadnienia prawnego, które zostało wystarczająco
wyjaśnione we wcześniejszych orzeczeniach Trybunału, lub
3) z pisemnych stanowisk wszystkich uczestników postępowania bezspornie
wynika, że akt normatywny, na podstawie którego sąd lub organ administracji
publicznej orzekł ostatecznie o konstytucyjnych wolnościach lub prawach
albo obowiązkach skarżącego, jest niezgodny z Konstytucją.
2. O rozpoznaniu wniosku, pytania prawnego albo skargi konstytucyjnej na
posiedzeniu niejawnym rozstrzyga skład orzekający. Do rozpoznania wniosku,
pytania prawnego albo skargi konstytucyjnej na posiedzeniu niejawnym konieczne
są stanowiska wszystkich uczestników postępowania.
3. Przewodniczący składu orzekającego zawiadamia uczestników
postępowania, że rozpoznanie sprawy nastąpi na posiedzeniu niejawnym.
4. Rozpoznanie na posiedzeniu niejawnym w pełnym składzie wniosku,
pytania prawnego albo skargi konstytucyjnej jest niedopuszczalne.
5. Trybunał rozstrzyga na posiedzeniu niejawnym w innych sprawach,
w których ustawa nie wymaga rozpoznania na rozprawie.