Art. 8. 1. Obowiązek przewozu może być ograniczony przez:
1) ministra właściwego do spraw transportu albo ministra właściwego do spraw
żeglugi śródlądowej, a w odniesieniu do wojewódzkiego, powiatowego albo
gminnego regularnego przewozu osób odpowiednio przez wojewodę, starostę,
wójta albo burmistrza (prezydenta miasta) – ze względu na potrzeby obronności
lub bezpieczeństwa państwa albo w przypadku klęski żywiołowej;
2) przewoźnika – w razie klęski żywiołowej, przerwy w eksploatacji, szczególnych
trudności spowodowanych przez klienta, z przyczyn ekonomicznych, których
przewoźnik nie mógł przewidzieć, jak również z uwagi na bezpieczeństwo ruchu
za zgodą i na warunkach ustalonych przez:
a) ministra właściwego do spraw transportu, ministra właściwego do spraw
żeglugi śródlądowej albo wojewodę – w odniesieniu do przewoźników,
wobec których odpowiednio minister albo wojewoda pełni funkcję organu
założycielskiego,
b) (uchylona)
c) marszałka województwa albo starostę – w odniesieniu do przewoźników,
wobec których odpowiednio zarząd województwa albo powiatu wykonuje
uprawnienia z akcji lub udziałów.
d) (uchylona)
Zgoda nie jest wymagana, jeżeli ograniczenie obowiązku przewozu następuje na
okres nie dłuższy niż 7 dni.
2. Ograniczenia mogą polegać na całkowitym lub częściowym zawieszeniu
przewozu, wyłączeniu z przewozu określonych kategorii przesyłek, relacji
przewozowych lub punktów odprawy, zawieszeniu przewozu we wskazanych dniach
albo uzależnieniu przewozu od spełnienia określonych warunków.
3. Ograniczenia przewozu podaje się do wiadomości publicznej w sposób
zwyczajowo przyjęty.