1. Zwierzę przyjęte do Centralnego Azylu jest w nim przetrzymywane do dnia:
1) podjęcia czynności wynikających z art. 38 ust. 4 albo ust. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (Dz. U. z 2022 r. poz. 572 i 2375), art. 130 ust. 2–4 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody lub art. 36 ust. 2 albo 3 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych po wydaniu przez sąd orzeczenia o przepadku tego zwierzęcia;
2) przekazania właścicielowi lub posiadaczowi zwierzęcia, w przypadkach określonych w art. 7 ust. 4;
3) zakończenia kwarantanny lub izolacji zwierzęcia i przekazania go podmiotowi, który nie miał warunków umożliwiających przeprowadzenie kwarantanny lub izolacji;
4) wprowadzenia zwierzęcia do środowiska przyrodniczego po uzyskaniu zezwolenia;
5) przekazania zwierzęcia podmiotowi uprawnionemu do utrzymywania zwierzęcia, jeżeli podmiot ten wyrazi zgodę na przyjęcie zwierzęcia;
6) uśmiercenia zwierzęcia;
7) zwrotu zwierzęcia, jeżeli sąd nie orzeknie przepadku zwierzęcia na podstawie art. 129 pkt 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody albo na podstawie art. 35 ust. 2 ustawy z dnia 11 sierpnia 2021 r. o gatunkach obcych albo jeżeli postępowanie karne albo postępowanie w sprawach o wykroczenia w tej sprawie zostanie umorzone;
8) zwrotu zwierzęcia w przypadku określonym w art. 7 ust. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt. 2. Centralny Azyl ponosi koszty:
1) transportu zwierzęcia przyjętego do Centralnego Azylu, jego leczenia, znakowania, kwarantanny lub izolacji, opieki nad nim oraz jego wyżywienia do czasu:
a) odebrania zwierzęcia przez jego właściciela lub posiadacza – w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 4,
b) przekazania zwierzęcia, którego właścicielem stał się Skarb Państwa, podmiotom, o których mowa w art. 14;
2) wprowadzenia zwierzęcia do środowiska przyrodniczego;
3) uśmiercenia i utylizacji zwłok uśmierconego lub padłego zwierzęcia przyjętego do Centralnego Azylu.