1. Czas pracy w Najwyższej Izbie Kontroli nie może przekraczać
8 godzin na dobę i przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu
pracy, w przyjętym okresie rozliczeniowym nieprzekraczającym 3 miesięcy.
2. W przypadkach uzasadnionych rodzajem pracy i jej organizacją mogą być
stosowane rozkłady czasu pracy, w których jest dopuszczalne przedłużenie czasu
pracy do 12 godzin na dobę. Czas pracy w tych rozkładach nie może jednak
przekraczać przeciętnie 40 godzin na tydzień w przyjętym okresie rozliczeniowym
nieprzekraczającym 3 miesięcy.
3. Przepisu ust. 2 nie stosuje się do kobiet w ciąży oraz – bez ich zgody – do osób
opiekujących się dziećmi do lat 8 oraz w innych przypadkach określonych
w odrębnych przepisach.
4. Rozkład czasu pracy w tygodniu oraz jego wymiar w poszczególnych dniach
tygodnia ustala Prezes Najwyższej Izby Kontroli. Dni tygodnia niebędących dniami
pracy w Najwyższej Izbie Kontroli nie wlicza się do urlopu wypoczynkowego.
5. Kontroler może być w uzasadnionych przypadkach, w szczególności ze
względu na dobro kontroli, zatrudniony poza normalnymi godzinami pracy bez prawa
do oddzielnego wynagrodzenia.
6. Kontrolerowi, który na polecenie przełożonego wykonuje pracę poza
normalnymi godzinami pracy w porze nocnej lub w dni wolne od pracy przysługuje
czas wolny.