Art. 85. 1. W przypadku wystąpienia zdarzenia, o którym mowa w art. 23c ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniającego dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz
7) Artykuł 59 zawiera zmiany do ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym. rozporządzenie (UE) nr 596/2014 (Dz. Urz. UE L 171 z 29.06.2016, str. 1, z późn. zm.8)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2016/1011”, oraz przedstawienia przez Komitet Stabilności Finansowej stanowiska, o którym mowa w art. 61b ust. 1 ustawy zmienianej w art. 649), dotyczącego wskaźnika referencyjnego WIBOR zamiennik albo zamienniki kluczowego wskaźnika referencyjnego mogą być wyznaczone na podstawie stawki procentowej obliczonej w wyniku procesu ustalenia (fixingu) Stawki Referencyjnej POLONIA organizowanego przez Narodowy Bank Polski. 2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do spraw instytucji finansowych, po zasięgnięciu opinii Komisji Nadzoru Finansowego, może określić, w drodze rozporządzenia:
1) zamiennik albo zamienniki kluczowego wskaźnika referencyjnego,
2) korektę spreadu, o której mowa w art. 23b ust. 9 lit. b rozporządzenia 2016/1011, oraz metodę jej ustalania,
3) odpowiednie istotne zmiany dostosowawcze, o których mowa w art. 23b ust. 9 lit. c rozporządzenia 2016/1011,
4) datę albo daty rozpoczęcia stosowania danego zamiennika albo zamienników kluczowego wskaźnika referencyjnego
– biorąc pod uwagę wzrost ryzyka systemowego w systemie finansowym, spowodowanego zaprzestaniem opracowywania kluczowego wskaźnika referencyjnego WIBOR lub jego likwidacją.