1. Obwinionego uważa się za niewinnego, dopóki jego
odpowiedzialność za naruszenie dyscypliny finansów publicznych nie zostanie
udowodniona i potwierdzona prawomocnym orzeczeniem w sprawie o naruszenie
dyscypliny finansów publicznych.
2. Obwiniony nie ma obowiązku dowodzenia swojej niewinności i może bez
podania powodów odmówić składania wyjaśnień lub odpowiedzi na poszczególne
pytania.
3. Niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść obwinionego.
4. Podstawą rozstrzygania mogą być jedynie dowody ujawnione w postępowaniu
przed organem orzekającym.