1. Dochodzenie roszczeń w postępowaniu sądowym na podstawie
ustawy lub przepisów wydanych w jej wykonaniu przysługuje uprawnionemu po
bezskutecznym wyczerpaniu drogi reklamacji, przewoźnikowi zaś – po
bezskutecznym wezwaniu zobowiązanego do zapłaty.
2. Reklamacje lub wezwanie do zapłaty uważa się za bezskuteczne, jeżeli dłużnik
nie zapłacił dochodzonych należności w terminie 3 miesięcy od dnia doręczenia
reklamacji lub wezwania do zapłaty.
3. Roszczenia przeciwko przewoźnikowi przysługują:
1) z tytułu umowy przewozu osób, zabieranych przez nie rzeczy oraz z tytułu
umowy przewozu przesyłek bagażowych – podróżnemu, a przy przewozie
grupowym – organizatorowi i uczestnikom, z tym że:
a) organizator jest uprawniony do dochodzenia roszczeń z tytułu
niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przewozu grupowego,
umowy o przewóz przesyłki bagażowej (art. 32), jak również roszczeń
o różnicę należności, z wyjątkiem roszczeń przysługujących uczestnikowi
(lit. b),
b) uczestnik jest uprawniony do dochodzenia roszczeń z tytułu szkód, różnicy
należności w związku z przewozem zabranych przez siebie rzeczy oraz
indywidualnie zawartej umowy przewozu przesyłki bagażowej;
2) z tytułu umowy przewozu przesyłek towarowych:
a) o zwrot należności lub jej części – nadawcy lub odbiorcy zależnie od tego,
który z nich dokonał zapłaty,
b) o inne roszczenia z tytułu umowy przewozu – nadawcy lub odbiorcy
zależnie od tego, któremu z nich przysługuje prawo rozporządzania
przesyłką;
3) z tytułu innych stosunków prawnych określonych w ustawie lub przepisach
wydanych w jej wykonaniu – podmiotowi takiego stosunku.