1. W przypadku wydania przez Rzecznika decyzji o uznaniu praktyki
za naruszającą zbiorowe prawa pacjentów nakazuje on jej zaniechanie lub wskazuje
działania niezbędne do usunięcia skutków naruszenia zbiorowych praw pacjentów,
wyznaczając terminy podjęcia tych działań. Decyzji nadaje się rygor
natychmiastowej wykonalności.
2. W decyzji, o której mowa w ust. 1, Rzecznik może nałożyć na podmiot
udzielający świadczeń zdrowotnych albo organizatora strajku obowiązek składania
w wyznaczonym terminie informacji o stopniu realizacji działań niezbędnych do
zaniechania praktyki naruszającej zbiorowe prawa pacjentów lub usunięcia
skutków naruszenia zbiorowych praw pacjentów.
3. Nie wydaje się decyzji, o której mowa w ust. 1, jeżeli podmiot udzielający
świadczeń zdrowotnych albo organizator strajku zaprzestał stosowania praktyki,
o której mowa w art. 59 ust. 1.
4. W przypadku określonym w ust. 3 Rzecznik wydaje decyzję o uznaniu
praktyki za naruszającą zbiorowe prawa pacjentów i stwierdzającą zaniechanie jej stosowania.
5. Ciężar udowodnienia okoliczności, o których mowa w ust. 3, spoczywa na
podmiocie udzielającym świadczeń zdrowotnych albo organizatorze strajku.