1. Przy ustalaniu jednostkowych nakładów rzeczowych stosuje się w kolejności:
1) analizę indywidualną;
2) kosztorysowe normy nakładów rzeczowych określone w odpowiednich katalogach oraz metodę interpolacji i ekstra- polacji, przy wykorzystaniu wielkości określonych w katalogach. 2. Przy ustalaniu stawek i cen czynników produkcji stosuje się w kolejności:
1) analizę własną;
2) dane rynkowe lub powszechnie stosowane, aktualne publikacje. 3. Ceny materiałów podaje się łącznie z kosztami zakupu. 4. Przy ustalaniu wskaźnika narzutów kosztów pośrednich i wskaźnika narzutu zysku przyjmuje się wielkości określone według danych rynkowych, w tym danych z zawartych wcześniej umów lub powszechnie stosowanych aktualnych publikacji, a w przypadku braku takich danych – według analizy indywidualnej. 5. Podstawę naliczania narzutu zysku ustala się w założeniach wyjściowych do kosztorysowania.