1. Podstawą przyznania zapomogi żołnierzowi są dokumenty potwierdzające sytuację materialną żołnierza oraz zaistnienie zdarzenia, o którym mowa w art. 472 ust. 1 pkt 2 ustawy, w szczególności zaświadczenia, umowy, rachunki, faktury, wyciągi. 2. Do przyznawania zapomogi żołnierzowi stosuje się odpowiednio przepisy § 2 i 3, z tym że zapomoga może być przyznana również na uzasadniony wniosek tego żołnierza. 3. Osobom wymienionym w art. 472 ust. 2 i 3 ustawy zapomogę wypłaca się po jej przyznaniu na ich wniosek lub na wniosek dowódcy. 4. Dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz, o którym mowa w art. 472 ust. 2 i 3 ustawy, pełnił ostatnio służbę wojskową, niezwłocznie informuje małżonka, dzieci lub rodziców tego żołnierza o możliwości wystąpienia do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o przyznanie zapomogi.