1. Podmiot może, na wniosek klienta innego niż określony w art. 2 pkt 13a lit. a–m ustawy, złożony w formie pisemnej albo w postaci elektronicznej, oraz w zakresie określonym w takim wniosku, traktować go jak klienta profesjo- nalnego, jeżeli klient ten wykaże, że posiada wiedzę i doświadczenie pozwalające na podejmowanie właściwych decyzji inwestycyjnych oraz właściwą ocenę ryzyka związanego z tymi decyzjami. 2. Warunek, o którym mowa w ust. 1, uważa się za zachowany, w przypadku gdy dany klient spełnia co najmniej dwa z poniższych wymogów:
1) zawierał transakcje nabycia lub odkupienia jednostek uczestnictwa lub tytułów uczestnictwa o znacznej wartości, ze średnią częstotliwością co najmniej 10 transakcji na kwartał w ciągu czterech ostatnich kwartałów;
2) wartość portfela jednostek uczestnictwa lub tytułów uczestnictwa tego klienta łącznie ze środkami pieniężnymi wcho- dzącymi w jego skład wynosi co najmniej równowartość w złotych 500 000 euro;
3) pracuje lub pracował w sektorze finansowym przez co najmniej rok na stanowisku, które wymaga wiedzy zawodowej dotyczącej jednostek uczestnictwa lub tytułów uczestnictwa. 3. Podmiot pisemnie określa kryteria ustalenia znacznej wartości, o której mowa w ust. 2 pkt 1, biorąc pod uwagę co najmniej:
1) wartość transakcji nabycia lub odkupienia jednostek uczestnictwa lub tytułów uczestnictwa zawieranych przez danego klienta oraz wartość takich transakcji zawieranych przez wszystkich klientów tego podmiotu;
2) strukturę klientów podmiotu zawierających transakcje nabycia lub odkupienia jednostek uczestnictwa lub tytułów uczestnictwa;
3) ocenę, czy wartość transakcji nabycia lub odkupienia jednostek uczestnictwa lub tytułów uczestnictwa jest wystarcza- jąco duża, aby dawać podstawy, poprzez odpowiednią ekspozycję na ryzyko, do zdobycia przez tego klienta wiedzy i doświadczenia w zakresie zawierania transakcji nabycia lub odkupienia jednostek uczestnictwa lub tytułów uczest- nictwa, które będą istotnie wykraczały poza doświadczenie i wiedzę klientów detalicznych zawierających takie trans- akcje;
4) charakter i rodzaj jednostek uczestnictwa lub tytułów uczestnictwa, których dotyczą zawierane transakcje;
5) konieczność zapewnienia, aby ustalona znaczna wartość nie stanowiła nadmiernej zachęty dla klientów detalicznych do zmiany statusu na klienta profesjonalnego. 4. Podmiot dokumentuje analizy będące podstawą ustalenia znacznej wartości na podstawie kryteriów, o których mo- wa w ust. 3, oraz sposób uwzględnienia przez podmiot czynników wymienionych w tym przepisie. 5. Kryteria, o których mowa w ust. 3, oraz ustalona na ich podstawie znaczna wartość, podlegają okresowemu prze- glądowi, co najmniej raz w roku, w celu weryfikacji ich aktualności i adekwatności. Podmiot dokumentuje wyniki prze- prowadzanych przeglądów. 6. Równowartość kwoty wyrażonej w euro, o której mowa w ust. 2 pkt 2, jest ustalana przy zastosowaniu średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, obowiązującego w dniu poprzedzającym datę złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1. 7. Podmiot przed uwzględnieniem wniosku, o którym mowa w ust. 1, ustala wiedzę klienta o zasadach traktowania klientów profesjonalnych w zakresie objętym wnioskiem. Dziennik Ustaw –4– Poz. 2110 8. Podmiot przed uwzględnieniem wniosku, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany poinformować klienta występu- jącego z wnioskiem o zasadach traktowania przez podmiot klientów profesjonalnych w zakresie objętym wnioskiem. 9. Warunkiem uwzględnienia przez podmiot wniosku, o którym mowa w ust. 1, jest złożenie przez klienta występują- cego z wnioskiem pisemnego oświadczenia o znajomości zasad traktowania przez podmiot klientów profesjonalnych w zakresie objętym wnioskiem oraz o skutkach zastosowania tych zasad. 10. Podmiot zobowiązuje swoich klientów do przekazywania informacji o zmianach danych, które mają wpływ na możliwość traktowania danego klienta jak klienta profesjonalnego. 11. W przypadku powzięcia informacji, że klient przestał spełniać wymogi, o których mowa w ust. 2, podmiot podej- muje działania zmierzające do zmiany statusu tego klienta. 12. W przypadku powzięcia informacji, że klient przestał spełniać warunki pozwalające na uznanie go jako klienta profesjonalnego, zgodnie z art. 2 pkt 13a lit. a–m ustawy, podmiot przestaje traktować klienta jak klienta profesjonalnego, chyba że klient złoży wniosek, o którym mowa w ust. 1, i spełnia warunki, o których mowa w tym przepisie. Podmiot nie- zwłocznie informuje klienta przy użyciu trwałego nośnika informacji, że przestaje go traktować jak klienta profesjonalnego.