1. Wysokość minimalnego wynagrodzenia, o której mowa w art. 2,
jest ustalana w taki sposób, aby przeciętna wysokość minimalnego wynagrodzenia
w danym roku wzrastała w stopniu nie niższym niż prognozowany na dany rok
wskaźnik cen, z zastrzeżeniem ust. 4.
2. Jeżeli w roku poprzednim prognozowany wskaźnik cen różni się od
wskaźnika cen, przy ustalaniu wysokości minimalnego wynagrodzenia w roku
następnym uwzględnia się wysokość minimalnego wynagrodzenia w roku
poprzedzającym rok, na który jest ustalane minimalne wynagrodzenie,
skorygowaną wskaźnikiem weryfikacyjnym, o którym mowa w ust. 3.
3. Wskaźnik weryfikacyjny otrzymuje się przez podzielenie wskaźnika cen w
roku poprzednim przez prognozowany wskaźnik cen w roku poprzednim, w oparciu
o który została określona propozycja wysokości minimalnego wynagrodzenia, o
której mowa w art. 2 ust. 2 pkt 1.
4. Jeżeli w roku, w którym odbywają się negocjacje, wysokość minimalnego
wynagrodzenia będzie niższa od połowy wysokości przeciętnego wynagrodzenia,
o którym mowa w art. 2 ust. 2 pkt 4, stopień wzrostu, o którym mowa w ust. 1,
zwiększa się dodatkowo o 2/3 wskaźnika prognozowanego realnego przyrostu
produktu krajowego brutto.

Art. 5a. Końcowy wynik obliczeń, o których mowa w art. 5, zaokrągla się do
pełnych dziesiątek groszy w ten sposób, że końcówki kwot wynoszące mniej niż 5
groszy pomija się, a końcówki kwot wynoszące 5 i więcej groszy podwyższa się do
pełnych dziesiątek.