1. Opłaty pobierane przez Głównego Inspektora oraz wojewódzkiego inspektora pokrywają koszty czynności podlegających tym opłatom. 2. Opłaty, o których mowa w art. 79 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, uiszcza się w złotych w wysokości określonej w załączniku IV do rozporządzenia 2017/625 przeliczonej na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia poprzedzającego dzień, w którym wystawiony został rachunek, o którym mowa w art. 56 ust. 1, a w przypadku gdy stawki tych opłat są określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 4 – w wysokości określonej z zastosowaniem tych stawek. 3. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których mowa w art. 79 ust. 2 lit. a oraz c rozporządzenia 2017/625 oraz w art. 53 i art. 54, mając na uwadze wysokość kosztów określonych w art. 81 rozporządzenia 2017/625, nie wyższe jednak niż 10 000 zł. 4. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, stawki opłat, o których mowa w art. 79 ust. 1 rozporządzenia 2017/625, mając na uwadze wysokość kosztów określonych w art. 81 rozporządzenia 2017/625, nie wyższe jednak niż 10 000 zł. 5. Minister właściwy do spraw rolnictwa w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych może określić, w drodze rozporządzenia, przypadki, w których opłata za usługi, o których mowa w art. 54, może być obniżona, wraz z wyrażonym procentowo poziomem obniżenia opłaty za daną usługę, mając na względzie rozpowszechnienie i szkodliwość agrofaga, którego dotyczy dana usługa, oraz znaczenie dla gospodarki państwa upraw, których dotyczy dana usługa. Rozdział 10 Administracyjne kary pieniężne