1. Kar pieniężnych nie wymierza się, jeżeli naruszenie lub niewykonanie obowiązku nastąpiło w wyniku działania siły wyższej. 2. Można odstąpić od wymierzenia kary, jeżeli naruszenie lub niewykonanie obowiązku nastąpiło z przyczyn nieleżących po stronie podmiotu skupującego albo uznanej organizacji producentów, albo uznanego zrzeszenia organizacji producentów, albo uznanej organizacji międzybranżowej. 3. W sprawach nieuregulowanych w ustawie do kar pieniężnych stosuje się odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2022 r. poz. 2651, z późn. zm.1)), z wyłączeniem przepisów dotyczących umarzania należności, odraczania płatności oraz rozkładania płatności na raty. 4. Uprawnienia organu podatkowego określone w ustawie, o której mowa w ust. 3, przysługują:
1) dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji i dyrektorowi oddziału terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa – jako organom pierwszej instancji;
1) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2022 r. poz. 2707 oraz z 2023 r. poz. 180, 326, 511, 556 i 614.
2) Prezesowi Agencji – jako organowi odwoławczemu od decyzji dyrektora oddziału regionalnego Agencji;
3) Dyrektorowi Generalnemu Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa – jako organowi odwoławczemu od decyzji dyrektora oddziału terenowego Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa. 5. Od nieuiszczonych w terminie kar pieniężnych pobiera się odsetki za każdy dzień zwłoki w wysokości przewidzianej dla zaległości podatkowych. 6. Do egzekucji kary pieniężnej wraz z odsetkami za zwłokę stosuje się przepisy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Rozdział 7 Przepisy przejściowe i końcowe
Art. 56–63. (pominięte)