§ 1. Jeżeli według wniosku ubezwłasnowolnienie ma być orzeczone
z powodu choroby psychicznej lub niedorozwoju umysłowego, sąd przed
zarządzeniem doręczenia wniosku zażąda, w wyznaczonym terminie, przedstawienia
świadectwa lekarskiego wydanego przez lekarza psychiatrę o stanie psychicznym
osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie, lub opinii psychologa
o stopniu niepełnosprawności umysłowej tej osoby. Jeżeli ubezwłasnowolnienie ma
nastąpić z powodu pijaństwa, sąd żąda także przedstawienia zaświadczenia poradni
przeciwalkoholowej, a jeżeli ubezwłasnowolnienie ma nastąpić z powodu narkomanii
– zaświadczenia z poradni leczenia uzależnień.
§ 2. Sąd odrzuca wniosek o ubezwłasnowolnienie, jeżeli treść wniosku lub
dołączone do wniosku dokumenty nie uprawdopodobniają istnienia choroby
psychicznej, niedorozwoju umysłowego lub występowania innego rodzaju zaburzeń
psychicznych osoby, której dotyczy wniosek o ubezwłasnowolnienie albo w razie
niezłożenia żądanego świadectwa, opinii lub zaświadczenia, chyba że złożenie takich
dokumentów nie jest możliwe.