1. W przypadku istnienia ryzyka przeniesienia wścieklizny z innej części województwa lub z innego wojewódz- twa, lub z obszaru położonego poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej wojewódzki lekarz weterynarii może wyznaczyć na terenie województwa obszar o szerokości co najmniej 50 km, na którym przeprowadza się szczepienia ochronne w sposób określony w § 2. 2. Wojewódzki lekarz weterynarii, wyznaczając obszar, o którym mowa w ust. 1, określa jego granice z uwzględnie- niem czynników geograficznych, administracyjnych, ekologicznych i epizootiologicznych, mających wpływ na szerzenie się choroby.

§ 4 ust. 1 i § 5, lub zwiększenie liczby dawek szczepionki wojewódzki lekarz weterynarii określa po przeprowadzeniu analizy ryzyka oraz po uzgodnieniu z Głównym Lekarzem Weterynarii i krajowym laboratorium referencyjnym, o którym mowa w art. 100 rozporządzenia, o którym mowa w § 3 ust. 5, właściwym dla badań prowadzonych w kierunku wścieklizny.