1. Program szkolenia specjalizacyjnego w danej dziedzinie ochrony zdrowia zawiera:
1) założenia organizacyjno-programowe określające:
a) cele kształcenia,
b) przewidziane do uzyskania kompetencje zawodowe,
c) sposób organizacji szkolenia specjalizacyjnego;
2) liczbę godzin szkolenia specjalizacyjnego, w tym stażu podstawowego;
3) szczegółowy zakres wiedzy teoretycznej i wykaz umiejętności praktycznych będących przedmiotem szkolenia specjalizacyjnego;
4) moduły szkolenia specjalizacyjnego oraz formy i metody kształcenia stosowane w ramach poszczególnych modułów, w tym:
a) kursy specjalizacyjne obejmujące szczegółowy zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych wraz z liczbą godzin, w tym kurs w zakresie prawa medycznego,
b) staże kierunkowe obejmujące szczegółowy zakres wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych oraz informacje dotyczące miejsca odbywania, liczby godzin i sposobu zaliczenia poszczególnych staży kierunkowych;
5) formy i metody samokształcenia, w tym przygotowanie opracowania teoretycznego, pracy poglądowej lub pracy oryginalnej, których temat odpowiada programowi szkolenia specjalizacyjnego;
6) metody oceny wiedzy teoretycznej i umiejętności praktycznych, w tym:
a) kolokwium z zakresu wiedzy teoretycznej objętej programem danego modułu,
b) kolokwium z zakresu wiedzy teoretycznej i sprawdzian umiejętności praktycznych objętych programem danego stażu kierunkowego,
c) sprawdzian z zakresu objętego programem danego kursu specjalizacyjnego,
d) ocenę opracowania teoretycznego, pracy poglądowej lub pracy oryginalnej. 2. Program szkolenia specjalizacyjnego określa także standardy kształcenia w szkoleniu specjalizacyjnym dotyczące:
1) liczebności i kwalifikacji kadry dydaktycznej;
2) bazy dydaktycznej do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego;
3) sposobu realizacji programu szkolenia specjalizacyjnego;
4) wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny.