1. Wytwórca, w uzgodnieniu z operatorem systemu przesyłowego lub operatorem systemu dystrybucyjnego, do którego sieci jest przyłączana morska farma wiatrowa, wyposaża morską farmę wiatrową w:
1) układy pomiarowo-rozliczeniowe umożliwiające ustalenie ilości energii elektrycznej wytworzonej i wprowadzonej do sieci w poszczególnych okresach rozliczania niezbilansowania,
2) systemy umożliwiające ustalenie ilości energii elektrycznej, jaka nie została wytworzona w morskiej farmie wiatrowej na skutek poleceń ruchowych tego operatora
– i wyposaża te układy lub systemy w system zdalnego odczytu, zapewniający komunikację w czasie rzeczywistym z operatorem systemu przesyłowego lub operatorem systemu dystrybucyjnego. 2. W przypadku, o którym mowa w art. 3a, każdą z morskich farm wiatrowych wyposaża się w układy pomiarowo-rozliczeniowe rejestrujące ilość energii elektrycznej wprowadzonej do wykorzystywanej wspólnie stacji elektroenergetycznej zlokalizowanej na morzu, w poszczególnych okresach rozliczenia niezbilansowania i wyposaża te układy w system zdalnego odczytu, zapewniający komunikację w czasie rzeczywistym z operatorem systemu przesyłowego lub operatorem systemu dystrybucyjnego. 3. Układy pomiarowo-rozliczeniowe, o których mowa w ust. 2:
1) umożliwiają ustalenie ilości energii elektrycznej z podziałem na poszczególne morskie farmy wiatrowe, niezależnie od układu pomiarowo-rozliczeniowego rejestrującego ilość energii elektrycznej pobranej z sieci i wprowadzonej do sieci przez te morskie farmy wiatrowe, znajdującego się w punkcie rozgraniczenia własności z właściwym operatorem systemu;
2) lokalizuje się na zaciskach generatora morskiej turbiny wiatrowej oraz na wejściu odcinka sieci średniego lub wysokiego napięcia bezpośrednio łączącego morskie turbiny wiatrowe danej morskiej farmy wiatrowej z wykorzystywaną wspólnie z inną morską farmą wiatrową stacją elektroenergetyczną zlokalizowaną na morzu.