1. Plastyczne materiały wybuchowe podlegają znakowaniu
niezwłocznie po ich wytworzeniu.
2. Znakowanie plastycznego materiału wybuchowego następuje przez
równomierne rozmieszczenie w nim materiału znakującego, rozumianego jako jedna
z substancji wymienionych w części 2. „Materiały znakujące” załącznika
technicznego do Konwencji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 9 lit. c, dodanego
w ilości wskazanej w tej części załącznika technicznego.
3. Znakowaniu nie podlegają plastyczne materiały wybuchowe przechowywane
lub stosowane w sposób określony w części 1 ust. II załącznika technicznego do
Konwencji, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 9 lit. c.