1. Pomoc inwestycyjna na środki wspierające efektywność energetyczną jest udzielana przedsiębiorcy na inwesty- cję umożliwiającą osiągnięcie wyższego poziomu efektywności energetycznej w działalności prowadzonej przez przed- siębiorcę. 2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w art. 38 ust. 2 rozporządzenia nr 651/2014. 3. Kosztami kwalifikowalnymi są dodatkowe koszty inwestycji konieczne do osiągnięcia wyższego poziomu efek- tywności energetycznej, ustalane w następujący sposób:
1) jeżeli koszty inwestycji umożliwiającej osiągnięcie wyższego poziomu efektywności energetycznej można wyodręb- nić z całkowitych kosztów inwestycji jako oddzielną inwestycję, za koszty kwalifikowalne uznaje się te koszty zwią- zane z poprawą efektywności energetycznej;
2) w przypadku inwestycji dotyczących poprawy efektywności energetycznej w budynkach, o których mowa w art. 38 ust. 3 lit. b rozporządzenia nr 651/2014, kosztami kwalifikowalnymi są także koszty:
a) instalacji wytwarzających energię elektryczną lub ciepło ze źródeł odnawialnych, zintegrowanych z budynkiem,
b) urządzeń do magazynowania energii wytworzonej przez zintegrowaną z budynkiem instalację wytwarzającą energię ze źródeł odnawialnych,
c) urządzeń i infrastruktury wbudowanych w konstrukcję budynku i służących do ładowania pojazdów elektrycz- nych użytkowników tego budynku,
d) związane z cyfryzacją w rozumieniu art. 2 pkt 103c rozporządzenia nr 651/2014 budynku, w tym na rzecz zwiększenia jego gotowości do obsługi inteligentnych sieci, w rozumieniu art. 2 pkt 103d rozporządzenia nr 651/2014, zgodnie z art. 38 ust. 3a lit. d rozporządzenia nr 651/2014
– w przypadku wszelkich kosztów łączonych, określonych w lit. a–d, za koszty kwalifikowalne uznaje się całkowite koszty inwestycji w różne urządzenia;
3) w przypadku inwestycji innych niż wymienione w pkt 1 i 2 koszty inwestycji umożliwiającej osiągnięcie wyższego poziomu efektywności energetycznej w prowadzonej działalności określa się przez odniesienie do kosztów inwesty- cji podobnego rodzaju lub zakresu, która zostałaby zrealizowana w przypadku braku pomocy publicznej, a której realizacja spowodowałaby osiągnięcie niższego poziomu efektywności energetycznej; różnica między kosztami oby- dwu inwestycji to koszty związane z poprawą efektywności energetycznej, które stanowią koszty kwalifikowalne. Dziennik Ustaw – 16 – Poz. 187 4. Kosztów, które nie są bezpośrednio związane z osiągnięciem wyższego poziomu efektywności energetycznej, nie uznaje się za koszty kwalifikowalne. 5. Intensywność pomocy publicznej nie przekracza 30% kosztów kwalifikowalnych. 6. Intensywność pomocy publicznej, o której mowa w ust. 5, zwiększa się o:
1) 10 punktów procentowych – w przypadku pomocy publicznej na rzecz średniego przedsiębiorcy i 20 punktów pro- centowych w przypadku pomocy publicznej na rzecz mikro- i małego przedsiębiorcy;
2) 5 punktów procentowych – w przypadku gdy inwestycja jest realizowana na obszarze województw dolnośląskiego i wielkopolskiego oraz na obszarach regionu warszawskiego stołecznego należących do gmin: Baranów, Błonie, Dąbrówka, Dobre, Góra Kalwaria, Grodzisk Mazowiecki, Jadów, Jaktorów, Kałuszyn, Kampinos, Kołbiel, Latowicz, Leoncin, Leszno, Mrozy, Nasielsk, Osieck, Prażmów, Serock, Siennica, Sobienie-Jeziory, Strachówka, Tarczyn, Tłuszcz, Zakroczym i Żabia Wola;
3) 15 punktów procentowych – w przypadku gdy inwestycja jest realizowana na obszarach województw: kujawsko-
-pomorskiego, lubelskiego, lubuskiego, łódzkiego, małopolskiego, opolskiego, podkarpackiego, podlaskiego, pomor- skiego, śląskiego, świętokrzyskiego, warmińsko-mazurskiego i zachodniopomorskiego oraz regionu mazowieckiego regionalnego. Rozdział 14 Pomoc na inwestycje w układy wysokosprawnej kogeneracji