§ 1. Do czasu ostatecznego rozstrzygnięcia żądania w sprawie
wyłączenia spod egzekucji rzeczy lub prawa majątkowego i w okresie 14 dni po tym
rozstrzygnięciu oraz w okresie od dnia skierowania do organu egzekucyjnego pozwu,
o którym mowa w art. 40 § 2, do dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu w sprawie
wyłączenia spod egzekucji objęte żądaniem wyłączenia rzeczy nie mogą być
sprzedane, a prawa majątkowe wykonywane.
§ 2. Jeżeli rzecz objęta żądaniem wyłączenia ulega szybkiemu zepsuciu, może
ona być sprzedana w trybie przewidzianym dla sprzedaży ruchomości w przepisach
o egzekucji należności pieniężnych przed rozstrzygnięciem żądania wyłączenia,
a osiągniętą ze sprzedaży kwotę składa się do depozytu organu egzekucyjnego.
W przypadku nieuwzględnienia żądania wyłączenia egzekucję prowadzi się do kwoty
złożonej do depozytu.
§ 3. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio do ruchomości oznaczonych co do
gatunku, których przechowywanie powoduje wydatki niewspółmierne do ich wartości
albo powodowałoby znaczne obniżenie ich wartości.