1. Przepisy ustawy stosuje się do zakażeń i chorób zakaźnych, których
wykaz jest określony w załączniku do ustawy, oraz biologicznych czynników
chorobotwórczych wywołujących te zakażenia i choroby.
2. W razie niebezpieczeństwa szerzenia się zakażenia lub choroby zakaźnej
innych niż wymienione w wykazie, o którym mowa w ust. 1, minister właściwy do
spraw zdrowia może ogłosić, w drodze rozporządzenia, zakażenie lub chorobę
zakaźną oraz, o ile jest znany, wywołujący je biologiczny czynnik chorobotwórczy,
a jeżeli to konieczne, szczególny sposób postępowania świadczeniodawców i osób
narażonych na zakażenie lub zachorowanie przez czas określony w rozporządzeniu.
3. Do zakażenia lub choroby zakaźnej oraz wywołującego je biologicznego
czynnika chorobotwórczego określonych na podstawie ust. 2 stosuje się przepisy
ustawy.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia może określić, w drodze rozporządzenia:
1) kryteria rozpoznawania, na potrzeby nadzoru epidemiologicznego, zakażenia lub
choroby zakaźnej, w tym choroby szczególnie niebezpiecznej i wysoce zakaźnej,
2) metody zapobiegania zakażeniu lub chorobie zakaźnej oraz lekooporności
biologicznych czynników chorobotwórczych wywołujących te choroby,
3) rodzaje badań laboratoryjnych niezbędnych do rozpoznania oraz identyfikacji
biologicznych czynników chorobotwórczych
– mając na względzie zapewnienie poprawności rozpoznawania zakażeń i chorób
zakaźnych, potrzeby nadzoru epidemiologicznego oraz ochronę zdrowia publicznego.