1. W przypadku wystąpienia zagrożenia dla zdrowia publicznego związanego z szerzeniem się zakażenia lub cho- roby zakaźnej, o których mowa w § 1 ust. 1, właściwy państwowy powiatowy inspektor sanitarny:
1) przeprowadza dochodzenie epidemiologiczne lub dokonuje oceny ryzyka epidemiologicznego, następnie – w przypadku potrzeby – ustala zapotrzebowanie na szczepionki z uwzględnieniem liczby osób, które powinny zostać objęte szcze- pieniem akcyjnym;
2) niezwłocznie informuje państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego oraz Głównego Inspektora Sanitarnego o planowanym przeprowadzeniu szczepień akcyjnych, w tym przekazuje mu informację o sytuacji epidemiologicznej, wynikach przeprowadzonego dochodzenia epidemiologicznego lub oceny ryzyka stanowiących przesłanki uzasadnia- jące realizację szczepień akcyjnych oraz oszacowanej na tej podstawie liczbie przeznaczonych do użycia szczepionek. 2. Jednostka podległa ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, właściwa w zakresie systemów informacyjnych ochrony zdrowia, na podstawie jednostkowych danych medycznych zawartych w dokumentacji medycznej, o której mowa w § 5, sporządza i przekazuje Głównemu Inspektorowi Sanitarnemu raporty liczbowe zawierające w szczególności infor- macje o liczbie zaszczepionych osób oraz szczepionek podanych w ramach szczepień akcyjnych. Główny Inspektor Sani- tarny określa zakres danych i terminy sporządzania raportów liczbowych niezbędnych do sprawowania efektywnego nad- zoru nad realizacją szczepień akcyjnych. 3. Na podstawie informacji uzyskanych od podmiotów, o których mowa w ust. 1 i 2, Główny Inspektor Sanitarny wy- stępuje do ministra właściwego do spraw zdrowia o zwolnienie kolejnych dawek z rezerwy szczepionek, wskazując ich rodzaj i ilość.
Treść przepisu