1. Organ orzekający w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów
publicznych wymierza karę według swojego uznania, w granicach określonych w
ustawie, uwzględniając stopień szkodliwości dla finansów publicznych naruszenia
dyscypliny finansów publicznych, stopień winy, a także cele kary w zakresie
społecznego oddziaływania oraz cele zapobiegawcze i dyscyplinujące, które ma
osiągnąć w stosunku do ukaranego.
1a. Wymierzając karę za naruszenie dyscypliny finansów publicznych
wywołujące skutki finansowe, organ orzekający bierze pod uwagę również relację
wysokości skutku finansowego do:
1) wysokości kwoty wydatków albo kosztów określonej w planie finansowym
jednostki sektora finansów publicznych lub
2) wysokości kwoty środków publicznych przekazanych do wykorzystania lub
dysponowania w roku budżetowym podmiotowi niezaliczanemu do sektora
finansów publicznych.
2. Wymierzając karę, organ orzekający uwzględnia motywy i sposób działania,
okoliczności działania lub zaniechania, jak również właściwości, warunki osobiste
osoby odpowiedzialnej za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, jej doświadczenie zawodowe, sposób wywiązywania się z obowiązków służbowych oraz zachowanie po naruszeniu dyscypliny finansów publicznych.
3. Okoliczności wpływające na wymiar kary uwzględnia się tylko co do osoby,
której dotyczą.