1. Wobec osoby przyjętej do szpitala psychiatrycznego bez jej zgody
można stosować niezbędne czynności lecznicze, mające na celu usunięcie
przewidzianych w ustawie przyczyn przyjęcia bez zgody.
2. Lekarz wyznaczony do tych czynności zapoznaje osobę, o której mowa
w ust. 1, z planowanym postępowaniem leczniczym.
3. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady
Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, wykaz świadczeń zdrowotnych
stwarzających podwyższone ryzyko dla pacjenta, których udzielenie wymaga zgody
osoby określonej w ust. 1 lub jej przedstawiciela ustawowego, uwzględniając
konieczność ochrony praw i godności osoby, której świadczenia te są udzielane, oraz
potrzebę zapewnienia sprawnego przebiegu postępowania leczniczego.
4. Przepisy ust. 1 i 2 nie mają zastosowania do osób umieszczonych w szpitalu
psychiatrycznym w trybie art. 24.