1. Z wnioskiem o mianowanie na wyższy stopień wojskowy, o ile sami nie są organem uprawnionym do miano- wania, występują:
1) przełożony żołnierza zawodowego zajmujący stanowisko służbowe co najmniej dowódcy kompanii lub inne stanowi- sko służbowe zaszeregowane do stopnia etatowego porucznika/kapitana (porucznika marynarki / kapitana marynarki)
– na stopnie wojskowe w korpusie szeregowych i podoficerów;
2) dowódca jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni zawodową służbę wojskową, lub przełożony tego dowódcy – na stopnie wojskowe w korpusie oficerów do stopnia pułkownika (komandora) włącznie;
3) Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego – na stopnie wojskowe w korpusie oficerów generalskie i admiralskie w podległych strukturach;
4) kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr – na stopnie wojskowe w korpusie oficerów, w tym wymienione w pkt 3;
5) Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego lub Szef Służby Wywiadu Wojskowego odpowiednio w stosunku do podleg- łych żołnierzy zawodowych – do stopnia pułkownika (komandora) włącznie. 2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, przedstawia się drogą służbową przełożonemu uprawnionemu do mianowania na dany stopień wojskowy. 3. Wnioski kierowane do Ministra Obrony Narodowej przesyła się za pośrednictwem kierownika komórki organiza- cyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr.
Treść przepisu