1. Znajomość języka obcego dokumentuje się dyplomem ukończenia
studiów filologicznych, nauczycielskiego kolegium języków obcych, świadectwem
ukończenia szkoły z obcym językiem wykładowym za granicą lub dokumentem
poświadczającym znajomość języka obcego na poziomie biegłości B2 zgodnie
z Europejskim Systemem Opisu Kształcenia Językowego Rady Europy.
2. Osoby, które nie legitymują się dokumentami wymienionymi w ust. 1, mogą
złożyć egzamin ze znajomości języka obcego przed komisją egzaminacyjną języków
obcych, powoływaną przez marszałków województw.
3. Członkowie komisji egzaminacyjnej języków obcych za przeprowadzenie
egzaminu ze znajomości języka obcego otrzymują wynagrodzenie.
4. Za sprawdzenie znajomości języka obcego przez komisję egzaminacyjną
języków obcych pobiera się opłatę.
5. Wysokość opłaty za sprawdzenie znajomości języka obcego przez komisję
egzaminacyjną języków obcych określa się łącznie za część teoretyczną i część
praktyczną egzaminu. Opłata ta nie obejmuje kosztów przejazdu, ubezpieczenia,
zakwaterowania oraz wyżywienia.
6. Opłaty wniesionej przez osobę, która nie przystąpiła do egzaminu, nie zwraca
się, z wyjątkiem przypadku, w którym osoba ta zawiadomi urząd marszałkowski na
piśmie o rezygnacji z przystąpienia do egzaminu w terminie co najmniej 14 dni przed
egzaminem. W przypadku takiego zawiadomienia złożonego w terminie, urząd marszałkowski zwraca wniesioną opłatę egzaminacyjną w całości w terminie 60 dni
od dnia otrzymania tego zawiadomienia oraz zawiadamia o tej rezygnacji
przewodniczącego komisji egzaminacyjnej w terminie 3 dni od dnia otrzymania tego
zawiadomienia.
Treść przepisu