1. Żołnierz zawodowy składa wniosek do dowódcy jednostki wojskowej, o którym mowa w art. 2 pkt 4 ustawy, zwanego dalej „dowódcą”, o udzielenie urlopu wypoczynkowego i dodatkowego urlopu wypoczynkowego ujętych w planie urlopów. 2. Plan urlopów sporządza się w jednostce wojskowej do dnia 10 grudnia każdego roku kalendarzowego na następny rok kalendarzowy. W przypadku żołnierzy bezpośrednio podległych Ministrowi Obrony Narodowej plan urlopów sporzą- dza kierownik komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr. 3. Plan urlopów opracowuje się na podstawie wniosków żołnierzy zawodowych składanych do dnia 30 listopada każde- go roku na rok następny. W planie urlopów ujmuje się również urlopy nieudzielone żołnierzowi zawodowemu w latach poprzednich, które wykorzystuje się w pierwszej kolejności. 4. W przypadku wniosku żołnierza zawodowego o udzielenie urlopu wypoczynkowego i dodatkowego urlopu wypo- czynkowego w innym terminie niż termin określony w planie urlopów zatwierdzonym na rok następny przez dowódcę, a w przypadku żołnierzy bezpośrednio podległych Ministrowi Obrony Narodowej zatwierdzonym przez Ministra Obrony Narodowej, dowódca może udzielić temu żołnierzowi urlopu, biorąc pod uwagę konieczność zapewnienia normalnego toku służby w jednostce wojskowej. 5. Udzielenie żołnierzowi zawodowemu urlopu w przypadku, o którym mowa w ust. 4, nie wymaga zmiany planu urlopów. 6. W przypadku żołnierzy zawodowych rozpoczynających pełnienie zawodowej służby wojskowej lub kontynuują- cych ją w innej jednostce wojskowej przepisy ust. 4 i ust. 5 stosuje się. 7. Udzielenie żołnierzowi zawodowemu urlopu oraz dokonywanie zmian dotyczących udzielenia tego urlopu ogłasza się w rozkazie dowódcy, a w przypadku żołnierzy bezpośrednio podległych Ministrowi Obrony Narodowej − w rozkazie kierownika komórki organizacyjnej Ministerstwa Obrony Narodowej właściwej do spraw kadr. W rozkazie tym podaje się rok, za który udzielono urlopu, rodzaj urlopu i czas jego trwania.