1. Wojewódzki konserwator zabytków w czasie uzgodnionym
z właścicielem lub posiadaczem przedmiotu będącego zabytkiem lub posiadającego
cechy zabytku może prowadzić badania tego przedmiotu w miejscu, w którym
przedmiot ten się znajduje.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do przedmiotu będącego zabytkiem wpisanym
na Listę Skarbów Dziedzictwa.
3. Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
w czasie uzgodnionym z właścicielem lub posiadaczem zabytku wpisanego na Listę
Skarbów Dziedzictwa może prowadzić badania tego zabytku w miejscu, w którym
zabytek ten się znajduje.
4. W przypadku odmowy udostępnienia przedmiotu, o którym mowa w ust. 1,
albo zabytku, o którym mowa w ust. 3, odpowiednio wojewódzki konserwator
zabytków albo minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego
może wydać decyzję nakazującą jego udostępnienie na czas niezbędny do wykonania
badań, jednak nie dłuższy niż 3 miesiące od dnia, w którym decyzja stała się
ostateczna.
5. Za szkody wyrządzone w związku z badaniami, o których mowa w ust. 1 i 3,
przysługuje odszkodowanie na zasadach określonych w Kodeksie cywilnym.