§ 1. Stronie, która ma miejsce zamieszkania, miejsce zwykłego pobytu
albo siedzibę w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii
Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego
miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, sąd doręcza pisma
pocztą przesyłką poleconą za potwierdzeniem odbioru lub równoważną przesyłką.
§ 2. Jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo
siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii
Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego
Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze
Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego
miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz
z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce
zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej.
§ 3. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa
stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia
wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania stosuje się odpowiednio
sposób doręczenia, o którym mowa w § 1.
§ 4. Jeżeli ze skargi wynika, że uczestnik postępowania nie ma miejsca
zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub
innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub
państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –
stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, sąd, doręczając odpis skargi,
zawiadamia go o obowiązku ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego
miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, w terminie dwóch
miesięcy od dnia doręczenia zawiadomienia. W razie niedopełnienia tego obowiązku
pisma w postępowaniu sądowym pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem
doręczenia.
§ 5. Przepis § 4 stosuje się odpowiednio do uczestnika postępowania, o którym
mowa w art. 33 § 2.
§ 6. Przepisów § 1–5 nie stosuje się, jeżeli:
1) umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi
inaczej;
2) doręczenie następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej.