1) nakazuje oznakowanie produktu odpowiednimi, wyraźnie i zrozumiale sformułowanymi w języku polskim ostrzeże- niami o ryzykach, jakie może on stwarzać, oraz przedstawienie, w określonym terminie, dowodów potwierdzających wykonanie decyzji;
2) zakazuje udostępniania na rynku produktu do czasu jego odpowiedniego oznakowania. 5. Adresatem wezwań, o których mowa w ust. 1 i 3, oraz decyzji, o których mowa w ust. 2 i 4, może być kontrolowany będący producentem albo importerem. 6. Określając terminy, o których mowa w ust. 1–3 i ust. 4 pkt 1, wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej bierze pod uwagę liczbę zakwestionowanych produktów, liczbę podmiotów gospodarczych i konsumentów, którym kontrolowany udo- stępnił te produkty, oraz potrzebę ochrony zdrowia lub życia konsumentów. 7. Kopie decyzji, o których mowa w ust. 2 i 4, są niezwłocznie przekazywane Prezesowi Urzędu. 8. Wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej może upoważnić inspektora Inspekcji Handlowej do wydania w jego imieniu, w toku kontroli, decyzji, o których mowa w ust. 2 lub 4.
Poprzedni
Art. 27
Art. 27. 1. W przypadku gdy w wyniku kontroli wojewódzki inspektor Inspekcji Handlowej stwierdzi, że istnieją uza- sadnione okoliczności wskazujące, że produkt stwarza poważne ryzyko, oraz że jest kon...
Następny
Art. 29
Art. 29. 1. Jeżeli zostało stwierdzone, że istnieją uzasadnione okoliczności wskazujące, że produkt stwarza ryzyko lub jest niezgodny z przepisami rozporządzenia 2023/988, wojewódzki inspektor Inspekc...
Powiązania
Powiązane orzeczenia (0)Brak dodatkowych powiązań.