1. Prezes Trybunału w drodze losowania wyznacza sędziego
Trybunału – rzecznika dyscyplinarnego, zwanego dalej „rzecznikiem dyscyplinarnym”.
2. Rzecznik dyscyplinarny podejmuje czynności zmierzające do wstępnego
wyjaśnienia okoliczności niezbędnych do ustalenia znamion przewinienia, a także
wysłuchuje sędziego, którego dotyczy zawiadomienie, o którym mowa w art. 26,
chyba że złożenie wyjaśnień przez sędziego Trybunału nie jest możliwe.
3. Po przeprowadzeniu czynności, o których mowa w ust. 2, jeżeli zachodzą
podstawy do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego, rzecznik dyscyplinarny wszczyna postępowanie dyscyplinarne i przedstawia sędziemu Trybunału na
piśmie zarzuty. Po przedstawieniu zarzutów obwiniony, w terminie czternastu dni,
może złożyć wyjaśnienia oraz zgłosić wnioski o przeprowadzenie dowodów.
4. Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 3, a w razie potrzeby po
przeprowadzeniu dalszych dowodów, rzecznik dyscyplinarny składa wniosek
o rozpoznanie sprawy dyscyplinarnej do sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji.
Wniosek zawiera dokładne określenie zarzucanego czynu oraz uzasadnienie.
5. Jeżeli rzecznik dyscyplinarny nie znajduje podstaw do wszczęcia
postępowania dyscyplinarnego na żądanie uprawnionego podmiotu, wydaje
postanowienie o odmowie jego wszczęcia. W terminie siedmiu dni od dnia
doręczenia tego postanowienia, podmiotowi, który złożył zawiadomienie, o którym
mowa w art. 26, służy zażalenie do sądu dyscyplinarnego pierwszej instancji.
6. Sąd dyscyplinarny pierwszej instancji rozpoznaje zażalenie, o którym
mowa w ust. 5, w terminie czternastu dni od dnia jego wniesienia. W przypadku
uchylenia postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania dyscyplinarnego,
wskazania sądu dyscyplinarnego co do dalszego postępowania są wiążące dla
rzecznika dyscyplinarnego.